Chinese
智慧不显现啊！从远离意识的执着中，一切智智，自生之智无碍地出现啊！ 诸位菩萨，譬如有一个与三千大千世界的量相等的巨大绸缎。 如是等等，以三千绸缎为例。 诸位菩萨，如是如来之智慧，无量之智慧，一切有情皆能亲近之智慧，也无一遗漏地随顺有情之相续。 那些有情的心之相续，也如如来之智慧般无量啊！ 如是说： 烦恼存在于苞内，当以譬喻而知晓。 《宝性论》中说： 佛如莲中蕊，蜂如蜜，糠中之精华，不净中之金，地中之宝藏和新芽等果实，烂布中之佛像，恶妇腹中之人主，土中珍宝之形象，如是突发之烦恼垢所遮蔽的有情，此界存在。 如是所说，遮蔽心性的九种自性之譬喻。 一般来说，这是关于有情界所具有的譬喻。 特别是，对于未入道的有情相续中存在的垢染，仅仅是轮回之因的福德与非福德之业，贪欲、嗔恨、愚痴这三者平等而猛烈生起的四种相，以莲花、蜜蜂、糠、泥浆四者来表示。 声闻和独觉二者的阿罗汉相续中存在的无明习气之精华遮蔽的自性，是地下的贫者之宝藏这一个譬喻。 学习者各自的相续中存在的大乘见道所断之垢染，以及圣者相续中的修道所断之垢染这二者，以皮壳和烂布这两个譬喻来表示。 处于地的十地菩萨的垢染，也以未净地七地以下所依之垢染和清净地三地所依之垢染，以胎和泥金这两个譬喻来表示。 也就是说，在《宝性论》中说： 此之自性是法身。
English
Wisdom is not manifest! From being free from the clinging of consciousness, the omniscient wisdom, the self-born wisdom arises without obstruction! O sons of the Victorious Ones, for example, there is a great silk cloth equal to the size of a three-thousand great thousand world system. Thus, etc., using the example of the three-thousand silk cloth. O sons of the Victorious Ones, likewise, the wisdom of the Tathagata, the immeasurable wisdom, the wisdom that closely nourishes all sentient beings, also follows without exception in the continuum of sentient beings. Those continuums of the minds of sentient beings are also immeasurable like the wisdom of the Tathagata! It is said: That which dwells within the husk of afflictions, may it be known by examples. From the Uttaratantra: Buddhas are like lotus stamens, bees like honey, essence in chaff, gold in impurity, treasures in the earth and sprouts and fruits, Buddha images in rotten clothes, lords of men in the wombs of wicked women, like the presence of precious forms in the earth. Likewise, this element dwells in sentient beings obscured by adventitious stains of affliction. Thus, the nine examples of the power of the nine natures that obscure the essence are mentioned. Generally speaking, these are examples of what exists in the realm of sentient beings. In particular, the four aspects of the stains that exist in the continuum of sentient beings who have not entered the path, which are solely the cause of samsara, the deeds of merit and non-merit, desire, hatred, and ignorance, which arise equally and intensely, are indicated by the four: lotus, bee, chaff, and mud. The nature of obscuring the essence of the habitual tendencies of ignorance that exists in the continuum of the Arhats of the Hearers and Solitary Buddhas is one example: the treasure of a poor person underground. The stains to be abandoned by seeing on the Great Vehicle path that exist in the continuum of individual learners, and the stains to be abandoned by meditation in the continuum of the noble ones, are indicated by the two examples: bark and rotten cloth. The stains of the tenth ground, also the stains that rely on the impure seven grounds and below, and the stains that rely on the pure three grounds, are indicated by the two examples: womb and mud-gold. That is to say, in the Uttaratantra it says: The nature of this is the Dharmakaya.
Tibetan
དེ་བཞིན་ཉིད་དང་རིགས་ཀྱང་དེ། །དཔེ་ནི་གསུམ་དང་གཅིག་དང་ནི༑ ༑ལྔ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །དྲི་མ་དང་བཅས་པའི་སྐབས་སུ་ཁམས་འདི་ཉིད་གང་གི་དཔེས་ཀྱང་གོ་དོན་མི་ལྷོངས་པས་ཆོས་སྐུ་ཉིད་དཔེར་བྱ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་འདས་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་ན། །འདི་ལ་དཔེ་ནི་མི་དམིགས་པས། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཁམས། །འདྲ་བ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །འདྲ་བ་བསྟན་པའི་ཆོས་སྐུ་གཉིས་ཏེ༑ བྲལ་རྒྱུ་ཁམས་དང་བྲལ་འབྲས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ངོ་བོ་རང་གི་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས། དེ་དང་རྗེས་མཐུན་པའི་ལུང་དང་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱང་བསྡུས་ པ་སྟེ། དེ་ལས། ཆོས་སྐུ་རྣམ་གཉིས་ཤེས་བྱ་སྟེ། །ཆོས་དབྱིངས་ཤིན་ཏུ་དྲི་མེད་ལ། །དེ་ཡི་རྒྱུ་མཐུན་ཟབ་པ་དང་། །སྣ་ཚོགས་ཚུལ་ནི་སྟོན་པའོ། །ཞེས་སོ། །དེའང་། རྒྱུའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དེས་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པ་ནི། རྒྱུད་བླ་མའི་འགྲེལ་པ་ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུས་ལུས་མེད་པར་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ལ་ཁྱབ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། སེམས་ཅན་འདི་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཅན་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བསྟན་ཏོ། །གང་ཞིག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་གྱུར་པའི་སེམས་ཅན་དེ་ནི་འགའ་ཡང་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ན་མེད་དོ། །ནམ་མཁའི་ཁམས་ཀྱི་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་བཞིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཁམས་དོན་དམ་པའི་ངོ་བོ་དེ་ཚོགས་སྦྱོར་དུ་ཡོད་ངེས་སྙམ་པའི་ཡིད་དཔྱོད་ཀྱི་མོས་པ་ལས་མངོན་སུམ་དུ་མི་མཐོང་། ས་དང་པོ་ནས་ཕྱོགས་རེ་ཙམ་མཐོང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་རང་བཞིན་ཅི་ཡིན་པ། མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་ནས་གཟིགས་པ་ནི། རང་བྱུང་རྣམས་ཀྱི་དོན་དམ་སྟེ༑ ༑དད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་བྱ་ཡིན། །ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་འོད་འབར་ཡང་། །མིག་མེད་པས་ནི་མཐོང་མ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་ཉན་རང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྟེ་འཕགས་པ་འོག་མ་གསུམ་གྱིས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མི་མཐོང་ལ། བྱང་སེམས་འཕགས་པས་དཔེར་ན་བུ་ཆུང་གིས་ཉི་མ་མཐོང་ཡང་རྒྱལ་ཁམས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པའི་ཉི་མ་མི་མཐོང་བ་བཞིན་ཏེ༑ བཙས་པའི་ཁྱིམ་གནས་བུ་ཆུང་གིས། །ཉི་མའི་གཟུགས་བཞིན་འཕགས་པས་ཀྱང་། །ཞེས་གསུངས། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་གཟིགས་པ་ནི། རྒྱུད་བླ་མའི་འགྲེལ་པ་ལས། སྤྲིན་མཐོང་མཁའ་ལ་ཉི་བཞིན་འདིར་ཁྱོད་ཕྱོགས་གཅིག་བློ་གྲོས་ཅན། །བློ་མིག་དག་པའི་འཕགས་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་མཐོང་མ་ལགས། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཁྱོད་ཆོས་སྐུ་རྣམ་
Chinese
如是之自性与种性，当以三、一与五之譬喻了知。如是说。于有垢之位，此界以任何譬喻皆不能完全表达其义，故当以法身自身为譬喻。以其超越世间之故，于世间，对此无有譬喻可得，故说如来之界，即是相似之体性。如是说。所说相似之法身有二，即离系之因界与离系之果，亦即如来之体性，自之觉性智慧。并摄集与之相符之教法与证悟之自性之圣法。如是说。其中，当知法身有二，即法界极清净，以及彼之同因深奥，并示现种种体性。如是说。其中，以因之法身遍及一切者，如《宝性论》之释文中说：如来以法身无身而遍及有情之界，从而显示这些有情皆具有如来藏。如是开示。任何有情若成为如来法身之外者，则有情界中无有此有情。犹如虚空界之色界一般。如是说。如是之界，其胜义谛之体性，于资粮道与加行道中，以为必定存在之分别念之信解，不能现见。于初地仅能见其少分。于佛地，其自性为何，现见而观见者，乃是自生者之胜义谛，唯以信心方能证悟。如日轮虽光芒万丈，无目者亦不能见。如是说。即声闻、独觉、菩萨，此下三圣者不能如实见之。菩萨圣者，譬如幼童虽见太阳，然不能见遍及一切国土之太阳。如是说：如初生住家之幼童，如见太阳之形相，圣者亦如是。如是说。佛陀见一切者，如《宝性论》之释文中说：如云中见日，于此汝具一面之智慧。然具清净慧眼之圣者亦不能完全见之。世尊，汝之法身
English
Suchness and also the lineage are that. It is to be understood by the examples of three, one, and five. Thus it is said. In the case of being with defilements, this element cannot be fully understood by any example, so the Dharmakaya itself should be taken as an example. Because it transcends the world, in the world, there is no example to be found for this, so it is shown that the element of the Tathagata is the same. Thus it is said. There are two Dharmakayas shown to be similar, namely the cause element of separation and the result of separation, which is the essence of the Tathagata, the wisdom of one's own awareness. It also includes the sacred Dharma, which has the nature of scripture and realization that are in accordance with it. Thus, it is said: Two Dharmakayas are to be known: the Dharmadhatu, which is extremely pure, and its profound cause, and the manifestation of various aspects. Thus it is said. Moreover, that the Dharmakaya of the cause pervades all is stated in the commentary on the Uttaratantra: The Tathagata, through the Dharmakaya, without a body, pervades the realm of sentient beings, and thus shows that these sentient beings possess the essence of the Tathagata. Thus it is taught. Any sentient being who is outside the Dharmakaya of the Tathagata does not exist in the realm of sentient beings. It is like the realm of form in the realm of space. Thus it is said. Such an element, the essence of ultimate reality, is not directly seen through the belief of conceptual thought that it must exist in the accumulation and joining stages. From the first ground, only a partial aspect is seen. At the Buddha's ground, what its nature is, having become manifest, is seen as the ultimate reality of the self-born, which is to be realized only through faith. Although the sun's disc blazes with light, it is not seen by those without eyes. Thus it is said. That is, the Shravakas, Pratyekabuddhas, and Bodhisattvas, the lower three noble ones, do not see it as it is. The noble Bodhisattvas, for example, are like a young child who sees the sun but does not see the sun that pervades all realms. As it is said: Like a young child born and living in a house, the noble ones also see the form of the sun. Thus it is said. That the Buddhas see everything is stated in the commentary on the Uttaratantra: Like the sun in the sky seen through clouds, here you are wise in one aspect. Even the noble ones with pure eyes of wisdom do not fully see everything. Bhagavan, your Dharmakaya