Tibetan
་ཀྱི་འབྲས་བུ་མཐོ་རིས་ངན་སོང་མི་དགོས་ཞེས་ཉོན་མོངས་པ་བསྒྱུར་བ་སྟེ་སྔགས་ཕྱི་པ་ཀྲྀ་ཡོག་སྡེ་གསུམ་གྱི་ཐེག་པ། ཡང་རྨ་བྱ་ཞིག་བྱུང་སྟེ་དུག་གི་སྡོང་པོ་མཐོང་མ་ཐག་ཤིན་ཏུ་ དགའ་བའི་སེམས་ཀྱིས་གང་ལ་ཡང་མ་ལྟོས་པར་ཟོས་པས་ལང་ཚོ་རྒྱས་ཤིང་སྤུ་སྡུག་མདངས་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་རོ། །དཔེ་དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བཏགས་པའི་ཡོད་པར་འཛིན་པའང་ཟད་དེ་ལས་དང་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་བདག་ཉིད་ཆེན་པོའི་རོལ་པར་རྟོགས་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ལྔ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་རང་གདངས་སུ་ཤེས་པས་སྤང་གཉེན་མེད་པས་གོས་པར་མི་འགྱུར་བ་སྟེ་ཉོན་མོངས་པ་དབང་དུ་བྱེད་པ་སྔགས་ནང་པ་གཉིས་ཀྱི་ཐེག་པ་དང་། དེ་ལྟར་དུག་སྡོང་སྐྱེས་པའི་དུས་ཉིད་ནས་ལྡུམ་རའི་ས་གཞི་དེ་ལ་དུག་སྐྱེས་པ། གཅད་པ། སྨན་གྱིས་སྦྱངས་པ། སྔགས་ཀྱིས་བསྒྱུར་བ། རྨ་བྱས་ཟོས་པ་སོགས་གང་ལ་ཡང་སྤང་བླང་དང་། དགའ་མི་དགའི་རྟོག་པ་མེད། དུག་མ་སྐྱེས་ཀྱང་དགག་སྒྲུབ་བླང་དོར་མེད་པ་བཞིན་དུ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པར་དག་པ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་རང་ཤར་བས་སྤོང་སྦྱོང་སྒྱུར་བ་དབང་དུ་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་དངོས་པོར་ཞེན་པའི་ལྟ་བ་ལས་བྱུང་བར་རྟོགས་ནས་གང་ཡང་མི་འགོག་ཅིང་གང་དུ་ཡང་མི་རྩོལ་བས་སྤང་གཉེན་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་ལས་གྲོལ་ནས་ལས་དང་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུས་གོས་སུ་མེད་པར་སྟོན་པ་སྟེ་ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་གྱི་མཐར་ཐུག་པ་རང་བཞིན་གསང་བའི་སྙིང་པོ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ངེས་པའི་རྒྱུད་གཞུང་འདི་ཉིད་དོ། །དེས་ཆོས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བསྟན་པ་དེ་སོང་ནས། ལྔ་པ་དུས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི། སྒྲོན་མ་བཀོད་པའི་དུས་ཏེ། འགྲེལ་ཆུང་ལས། དུས་ཀྱི་ངོ་བོ་མཉམ་ནས་ཀྱང་། །སྐལ་བ་ཅན་ལ་དཀོན་པའི་དུས། །ཞེས་དང་། ཤིན་ཏུ་དཀོན་པའི་དུས་ནའོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། རྩ་བའི་གསུམ་པ། རྩོད་པ་འགོད་པ་དང་། དེ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ནི། དཔལ་འཛིན་ན་རེ། ཁྱོད་ཀྱི་ཐུབ་པའི་དབྱེ་བ་ལ། །འགྲོ་དྲུག་ཐུབ་པ་དྲུག་ཡིན་ལོ། །འོ་ན་ཐུབ་པ་གཞན་ལྔ་ཡིས། །མཛད་པ་བཅུ་གཉིས་གང་དུ་མཛད། །ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་གང་དུ་བསྐོར། །བསྟན་པ་གང་ཡིན་དེ་འཛིན་སུ། །གལ་ཏེ་དེ་དག་མེད་པ་ན། །ཐུབ་པ་ཡིན་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་གང་། །ཟེར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། མཛད་པ་བཅུ་གཉིས་མི་སྟོན་པས་ཐུབ་པ་མིན་ན་འབྱོན་འགྱུར་གྱི་སངས་རྒྱས་བྱམས་པ་མགོན་པོ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཐུབ་ པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱི་དཀའ་བ་སྤྱོད་པའི་མཛད་པ་མི་སྟོན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་མདོའི་ལུང་གིས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་དག་པའི་ཞིང་ན་ངེས་འབྱུང་དང་རོལ་རྩེད་མི་སྟོན་པའི་རྒྱལ་བ་མཐའ་ཡས་པ་དང་། ཞིང་ཁམས་འགའ་ཞིག་ཏུ་བདུད་ཀྱང་མེད་པས། དེ་འདུལ་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར། དེ་དག་ཀྱང་ཐུབ་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འགྲོ་འདུལ་གྱི་སྤྲུལ་པ་ལ་ཚད་མེད་ཀྱང་། རིགས་བསྡུས་ནས་དྲུག་ཏུ་བ ཞག་པ་སྟེ། ཕལ་ཆེན་ལས། ཀྱཻ་རིགས་ཀྱི་བུ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྤྲུལ་པ་ནི་ཚད་མེད་དེ། འགྲོ་བ་གང་དང་གང་གིས་འདུལ་བ་དེ་དང་དེའི་གཟུགས་དང་ཁ་དོག་དང་མིང་གིས་དོན་མཛད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ནའང་ཐུབ་པ་དྲུག་ཀ་རབ་བྱུང་སྤྲུལ་སྐུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ལས་མཐུན་ཏུ་བསྟན་པ་མི་རིགས་སོ་ཞེ་ན། མངོན་རྟོགས་ལས། དག་པ་རྣམས་ལ་མཚན་དཔེ་འབར་བའི་སྐུ༑ ༑མ་ལུས་འདུལ་ཕྱིར་སྟོན་པའི་ཐུབ་པ་དྲུག །ཅེས་པ་ལྟར་འགྲོ་བ་གཞན་ལྔ་ཡང་མིའི་གདུལ་བྱ་ལྟར་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པའི་སྐུས་འདུལ་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་སྤྲུལ་པ་མཆོག་གི་འདུལ་བའི་ངོས་ནས་རབ་བྱུང་སྤྲུལ་སྐུར་བྱས་ཀྱིས། དེ་དག་གིས་མིའི་ཐུབ་པ་ལ་སོ་སོའི་ལས་མཐུན་དུ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་འགལ་བ་མེད་དོ། །གཞན་ཡང་གོང་དུ་བཤད་པའི་བཅུ་གཉིས་ལ་སོགས་པ་ནི། བདག་ཅག་གི་སྟོན་པ་འདིའི་མཛད་པ་གཙོ་ཆེ་བ་ཙམ་སྨོས་པ་ཡིན་གྱིས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་མཛད་པ་བཅུ་གཉིས་ཁོ་ནར་གྲངས་ངེས་པས་མ་ཁྱབ་ཅིང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཞིང་ཁམས་དང་ཆོ་འཕྲུལ་གྱི་བཀོད་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་ན་ལྷའི་ཐུབ་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་བསྟན་པ་དང་། དེ་འཛིན་གྱི་གང་ཟག་སོགས་སོ་སོ་སྐྱེ་བོས་མ་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་མེད་པར་བསྒྲུབ་མི་ནུས་སོ། །དེས་སྤྲུལ་སྐུའི་གླེང་གཞིའམ་བསྟན་པ་སྤྱིའི་གླེང་གཞི་བཤད་པ་སོང་ནས། རྩ་བའི་ས་བཅད་གཉིས་པ་རྐྱེན་གླེང་བསླང་བ་བཤད་པ་ནི། རྒྱུད་འདི་ཉིད་ཀྱི་ལེའུ་གཉིས་པས་སྟོན་ཏེ། དེ་ཡང་དགོས་ཆེད། ངོ་བོ། སྒྲ་དོན། རྣམ་གྲངས་དང་བཞི་ལ། དགོས་ཆེད་ནི། གདུལ་བྱའི་བློ་དང་འཚམས་པར་རྒྱུད་ཀྱི་དོན་དུ་མྱུར་དུ་འབྱུང་བའི་དགོས་པ་ཡོད་ དེ༑ ཐུགས་ཐིག་ལས། བརྗོད་བྱ་རང་བཞིན་གསང་བའི་རྒྱུད། །ཇི་བཞིན་ཉིད་དུ་བརྗོད་མེད་ངག །སྟོན་པས་རྒྱུད་དོན་ལམ་དང་ཚིག །འབྲེལ་པ་རིམ་པས་འཆོལ་འཁྲུགས་པ། །གླེང་གཞིའི་རྗེས་སུ་ངེས་པར་འགྲོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ངོ་བོ་ནི། འཁོར་གྱིས་ཞུས་པའི་དོན་སྟོན་པས་གནང་བའི་སྟོན་འཁོར་དྲིས་ལན་གྱི་རྐྱེན་ལས་བསྟན་པ་འབྱུང་མ་རག་པ་སྟེ། དེ་ལས། སྟོན་པས་གན
Chinese
不需要高处天界和低处恶趣的果报，从而转变烦恼，这是外道密宗三部（克里亚瑜伽）的宗义。又如孔雀出现，一见到毒树，就以极其欢喜的心情，什么也不顾地吃下去，于是青春焕发，羽毛美丽而有光泽。同样，对于世俗假立的存在之执着也消失了，从而了悟业和业果是伟大自性的游戏，从而知晓五种烦恼即是五种智慧的自性显现，因为没有舍弃和对治，所以不会被沾染，这是内道密宗二部的宗义。像这样，从毒树生起之时起，对于花园的土地上毒的生起、砍伐、药物调治、密咒转变、孔雀吞食等等，没有任何取舍，也没有喜欢不喜欢的分别。即使毒没有生起，也没有遮止、建立、取舍。同样，法界自性清净，自生智慧自然显现，从而了悟舍弃、修持、转变、驾驭等等，都是从执着实有的见解中产生的，因此什么也不阻止，什么也不努力，从而从舍弃对治的一切名言中解脱，从而宣说不会被业和业果所沾染，这就是一切宗义的究竟，自性秘密心髓，正是这确定的续部经文。这样就讲完了教法圆满。第五是时间圆满，即安立明灯之时。《释续》中说：“时间的体性平等，但对于有缘者来说是稀有的时间。”又说：“在极其稀有的时间里。”因此，根本的第三个问题是：辩论的提出和辩论的驳斥。第一个问题是：具吉祥者说：“按照你的能仁分类，六道有六个能仁，那么其他五个能仁在哪里行持十二事业？在哪里转法轮？谁是所持的教法？如果这些都没有，那么能仁的成立依据是什么？”第二个问题是：如果不宣说十二事业就不是能仁，那么未来将要出现的弥勒怙主有法，你不是能仁，因为你不宣说苦行的事业。就像经部的
