Tibetan
་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་པའི་རང་བཞིན་རང་ཆས་སུ་བཞུགས་པ་མཚོན་ཕྱིར་རྡུལ་ཚོན་དང་ཆུ་ཚོན་ལ་སོགས་པས་རྟེན་དཀྱིལ་འཁོར་བརྟེན་པ་སྐུ་གཟུགས་དང་། བུམ་པ་མེ་ལོང་ལ་སོགས་པའི་སྒྲུབ་རྫས་འགོད་པ་སྟེ། དེ་ལས། གཅིག་ཤེས་མཐར་ཕྱིན་ཡེ་ཤེས་ཀྱི། །དཀྱིལ་འཁོར་རྟེན་དང་བརྟེན་ཅན་ལྟར། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ལ། ཉེ་རིང་གཉིས་ཀྱི་ཉེ་བ་ནི། སྔ་མ་ལས། བསྒོམ་པའི་ལམ་དུ་བསྟན་པར་བྱ། །རིམ་པར་སྐྱེ་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད། །ཅེས་པས། ཐོས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མི་གོ་བའི་རིགས་ལ་རྩ་མདུད་འགྲོལ་བའི་དམིགས་པ་ཕྲ་མོ་ཞིག་བསྟན་པས། དེས་རྩ་མདུད་གྲོལ་ནས་གནས་ལུགས་ཀྱི་དོན་རྟོགས་པ་ཡོད་དེ། དེ་ཡང་སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་སློབ་མ་ཤིང་ཁི་པ་དེ་བློ་ཤིན་ཏུ་རྟུལ་བས་ཉིན་ཞག་མང་པོར་ཆོས་ཚིག་གཅིག་ཀྱང་མ་ཟིན་པས་སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཐུགས་ཆད་དེ། མགོ་ལ་རྭ་སྐྱེས་པར་སྒོམས་གསུངས་པས་དེ་སྒོམ་སླ་བར་ཤེས་ནས་བསྒོམས་པས་དམིགས་པ་གྱད་དུ་གྱུར་ཏེ་མགོའི་རྭ་བྲག་ཕུག་ལ་ཐོགས་པའི་སྣང་བས་ལངས་མ་ཤེས་པ་སློབ་དཔོན་གྱིས་མཁྱེན་ཏེ། ཐབས་ཟབ་པར་མཁྱེན་ནས། རྩ་མདུད་འགྲོལ་བའི་དམིགས་པ་ཕྲ་མོ་ཞིག་བསྟན་པས་གྲོལ་བ་ལྟ་བུ་ཉེ་བའི་དབང་རྟུལ། རིང་བ་ནི། ལམ་རྣམ་བཀོད་ལས། དེ་མིན་རྒྱུ་ཙམ་གསོག་བྱེད་པ། །རྒྱུད་ལས་འདི་སྐད་གསུངས་པ་སྟེ། །ཆོས་ཉིད་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བྲིས་ནས། །ཆོས་ཉིད་དོན་རྣམས་རྟོགས་པར་འགྱུར། །ཞེས་པ་སྟེ། རེ་ཞིག་རྟོགས་པའི་སྐལ་བ་མེད་པ་དག་ལ་སྒྲིབ་པ་སྦྱོང་ཕྱིར་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྟེན་ལ་སྐོར་བ་བྱེད་པ་དང་། ལྷན་ཅིག་རྟེན་འབྲེལ་སྙིང་པོ་ཟློས་ཤིང་བསགས་སྦྱང་ལ་འབད་པས་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ། དཔེར་ན་ཆོས་རྗེ་དོན་ འགྲུབ་རིན་ཆེན་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། དེ་ནི་དང་པོར་ཐུགས་རབ་ཤིན་ཏུ་བུལ་བ་ལས་ཉིན་མཚན་རིང་སྲེལ་གྱི་སྙིང་པོ་ཅན་གྱི་མཆོད་རྟེན་ལ་རྟེན་འབྲེལ་སྙིང་པོ་བཟླས་ཤིང་སྐོར་བ་མཛད་པས་ཇེ་ཞིག་ན་ཞབས་ཐམས་ཅད་རྨར་སོང་བ་ན། ད་དུང་འབད་པས་ཞབས་ཀྱི་རྨ་ཡང་རང་ཤུགས་ཀྱིས་དྭངས་ཤིང་། མཁྱེན་རབ་ཐོགས་མེད་དུ་ཀློང་རྡོལ་བ་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པ། ལ་དོར་བ་སྤྱོད་པ་བཤད་པ་ཡང་གསུམ་སྟེ། དང་པོ་ངོ་བོ་ནི། ལམ་པའི་སྒོ་གསུམ་གྱི་བྱ་བར་གྱུར་པ་སྟེ། འདི་ཉིད་ལས། ལུས་ངག་སེམས་དང་ཆོས་ཐམས་ཅད། །གང་ནའང་མི་གནས་མི་དམིགས་པས། །ཞེས་སོ། །ངེས་ཚིག་ནི། ཙཪྻའི་སྒྲ་ལས་སྤྱོད་པ་སྟེ༑ སྒོ་གསུམ་དོན་ཡོད་པར
Chinese
以及为了象征在智慧坛城中，本自具有的成佛自性，而用彩粉和水彩等绘制作为所依的坛城，安置佛像，以及宝瓶、镜子等修法物品。其中说到：如同通晓一法而究竟的智慧坛城，所依与能依一样。第三，关于远近二者，近是指：如前所说，将在禅修道上指示，次第生起，毫无疑问。因此，对于听闻的智慧无法理解的人，指示一个解开脉结的微细对境，以此解开脉结，从而证悟实相之义。这就像龙树菩萨的弟子星奇巴，因为他非常愚钝，多日都无法记住一句法句，龙树菩萨感到灰心，说：“观想头上生角。”因为他觉得观想这个容易，所以就观想，结果对境变得巨大，因为感觉头上的角碰到了岩洞，无法站立，菩萨知道后，善巧地指示了一个解开脉结的微细对境，像这样解脱就是近的钝根者。远是指：在《道次第》中说：除此之外，仅仅是积累资粮，经中这样说到：书写缘起性，从而证悟法性之义。这是说，对于暂时没有证悟的因缘的人，为了净除障碍，围绕善逝的身语意所依，一同念诵缘起心咒，努力积累和净除，从而证悟。例如法王顿珠仁钦巴那样，他最初智慧非常迟钝，日夜不停地对具有长寿意义的佛塔念诵缘起心咒并绕塔，渐渐地，所有的脚都磨破了，但仍然努力，结果脚上的伤也自然痊愈，智慧也无碍地显现出来。第二，舍弃世间行持的讲解也有三种，第一是本体：成为道的三门之业，如《此论》中所说：身语意和一切法，无论在哪里都不住不执着。定义是：从行（Carya）这个词而来，意为行持，三门变得有意义。
