Tibetan
བ་ཀྱིས་ཐོས་པའི་དོན་ལ་ལེགས་པར་བསམ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ་ཐོས་པའི་དོན་ངེས་པར་བསམ་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་ལ་རག་ལས་པ་ན། ཉེ་བར་དོན་སྤྱོད་པས་ནང་དུ་སེམས་པར་བཞུགས་པར་བྱ་སྟེ། ཀུན་མཁྱེན་ཆེན་པོས། དེ་ལྟར་ཐོས་པ་དམ་པས་བརྒྱན་རྗེས་སུ། །བསམ་པའི་ཤེས་རབ་ངེས་པར་རྒྱུད་ལ་བསྐྱེད། །ཅེས་སོ། །དེ་ལྟར་བསམ་པའི་དོན་ལ་སྤྱོད་པ་རྫོགས་ནས། གནས་ལུགས་བསྒོམ་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་རྒྱུད་ལ་བསྟེན་དགོས་ཏེ། ཀུན་མཁྱེན་ཆེན་པོས། དེ་ལྟར་བསམ་བྱ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས་ན། །བསྒོམ་བྱུང་ཤེས་རབ་རྒྱུད་ལ་བ སྐྱེད་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པས་གཞིའི་དོན་གཏན་ལ་ཕབ་ནས། གནས་ལུགས་གཉུག་མའི་ངང་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པ་ལས་རང་རྒྱུད་ཀྱི་འཆིང་བ་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཉིད་དུ་གྲོལ་བར་བྱེད་པ་སྟེ། ཀུན་མཁྱེན་ཆེན་པོས། དེ་ཚེ་རང་བཞིན་གཅིག་སྟེ་གདོད་མའི་ངང་། །གཟུང་དང་འཛིན་པ་མི་དམིགས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །དྲི་མེད་འོད་གསལ་ཉི་མའི་སྙིང་པོ་ནི། །བདེ་གསལ་མི་རྟོག་མཐའ་དབུས་མེད་པར་འཆར། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །རིན་པོ་ཆེ་ཀཽ་ཏུ་བྷ་དང་ལྷན་ཅིག་བཞག་པའི་རྡོའི་ཁམས་རིམ་གྱིས་གསེར་དུ་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་པ་ནི། དཔེ་དང་དཔེ་ཅན་བསྟན་པ་སྟེ། དཔེ་རིན་པོ་ཆེ་ཀཽ་ཏུ་བྷ་དེ་ཉིད་རྡོ་ཕལ་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་བཞག་པ་ལས་དེ་མ་ཐག་རྡོ་གསེར་དུ་མི་འགྱུར་ཡང་། རིམ་གྱིས་གསེར་དུ་འགྱུར་བ་བཞིན་དུ། དཔེ་ཅན་གྲོལ་ལམ་ལ་བརྟེན་པའི་གང་ཟག་དེ་ཡང་ཐབས་ལམ་ལྟ་བུའི་མྱུར་ཁྱད་མི་ལྡན་ཡང་། རིམ་གྱིས་འབྲས་བུ་ལ་སྦྱོར་བ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་དབྱེ་ན། རིང་བའང་རིམ་དང་ཅིག་ཅར་བའོ། །ཞེས་པས། སྤྱིར་གྲོལ་ལམ་འདི་ཐབས་ལ་ལྟོས་པ་རིང་ལམ་ཡིན་ནའང་། དེ་ལའང་རིམ་གྱིས་པ་དང་ཅིག་ཅར་བ་གཉིས་ལས། དབང་པོ་ཡང་རབ་རྟོགས་གོམས་དབྱེར་མེད་ཆིག་ཆོད་བྱེད་པ་དག་ཡོད་དེ་དབང་དུས་སུ་གྲོལ་བ་ཨིནྡྲ་བྷུ་ཏི་ལྟ་བུ་ཅིག་ཅར་བ་དང་། རིམ་གྱིས་རྟོགས་གོམས་མཐར་ཕྱིན་པར་བྱེད་པ་དག་ཡོད་དེ་རིམ་གྱིས་པའོ། །དེ་ཡང་ཅུང་ཟད་བཤད་ན། འདི་ཉིད་ལས། ཤེས་འཇུག་མཚན་ཉིད་འབྱོར་པའི་གཟུངས། །འབྲས་བུ་སྨིན་བྱེད་རྒྱུ་དང་རྐྱེན། །ནུས་མཐུ་ཅན་དུ་གང་གྱུར་པ། །རིག་འཛིན་རྒྱལ་བའི་ཞིང་དུ་གྲགས། །ཞེས་པས་མཚན་ཉིད་གསུམ་སྟེ། རྒྱུ་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ལྟ་བ། རྐྱེན་འཇུག་པའི་མཚན་ཉིད་ཏིང་ངེ་འཛིན། ལམ་གྱུར་གྱི་འབྲས་བུ་རིག་འཛིན་བཞིའོ། །ཞེས་གསུམ་དུ་བསྟན་པ་ལས། དང་པོ་རྒྱུ་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད
Chinese
应当很好地思维听闻之义，因为依赖于由听闻之义必定思维而生起的智慧。通过贴近地运用意义，使内心安住。全知大士说：如此以殊胜听闻庄严后，务必在相续中生起思维之智慧。如是。在圆满了对思维之义的运用后，必须依仗由修习实相而生起的智慧。全知大士说：如此思维所应圆满后，应在相续中生起修生之智慧。如是说，确定了基础之义后，在原始的实相状态中安住，从而使自相续的一切束缚在法性中解脱。全知大士说：彼时自性唯一，即原始之状态。能取与所取不可得，即法身。无垢光明，乃太阳之精华。乐明无分别，无边无际地显现。如是说。犹如与珍宝 कौस्तुभ (梵文天城体：कौस्तुभ，梵文罗马拟音：kaustubha，汉语字面意思： कौस्तुभ宝)一同放置的石矿逐渐变成黄金一样。如是说，这是比喻和比喻义的教示。比喻是珍宝 कौस्तुभ (梵文天城体：कौस्तुभ，梵文罗马拟音：kaustubha，汉语字面意思： कौस्तुभ宝)本身与普通的石头一同放置，虽然不会立刻变成黄金，但会逐渐变成黄金一样。比喻义是依赖于解脱道的补特伽罗，虽然不具备像道那样快速的特点，但逐渐与果位结合是没有区别的。 因此。对此进行区分，长也有次第和顿然两种。如是说。总的来说，这个解脱道虽然是依赖于方便的长路，但其中也有次第和顿然两种。其中，也有根器极利者，能做到无有理解、串习之分，一锤定音，比如在获得灌顶时解脱的因陀罗部底（Indrabhuti）那样是顿然的，也有逐渐理解、串习直至圆满的，那是次第的。对此稍作解释，在此处说：了知进入特征之所摄，果实成熟之因与缘，成为具足能力者，被称为持明者胜利之刹土。如是，有三种特征，即作为因的了知之特征——见解，作为缘的进入之特征——三摩地，作为道的果实——四种持明。如是显示了三种，其中，第一是作为因的了知之特征
