Tibetan
ཡས་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་བསླབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། འདི་ཉིད་ལས། ཡན་ལག་བཞི་བཅུ་རྩ་གཉིས་ལྡན། །དེ་ཉིད་ཡན་ལག་སྤྲོས་དག་སྟེ། །བཞི་བཅུ་རྩ་གཉིས་གསུམ་འཕྲོར་འགྱུར། །ཞེས་པ་ལྟར། དེ་ལ་སངས་རྒྱས་སྟོང་ནི། ཐབས་ཀྱི་ལྷ་བཞི་བཅུ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ལྷ་བཞི་བཅུ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་ལྷ་བརྒྱ་དང་ཉི་ཤུ། དབུ་རྒྱན་གྱི་ལྷ་བརྒྱད་བརྒྱའོ། །དེ་ལ་དང་པོ། ཡན་ལག་བཞི་ཅུ་རྩ་གཉིས་ལྡན། །ཞེས་པས། རྩ་བའི་ལྷ་ཡབ་ཡུམ་གཉིས་ལ་ཡན་ལག་གི་ལྷ་བཞི་བཅུ་སྒོམ་པ་སྟེ། ཡབ་ཀྱི་རྟོག་པའི་གནས་སུ་ཡབ་བཅུ་བདུན་དང་ཐུབ་པ་དྲུག་སྟེ་ཉེར་གསུམ། ཡུམ་ལ་ཡུམ་བཅུ་བདུན་འགོད་པའོ། །ཇི་ལྟར་འགོད་ན། བདག་ཉིད་མི་བསྐྱོད་པར་གསལ་བའི་དབུ་ལ་རྣམ་སྣང་། ལག་གཡས་ཀུན་བཟང་། གཡོན་ལ་རིན་འབྱུང་། རྐང་གཡས་དོན་གྲུབ། རྐང་གཡོན་སྣང་མཐའ། གཡས་ཀྱི་མིག རྣ་བ། སྣ། ལྕེ་བཞིའི་རྩ་ནང་དུ་ས་སྙིང་། ཕྱག་རྡོར། ནམ་སྙིང་། སྤྱན་རས་གཟིགས། གཡོན་གྱི་རྩའི་ཕྱི་རོལ་དུ་རིམ་པར། མཐའ་ཡས། སྒྲིབ་སེལ། ཀུན་བཟང་། འཇམ་དཔལ། ལག་མཐིལ་གཡས་སུ་གཤིན་རྗེ་གཤེད། གཡོན་སྟོབས་པོ་ཆེ། རྐང་མཐིལ་གཡས་པར་འཁྱིལ་པ། གཡོན་དུ་རྟ་མགྲིན། :འཆོག་༼མཚོག་༽མར་ལྷའི་ཐུབ་པ། སྟ་ཟུར་ལྷ་མིན། སྙིང་གར་མི། ལྟེ་བར་བྱོལ་སོང་། མགྲིན་པར་ཡི་དྭགས། གསང་གནས་སུ་དམྱལ་བའི་ཐུབ་པ་རྣམས་འགོད་པའོ། །ཡུམ་དབྱིངས་ཕྱུག་མ་ལ་ཡང་ཡུམ་བཅུ་བདུན་འགོད་པའི་རིམ་པ་ཡབ་དང་འདྲ་ཞིང་དེ་ལྟར་ཡན་ལག་གི་ལྷ་བཞི་ཅུ་པོ་ནི་རགས་པའི་ཆ་ནས་ཐབས་ཀྱི་ལྷར་བཞག་གོ །གཉིས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ལྷ་བཞི་བཅུ་ནི་ཐབས་ཀྱི་ལྷ་བཞི་བཅུ་པོ་སོ་སོའི་ཐུགས་ཀར་རང་འདྲ་བའི་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་རེ་རེ་བསྒོམ་པ་ཕྲ་བའི་ ཆ་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ལྷ་ཞེས་པའོ། །གསུམ་པ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་ལྷ་ནི། རྩ་བའི་ལྷ་ཡབ་ཡུམ་གཉིས་ལ་བཀོད་པའི་ཐབས་ཀྱི་ལྷ་བཞི་བཅུ་པོ་རེ་རེ་ལ་ཡང་གནས་གསུམ་དུ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་ལྷ་རེ་རེ་འགོད་པ་ནི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་མི་ཟད་རྒྱན་གྱི་འཁོར་ལོའི་ལྷ་བརྒྱ་དང་ཉི་ཤུའོ། །བཞི་པ་དབུ་རྒྱན་གྱི་ལྷ་ནི། དེ་ལྟར་བརྒྱ་དང་ཉི་ཤུ་པོའི་སྟེང་དུ་ཐབས་ཀྱི་ལྷ་བཞི་བཅུ་པོ་བསྣན་པས་བརྒྱ་དང་དྲུག་ཅུ་པོ་དེ་དག་སོ་སོའི་རིགས་བདག་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་དབུ་རྒྱན་གྱི་ལྷ་ལྔ་ལྔ་རེས་བརྒྱད་བརྒྱའོ། །ཐབས་ཤེས་བྱིན་རླབས་དབང་བསྐུར་གྱི་ལྷ་རྣམས་ཀུན་དྲིལ་བས་རྩ་ལྷ་ཡབ་ཡུམ་གཉིས་ལ་ཡན་ལག་དང་ལྡན་པའི་ལྷ་སྟོང་བསྒོམ་པ་ནི་སངས་རྒྱས
Chinese
这是关于耶隆珠的坛城的学习。首先，正如本文所说：“具备四十二支分，彼等支分极详尽，四十二分为三倍增。”因此，千佛是：方便之神四十尊，智慧之神四十尊，身语意之神一百二十尊，顶饰之神八百尊。其中首先，“具备四十二支分”，意为：在根本之神父母双尊上观想四十支分之神。父亲的分别处观想父亲十七尊和六能仁，共二十三尊。母亲观想母亲十七尊。如何观想呢？自身明观为不动佛，头部观想毗卢遮那佛，右手观想普贤，左手观想宝生，右脚观想不空成就，左脚观想无量光。右侧的眼、耳、鼻、舌四脉内部观想地藏、金刚手、虚空藏、观世音。左侧脉的外部依次观想无量寿、除盖障、普贤、文殊。右掌心观想阎魔敌，左手观想大力金刚，右脚心观想盘绕者，左脚观想马头金刚。在……（此处原文有误）观想诸能仁，在星宿处观想非天，在心间观想人，在脐间观想旁生，在喉间观想饿鬼，在密处观想地狱的能仁。在明妃法界自在母上也如是观想十七尊明妃，次第与父亲相同。如此，四十支分之神从粗略的角度安立为方便之神。第二，智慧之神四十尊，即在方便之神四十尊各自的心间观想各自相同的智慧萨埵，从精细的角度称为智慧之神。第三，身语意之神，即在根本之神父母双尊上安立的方便之神四十尊的每一尊的三个处所观想身语意之神，这是一百二十尊身语意不尽庄严轮之神。第四，顶饰之神，即在上述一百二十尊之上加上方便之神四十尊，成为一百六十尊，这些神各自的种姓主尊成为顶饰之神，每尊有五位，共八百尊。总集方便、智慧、加持、灌顶之神，在根本之神父母双尊上观想具备支分的千尊神，即是诸佛。