English
And to symbolize the naturally present Buddha-nature in the mandala of wisdom, mandalas are created as supports with colored powders and watercolors, and images of deities, vases, mirrors, and other implements of practice are arranged. From this, it is said: 'Like the mandala of wisdom, which is perfected by knowing one thing, the support and the supported are the same.' Third, regarding the two, near and far, near means: As mentioned before, it will be shown on the path of meditation, arising sequentially, without doubt. Therefore, for those who cannot understand with the wisdom of hearing, a subtle object of focus is shown to untie the knot of the channels. By this, the knot of the channels is untied, and the meaning of reality is realized. This is like the disciple of the master Nagarjuna, Shingkipa, who was very dull-witted and could not remember a single verse of Dharma for many days. Master Nagarjuna became discouraged and said, 'Meditate on having horns on your head.' Because he found it easy to meditate on this, he meditated, and as a result, the object of focus became huge. Because he felt that the horns on his head were touching the cave, he could not stand up. The master knew this and skillfully showed a subtle object of focus to untie the knot of the channels. Like this, liberation is the near for the dull-witted. Far means: In the Lamrim Namzhag, it says: 'Other than that, merely accumulating merit, it is said in the tantras: By writing the nature of interdependence, the meanings of the nature of reality will be realized.' This means that for those who do not have the fortune to realize it for the time being, in order to purify obscurations, circumambulating the supports of the body, speech, and mind of the Sugata, and reciting the essence of interdependence together, striving to accumulate and purify, will lead to realization. For example, like Dharma Lord Dondrup Rinchenpa, he was initially very slow-witted. Day and night, he continuously recited the essence of interdependence and circumambulated the stupa with the meaning of longevity. Gradually, all his feet were worn out, but he still persevered. As a result, the wounds on his feet healed naturally, and his wisdom manifested without obstruction. Second, there are also three explanations of abandoning worldly conduct. First, the essence: becoming the activity of the three doors of the path, as it says in this text: 'Body, speech, and mind, and all phenomena, do not abide or fixate anywhere.' The definition is: It comes from the word Carya, meaning conduct, making the three doors meaningful.
