English
The result is great enlightenment. Although it appears as cause and effect, in reality, the deity and conceptualization are inseparable, which is Vajra. As stated in the Smaller Commentary: "All the arrangements of the mandala, are known as realms and sources. Consciousness, objects, and faculties, are all the nature of great enlightenment. It is a spontaneously accomplished mandala." It is said. The consorts are referred to as queens, and the queens are as before. In particular, the four objects generate the four consciousnesses, and the four times are separated to generate the four faculties, hence they are referred to as such. Secondly, the specific names are mentioned for the father and mother deities, such as seeing, which are the four consciousnesses of the eye, ear, nose, and tongue. The eye consciousness, which relies on the eye faculty, sees the object of form, and so on. In sequence, at the time of conceptualization, it is the eye faculty; at the time of the deity, it is Earth Essence; at the time of conceptualization, it is the ear faculty; at the time of the deity, it is Vajrapani; at the time of conceptualization, it is the nose faculty; at the time of the deity, it is Space Essence; at the time of conceptualization, it is the tongue faculty; at the time of the deity, it is Avalokiteshvara. These are known as the mind of the heart. In this very text, it says: ཀ་ནི་སྤྱན་གྱི་ཐུགས་ཀྱི་མཆོག། (Ka ni spyan gyi thugs kyi mchog, Ka is the supreme mind of the eye, literal meaning) and so on. In Spar Khab, it says: "The four consciousnesses are mind because they are solely awareness." It is said. As for what is to be seen, it is the mother of the four inner minds, namely the four objects of form, sound, smell, and taste, which are the objects of eye consciousness and so on. That is, at the time of conceptualization, it is the object of form to be seen; at the time of the deity, it is the mother of Earth Essence, Lasya Ma; at the time of conceptualization, it is the object of sound to be heard; at the time of the deity, it is the mother of Vajrapani, Ghirti Ma; at the time of conceptualization, it is the object of smell to be smelled; at the time of the deity, it is the mother of Space Essence, Male Ma; at the time of conceptualization, it is the object of taste to be tasted; at the time of the deity, it is the mother of Avalokiteshvara, Nirti Ma. These are known as the body's mind-mothers, because the four objects are the basis of the four consciousnesses. That is, ཙ་ནི་སྤྱན་གྱི་སྐུ་ཡི་མཆོག། (Tsa ni spyan gyi sku yi mchog, Tsa is the supreme form of the eye, literal meaning) and so on. In the Vajra, it says: "The objects of the four consciousnesses, what is to be seen and so on, because they are the objects, are the supreme form." It is said. Here, some say that if arranged according to the order of conceptualization, the object and the subject will not be confused, but when arranging the father and mother deities, the object of the ear is taste, and the object of the tongue is
Tibetan