English
This is a study of the mandala of Yelong Zhudrup. First, as it says in this text: "Possessing forty-two limbs, those limbs are extremely detailed, the forty-two limbs become three times more." Therefore, the thousand Buddhas are: forty deities of method, forty deities of wisdom, one hundred and twenty deities of body, speech, and mind, and eight hundred deities of the crown. Among them, first, "Possessing forty-two limbs," means: on the root deities, the father and mother, contemplate the forty limb deities. In the father's place of conceptualization, contemplate seventeen fathers and six Thubpas, totaling twenty-three. For the mother, contemplate seventeen mothers. How to contemplate? One's self is visualized as Akshobhya, on the head visualize Vairochana, on the right hand Samantabhadra, on the left hand Ratnasambhava, on the right foot Amoghasiddhi, on the left foot Amitabha. Inside the roots of the right eye, ear, nose, and tongue, visualize Kshitigarbha, Vajrapani, Akashagarbha, and Avalokiteshvara. On the outside of the left veins, visualize in order Amitayus, Sarvanivaranaviskambhin, Samantabhadra, and Manjushri. On the right palm visualize Yamantaka, on the left hand Mahabala, on the right sole visualize the coiled one, on the left foot Hayagriva. In... (Here the original text is incorrect) visualize the Thubpas of the gods, in the star corner visualize the Asuras, in the heart visualize humans, in the navel visualize animals, in the throat visualize pretas, and in the secret place visualize the Thubpas of hell. In the consort Dbyings Phyuk Ma, also visualize seventeen consorts in the same order as the father. Thus, the forty limb deities are established as the deities of method from a gross perspective. Second, the forty deities of wisdom are the wisdom beings, each identical to the forty deities of method, visualized in the heart of each, and are called the deities of wisdom from a subtle perspective. Third, the deities of body, speech, and mind are the one hundred and twenty deities of the inexhaustible adornment wheel of body, speech, and mind, which are visualized in the three places of each of the forty deities of method established on the root deities, the father and mother. Fourth, the deities of the crown are the eight hundred deities, five for each of the one hundred and sixty deities, which are the one hundred and twenty deities above plus the forty deities of method, with the principal deity of each family becoming the crown deity. Combining the deities of method, wisdom, blessing, and empowerment, the contemplation of a thousand deities with limbs on the root deities, the father and mother, is the Buddhas.