Tibetan
་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྔགས་ཀྱི་སྤྱད་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ལས་ཅན་ནོ། །དེ་ཡང་ཁོག་གཞུང་ལས། སྒོ་གསུམ་ལས་ཕྱིར་ངེས་ཚིག་འགྲུབ། །ཅེས་སོ། །དབྱེ་ན། སྤྱིར་མཉམ་བཞག་དང་རྗེས་ཐོབ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ལམ་ལྔ་དང་རིག་འཛིན་བཞིའི་གནས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་སྤྱོད་པ་དེ་ཡིན་ལ། གཉིས་པ་ནི། རིམ་གསུམ་ལས། རྗེས་མཐུན་སྤྱོད་པ་གཞུང་བཞིན་སྤྱད། །ཅེས་པས། ལས་དང་པོ་པའི་གནས་སྐབས་སུ་དགེ་སྦྱོང་གི་སྤྱོད་པ་ལྟར་བག་དང་ལྡན་པ་ལ་བསླབ་པར་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ལ་ཡང་། མི་མཐུན་པའི་རྐྱེན་ལ་བྱོལ་བ་དང་། མཐུན་པའི་རྐྱེན་ལ་སྤྱོད་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། སྤྱོད་ཡུལ་སྦྱོང་བའི་བསམ་གཏན་ལས། སྙན་དགའ་མི་སྙན་མི་དགའ་དང་། །དེ་བཞིན་བ སྟོད་སྨད་གྲགས་མ་གྲགས། །རྙེད་དང་མ་རྙེད་ཆོས་བརྒྱད་པོ། །ཐམས་ཅད་རིང་དུ་བཏང་བར་བྱ། །ཞེས་པ་ལྟར། འཇིག་རྟེན་ཆོས་བརྒྱད་སོགས་ཁ་ན་མ་མཐོ་བའི་ལས་ཐམས་ཅད་རིང་དུ་སྤངས་ཤིང་། གཞན་གྱི་དགེ་བ་སྤེལ་བའི་ཕྱིར། བསམ་པ་ལ་མི་སྒྲིབ་ན། ཐུན་མཇུག་འཚམས་པའི་སྤྱོད་པ་ལ་འཇུག་པར་བྱ་བ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོ་ལས། བརྟན་པ་མ་ཐོབ་བར་དུའང་། །ཁ་ན་མ་ཐོ་རྡུལ་མེད་ཅིང་། །སྡོམ་པ་གསུམ་ལ་གནས་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །མཐུན་པའི་རྐྱེན་ལ་སྤྱོད་པ་ནི་ཐུན་མཚམས་ཀྱི་བྱ་བའི་ཆ་གཙོ་བོར་སྟོན་པ་སྟེ་དབུས་མཐའ་རྣམ་འབྱེད་ལས། ཡི་གེ་འབྲི་མཆོད་སྦྱིན་པ་དང་། །ཉན་དང་ཀློག་དང་འཛིན་པ་དང་། །འཆད་དང་ཁ་ཏོན་བྱེད་པ་དང་། །དེ་ སེམས་པ་དང་བསྒོམ་པ་སྟེ། །སྤྱོད་པ་འདི་བཅུའི་བདག་ཉིད་ནི། །བསོད་ནམས་ཕུང་པོ་དཔག་ཏུ་མེད། །ཅེས་པས་ཆོས་སྤྱོད་བཅུ་དང་། གཞན་ཡང་ཟས་གོས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར། གཏོར་མ༑ ཆུ་སྦྱིན། སཱཙྪ། མཎྜལ། ཕྱག སྐོར། རྒྱུན་བཤགས་སོགས་སྔོན་འགྲོ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་དངོས་གཞི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ། རྗེས་བསྔོ་བས་ཟིན་པའི་སྒོ་ནས་སྤྱད་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་ཅུང་ཟད་གོམས་པས་མཉམ་རྗེས་བསྲེ་ནུས་པ་ན། ཁྱད་པར་གྱི་སྤྱོད་པ་གྲོལ་ལམ་བག་ཡོད་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དང་ཐབས་ལམ་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་གཉིས་ལ་སྤྱོད་པར་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ལ་གྲོལ་ལམ་བག་ཡོད་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དེ་ལ་ཡང་རིམ་གྱིས་པ་དང་། ཅིག་ཅར་བའོ། །དང་པོ་ལ་ཟག་བཅས་དང་། ཟག་མེད་ཀྱི་ལམ་དུ་ཇི་ལྟར་སྤྱོད་པ་ལས། དང་པོ་ལ། དད་བརྩོན་གྱི་སྤྱོད་པ། ཤེས་རབ་དང་མཐུན་པ། ཐབས་དང་མཐུན་པ། ཕྱོགས་གཅིག་པ། སྤྲོས་བཅས། ཚོགས་སྒྲུབ་དང་དྲུག་ལས། ལྟ་བ་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་དུ
Chinese
是为了行持之故，是行持密咒之事业者。正如《扼要论》中所说：“从三门之外，决定词得以成就。”分类上，总的来说有入定和后得两种。第一种是指在五道和四持明果位的等持中，一心一意地行持。第二种是，从三个次第来说，“随顺之后行持如法行”。因此，在最初修行者的阶段，应当学习像善知识的行为一样谨慎。其中又分为：避开不顺的因素和行持顺的因素两种。第一种是，从修习所缘的禅定来说，“悦意不悦意，同样赞毁名不名，得与不得这八法，全部都要远远抛弃”。如是，对于世间八法等一切不好的事情都要远远抛弃，为了增长他人的善根，如果对发心没有障碍，就应当进入闭关结束时的行为。正如《金刚顶经》中所说：“在没有获得稳固之前，没有过失，没有尘垢，安住在三律仪中。”如是宣说了。行持顺的因素，主要是指闭关期间的行为，如《中边分别论》中所说：“书写文字供养布施，听闻和阅读受持，讲说和念诵，以及思维和修习。这十种行为的自性，是无量福德的聚积。”因此，要行持十种法行，此外还有饮食的瑜伽，朵玛，水施，擦擦，曼扎，顶礼，绕转，常忏等，通过前行菩提心和正行无分别的智慧，后行回向来行持。从那以后，稍微习惯了能够混合入定和后得时，就应当行持特殊的行为，即解脱道谨慎的行为和方便道苦行的行为两种。其中，解脱道谨慎的行为又分为逐渐的和顿时的。第一种又分为有漏和无漏的道，如何行持。第一种又分为：信勤的行为，与智慧相应，与方便相应，单一，有戏论，积资六种。在确定见解之时