་སྒྲར་བྱུང་བས་སྦྱོར་ཚུལ་ནོར་ཏེ། སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱི་ཡུམ་གིརྟི་མ་དང་། ཕྱག་རྡོར་གྱི་ཡུམ་ནིརྟི་མར་བྱུང་བས་སོ། །ཞེ་ན། ཡུལ་ཡུལ་ཅན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ན་དེ་ལྟར་བདེན་མོད་ཀྱང་། འདིར་རིགས་གཙོ་ཆེ་བའི་དབང་དུ་བྱས་པ་སྟེ། ཉི་འོད་སེངྒེའི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་དུ། རྒྱུད་འདིར་རིགས་ཁོ་ན་གཙོ་བོར་བྱས་ཏེ། ཉན་པར་བྱ་བ་སྒྲའི་ལྷ་མོ་རྣ་བའི་ཡུལ་ཡིན་ཡང་། རིགས་ཀྱི་དུས་སུ་གསུང་གི་རིགས་ཡིན་པས། འཇིག་རྟེན་དབང་ཕྱུག་གི་ཡུམ་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱི་སེམས་ཡབ་ཡུམ་ནི་རྣམ་ཤེས་བཞིས་ཡུལ་བཞི་པོ་མཐོང་བའི་བདག་རྐྱེན་དབང་པོ་བཞིས་བྱེད་པའི་ཕྱིར། མཐོང་བྱེད་དང་ཞེས་སོགས་སྨོས་པའོ། །དེ་ལ། མིག རྣ་བ། སྣ། ལྕེའི་དབང་པོ་བཞི། དེ་ཡང་། རྟོག་པའི་དུས་སུ་མིག་དབང་། ལྷའི་སྐབས་སུ་བྱམས་པ། རྟོག་པའི་དུས་ན་རྣ་བའི་ དབང་པོ། ལྷའི་སྐབས་སུ་སྒྲིབ་པ་རྣམ་སེལ། རྟོག་པའི་སྐབས་སུ་སྣ་དབང་། ལྷའི་སྐབས་སུ་ཀུན་བཟང་། རྟོག་པའི་དུས་ན་ལྕེའི་དབང་པོ། ལྷའི་དུས་ན་འཇམ་དཔལ་ཏེ། དབང་པོས་ཡུལ་དང་ཤེས་པ་གཉིས་ཕྱི་དང་ནང་དུ་བརྡའ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ན་ཕྱིའི་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་སྟེ། པ་ནི་སྤྱན་གྱི་གསུང་གི་མཆོག །ཅེས་སོགས་གསུངས་སོ། །ཡུམ་ནི་དུས་བཞིའི་ལྷ་མོ་སྟེ། འདས་པ་དང་། ད་ལྟར་དང་། མ་འོངས་པ་དང་། མ་ངེས་པའི་དུས་ཏེ། དེ་ཡང་རྟོག་པའི་དུས་ན་འདས་པའི་དུས། ལྷའི་སྐབས་སུ་བདུག་སྤོས་མ། རྟོག་པའི་སྐབས་སུ་དུས་ད་ལྟ་བ། ལྷའི་སྐབས་ན་མེ་ཏོག་མ། རྟོག་པའི་སྐབས་ན་དུས་མ་འོངས་པ། ལྷའི་ཚེ་ན་མར་མེ་མ། རྟོག་པའི་སྐབས་ན་དུས་མ་ངེས་པ། ལྷའི་ཚེ་ན་དྲི་ཆབ་མ་རྣམས་ཏེ། རྔམ་གློག་ལས། འདས་པ་དང་ནི་དཔྱིད་ཀྱི་དུས་ཏེ་དྷཱུ་པེ་མ། ད་ལྟ་བ་ནི་དབྱར་གྱི་དུས་ཏེ་པུཥྤེ་མ༑ མ་འོངས་པ་ནི་སྟོན་གྱི་དུས་ཏེ་ཨཱ་ལོ་ཀེ མ་ངེས་པ་ནི་དགུན་གྱི་དུས་ཏེ་གནྡྷེ་མ། ཞེས་དང་། འདི་ཉིད་ལས། ཡ་ནི་སྐྱེ་བ་རྣམ་པར་དག་སོགས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་ཁ་ཅིག་ན་རེ། འདིར་དུས་བཞིར་བཤད་པའི་ཕྱིར་དུས་ལོག་སྟེ། སྡེ་སྣོད་གཞན་ལས་དུས་གསུམ་ལས་མ་བཤད་པའི་ཕྱིར་ཟེར་ན། མངོན་པ་མཛོད་ནས། ཆགས་གནས་འཇིག་སྟོང་གི་དུས་བཞི་དང་། རྫོགས་ལྡན། གསུམ་ལྡན། གཉིས་ལྡན། རྩོད་ལྡན་གྱི་དུས་བཞི་ལ་སོགས་པར་བཤད་པ་དང་། དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ནས། འདས་མ་འོངས། ད་ལྟ་བསམ་མི་ཁྱབ་དང་བཅས་པའི་དུས་བཞིར་གསུངས་པ་རྣམས་ཀྱང་དུས་ལོག་པར་ཐལ་
Chinese
因为出现“སྒྲ”的音，结合方式就错了。观世音的佛母成了“གིརྟི་མ”，金刚手的佛母成了“ནིརྟི་མ”。如果有人问，如果从能依所依的角度来说，那样确实没错。但这里是从种姓为主的角度来说的。《日光狮子广大解》中说：“此续中唯以种姓为主，应听闻。虽然声音的女神是耳朵的对境，但在种姓之时，是语的种姓，因此应知为世间自在的佛母。”因为这样说的缘故。外面的父佛母，是因为四种识以四种境为所见，四种根为增上缘而作，所以说了“见者”等等。其中，眼、耳、鼻、舌四根。其中，在分别念的时候是眼根，在佛的阶段是慈氏。分别念的时候是耳根，在佛的阶段是除盖障。分别念的时候是鼻根，在佛的阶段是普贤。分别念的时候是舌根，在佛的阶段是文殊。因为根将境和识二者在外和内进行连接，所以称为外面的菩萨，说了“པནི་སྤྱན་གྱི་གསུང་གི་མཆོག”等等。佛母是四时的天女，即过去、现在、未来和不定的时间。其中，在分别念的时候是过去的时间，在佛的阶段是烧香女。分别念的时候是现在的时间，在佛的阶段是鲜花女。分别念的时候是未来的时间，在佛的阶段是明灯女。分别念的时候是不定的时间，在佛的阶段是香水女等。《怖畏电光》中说：“过去是春季，即དྷཱུ་པེ་མ།（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思：དྷཱུ་པེ་མ།，dhūpe ma，供香女）。现在是夏季，即པུཥྤེ་མ།（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思：པུཥྤེ་མ།，puṣpe ma，供花女）。未来是秋季，即ཨཱ་ལོ་ཀེ།（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思：ཨཱ་ལོ་ཀེ，āloke，供灯女）。不定是冬季，即གནྡྷེ་མ།（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思：གནྡྷེ་མ།，gandhe ma，涂香女）。”并且，在此经中说了“ཡ་ནི་སྐྱེ་བ་རྣམ་པར་དག་”等等。这里有些人说，这里因为说了四时，所以时间颠倒了，因为其他经藏中只说了三时。如果这样说，在《俱舍论》中说了成住坏空的四时，以及圆满时、三时、二时、争斗时等四时。在《宝积经》中说了过去、未来、现在和不可思议等四时，这些也成了时间颠倒的过失。
English