English
One should contemplate well on the meaning of what is heard, because it depends on the wisdom arising from definitely contemplating the meaning of what is heard. By closely applying the meaning, one should keep the mind abiding within. The Omniscient Great One said: "Thus, after adorning with excellent hearing, one must generate the wisdom of contemplation in the continuum." Thus. After perfecting the application of the meaning of contemplation, one must rely on the wisdom arising from meditating on the nature of reality. The Omniscient Great One said: "Thus, after perfecting what is to be contemplated, one should generate the wisdom arising from meditation in the continuum." Thus it is said, having established the meaning of the base, by abiding equally in the natural state of reality, all the bonds of one's own continuum are liberated into the nature of reality. The Omniscient Great One said: "At that time, nature is one, the primordial state. Grasping and being grasped are not perceived, the Dharmakaya. Stainless, clear light, the essence of the sun. Blissful, clear, non-conceptual, appearing without beginning or end." It is like a stone ore placed together with a precious कौस्तुभ (Sanskrit Devanagari: कौस्तुभ, Sanskrit Romanization: kaustubha, Chinese literal meaning: Kaustubha jewel) gradually turning into gold. This is the teaching of example and exemplified meaning. The example is that the precious कौस्तुभ (Sanskrit Devanagari: कौस्तुभ, Sanskrit Romanization: kaustubha, Chinese literal meaning: Kaustubha jewel) itself, when placed together with an ordinary stone, does not immediately turn the stone into gold, but gradually turns it into gold. The exemplified meaning is that the individual who relies on the path of liberation, although not possessing the quick characteristics like the path, there is no difference in gradually connecting with the result. Therefore. If one differentiates it, long also has gradual and sudden. Thus it is said. In general, although this path of liberation is a long path relying on means, there are both gradual and sudden ones. Among them, there are those with very sharp faculties who can do it without the distinction of understanding and habituation, making a final decision, such as Indrabhuti who was liberated at the time of receiving empowerment, which is sudden, and there are those who gradually understand, habituate, and perfect, which is gradual. To explain this a little, it says here: "The aggregates of knowing and entering characteristics, the cause and condition that ripen the fruit, whatever becomes capable, is known as the field of the victorious Vidyadharas." Thus, there are three characteristics, namely the characteristic of knowing as the cause - view, the characteristic of entering as the condition - Samadhi, and the fruit as the path - the four Vidyadharas. Thus, three are shown, among which, the first is the characteristic of knowing as the cause.
