Tibetan
གང་ཟག་གི་བདག་ཕྱི་གཟུང་བ་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པའོ། །ལམ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་ཉན་ཐོས་ལྟར་བསྒོམ་པའི་སྟེང་དུ་འཁོར་འདས་རྟེན་འབྲེལ་རྒྱུ་འབྲས་སུ་ཤེས་ནས་ལུགས་ལྡོག་སྟོང་པ་བཅུ་གཉིས་ཁྲིགས་ཆགས་སུ་བསྒོམ་པས་ཁྱད་པར་འཕགས་པའོ། །འབྲས་བུ་ནི། བྱང་ཆུབ་ཐོབ་ནས་སེམས་ཅན་ལ་སྒྲས་ཆོས་མི་སྟོན་པར་ལུས་ཀྱི་རྫུ་འཕྲུལ་ལ་སོགས་པ་བརྡས་བསྟན་པས་གོ་བར་བྱེད་ཅིང་ཡིད་བཞིན་བདེ་བ་མཆོག་གི་སར་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་སྟེ། ལེ་ལག་ལས། ཕྱི་ནང་རྟེན་འབྲེལ་མི་གཡོར་ཚུལ་ཤེས་ཤིང་། །དངོས་པོ་གཟུགས་ལ་ཐོགས་མེད་རབ་ཏུ་འཇུག །དགེ་བཤེས་མི་སློབ་རང་གིས་རིག་པས་རྟོགས། །བྱང་ཆུབ་སར་འགྲོ་ཡིད་བཞིན་བདེ་བའི་མཆོག །ཅེས་སོ། །བཞི་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་ལ་གཉིས་ལས། ངེས་ཚིག་ནི་བོ་དྷི་སཏྭ་ཞེས་པའི་སྒྲ་ལས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྟེ། སངས་རྒྱས་འདོད་པ་ལ་རྐྱེན་དམན་པ་ཟིལ་གྱིས་གནོན་ཞིང་སྙིང་སྟོབས་ཆེན་པོས་འགྲོ་བ་སྒྲོལ་བའི་ཁུར་ཁྱེར་བ་སྟེ། སྡུད་པ་ལས། བློ་ཆེ་བ་དང་གཏོང་བ་ཆེ་དང་སེམས་དཔའ་ཆེ། །གོ་ཆ་ཆེན་པོ་བགོས་ཤིང་བདུད་ཀྱི་རྒྱུ་འདུལ་བ༑ ༑རྒྱུ་དེས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཞེས་སོ། །དབྱེ་ན་གཞི་ལམ་འབྲས་གསུམ་ལས། གཞི་ནི། སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་གཟུགས་བརྙན་ལྟར་རྟོགས་ནས། གང་ཟག་གི་བདག་དང་། གཟུང་བ་དང་། འཛིན་པའི་སེམས་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་བདག་གིས་སྟོངས་པས་བདག་གཉིས་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ཚུལ་ཁོང་དུ་ཆུད་ནས། སྨོན་པ་དང་འཇུག་པའི་ངོ་བོ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཉིས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའོ། །ལམ་ནི་བྱང་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་དང་སྤྱོད་པ་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་བཅུ་ལ་སློབ་ཅིང་ས་བཅུ་ སྦྱོང་བའོ། །འབྲས་བུ་ནི་བཅུ་གཅིག་ཀུན་ཏུ་འོད་ཀྱི་ས་ལ་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཞུགས་ནས་དོན་གཉིས་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་བྱེད་པའོ། །དེ་ལ་བདེན་པ་གཉིས་ནི། ཀུན་རྫོབ་དང་། དོན་དམ་བདེན་པའོ། །ཀུན་རྫོབ་ནི་སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་ཡིན་ལ༑ དོན་དམ་ནི་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བ་བློ་བསམ་གྱི་ཡུལ་ལས་འདས་པའོ། །དེའང་དབུ་མ་རང་རྒྱུད་པས། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྣང་ལ། བརྟག་ན་དོན་དམ་རང་བཞིན་མེད་པར་འདོད་པ་སྟེ། བདེན་གཉིས་ལས། ཀུན་རྫོབ་འདི་ལྟར་སྣང་བ་འདི། །རིགས་པས་བརྟག་ན་འགའ་མི་རྙེད། །མ་རྙེད་པ་ཉིད་དོན་དམ་སྟེ། །ཡེ་ནས་གནས་པ
Chinese
认识到补特伽罗的我，外在所取是无自性的。道是，在如声闻一样修习三十七菩提分法的基础上，因为知晓轮回涅槃是依缘而生的因果，所以次第修习顺逆十二缘起空性，因此而超胜。果是，获得菩提后，不以语言向众生示法，而是以身体的神变等，用表征来使他们理解，并在如意安乐之极乐处入于寂灭。如《支分》中所说：知晓内外依缘不动的道理，对于事物色法无碍地完全进入，善知识不学自以智慧证悟，前往菩提之境，如意安乐之极乐。如是。第四，菩萨乘有二，从词义上说，“菩提萨埵（藏文：བོ་དྷི་སཏྭ་，梵文天城体：बोधिसत्त्व，梵文罗马拟音：bodhisattva，汉语字面意思：菩提勇识）”一词即是菩萨，对于想要成佛，能压倒微弱的障碍，以巨大的勇气承担起度化众生的重任。如《摄颂》中所说：智慧广大且布施广大，且是大勇士，披上巨大的盔甲，调伏魔的行境，因此称为菩萨。如是。分类有基、道、果三种，基是，将包括显现、有、轮回、涅槃的一切法都如影像般认识到无自性，由于没有补特伽罗的我，以及所取和能取的心的法我，通达二我空性之理，从而生起愿菩提心和行菩提心。道是，学习三十七菩提分法和十度行，并修习十地。果是在第十一普光地上，以二谛完全进入，从而任运成就二利。其中二谛是，世俗谛和胜义谛。世俗谛是显现、有、轮回、涅槃的各种法显现，胜义谛是心的法性，一切戏论寂灭，是超离思维对境的。其中，自续派中观认为，一切法在世俗中显现，如果加以观察，则在胜义中是无自性的。如《二谛论》中所说：这个世俗如此显现，如果以理智观察，则什么也找不到，这找不到的状态即是胜义，本来就存在