Because the sound "སྒྲ" appeared, the combination method is wrong. The mother of Avalokiteśvara became "གིརྟི་མ", and the mother of Vajrapani became "ནིརྟི་མ". If someone asks, if viewed from the perspective of the dependent and the basis, that would indeed be correct. However, here it is viewed from the perspective of the primary importance of lineage. In the Extensive Commentary of Sunlight Lion, it says, "In this tantra, only lineage is considered primary, and it should be listened to. Although the goddess of sound is the object of the ear, at the time of lineage, it is the lineage of speech, therefore it should be known as the mother of the Lord of the World." This is because it is said so. The outer father and mother are because the four consciousnesses see the four objects, and the four faculties act as the dominant condition, therefore it is said "the seer" etc. Among them, the four faculties of eye, ear, nose, and tongue. Among them, at the time of conceptualization, it is the eye faculty, and at the stage of the deity, it is Maitreya. At the time of conceptualization, it is the ear faculty, and at the stage of the deity, it is Nivarana-Vishkambhin. At the time of conceptualization, it is the nose faculty, and at the stage of the deity, it is Samantabhadra. At the time of conceptualization, it is the tongue faculty, and at the stage of the deity, it is Manjushri. Because the faculties connect the object and consciousness externally and internally, they are called outer bodhisattvas, and it is said "པནི་སྤྱན་གྱི་གསུང་གི་མཆོག" etc. The mother is the goddess of the four times, namely past, present, future, and indefinite time. Among them, at the time of conceptualization, it is the past time, and at the stage of the deity, it is the incense-offering woman. At the time of conceptualization, it is the present time, and at the stage of the deity, it is the flower-offering woman. At the time of conceptualization, it is the future time, and at the stage of the deity, it is the lamp-offering woman. At the time of conceptualization, it is the indefinite time, and at the stage of the deity, it is the perfume-water woman etc. In the Dreadful Lightning, it says, "The past is the spring season, namely དྷཱུ་པེ་མ། (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Chinese literal meaning: དྷཱུ་པེ་མ།, dhūpe ma, incense-offering woman). The present is the summer season, namely པུཥྤེ་མ། (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Chinese literal meaning: པུཥྤེ་མ།, puṣpe ma, flower-offering woman). The future is the autumn season, namely ཨཱ་ལོ་ཀེ། (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Chinese literal meaning: ཨཱ་ལོ་ཀེ, āloke, lamp-offering woman). The indefinite is the winter season, namely གནྡྷེ་མ། (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Chinese literal meaning: གནྡྷེ་མ།, gandhe ma, perfume-offering woman)." Furthermore, in this very sutra, it is said "ཡ་ནི་སྐྱེ་བ་རྣམ་པར་དག་" etc. Here, some say that because four times are mentioned here, time is reversed, because only three times are mentioned in other pitakas. If it is said so, in the Abhidharmakosha, the four times of formation, abiding, destruction, and emptiness are mentioned, as well as the four times of the complete age, the three-quarters age, the half age, and the degenerate age. In the Ratnakuta Sutra, the four times of past, future, present, and inconceivable are mentioned, and these would also become the fault of time reversal.