Tibetan
ན་གྲུབ་ཏུ་བཞུགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་དེ་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲྭ་བ་ལས། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་བྱང་ཆུབ་སེམས། །བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོ་འདུས་མ་བྱས། །ཀུན་རྫོབ་ཡོན་ཏན་འབར་བས་བརྒྱན། །ལྷུན་འགྲུབ་དཀྱིལ་འཁོར་བླ་མེད་པའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་གཞི་རང་རིག་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ་ཉིད་འཁོར་བའི་གནས་སྐབས་སུ་བཅིང་པ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་སྐབས་སུ་གྲོལ་བ་ལྟར་སྣང་ཡང་ངོ་བོ་འདུས་མ་བྱས་པའི་གནད་ཀྱིས་འཆིང་གྲོལ་གྱི་ཐ་སྙད་ལས་འདས་ཤིང་། དེ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་དོན་དམ་དཀོར་བདུན་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ནི་ལྷག་པ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་སྟེ་དེ་ཡང་ལམ་རིམ་ལས། དེ་ཡང་རྣམ་གསུམ་གནས་ཚུལ་བཞག །ཅེས་པས་དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། རང་རིག་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེའི་ངོ་བོ་འཁོར་འདས་གང་དུའང་མ་ཆད་པའི་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་སྟོང་ཉིད་མེ་ལོང་ནག་ལིང་ངེ་བ་ལྟ་བུ་དེ་ནི་དབྱིངས་དོན་དམ་བདེན་པའམ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། རང་བཞིན་ནི་སྟོང་ཉིད་དེའི་རང་གདངས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པར་གསལ་བ་མེ་ལོང་གི་དྭངས་ཆ་ལྟ་བུ་དེ་ནི་ཡེ་ཤེས་དོན་དམ་མམ་ལོངས་སྐུ། ཐུགས་རྗེ་རིག་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཁྱེན་ཆ་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་རང་རྩལ་མ་འགག་པ་ལས་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཆར་གཞི་བྱེད་པ། མེ་ལོང་དེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་དང་འཕྲད་པ་ལས་དེའི་གཟུགས་བརྙན་འཆར་རུང་གི་ནུས་པ་ལྟ་བུ་ནི་འབྲས་བུ་དོན་དམ་མམ་སྤྲུལ་པའི་སྐུའོ། །དེ་ཡང་ལམ་རིམ་ལས། བདུན་དང་གསུམ་ཕྱིར་དོན་དམ་པ༑ ༑ཞེས་པས། འབྲས་བུའི་དོན་དམ་དེ་ལ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཡོན་ཏན་འཕྲིན་ལས་ལྔར་ཕྱེ་བས་བདུན་དེ་དཀོར་བདུན་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ནི་ལྷག་པ་དོན་དམ་པའི་བདེན་ པ༑ སེམས་ཉིད་དོན་དམ་བདེན་པའི་རྩལ་སྣང་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་རང་ཤར་བ་ནི་ལྷག་པ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་དང་དེ་གཉིས་ཀྱང་ངོ་བོ་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པ་སྟེ་དོན་དམ་སྤངས་པའི་ཕ་རོལ་ན་ཀུན་རྫོབ་མེད་ལ། ཀུན་རྫོབ་ལས་གཞན་དུ་དོན་དམ་པ་མ་གྲུབ་པ་སྟེ་དཔེར་ན་མར་མེ་དང་མར་མེའི་འོད་བཞིན་དུ་ཟུང་འཇུག་ཏུ་རོ་གཅིག་པ་ནི་བདེན་པ་དབྱེར་མེད། དེ་ཡང་བློས་བསམ་བྱ་དང་། ངག་གི་བརྗོད་པའི་ཡུལ་ལས་འདས་པའི་དོན་གྱི་བློའི་སྤྱོད་ཡུལ་དང་བྲལ་བ་སྟེ་སྒྲ་ཅན་འཛིན་བཟང་པོས་ཡུམ་ལ་བསྟོད་པར། སྨྲ་བསམ་བརྗོད་མེད་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །ཡེ་ནས་གནས་པ་ཞེས་པ་ནི། བདེན་པ་དབྱེར
Chinese
安住于那成就之境，即是幻化网中所说：自生智慧菩提心，菩提心要无为成，世俗功德光辉饰，任运成就无上轮。如是之基，自明觉菩提心，在轮回之际似被束缚，在涅槃之际似得解脱，然其体性无为之要，已超离束缚解脱之名相。彼之体性，胜义七宝自性任运成就，乃胜义谛。如《道次第》所说：彼亦安立三种境。即界、智慧、胜义谛三者。初者，自明觉菩提心之体性，于轮回涅槃皆不断绝，离戏论之空性，如黑黝黝之镜，即界胜义谛或法身。自性者，空性之自光，一切显现皆明澈，如镜之清澈，即智慧胜义或报身。大悲觉性，智慧之知分，缘起之自力不灭，从而成为分别智慧之蓝图。如镜子与外物相遇，从而具有显现彼物影像之能力，即果胜义或化身。如《道次第》所说：七与三故胜义谛。因此，果胜义可分为身、语、意、功德、事业五者，此七者自性任运成就七宝，乃殊胜胜义谛。心性胜义谛之力量显现为身与智慧之坛城，乃殊胜世俗谛，然二者体性不可分割，离胜义之外无世俗，离世俗之外无胜义，譬如蜡烛与烛光般，于双运中味一，乃真谛无别。然此超越心之思虑与言语之表达，远离心之行境，如妙音贤于赞颂佛母时所说：言思表达皆无，般若波罗蜜多。如是说。本始安住者，乃真谛无别。
English
That which abides in the state of accomplishment is as it is said in the Magical Net: "Self-born wisdom, bodhicitta, the essence of bodhi, uncreated, adorned with the splendor of mundane qualities, spontaneously accomplished, the unsurpassed mandala." Such a basis, the self-aware bodhicitta, appears to be bound in the state of samsara and liberated in the state of nirvana, but its essence, being uncreated, transcends the terms of bondage and liberation. Its very nature, the ultimate nature, is spontaneously accomplished as the essence of the seven treasures, which is the ultimate truth. As it is said in the Lamrim: "It also establishes the state of three aspects." These three are the realm, wisdom, and the ultimate truth. The first is that the essence of self-aware bodhicitta, which is not cut off in either samsara or nirvana, is the emptiness free from elaboration, like a dark, black mirror, which is the ultimate truth of the realm or the Dharmakaya. The nature is the self-radiance of emptiness, in which all appearances are clear, like the clarity of a mirror, which is the ultimate wisdom or the Sambhogakaya. Compassionate awareness, the knowing aspect of wisdom, the unceasing self-power of dependent origination, becomes the blueprint for discriminating wisdom. Like a mirror encountering an external object, it has the ability to reflect its image, which is the ultimate result or the Nirmanakaya. As it is said in the Lamrim: "Because of seven and three, the ultimate truth." Therefore, the ultimate result can be divided into five aspects: body, speech, mind, qualities, and activities. These seven spontaneously accomplish the seven treasures, which are the supreme ultimate truth. The power of the mind-essence, the ultimate truth, manifests as the mandala of body and wisdom, which is the supreme conventional truth. However, these two are inseparable in essence; without the ultimate, there is no conventional, and without the conventional, there is no ultimate. For example, like a candle and its light, they are of one taste in union, which is the indivisible truth. However, this transcends the thoughts of the mind and the expression of speech, and is beyond the realm of the mind. As Sound-Holder praised the Mother: "Speech, thought, and expression are all absent; Prajnaparamita." Thus it is said. "Primordially abiding" means the indivisible truth.