Tibetan
ར་བཤད་པའི་འགལ་སྤོང་དང་། སྐུ་ཞལ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་གཉིས་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཡོད། སྤྲུལ་པ་ཐུག་མེད་དུ་འདོད་ན་མན་ངག་དང་འགལ་བའི་སྐྱོན་སེལ་རྣམས་རིམ་གྱིས་ཞུའོ། །གསུང་རིག་པས་འདུལ་བའི་སྐབས་འདིར། སོ་སོར་བསྟན་པ་རྒྱ་མཚོའི་རྒྱུད། །འདིར་བསྟན་འདིས་བསྟན་འདི་ཕྱིར་སྟོན། །ཞེས་པས་མཚན་ཉིད་དང་རྒྱུད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སོ་སོའི་རྣམ་བཞག་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་བསྙད་ཀྱང་རུང་མོད་ཧ་ཅང་རྒྱས་པར་བཤད་ན་སྐབས་དོན་ལས་འཆོལ་ པར་འགྱུར་བས་རེ་ཞིག་ཉེར་མཁོ་ཙམ་བརྗོད་ན། རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ཐེག་པའི་ཁྱད་པར་ཚུལ་གསུམ་སྒྲོན་མེ་ལས། དོན་གཅིག་ནའང་མ་རྨོངས་དང་། །ཐབས་མང་དཀའ་བ་མེད་པ་དང་། །དབང་པོ་རྣོན་པོའི་དབང་བྱས་པས། །སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཁྱད་པར་འཕགས། །ཞེས་འཕགས་ཚུལ་བཞི་དང་། མདོ་ཆེན་པོ་ལས། དཀར་པོའི་མཐར་ཐུག་བསོད་ནམས་ཀྱིས། །གསང་ཉིད་སྐད་ཅིག་འབུམ་ཆར་མིན། །ཞེས་དང་། ཡན་ལག་ལྟ་བུའི་དབུ་མ་ཉམས་ཀྱང་འཚོ། །སྙིང་དང་འདྲ་བའི་གསང་ཉིད་མེད་ན་བརླག །ཅེས་སོགས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་བསྟན་ལ། གནུབས་ཀྱི་བསམ་གཏན་མིག་སྒྲོན་དུ་ཁྱད་པར་བཅུ་གཉིས་ཀྱིས་དང་། ལྷ་རྗེ་ཟུར་ཆུང་བ་དང་རོག་གིས་ལྟ་བ་གཏན་ལ་འབེབས་ཚུལ། ཕབ་པའི་གྲུབ་མཐའ། ཉམས་སུ་ལེན་ཚུལ། འབྲས་བུ་ཐོབ་དུས། འབྲས་བུ་རང་གི་ངོ་བོ་རྣམས་ལ་དང་། དཔྱལ་ལོ་ཀུན་རྡོར་ནི་གཞི་ལམ་འབྲས་གསུམ་གྱིས་དང་། འགའ་ཞིག་གིས་སྒྲ་དོན་གྱི་དང་། དོན་དམ་དངོས་སྟོང་དང་ཀུན་རྫོབ་འཁྲུལ་པར་འཛིན་མིན་དང་། ཤེས་རབ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་ཀྱང་ཐབས་ཀྱི་ངོས་ན་འཇོག་པར་བཞེད་དོ། །ཡང་སྔགས་ཕྱི་ནང་གི་ཁྱད་པར་ལྷ་རྗེ་སྒྲོ་ཕུག་པས་ཐུགས་སྲས་ཀ་བ་བཞིའི་དགོངས་པ་དྲིལ་ཏེ་འགོད་པར་མཛད་པ་ལྟར་ན། ལྟ་བ་དངོས་གྲུབ་དབང་སྤྱོད་འབྲས་ཏེ་ལྔ་རུ་དང་། རྗེ་ཁ་རག་པ་དང་རོག་ནི། རྒྱུད་ཀྱི་དངོས་པོ་བཅུ་ཕྱི་ནང་གི་བསྒྱུར་ཁྱད་དང་། ཟབ་དབང་གསུམ་སྟོན་ནུས་མིན་དང་། རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་སྨྲ་ནུས་མིན་དང་། ལྷ་ཞལ་སྦྱོར་བསྒོམ་ནུས་མིན་དང་། དམ་རྫས་ལྔ་ལ་སྤྱོད་ནུས་མིན་དང་། ལྷ་བདག་ཐ་མི་དད་པར་བལྟས་ནས་འཇུག་ནུས་མིན་དང་། དངོས་གྲུབ་ཕྱི་ནང་ནས་རེ་མིན་དང་། དེའི་དུས་ཉེ་རིང་གི་ཁྱད་པར་ཡོད་ཚུལ་གསུངས་པ་དང་། རྗེ་སྒྲོལ་གཡུང་རྣམ་གཉིས་ཀྱིས་ལྟ་སྤྱོད་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་དབྱེར་མེད་དུ་འདོད་མི་འདོད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་སོགས་ཀྱི་བཞེད་ཚུལ་དེ་དག་རྣམས་ལས་རང་ལུགས་གང་ལྟར་བཟུང་བར་དཔྱད་དོ། །ཅི་གསང་སྔགས་འབྲས་བུ་ལམ་དུ
Chinese
关于所说的矛盾排除和身相不可思议二者之间有什么差别？如果认为化身是无尽的，那么与诀窍相违背的过失消除等，请依次请教。在此以言语理智调伏之际，各自教法如海之续部，这里所说以此显示，此又为了彼而显示。这样无论怎样叙述所有宗义和续部的各自差别，如果说得太详细，就会偏离当前的主题，所以暂时只说一些必要的。关于因果乘的差别，《三法灯》中说：即使只有一个意义也不迷惑，方法多且没有困难，依仗根器锐利者，密咒乘就特别殊胜。这样说了四种殊胜之处。在《大经》中说：以白色究竟的福德，秘密刹那不是百万雨。又说：像支分一样的中观即使衰败也能存活，像心脏一样的秘密如果没有就会灭亡。等等这样显示了差别。嘉努的《禅定眼灯》中有十二种差别。拉杰祖琼巴和若确定见解的方式，降伏的宗派，修持的方式，获得果位时，果位自己的体性等等。嘉瓦洛·衮多是依基道果三者，有些人是依声音意义，以及认为胜义实空和世俗虚假与否，虽然智慧没有差别，但在方便的方面安立。还有，关于内外密咒的差别，如拉杰佐普巴汇集了心子四柱的意旨而著述，分为见、成就、权、行、果五种。杰卡惹巴和若则是，续部的十种事物内外转变的差别，能否显示甚深三灌顶，能否说出自然本智，能否修持本尊面容结合，能否享用五种誓言物，能否观本尊与自己无别而进入，是否期望内外成就，以及说了那时远近的差别。杰卓雍师徒二人则有是否认为见行定三者无别的差别等等，从那些见解中自己到底采取了哪一种来观察。是否将密咒果位作为道用
English