English
There is no need for the fruits of higher realms and lower realms, thus transforming afflictions, which is the tenet of the three divisions of outer tantra (Kriya Yoga). Furthermore, when a peacock appears, as soon as it sees a poisonous tree, it eats it with an extremely joyful mind, without regard for anything, and thus its youth flourishes, and its feathers become beautiful and lustrous. Similarly, the clinging to conventionally established existence also disappears, and thus one realizes that karma and its results are the play of the great self-nature, and thus one knows that the five afflictions are the self-radiance of the five wisdoms, and because there is no abandonment or antidote, one is not stained, which is the tenet of the two divisions of inner tantra. In this way, from the time the poisonous tree arises, there is no acceptance or rejection of the arising, cutting, medicinal treatment, mantra transformation, peacock eating, etc. of the poison on the garden ground, and there is no distinction between liking and disliking. Even if the poison does not arise, there is no prohibition, establishment, acceptance, or rejection. Similarly, the nature of reality is naturally pure, and self-arisen wisdom naturally arises, and thus one realizes that all abandonment, cultivation, transformation, and control arise from the view of clinging to reality, and therefore one does not prevent anything or strive for anything, and thus one is liberated from all terms of abandonment and antidote, and thus one proclaims that one is not stained by karma and its results, which is the ultimate of all tenets, the heart essence of secret nature, which is precisely this definitive tantric text. Thus, the perfection of the Dharma has been taught. The fifth is the perfection of time, which is the time of setting up the lamp. The Commentary says: "Even when the nature of time is equal, it is a rare time for those who have fortune." It also says: "In an extremely rare time." Therefore, the third fundamental question is: the presentation of the debate and the refutation of the debate. The first question is: The Glorious One says: "According to your classification of the Able One, there are six Able Ones in the six realms, then where do the other five Able Ones perform the twelve deeds? Where do they turn the wheel of Dharma? Who holds the doctrine? If these are not present, then what is the basis for establishing the Able One?" The second question is: If one is not an Able One because one does not proclaim the twelve deeds, then the future Buddha Maitreya has the property that you are not an Able One, because you do not proclaim the deeds of asceticism. Like the Sutra school.
