Tibetan
ས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ལས་དང་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་མ་དག་པའི་འཁྲུལ་སྣང་འདི་གཟིགས་སམ། མི་གཟིགས། དང་པོ་ལྟར་ན། སངས་རྒྱས་ལ་འཁྲུལ་བ་ཡོད་པར་ཐལ། འཁྲུལ་སྣང་གཟིགས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལྟར་ན། འགྲོ་དོན་རྒྱུན་ཆད་པར་གྱུར་ཏེ། ཡུལ་མི་གཟིགས་པས་སོ་ཞེ་ན། མ་དག་པའི་སྣང་བ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་མ་དག་པ་ཡིན་ཡང་སེམས་ཅན་གྱི་མ་དག་པའི་འཁྲུལ་སྣང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་སྣང་ཞིང་གཟིགས་ཏེ། དེ་རྣམས་མ་དག་པའི་འཁྲུལ་སྣང་ ཡིན་པར་ཡང་གཟིགས་སོ། །སྣང་བ་ལྟར་མ་གྲུབ་པར་ཡང་གཟིགས། མདོར་ན། མ་དག་པ༑ མ་དག་དག་པ། ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་གི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་སོ་སོར་མཁྱེན་ཅིང་གཟིགས་པས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཞེས་བྱ་ལ། མ་དག་པ་མི་སྣང་ན་ཇི་ལྟར་གཟིགས། མ་གཟིགས་ན་མཁྱེན་པར་ཡང་མི་རུང་། དག་པའི་སྣང་བ་ཁོ་ན་མཁྱེན་པ་ཙམ་ལ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཞེས་པའང་ཇི་ལྟར་རུང་། དེའི་ཕྱིར་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་འཁྲུལ་སྣང་། ཇི་ལྟར་འཁྲུལ་ཚུལ། དེ་སེལ་བའི་ཐབས་རྣམས་ཀྱང་སྒྲིབ་མེད་དུ་གཟིགས་པ་ནི་ཐམས་ཅད་གཟིགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་གཟིགས་ཤིང་སྣང་བ་ཡིན་གྱི་འཁྲུལ་ནས་སྣང་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཇི་ལྟར་མཁྱེན་པའི་ཚུལ་ནི། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་དབྱེར་མེད། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་ཆོས་ཅན་ཐམས་ཅད་དང་དབྱེར་མེད་ལ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་ཐ་དད་པའི་དབྱེ་བ་ཆོས་ཅན་ཐ་དད་པའི་དབྱེ་བ་ཡོད་པ། དཔེར་ན་མེ་ལོང་ལ་གཟུགས་བརྙན་མེད་ཀྱང་། ཕྱི་རོལ་གྱི་རྐྱེན་དང་འཕྲད་པ་ལས་འཆར་ལ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་ཆོས་ཅན་ཐམས་ཅད་དབྱེར་མེད་བཞིན་དུ་སྐྱེ་འགག་སོགས་ཐ་དད་པའི་ཡུལ་ཆོས་ཅན་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་དང་། ཡུལ་ཅན་ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་དབྱེར་མེད་གཉིས་ཐ་མི་དད་ཀྱང་། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཆོས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་ཅིང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཤེས་བྱ་ཐམས་ལ་ཁྱབ་པར་མཁྱེན་ཏེ། དཔེར་ན་སེམས་ཅན་གྱི་དུས་སུ་སྣང་སེམས་གཉིས་གནས་ཚུལ་ལ་ཐ་མི་དད་ཀྱང་སྣང་ཚུལ་ལ་ཐ་དད་པ་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་མཛད་པ་འཕྲིན་ལས་ནི། དེ་ལྟར་ཉོན་སྒྲིབ་དང་ཤེས་སྒྲིབ་གཉིས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་མེད་སྣང་གློ་བུར་གྱི་སྒྲིབ་གཉིས་བག་ཆགས་སྣང་གསུམ་ཀྱི་དྲི་མ་དང་བཅས་པ་མཐའ་དག་སྤངས་ཤིང་། ཇི་ལྟ་བ་དང་ཇི་སྙེད་པ་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་དུ་གཟིགས་པའི་སྒོ་ནས་ཡོན་ཏན་མཐར་ཕྱིན། དེའི་མཐུ་ལས་གདུལ་བྱ་སོ་སོའི་སྐལ་བ་ད
Chinese