Tibetan
་ལྟ་བ་བཤད་པ་ལ་ཡང་གསུམ་དུ་ཡོད་དེ། གཞལ་བྱ། གཏན་ཚིགས། གྲུབ་མཐའོ། །དེ་ཡང་ལམ་རིམ་ལས། གཞི་དང་གཏན་ཚིགས་གྲུབ་པའི་དོན། །ཞེས་སོ། །དེ་ལ་དང་པོ་གཞལ་བྱ་ནི། འཁོར་དང་འདས་དངོས་སྣང་ཞེན་བཏགས། །ཞེས་པས། ཕྱི་ནང་སྣོད་བཅུད་གྱི་དངོས་པོ་ཇི་སྙེད་པས་བསྡུས་པའི་འཇིག་རྟེན་འདི་དག་དེ་མ་ཡིན་པ་ལ་དེར་འཛིན་གྱི་སྒྲོ་བཏགས་པས་རྨི་ལམ་འཁྲུལ་པའི་ཆོས་ཏེ། དེ་ལྟར་སྣང་དུས་ནས་དེའི་རང་བཞིན་ཆོས་ཉིད་ལས་ཉམས་པ་མེད་པས་འཁོར་འདས་གཉིས་དེ་ཉིད་དང་གཞན་བརྗོད་དུ་མེད་ཀྱང་སོ་སོར་ཞེན་པའི་སྒྲོ་བཏགས་ཀྱི་བློ་དེ་ཉིད་སྐབས་འདིར་གཞལ་བྱ་སྟེ། རྣམ་བཀོད་ལས། བཏགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་གཉིས་ལ་བཞག །ཅེས་པ་ལྟར། འོ་ན་འཁོར་འདས་གཉིས་མི་འཇལ་ལམ་ཞེ་ན། འཁོར་བ་ནི་མེད་སྣང་གློ་བུར་བ་ཡིན་ལ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་བློའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་གཞལ་བྱར་མ་བཞག་གོ །ཞེས་གསུངས་ཀྱང་། འདས་པ་ནི་རྣམ་བཀོད་ལས། འདས་པ་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ཕྱིར། །གཞལ་བྱའི་ཡུལ་དུ་ཇི་ལྟར་རིགས། །ཞེས་གསུངས་པས་གསལ་ལ། འཁོར་འདས་གཉིས་འཛིན་གྱི་བློ་དེ་འཁོར་བའི་ཆ་ཤས་ཡིན་པ་དང་། མེད་སྣང་གློ་བུར་ཡིན་པས་གཞལ་བྱར་མ་གྲུབ་པའི་གྲུབ་མཐའ་བཀོད་ ནས། འཁོར་འདས་གཉིས་འཛིན་གྱི་བློ་གཞལ་བྱར་ཁས་བླངས་ནས་གཉིས་འཛིན་གྱི་བློ་དེ་རྟག་བརྟན་ལྷུན་གྲུབ་ཡིན་པར་འདོད་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཧ་ཅང་ཐལ་ལོ། །འོ་ན་འདིར་གང་ཞེ་ན། འཁོར་འདས་ཞེས་པ་གཉིས་འཛིན་གྱི་བློས་སོ་སོར་བཏགས་པ་ལས་རང་མཚན་དུ་གྲུབ་པ་མེད་ལ། དེའི་ཕྱིར་ན་སྐབས་འདིར་གཞལ་བྱ་ཡང་སོ་སོར་ཞེན་པའི་སྒྲོ་བཏགས་ཀྱི་བློ་དེ་ཉིད་ལ་བྱས་པས་འཁོར་འདས་གཉིས་མེད་ཀྱི་ལྟ་བ་གཏན་ལ་ཕེབས་པར་འགྱུར་བ་ལ་དགོངས་སམ་སྙམ་མོ། །གཉིས་པ་འཇལ་བྱེད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ལ། ལམ་རིམ་ལས། དེ་ཉིད་དངོས་ལྔ་ཚུལ་དང་ཚིག །ཅེས་པས། སྔོན་བྱུང་ལྔའི་གཏན་ཚིགས། རྗེས་འཇུག་ཚུལ་ལྔའི་གཏན་ཚིགས། ཚིག་ལྔའི་གཏན་ཚིགས་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ། སྔོན་བྱུང་ལྔའི་གཏན་ཚིགས་ནི། སངས་རྒྱས་སྐུ་ལྔས་གསུངས་ལྔའི་སྒོ་ནས་དོན་དངོས་སུ་བསྟན་པ་སྟེ། སྟོན་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུས་འཁོར་ཡེ་ཤེས་རྒྱ་མཚོ་ལ་སྐྱེ་མེད་དོན་གྱི་གསུང་གིས་བརྡའ་སྤྲོད་པ། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུས་འཁོར་སྨིན་པ་རྒྱ་མཚོ་ལ་དགོངས་པ་བརྡའི་གསུང་གིས་བརྡའ་སྤྲོད་པ། སྤྲུལ་པའི་སྐུས་འཁོར་མོས་པ་རྒྱ་མཚོ་ལ་བརྗོད་པ་ཚིག་གི་གསུང་གིས་བརྡའ་སྤྲོད་པ། རྡོ་རྗེའི་སྐུས་རང་བཞིན་
Chinese
关于观点的阐述也有三种，即：所量、理证、宗义。正如《菩提道次第》中所说：“基、理证、成立之义。”其中，首先所量是：“轮回与涅槃，实有显现执著假立。”意思是说，包含内外情器的一切事物所组成的这个世界，由于对非彼之物执著而妄加分别，如同梦幻泡影。虽然如此显现之时，其自性法性却未曾改变，因此轮回与涅槃二者既不能说是相同，也不能说是相异，但执著于各自的分别念，在此处即为所量。正如《入中论》中所说：“安立于假立的行境二者。”那么，难道轮回与涅槃不被衡量吗？轮回是无有实义的虚幻显现，而涅槃则超出了心识的行境，因此它们不被安立为所量。虽然如此说，但《入中论》中说：“涅槃非行境，如何成所量？”说得很清楚。如果说执著于轮回与涅槃的念头是轮回的一部分，并且是无有实义的虚幻显现，因此没有成立为所量的宗义， 那么，如果承认执著于轮回与涅槃的念头为所量，就必须认为二取执著的念头是常恒不变、任运成就的，这太过分了。那么，这里是什么呢？所谓的轮回与涅槃，是由于二取执著的念头而分别假立的，并没有自相成立。因此，此处所量也是对各自执著的分别念，这样一来，就能够确定轮回与涅槃无二的观点了，是这样认为的吗？第二，关于衡量者的理证，《菩提道次第》中说：“彼之五种实体、方式与词。”意思是说，有先前出现的五种理证、随之而来的五种方式的理证、五种词的理证这三种。第一，先前出现的五种理证是：五种佛身通过五种宣说的方式真实地揭示真谛。即：导师法身对眷属智慧海以无生之义的宣说进行表达；报身对成熟眷属海以密意表示的宣说进行表达；化身对信解眷属海以言语文字的宣说进行表达；金刚身对自性