Chinese
因为是由空性组成的缘故。此外，在清净的刹土中，不会示现出离和嬉戏的无量胜者，而且在一些刹土中也没有魔，因此不需要调伏。如果说那些也不是能仁，那是不合理的。虽然调伏众生的化身是无量的，但归纳起来可以分为六种。如《广大经》中说：‘善男子，如来之化身是无量的，无论哪个众生需要调伏，就以那个众生的形相、颜色和名字来利益他们。’因此这样说。即使如此，如果说六能仁都示现出家化身，因此不适合示现共同的事业，那是不合理的。如《现观庄严论》中说：‘为了调伏所有不清净者，于清净者前，示现具有相好的身相的能仁有六位。’因此，其余五种众生也像人类的所化一样，由释迦能仁的身相来调伏，因此从殊胜化身调伏的角度来说，可以示现出家化身。但那六位能仁不会为了人类的能仁而示现各自共同的事业，因此没有矛盾。此外，上面所说的十二行等，只是说了我们导师的这些主要事业而已。并非所有的如来都限定为只有十二行，而且如来的刹土和神变的庄严是不可思议的，因此诸如天界能仁等的教法，以及执持这些教法的人等，仅仅因为凡夫没有见到，就不能证明他们不存在。以上是关于化身的开端，或者说是关于教法总体的开端。接下来是根本科判的第二部分，讲述发起缘起。这由本续的第二品来阐述。这又分为必要、体性、词义和分类四部分。必要是：为了使所化众生的智慧相符，有必要迅速出现续部的意义。 如《心滴》中说：‘所说之自性秘密续，如实不可说之语，导师以续之义、道和词，次第关联而无错乱，必定随于开端之后。’第二，体性是：通过眷属的请问，导师应允而产生的师徒问答的缘起，是教法产生的基础。其中，导师应允
English
Because it is composed of emptiness. Furthermore, in pure lands, there are infinite victors who do not show renunciation and play, and in some realms, there are no demons, so there is no need to subdue them. If it is said that those are not Thubpas (Buddhas), that is unreasonable. Although the emanations for taming beings are immeasurable, they can be categorized into six types. As it says in the Mahāvaipulya Sutra: 'O son of good family, the emanations of the Tathāgata are immeasurable. Whichever beings need to be tamed, he benefits them with the form, color, and name of those beings.' Therefore, it is said. Even so, if it is said that all six Thubpas manifest as renunciate emanations, so it is not appropriate to show common activities, that is unreasonable. As it says in the Abhisamayalankara: 'For the sake of taming all the impure, before the pure ones, there are six Thubpas who manifest bodies with marks and signs.' Therefore, the other five types of beings are also tamed by the form of Shakyamuni Thubpa, just like the beings to be tamed by humans. Therefore, from the perspective of the supreme emanation's taming, it is possible to manifest as a renunciate emanation. But those six Thubpas do not show their respective common activities for the sake of the human Thubpa, so there is no contradiction. Furthermore, the twelve deeds mentioned above are only the main activities of our teacher. It is not the case that all Tathāgatas are limited to only twelve deeds, and the realms and miraculous displays of the Tathāgatas are inconceivable. Therefore, the teachings of the Thubpas of the gods, etc., and the individuals who uphold those teachings, etc., cannot be proven to be non-existent simply because ordinary beings have not seen them. This is the beginning of the discussion on emanations, or the beginning of the general discussion on the teachings. Next is the second part of the root outline, which explains the arising of the circumstances. This is explained by the second chapter of this tantra itself. This is divided into four parts: necessity, essence, meaning of the words, and categories. The necessity is: In order to be in accordance with the minds of the beings to be tamed, it is necessary for the meaning of the tantra to arise quickly. As it says in the Thuk Thik: 'The secret tantra of the nature of what is to be expressed, the inexpressible words as they are, the teacher with the meaning of the tantra, the path and the words, the connection is gradually confused, it will definitely follow after the beginning.' Secondly, the essence is: The arising of the teachings is based on the circumstances of the teacher-disciple question and answer, which arises from the disciples' questions and the teacher's permission. From that, the teacher permits.