English
Realizing that the self of the person, the external object of grasping, is without inherent existence. The path is, on top of meditating on the thirty-seven factors of enlightenment like the Hearers, it is superior because it systematically meditates on the twelve links of dependent origination in forward and reverse order, knowing that samsara and nirvana are causally dependent. The result is, having attained enlightenment, one does not teach the Dharma to sentient beings through words, but makes them understand through signs such as bodily miracles, and passes into nirvana in the supreme realm of bliss like a wish-fulfilling jewel. As stated in the "Le Lag": Knowing the way that inner and outer dependent origination does not waver, one engages fully and without obstruction in material form. A virtuous friend, without learning, realizes through his own wisdom. One goes to the realm of enlightenment, the supreme wish-fulfilling bliss. Thus it is. Fourth, the Bodhisattva Vehicle has two aspects. Etymologically, the term "Bodhisattva (藏文：བོ་དྷི་སཏྭ་，梵文天城体：बोधिसत्त्व，梵文罗马拟音：bodhisattva，汉语字面意思：菩提勇识)" comes from the word "Bodhisattva," which means one who aspires to Buddhahood, overcomes weak obstacles, and takes on the burden of liberating beings with great courage. As stated in the "Compendium Sutra": "Great in intelligence, great in giving, and a great hero, having donned great armor, subduing the realm of demons, therefore he is called a Bodhisattva." Thus it is. In terms of classification, there are three: the basis, the path, and the result. The basis is: realizing that all phenomena included in appearance, existence, samsara, and nirvana are without inherent existence, like reflections. Understanding the emptiness of the two selves, because of the absence of the self of the person, and the self of phenomena, which includes the object of grasping and the mind that grasps. Thus, one generates the two aspects of Bodhicitta: aspirational and engaging. The path is to study the thirty-seven factors of enlightenment and the ten perfections, and to train in the ten bhumis. The result is to fully enter the eleventh bhumi, the "All-Illuminating Ground," through the two truths, thereby spontaneously accomplishing the two benefits. The two truths are the conventional truth and the ultimate truth. The conventional truth is the appearance of various phenomena of appearance, existence, samsara, and nirvana. The ultimate truth is the nature of mind, the pacification of all elaborations, which is beyond the object of thought. Furthermore, the Svatantrika Madhyamaka school asserts that all phenomena appear conventionally, but when examined, they are without inherent existence ultimately. As stated in the "Two Truths": "This conventional truth appears in this way, but if examined with reason, nothing is found. This very state of not finding is the ultimate truth, which has always been present."