Tibetan
་སྟོང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་བསླབ་པའོ། །གཉིས་པ་ཉི་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་བསླབ་པ་ནི། འདི་ཉིད་ལས། དེ་ལྟར་ལྡན་པའི་གཙོ་མཆོག་གི །རྒྱལ་བ་རྒྱལ་མཆོག་དེ་བཞིན་དུ། །བཅུ་གཉིས་དྲུག་གི་འོད་འཕྲོ་འབར། །ཞེས་པས། གཙོ་བོ་མི་བསྐྱོད་པ་ཡབ་ཡུམ་ལ་ཇི་ལྟར་བཀོད་པ་བཞིན་དུ་ལྷ་གཞན་རྣམས་ལའང་རིགས་འགྲེ་ཤེས་པར་བྱ་ལ། བདག་རྩ་ལྷར་སོང་བའི་ཡབ་ཡུམ་གྱི་རྟོག་པའི་གནས་སུ་ཀུན་བཟང་ཡབ་ཡུམ་འགོད་པ་ཙམ་ཁྱད་པར་རོ། །དེ་ལྟར་རྒྱལ་བ་རིགས་ལྔ། རྒྱལ་མཆོག་ཀུན་བཟང་སྟེ་ཡབ་ཡུམ་ཟུང་དྲུག་ལ་སྟོང་ཚོ་དྲུག སེམས་དཔའ་ཡབ་ཡུམ་བཅུ་དྲུག སྒོ་བ་ཡབ་ཡུམ་བརྒྱད་དེ་ཟུང་བཅུ་གཉིས་ལ་སྟོང་ཚོ་བཅུ་གཉིས། ཐུབ་པ་དྲུག་ལ་ཡུམ་མེད་པས། ཤེས་རབ་མཚོན་བྱེད་གཡོན་ཡིན་པས། གཡོན་ཕྱོགས་སུ་འགོད་པར་གསུངས་པ་ལྟར། རྐང་ལག་གི་རིགས་བཞི་དང་སྒོ་བ་ཡབ་ཡུམ་གཡས་གཡོན་གྱི་ཆ་འཛིན་པའི་རིམ་པའི་རྩའི་མདུན་རྒྱབ་དང་ཕྱི་ནང་གི་སེམས་དཔའ་རྣམས་རྩའི་ཕྱི་ནང་དུ་འགོད་ཚུལ་ཤེས་པར་བྱས་ནས་ཐུབ་དྲུག་རེ་རེ་ལའང་སྟོང་ཚོ་ཚང་བར་བྱས་ནས་བསྒོམ་པས་སྟོང་ཚོ་དྲུག་སྟེ་ཀུན་སྒྲིལ་བས་སྟོང་ཚོ་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་བསྒོམ་པ་ནི་ཉི་ཁྲི་བཞི་སྟོང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་བསླབ་པའོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ། ཐུབ་པ་དྲུག་ལ་སྐབས་འདི་དག་ཏུ་ཡུམ་གཏན་མི་འདོད་པ་ཡིན་ནམ་ཟེར་ན། མིའི་ཐུབ་པ་ནི་འདོད་ཡོན་སྤངས་ཀྱང་གཞན་རྣམས་འདོད་ཡོན་སྤངས་པར་མ་གསུངས་པས་ཡུམ་གཏན་ནས་མེད་པར་ཁས་མི་ལེན། འོན་ ཀྱང་འདིར་དམིགས་བཅས་ཡུམ་མེད་པ་ལྟར་སྟོན་པ་ནི་སྤྲུལ་པ་དང་ལྷ་གྲངས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཀྱི། མི་དམིགས་ཆོས་དབྱིངས་ཀྱི་ཡུམ་དང་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་འདུ་བྲལ་མེད་པའོ། །ཞེས་ཆོས་རྗེ་ཀུན་མཁྱེན་ཆེན་པོ་བཞེད་དོ། །གསུམ་པ་བསམ་ཡས་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་བསླབ་པ་ནི། དེ་ལ་སོགས་ཏེ་བསམ་མི་ཁྱབ། །ཞེས་པས། སྟོང་དང་། ཉི་ཁྲི་བཞི་སྟོང་པོ་དེ་དག་ལ་གོམས་པ་ན། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བསྒོམ་པ་ནི། བསམ་ཡས་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་བསླབ་པ་སྟེ། ལམ་རིམ་ལས། ཕྱོགས་བཅུ་མ་ལུས་གཞལ་ཡས་ཁང་། །ཉི་ཟླ་གཟའ་སྐར་གདན་དང་རྒྱན། །བདེ་གཤེགས་དཀྱིལ་འཁོར་མ་ལུས་བསྒོམ། །བསམ་ཡས་ལྷུན་གྲུབ་ཉིད་ལ་བསླབ། །ཅེས་གསུངས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཁྲོ་བོ་ལ་ཡང་རྒྱུད་འདིར་རྣམ་གྲངས་སྤྲོས་པ་ཚིག་ཟིན་ལ་དངོས་སུ་བྱུང་ཡང་། ཞི་བའི་ཤུགས་ཀྱིས་ཤེས་པར་འགྱུར་བ་ལ་དགོངས་པ་སྟེ། དེའང་ཇི་ལྟར་འགོ
Chinese
这是修习千尊坛城。第二是修习两万一千尊坛城。如经中所说：“如是具足之主尊，胜王如来亦如是，十二与六光芒耀。”因此，如同主尊不动金刚父母的布置方式，其他诸尊也应以此类推。不同之处仅在于，在自根识化为本尊父母的观想处，安立普贤父母。如是五部如来，胜王普贤，即六对父母各有六千尊，十六尊勇识父母，八尊门神父母，即十二对各有万二千尊。六位能仁没有佛母，因为智慧是女性的象征，所以如经中所说，安立在左侧。了知手足四部和门神父母执持左右之分的次第，以及根识前后内外勇识安立于根识内外的方式后，对每一位能仁都圆满观想千尊，总共观修六千尊，总合起来观修两万四千尊，这是修习两万四千尊坛城。有些人说，这六位能仁在这些时候是否都不需要佛母呢？人的能仁是舍弃欲妙的，但其他能仁并未说舍弃欲妙，因此不能断言他们完全没有佛母。然而，此处示现为有对境而无佛母，是就化身和佛像数量而言的。与非对境法界之母则是无时无刻不相离的。这是法王一切智的观点。第三是修习任运成就坛城。如经中所说：“如是等事不可思议。”因此，习惯了千尊和两万四千尊的修习后，将一切事物观想为身和智慧的坛城，这是修习任运成就坛城。如道次第中所说：“十方无余为宫殿，日月星辰为座与饰，观想一切善逝坛城，修习任运自成。”如是说。同样，忿怒尊在本续中也有多种名相的阐述，但这是考虑到可以通过寂静的威力来理解。那么，如何遮止呢？
English