What is the difference between the refutation of contradictions and the inconceivable form mentioned earlier? If one believes that the emanations are endless, then please explain the elimination of faults that contradict the instructions, one by one. In this context of subduing with speech and intellect, the individual teachings are like the ocean of tantras. It is said, "What is taught here is shown by this, and this is shown for that." Thus, no matter how one describes the individual distinctions of all tenets and tantras, if explained too extensively, it would deviate from the current topic. Therefore, for now, let's mention only what is necessary. Regarding the differences between the causal and resultant vehicles, the "Lamp for the Three Modes" states: "Even in a single meaning, there is no confusion, methods are many and without difficulty, and relying on sharp faculties, the mantra vehicle is particularly superior." Thus, it speaks of four superiorities. In the "Great Sutra," it says: "With the ultimate white merit, secrecy is not a million rains in an instant." It also says: "Like a limb, Madhyamaka can survive even if it declines, but like the heart, if secrecy is absent, it is destroyed." And so on, showing the differences. In Gnu's "Eye Lamp of Contemplation," there are twelve differences. The way Lha Je Zur Chungwa and Rog establish the view, the subdued tenets, the way of practice, the time of attaining the result, and the nature of the result itself. Dpal Lo Kundor is based on the three: ground, path, and result. Some are based on sound and meaning, and whether or not they believe that ultimate reality is empty and phenomenal reality is illusory. Although there is no difference in wisdom, they assert that it is established in terms of method. Furthermore, regarding the differences between outer and inner mantras, as Lha Je Dro Phukpa compiled the intentions of the four heart-sons and wrote them down, they are divided into five: view, accomplishment, power, conduct, and result. Je Kharagpa and Rog, on the other hand, consider the differences in the transformation of the ten objects of the tantra, inner and outer, whether or not they can show the three profound empowerments, whether or not they can speak of natural wisdom, whether or not they can meditate on the union of the deity's face, whether or not they can partake of the five samaya substances, whether or not they can enter by viewing the deity and oneself as inseparable, whether or not they expect inner and outer accomplishments, and they spoke of the differences in the proximity and distance of that time. Je Drolgyung and his disciples have differences in whether or not they consider view, conduct, and samadhi to be inseparable, and so on. From those views, one should examine which one one has adopted as one's own system. Whether or not to use the mantra result as the path.