Tibetan
འི་ཆོས་ཉིད་དོ། །ཞེས་སོ། །དབུ་མ་ཐལ་འགྱུར་བ་ནི། དཔྱད་རུང་མ་དཔྱད་རུང་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྤྲོས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བ་ཁས་ལེན་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བར་འདོད་དེ། གང་གི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་། །འགག་པ་མེད་པ་སྐྱེ་མེད་པ། །ཆད་པ་མེད་པ་རྟག་མེད་པ། །འོང་བ་མེད་པ་འགྲོ་མེད་པ། །ཐ་དད་དོན་མིན་དོན་གཅིག་མིན། །སྤྲོས་པ་ཉེར་ཞི་ཞི་བསྟན་པ། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སྨྲ་རྣམས་ཀྱི། །དམ་པ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་སོ། །ཀུན་རྫོབ་ལ་དབྱེ་ན་སྣང་ལ་དོན་བྱེད་མི་ནུས་པ་ཆུ་ནང་གི་ཟླ་བའམ་རི་མོའི་མར་མེ་ལྟ་བུ་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ། སྣང་ལ་དོན་བྱེད་ནུས་པ་ནམ་མཁའི་ཟླ་བ་ལྟ་བུ་ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ། དེ་ཡང་དཔྱད་ན་ལོག་པ་དང་ཡང་དག་པ་གཉིས་ཀའང་སྣང་བར་མཉམ། བརྟག་ན་དོན་ལ་མ་གྲུབ་པར་མཉམ་པའི་ཕྱིར་སྣང་སྲིད་ཐམས་ཅད་ད་ལྟ་ཉིད་ནས་རྣམ་དབྱེར་མེད་པ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་གནས་པའོ། །དོན་དམ་བློ་ལས་འདས་པས་ངོ་བོ་དབྱེ་བྱར་མ་གྲུབ་ཀྱང་བློས་ཅུང་ཟད་ཕྱེ་ན། ཆོས་རྣམས་རང་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོངས་པ་དེ་ནི་གཤིས་ཀྱི་དོན་དམ། རྣལ་འབྱོར་པས་དེ་ཉིད་བསྒོམ་པས་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་བློ་སྐྱེས་པ་ནི་རྣམ་གྲངས་པའི་དོན་དམ་པ་སྟེ། བདེན་གཉིས་ལས། སྐྱེ་ལ་སོགས་པ་བཀག་པ་ཡང་། །ཡང་དག་པ་དང་མཐུན་ཉིད་བཞེད། །སྐྱེ་མེད་སྤྲོས་ཀུན་ཞི་བ་ལ། །དོན་དམ་པ་ཡི་བརྡའ་མཛད་དོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡང་། ལེ་ལག་ལས། བདག་མེད་གཉིས་རྟོགས་ཕ་ རོལ་ཕྱིན་རྫོགས་པའི། །ས་བཅུ་རིམ་གྱིས་བགྲོད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ། །སངས་རྒྱས་སར་འགྲོ་གོ་འཕང་ཐོབ་པའི་ལམ། །བདེན་པ་གཉིས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཐོབ་པར་གྱུར། །ཞེས་སོ། །ལྔ་པ་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་ཕྱི་ནང་གཉིས། ཕྱི་པ་ལ་ཡང་ཀྲྀ་ཡོག་སྡེ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལ། བྱ་བའི་རྒྱུད་ཀྱི་ངེས་ཚིག་ནི། ཀྲྀ་ཡ་སྟེ་ཁྲུས་དང་གཙང་སྦྲ་གཙོ་བོར་སྟོན་པས་བྱ་བའི་རྒྱུད། དབྱེ་ན་གསུམ་ལས། གཞི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་རྟོགས་ནས་ལྷ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་རྒྱལ་པོ་ལྟ་བུར་བལྟས་ཏེ་དངོས་གྲུབ་འདོད་པའོ། །ལམ་ནི་ལྷ་བསྐྱེད་ནས་མཆོད་པ་ལ་དཀའ་སྤྱད་གཙང་སྦྲའི་རང་བཞིན་ལ་བརྟེན་པའོ། །འབྲས་བུ་ནི་མི་ཚེ་བཅུ་དྲུག་གམ་བདུན་ན་རིགས་གསུམ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་ས་ཐོབ་པར་འདོད་པ་སྟེ། ཀུན་བྱེད་ལས། ཀྲྀ་ཡས་བདག་དང་ལྷ་གཉིས་རྗེ་ཁོལ་ཚུལ། །མེ་ཚེ་བཅུ་དྲུག་འབད་པས་གྲོལ་བར་འདོད། །ཅེས་སོ། །སྤྱོད་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་ངེས་ཚིག་ནི། ཨུ་པ་ཡ་སྟེ་སྤྱོ
Chinese