English
It is for the sake of practice, it is the one who engages in the activities of practicing mantra. As it says in the Kok Zhung, "From the three doors, the definition is accomplished." In terms of classification, there are generally two types: meditative equipoise and subsequent attainment. The first refers to the single-pointed practice of samadhi in the states of the five paths and the four vidyadharas. The second is, from the three stages, "Practice in accordance with the teachings after the fact." Therefore, in the initial stage of practice, one should learn to be mindful like the conduct of a virtuous friend. Furthermore, there are two aspects to this: avoiding unfavorable conditions and engaging in favorable conditions. The first is, from the meditation of purifying the object of practice, "Pleasant and unpleasant, likewise praise and blame, fame and obscurity, gain and loss, these eight worldly dharmas, all should be abandoned far away." As such, all unfavorable actions such as the eight worldly concerns should be abandoned far away, and in order to increase the merit of others, if there is no obscuration to the intention, one should engage in the practice of concluding the session. As it says in the Vajrasekhara, "Until stability is attained, without fault, without defilement, abide in the three vows." Thus it is taught. Engaging in favorable conditions mainly refers to the activities during the session break, as it says in the Madhyantavibhaga, "Writing letters, making offerings, giving, listening, reading, and retaining, explaining and reciting, and thinking and meditating. The nature of these ten practices is an immeasurable accumulation of merit." Therefore, one should engage in the ten practices of Dharma, and also the yoga of food and clothing, torma, water offerings, tsatsas, mandalas, prostrations, circumambulations, constant confession, etc., through the preliminary bodhicitta, the main practice of non-conceptual wisdom, and the subsequent dedication. From then on, when one is slightly accustomed to being able to mix meditative equipoise and subsequent attainment, one should engage in special practices, namely the conduct of liberation path mindfulness and the conduct of skillful means asceticism. Among these, the conduct of liberation path mindfulness is further divided into gradual and sudden. The first is further divided into how to practice on the paths of contaminated and uncontaminated. The first is further divided into: the conduct of faith and diligence, in accordance with wisdom, in accordance with skillful means, single-pointed, with elaboration, and accumulating resources. At the time of establishing the view