Tibetan
་བྱེད་པ་དེ་འབྲས་བུ་སྨིན་པ་ཞིག་གམ་མ་སྨིན་པ་ཞིག་ལམ་དུ་བྱེད། དང་པོ་ལྟར་ན་ཐུག་མེད་དུ་འགྱུར་ཏེ། སྨིན་ནས་ཀྱང་ལམ་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས། ཁྱབ་པ་ཚད་མས་ གྲུབ་སྟེ། ན་ནིང་གི་འབྲས་བུ་ད་གཟོད་ཀྱི་ས་བོན་དུ་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །འདོད་ན་གསང་སྔགས་ཉིད་རིང་ལམ་དུ་ཐལ་ལོ། །གཉིས་པ་ལྟར་ན་འབྲས་བུ་ལམ་བྱེད་མིན་པར་འགྱུར་ཏེ༑ མ་སྨིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། རང་ཚིག་ཉམས་ལ། གང་མ་སྨིན་པ་ལ་མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུ་མིན་པས་ཁྱབ་སྟེ་མྱུ་གུ་སྔོན་པོ་བཞིན་ནོ། །གསང་སྔགས་འདི་སྡེ་སྣོད་གང་ཡིན་ལ་དཔྱད་པ་ན། རྒྱ་གར་གྱི་སློབ་དཔོན་བཱི་མ་ལ་དང་བོད་ཀྱི་མཁས་པ་༼ས་༽སྐྱ་ཉི་མ་རྡོ་རྗེ་སོགས་ནི། མངོན་པའི་སྡེ་སྣོད་ལ་ཕྱི་ནང་གཉིས་ལས་སྔགས་ནི་ནང་གི་མངོན་པར་བཞེད། དེ་དང་མཐུན་པར་རྫོགས་ཆེན་དུང་ཡིག་ཅན་ལས་ཀྱང་། སྡེ་སྣོད་རིན་པོ་ཆེ་ལས་མངོན་པ་སྟེ༑ ༑ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡང་རྒྱ་གར་གྱི་སློབ་དཔོན་ཤཱནྟི་བ་དང་བོད་ཀྱི་ལྷ་རྗེ་སྣར་སྟོན་སེངྒེ་འོད་སོགས་ནི་ཤེར་ཕྱིན་ཚུལ་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་པའི་འགྲེལ་པ་ལས། ཏནྡྲ་སྡེ་བཅོ་བརྒྱད་ལ་མདོ་སྡེ་ཆེན་པོ་བཅོ་བརྒྱད་ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་མདོ་སྡེར་བཞེད། ཡང་རྒྱའི་སློབ་དཔོན་ཨཪྱ་དེ་བ་དང་བོད་ཀྱི་མཁས་པ་རོག་བདེ་གཤེགས་ཆེན་པོ་དང་། ཀུན་མཁྱེན་ཆོས་རྗེ་སོགས་ནི་ཡོན་ཏན་བཀོད་པའི་རྒྱུད་དང་ཀུན་བྱེད་སོགས་ཀྱི་ཁུངས་ལ་བརྟེན་ནས་རིག་འཛིན་གྱི་སྡེ་སྣོད་ཅེས་སྡེ་སྣོད་རྐང་ཐུབ་གཅིག་ཏུ་འཇོག་པར་གསུངས་པ་དེ་དག་ལས་སྤྱི་དང་མཐུན་པའི་འཐད་ཕྱོགས་འགོད་པར་རིགས་སོ། །འདིར་སྟོན་པའི་མཐར་ཐུག་གོ །ཞེས་པ་དང་། གོང་དུ་བླ་ན་མེད་པ་ཞེས་པ་གཉིས་གསང་བའི་སྙིང་པོ་འདི་ཡིན་ནམ་མིན། ཡིན་ན་འོག་ནས་རྒྱུད་དོན་གསུང་མི་དགོས་ཤིང་། མིན་ན་མཐར་ཐུག་དང་བླ་ན་མེད་པར་བཤད་པ་དང་འགལ་ལོ། །གཞན་ཡང་འདིར་བསྟན་ཐེག་རིམ་དགུའི་རྣམ་བཞག་དང་། དེ་དག་རང་གཞུང་ནས་བཤད་པ་གཉིས་འཇོག་མཚམས་ཐུན་མིན་དཔྱད་དགོས་ཤིང་། སྐབས་འདིར་རྒྱུད་ཊིཀ་གཞན་དུ་སྟོང་ཐུན་སྦྱར་ཚུལ་གསུམ་ལས་མ་བྱུང་ཡང་དཔལ་སྨན་ལུང་པ་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་འགྲེལ་དུ་དཔེའི་སྟོང་ཐུན་བཞི་ཞེས་གསལ་ལོ། །འདིར་རྒྱུད་ཀྱི་དངོས་པོ་ལ་འཇུག་པའི་གཞུང་མཚམས་ངོས་བཟུང་བ་ལ་བཞེད་ཚུལ་མི་འདྲ་བ་གསུམ་སྟེ་སློབ་དཔོན་སྒེག་པ་ནི་ལེའུ་གསུམ་པའི་སྟོད་ཡན་ཆད་ཀྱིས་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་གྱི་རྒྱུ་རྐྱེན་རྫོགས་ནས། དེ་ནས་དེ་ བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཆེད་དུ
Chinese
做这件事，是将成熟的果实还是未成熟的果实作为道路？如果是前者，则会变成无穷无尽，因为成熟后也作为道路。立宗。周遍通过量成立，就像去年的果实现在变成种子一样。如果承认，那秘密真言本身就成了长路。如果是后者，则果实不会成为道路，因为未成熟。如果承认，则会违背自己的话，凡是未成熟的，都遍及不是究竟的果实，就像绿色的嫩芽一样。考察这秘密真言属于哪个藏经，印度的学师比玛拉和藏地的学者（萨）迦尼玛多吉等认为，在经藏的内外二者中，真言是内在的经藏。与此相符，在大圆满《栋玉千》中也说：“在珍宝藏经中是经藏。”又，印度的学师寂天和藏地的拉杰纳尔顿僧格沃等在《般若波罗蜜多一百五十颂释》中说：“十八部怛特罗就是十八部大经”，因此认为是经藏。还有，汉地的学师圣天和藏地的学者若德谢钦波和衮钦曲杰等，根据《功德庄严续》和《普作》等的来源，说是明咒藏，认为是一个独立的藏经，这些说法中，应该采用与共同点相符的合理方面。这里是导师的究竟。以及，前面说的“无上”二字，是指这个秘密心髓吗？如果是，那下面就不需要说续部的意义了。如果不是，那就与说是究竟和无上相矛盾。此外，这里所示的九乘次第的分类，以及这些从自己论典中讲述的二者，需要考察独特的界限。此时，其他续释中没有出现空性结合的三种方式，但在帕曼隆巴钦波的续释中，却明确地说了有四种譬喻的空性结合。这里，对于进入续部实体的论述界限的确定，有三种不同的观点，即学师色嘎认为，到第三品的前半部分为止，共同和特殊的因缘已经圆满，之后，如来一切都是为了