是法的自性。如是说。中观应成派则认为，无论可观察或不可观察之时，一切法皆是远离戏论寂灭，远离一切承诺。何者依缘而生，不灭不生，不断不常，不来不去，非异非一，息灭戏论，佛所宣说，我向彼胜者顶礼。如是说。就世俗谛而言，可分为显现却不能起作用，如水中之月或图画之灯般的虚妄世俗谛；显现且能起作用，如天空之月般的真实世俗谛。然而，若加以观察，则虚妄与真实二者在显现上是相同的；若加以审视，则在实义上是无成立的，也是相同的。因此，一切显现存在当下即是无有分别，安住于平等性中。就胜义谛而言，因其超越心识，故本体不可分割，然若以心识略作区分，则诸法各自的自性空性，是为自性胜义谛；瑜伽士修习此谛，生起远离戏论之心，是为名言胜义谛。如《二谛论》所说：遮止生等，亦许与真实相符，于无生一切戏论寂灭者，作胜义谛之表示。如是说。如是又，《支分论》云：通达二无我，圆满到彼岸，次第行十地之瑜伽士，往诣佛地，获得果位之道，由二谛而善得。如是说。第五，密咒乘分为外内二者。外者又分为作部等三类。初者，作部的词义是，克里亚（藏文：ཀྲྀ་ཡ，梵文天城体：कृय，梵文罗马拟音：kṛya，汉语字面意思：作）即主要宣说沐浴和洁净，故名作部。若分，则有三类。基：通达一切法无自性后，视本尊如智慧勇识国王般，而欲求成就。道：生起本尊后，依靠供养及苦行、洁净之自性。果：认为于十六或七世中，可得三族金刚持之位。如《普作续》云：克里亚（藏文：ཀྲྀ་ཡ，梵文天城体：कृय，梵文罗马拟音：kṛya，汉语字面意思：作）以我与本尊二者为主仆之方式，经十六世之努力而得解脱。如是说。行部的词义是，乌巴亚（藏文：ཨུ་པ་ཡ，梵文天城体：उपाय，梵文罗马拟音：upāya，汉语字面意思：方便）即行
English
That is the nature of the Dharma. It is said. The Prasangika Madhyamaka school holds that at all times, whether examinable or unexaminable, all phenomena are free from elaboration and peaceful, and devoid of all assertions. Whatever arises dependently, is without cessation, without arising, without cessation, without permanence, without coming, without going, not different, not one, pacifying elaboration, taught by the peaceful, to the supreme one spoken of by the complete Buddhas, I prostrate. It is said. In terms of conventional truth, it can be divided into false conventional truth, which appears but cannot perform a function, like the moon in water or a painted lamp; and true conventional truth, which appears and can perform a function, like the moon in the sky. However, if examined, both false and true are the same in appearance. If scrutinized, they are the same in that they are not established in reality. Therefore, all appearances and existences are without distinction from the very beginning and abide in equality. In terms of ultimate truth, because it transcends the mind, its essence is not divisible, but if slightly divided by the mind, the emptiness of all phenomena in their own nature is the ultimate truth of nature; the arising of a mind free from elaboration by the yogi meditating on that is the ultimate truth of designation. As the Two Truths state: The prevention of arising, etc., is also considered to be in accordance with reality. The designation of ultimate truth is made for the unborn, the peaceful, the cessation of all elaborations. It is said. Thus also, the Limb states: The yogi who understands the two selflessnesses, perfects the perfection of the other shore, and gradually traverses the ten grounds, the path to go to the Buddha land and attain the state, is well attained by the two truths. It is said. Fifth, the vehicle of secret mantra is divided into outer and inner. The outer is further divided into three