English
Regarding the explanation of views, there are also three aspects: the object to be measured, the reasoning, and the tenet. As stated in the Lamrim (Stages of the Path): "The basis, the reasoning, and the meaning of establishment." Among these, the first, the object to be measured, is: "Samsara and Nirvana, apparent realities, attachment, and imputation." This means that the world, composed of all inner and outer phenomena, is like a dreamlike illusion due to the attachment and imputation of considering what is not real as real. Although it appears as such, its intrinsic nature and Dharma nature remain unchanged. Therefore, Samsara and Nirvana cannot be said to be the same or different, but the mind that clings to them separately is the object to be measured here. As stated in the Madhyamakavatara (Entering the Middle Way): "Established in the two realms of imputation." So, are Samsara and Nirvana not measured? Samsara is an impermanent and illusory appearance, and Nirvana is beyond the realm of the mind, so they are not established as objects to be measured. Although it is said so, the Madhyamakavatara states: "Nirvana is not a realm of experience, how can it be an object to be measured?" This is clear. If the mind that clings to Samsara and Nirvana is part of Samsara and is an impermanent and illusory appearance, then the tenet of not being established as an object to be measured is established. Then, if the mind that clings to Samsara and Nirvana is acknowledged as an object to be measured, it must be assumed that the mind of dualistic clinging is permanent, stable, and spontaneously accomplished, which is too extreme. So, what is it here? The so-called Samsara and Nirvana are separately imputed by the mind of dualistic clinging, and there is no self-established characteristic. Therefore, the object to be measured here is also the mind of separate clinging, so that the view of the non-duality of Samsara and Nirvana can be determined. Is that what is meant? Second, regarding the reasoning of the measurer, the Lamrim states: "Its five entities, methods, and words." This means that there are three types of reasoning: the five reasonings that occurred earlier, the five methods of reasoning that followed, and the five words of reasoning. First, the five reasonings that occurred earlier are: the five Buddha bodies truly reveal the truth through the five ways of speaking. That is, the Teacher, the Dharmakaya, communicates with the retinue, the ocean of wisdom, through the speech of unborn meaning; the Sambhogakaya communicates with the retinue, the ocean of ripening, through the speech of implied meaning; the Nirmanakaya communicates with the retinue, the ocean of faith, through the speech of words; the Vajrakaya communicates with the nature.