English
Is doing this taking a ripe fruit or an unripe fruit as the path? If it is the former, it will become endless, because even after ripening, it is taken as the path. Thesis. The pervasion is established by valid cognition, just as last year's fruit now becomes a seed. If you accept that, then the secret mantra itself becomes a long path. If it is the latter, then the fruit will not become the path, because it is unripe. If you accept that, then you will violate your own words, because whatever is unripe is pervaded by not being the ultimate fruit, just like a green sprout. Examining which pitaka this secret mantra belongs to, the Indian master Vimalamitra and the Tibetan scholar Sakya Nima Dorje and others consider that among the inner and outer aspects of the Abhidhamma Pitaka, mantra is the inner Abhidhamma. In accordance with this, it is also said in the Dzogchen Dung-yig-chen, "In the precious pitaka, it is Abhidhamma." Also, the Indian master Shantipa and the Tibetan Lhaje Narton Sengge-wo and others say in the commentary on the One Hundred and Fifty Verses on the Perfection of Wisdom, "The eighteen tantra divisions are the eighteen great sutras," and therefore consider it to be a sutra. Also, the Chinese master Aryadeva and the Tibetan scholar Rog Desheg Chenpo and Kunkhyen Chöje and others, based on the sources of the Guhyasamaja Tantra and the Kunjed Gyalpo, say that it is the Vidyadhara Pitaka, considering it to be a single independent pitaka. Among these statements, it is appropriate to adopt the reasonable aspects that are in accordance with the common points. Here is the ultimate of the teacher. And, are the two words "unsurpassed" mentioned above referring to this secret essence? If so, then there is no need to explain the meaning of the tantra below. If not, then it contradicts the statement that it is ultimate and unsurpassed. Furthermore, the classification of the nine vehicles shown here, and the two explanations of these from one's own treatises, require examination of the unique boundaries. At this time, although the three ways of combining emptiness have not appeared in other tantra commentaries, in the tantra commentary of Pal Manlungpa Chenpo, it is clearly stated that there are four examples of combining emptiness. Here, regarding the determination of the boundary of the treatise that enters the entity of the tantra, there are three different views, namely, the teacher Segpa believes that up to the first half of the third chapter, the common and special causes and conditions are complete, and then, all the Tathagatas are for the sake of.