This is the practice of the thousand-deity mandala. Second is the practice of the twenty-one thousand-deity mandala. As it says in this very text: "Thus endowed is the supreme lord, The victorious king, the supreme one, likewise, Twelve and six rays of light blaze forth." Therefore, just as the principal, Akshobhya, is arranged with his consort, so too should one understand the analogy for the other deities. The only difference is that in the place of the conceptualization of the self-root consciousness transforming into the parent deities, one establishes Samantabhadra and his consort. Thus, the five victorious families, the supreme king Samantabhadra, that is, six pairs of parents, each have six thousand deities. The sixteen heroic deities, male and female, the eight doorkeepers, male and female, that is, twelve pairs, each have twelve thousand deities. The six Thubpas (Buddhas) do not have consorts, because wisdom is symbolized by the left side. Therefore, as it is said, they are placed on the left side. Having understood the order of the four classes of limbs and the doorkeepers, male and female, holding the left and right sides, and the way in which the heroic deities of the front, back, outer, and inner root consciousness are established within and without the root consciousness, one should meditate on each of the six Thubpas as complete with a thousand deities, thus meditating on six thousand deities. Combining all of these, one meditates on twenty-four thousand deities, which is the practice of the twenty-four thousand-deity mandala. Some say, do these six Thubpas not need consorts at all at these times? The human Thubpa has abandoned sensual pleasures, but it is not said that the others have abandoned sensual pleasures, so we cannot assert that they have no consorts at all. However, here, the appearance of having an object but no consort is done in terms of the emanation and the number of deities. The mother of the non-objective Dharmadhatu is inseparable at all times. This is the view of the Dharma Lord, the Great Omniscient One. Third is the practice of the spontaneously accomplished mandala. As it says in the text: "Such things are inconceivable." Therefore, having become accustomed to the thousand and twenty-four thousand deities, one meditates on all phenomena as the mandala of body and wisdom, which is the practice of the spontaneously accomplished mandala. As it says in the Stages of the Path: "The ten directions without exception are a palace, The sun, moon, planets, and stars are seats and ornaments, Meditate on all the Sugata mandalas, Practice spontaneous accomplishment itself." Thus it is said. Similarly, there are also various enumerations of the wrathful deities in this tantra, but this is with the intention that they can be understood through the power of the peaceful deities. So, how does one prevent it?