您是否看到有情众生的业和痛苦等不清净的错觉？看不到吗？如果像第一种情况那样，那么佛陀就有了错觉，因为看到了错觉。如果像第二种情况那样，那么利益众生的事业就会中断，因为看不到对境。如果这样认为，虽然不清净的显现对于佛陀的智慧来说是不清净的，但是众生的不清净的错觉在佛陀的智慧中显现并且被看到，并且也看到那些是不清净的错觉。 也看到它们并非如显现般成立。总之，不清净、不清净清净、以及极其清净的显现全部都能分别了知和看到，因此被称为一切遍知。如果不清净的显现不显现，那又如何能看到？如果看不到，也就不可能了知。仅仅了知清净的显现，又怎么能被称为一切遍知呢？因此，佛陀的一切所知，以一切遍知的智慧，无碍地看到众生的错觉、如何产生错觉的方式、以及遣除这些错觉的方法，这是以一切见的智慧来看到和显现的，而不是从错觉中显现出来的。佛陀如何了知一切所知的方式是：法界与智慧无别。法界与一切法无别，法界中有各种不同的差别，如同法有各种不同的差别。例如，镜子本身没有影像，但是与外在的因缘聚合时就会显现。同样，法界与一切法无别，生灭等各种不同的对境，一切法所知，以及能境法界智慧无别二者虽然无有差别，但是法界的遍及一切法，智慧的遍及一切所知，都能了知。例如，在有情众生的时候，显现和心二者在状态上没有差别，但是在显现的方式上却有差别。第三是事业和利生事业：像这样，断除了被烦恼障和所知障二者所涵盖的无有显现的暂时性的二障，以及连同习气显现三种的垢染，并通过如实和尽所有智现量见到一切所知，从而圆满了功德。凭借这种力量，调伏对境各自的根器。
English
Do you see the impure illusions of sentient beings' karma and suffering, etc.? Or do you not see them? If it is like the first case, then the Buddha would have illusions, because he sees the illusions. If it is like the second case, then the work of benefiting beings would be interrupted, because he does not see the objects. If you think so, although the impure appearances are impure to the Buddha's wisdom, the impure illusions of sentient beings appear and are seen in the Buddha's wisdom, and it is also seen that those are impure illusions. It is also seen that they are not established as they appear. In short, all impure, impure-pure, and extremely pure appearances are known and seen separately, therefore it is called omniscience. If impure appearances do not appear, how can they be seen? If they are not seen, it is also impossible to know them. How can it be called omniscience if only pure appearances are known? Therefore, all that the Buddha knows, with the wisdom of omniscience, unobstructed sees the illusions of sentient beings, how the illusions arise, and the methods to dispel these illusions. This is seen and appears with the wisdom of all-seeing, and it is not appearing from illusions. The way the Buddha knows all that is to be known is: the Dharmadhatu and wisdom are inseparable. The Dharmadhatu is inseparable from all phenomena, and there are various differences in the Dharmadhatu, just as there are various differences in phenomena. For example, a mirror itself has no image, but it appears when it meets external conditions. Similarly, the Dharmadhatu is inseparable from all phenomena, and all objects of difference such as arising and ceasing, all phenomena to be known, and the two inseparable, the object-possessor Dharmadhatu and wisdom, although they are not different, the Dharmadhatu pervades all phenomena, and the wisdom pervades all that is to be known. For example, in the case of sentient beings, the appearance and mind are not different in their state, but they are different in the way they appear. Third is the activity and the benefit of beings: In this way, all the stains of the two temporary obscurations of non-existence and appearance, which are covered by the two obscurations of afflictions and knowledge, and the three appearances of habitual tendencies, are completely abandoned, and all that is to be known is directly seen by the wisdom of knowing as it is and as much as there is, thereby perfecting the qualities. By this power, the individual capacities of those to be tamed.