Tibetan
པར་ལོངས་སྤྱོད་དང་། །ཕྱོགས་དུས་བདེ་གཤེགས་བདག་པོ་དང་། །ཆོས་སོ་ཅོག་དང་དབྱེར་མེད་པའོ། །ཞེས་དང་། ཁོག་གཞུང་ལས། ཡང་དག་པ་དང་རྫོགས་པ་གཉིས་སོ་སོར་ཕྱེ་སྟེ་རང་བཞིན་བརྒྱད་དུ་བཤད་དེ༑ དེ་ལས། སྟོན་པའི་རང་བཞིན་བརྒྱད་དང་ལྡན། །ཞེས་བཤད་ཀྱང་། འདིར་འགྲེལ་པ་སྤར་ཁབ་ལས་རྒྱལ་བ་དྲུག་པའི་ཡོན་ཏན་མཐའ་ཡས་པ་ཡང་མདོར་བདུན་དུ་འདུ་སྟེ། ཞེས་ གསུངས་པ་ལྟར་རང་བཞིན་བདུན་དུ་བཤད་དེ། དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་ནར་སོན་པའི་རང་བཞིན། ཡོན་ཏན་མ་བཙལ་བར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན། ཡེ་ཤེས་མཐའ་དབུས་དང་བྲལ་བའི་རང་བཞིན། འབྲས་བུ་ལ་མངའ་མཛད་ཀྱང་རང་གི་ངོ་བོ་འདི་ཞེས་བསྟན་དུ་མེད་པའི་རང་བཞིན། མཉམ་པ་ཉིད་མངོན་དུ་མཛད་ཀྱང་ཡེ་ཤེས་སྤྱོད་ཡུལ་དང་བྲལ་བའི་རང་བཞིན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་ཉིད་གཅིག་དང་དུ་མ་ལས་གྲོལ་བའི་རང་བཞིན། གཉིས་སུ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་དུས་གསུམ་འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་རང་བཞིན་དང་བདུན་ནོ། །དེ་དག་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནས་དབྱེར་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཏེ་ཞེས་པའི་བར་གྱིས་བསྟན་ཏེ། དེ་ལ་དང་པོ་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་ནར་སོན་པའི་རང་བཞིན་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྟེ། ཏ་ཐཱ་ག་ཏའི་སྒྲ་ལས། ཏ་ཐཱ་ནི་དེ་བཞིན་དང་། ག་ཏ་ནི་གཤེགས་པའི་དོན་ཏེ་སྔོན་གྱི་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཇི་ལྟ་བ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྤྱོད་པའི་སྒོ་ནས་གཤེགས་པ་དེ་ལྟར་ལམ་མཐུན་པར་གཤེགས་ཤིང་བྱོན་པ་དང་། དེ་བཞིན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མཁྱེན་ཅིང་གསུང་བ་དང་། འདོད་ཡོན་གྱི་སྣང་བ་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་དེ་བཞིན་ཐབས་ཀྱིས་སྤྱོད་པས་གཤེགས་པ། སེམས་ཅན་རྣམས་སྐྱེ་བ་རྣམ་པ་བཞིའི་ཚུལ་གྱི་སྐྱེ་བ་ལས། དེ་དག་གི་བསམ་པ་དང་མཐུན་པར་མངལ་ལས་བལྟམས་པ་སོགས་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སོགས་ཀྱི་དོན་འཇུག་པར་བཤད་ཀྱང་། འདིར་ནི་ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་དོན་སྒྲིབ་བྱེད་ཀྱི་ཞེན་པ་དང་བྲལ་བས་ནར་སོན་ཅིང་དེའི་དོན་མངོན་དུ་གྱུར་པས་གཤེགས་པ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། རྡོ་རྗེ་ལས། དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་གཤེགས་པ་ཡང་། །སྣ་ཚོགས་ཞེན་ལས་གྲོལ་བར་བཤད། །ཅེས་དང་། རྒྱུ་ཕྱི་མ་ལས། གང་ཕྱིར་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་གཤེགས། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མངོན་པར་བརྗོད། །ཅེས་སོ། །གཉིས་པ་ཡོན་ཏན་མ་བཙལ་བར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་ནི། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པ་ཞེས་པ་སྟེ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ལ་སྤང་བྱ་མ་གྲུབ་པས་མ་ནོར། མི་འགྱུར། མི་བསླུ་བའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པ་དང་། དེས་ན་ཐམས་ཅད་འབྲས་བུ་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་སུ་རང་སྣང་བས་སྤངས་ཐོབ་ལྷག་མ་ལུས་པའི་ཕྱིར་རྫོགས་པ་སྟེ། འདིས་ལྷུན་གྲུབ་རིག་འཛིན་ལས་ ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ཡེ་ཤེས་མཐའ་དབུས་དང་བྲལ་བའི་རང་བཞིན་ནི། སངས་རྒྱས་ཞེས་པ་སྟེ་དེ་ཡང་བུདྡྷ་ཞེས་པའི་སྒྲ་ལས་གཉིད་སད་པ་ལྟར་སངས་པ་དང་། པདྨ་ཁ་བྱེ་བ་ལྟར་རྒྱས་པའི་དོན་གཉིས་ལ་འཇུག་སྟེ། སྐྱབས་འགྲོ་བདུན་ཅུ་པ་ལས། མ་རིག་གཉིད་ལས་སངས་ཕྱིར་དང་། །ཤེས་བྱ་ལ་ཡང་བློ་རྒྱས་ཕྱིར། །ཞེས་སོ། །འདིར་དོན་ཇི་བཞིན་པ་མངོན་དུ་བྱས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྤང་ཐོབ་མེད་པའི་ཡོན་ཏན་མཐར་ཐུག་པ་ལ་བཞག་སྟེ། ལེ་ལག་ལས། མ་རིག་པ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་གསལ། །ཉོན་མོངས་སྡུག་བསྔལ་བྱང་ཆུབ་མཆོག །ཅེས་སོ། །བཞི་པ་འབྲས་བུ་ལ་མངའ་མཛད་ཀྱང་ངོ་བོ་འདི་ཞེས་བསྟན་དུ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས། ཞེས་པ་སྟེ། སྒྲིབ་པའི་ཆ་ཤས་ཕྲ་མོ་ཙམ་ཡང་མི་གནས་པས་བདུད་བཞི་བཅོམ་ཞིང་ཆེ་བའི་ཡོན་ཏན་གྱི་འབྲས་བུ་ལ་མངའ་མཛད་པ་སྟེ། དེ་ཡང་བྷ་ག་ཝན་གྱི་སྒྲ་ལས། བྷ་ག་ནི་བཅོམ་པ་དང་ལེགས་པ་རྣམ་པ་དྲུག་གཉིས་ཀ་ལ་འཇུག་པ་བཞིན་དུ་འདིར་ཡི་གེ་བསྣན་པས། བྷ་ནི་ཨ་བྷ་ཝི་ཥྱནྟི་སྟེ་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་དང་། ག་ནི་ག་ཏི་སྟེ་སོང་བ་ཞེས་པའི་དོན་ཡིན་པས་ཡང་དག་པའི་གནས་སུ་སོང་ཞིང་། ལོག་པའི་གནས་སུ་མི་འགྲོ་བ་སྟེ། དོན་ལ་ཤེས་རབ་དང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་འཁོར་འདས་གཉིས་ཀྱི་མཐའ་ལ་མི་གནས་པའི་ཕྱིར། འདས་ཞེས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་བྷ་ག་ཝན་ལས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའོ། །དེ་ཡང་རྡོ་རྗེ་ལས་རིམ་ལས། བདུད་བཞི་ལ་སོགས་རིག་པའི་གདེངས་ཀྱིས་བཅོམ། །སྐུ་ལྔ་ལ་སོགས་ཆེ་བའི་ཡོན་ཏན་ལྡན། །རང་གི་ངོ་བོ་འདི་ཞེས་བསྟན་དུ་མེད། །ཅེས་སོ། །དེ་ལ་བདུད་བཞི་བཅོམ་ལུགས་ནི། ཉོན་མོངས་པ་ལྔ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་ངོ་བོར་དག་པས་ཉོན་མོངས་པའི་བདུད་བཅོམ། དེ་དག་པས་ཕུང་པོ་ལྔ་རིགས་ལྔའི་ངོ་བོར་མངོན་དུ་གྱུར་པས་ཕུང་པོའི་བདུད་བཅོམ། དེ་ལྟར་ལྷ་རྟོག་དབྱེར་མེད་དུ་རྟོགས་པས་འདོད་ལྷའི་བདུད་བཅོམ། ཕུང་པོའི་བདུད་བཅོམ་པས་ཕུང་པོ་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བ་མེད་ཅིང་། སེམས་ཉིད་སྐྱེ་འཆི་ ལས་གྲོལ་བས་འཆི་བདག་གི་བདུད་བཅོམ་པ་སྟེ། རྒྱས་པ་ལས། ཉོན་མོངས་པ་ཉིད་རྣམ་པར་དག །ཕུང་པོ་ལྔ་ཉིད་མངོན་སངས་རྒྱས། །བདག་ཉིད་ལྷ་ཡི་དཀྱིལ་འཁོར་ཏེ། །སྐྱེ་ཤི་མེད་པའི་གཡུང་དྲུང་གནས། །ཞེས་དང་། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཡོན་ཏན་འཕྲིན་ལས་ལྔའམ་འབྲས་ཆོས་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་ལ་སོགས་པའི་
Chinese
以及受用，以及十方时的一切善逝之主，以及一切法无有差别。如是说。在《总持经》中，将“真实”和“圆满”二者分开，说为八种自性，其中说：“具有导师的八种自性。”虽然这样说，但此处《释疏·斯帕卡布》中说，第六金刚持的无量功德也总摄为七种，如是宣说了七种自性：如是性中成熟的自性，不需寻觅功德而任运成就的自性，智慧无有边际和中心的自性，虽对果位有自在，却无法指示“这就是他的自性”的自性，虽现证平等性，却远离智慧行境的自性，一切如来之自性，从一和多中解脱的自性，无二之自性，与三时无有聚散的自性，共有七种。这些也由“与如来无有差别的自性”之间所表示。其中，第一，如是性中成熟的自性，即是如来，在“如来”一词中，“如”是如是之义，“来”是逝去之义，即是说，以前的诸佛如何通过菩提之行而逝去，也同样以相同的方式逝去和到来，并且如实地知晓和宣说如是性，以及欲妙的显现如何显现，也同样以方便而行持，众生从四种生之中，与他们的想法相符，从胎中出生等，也安立为如来等的意义。但此处是指，法性如是性的意义，远离了遮蔽的执着而成熟，并且其意义得以显现，因此称之为逝去。如《金刚经》中说：“于如是性中逝去，也说是从各种执着中解脱。”以及《后分经》中说：“因为于如是性中逝去，所以称为如来。”第二，不需寻觅功德而任运成就的自性，即是“真实圆满”，因为自生智慧没有需要断除的，所以不会错谬，不会改变，不会欺骗，所以是真实。因此，一切都是果位之身和
English
And enjoyment, and the lords of the Sugatas of all directions and times, and are inseparable from all dharmas. Thus it says. In the Khok Zhung, the two, "correct" and "complete," are separated and explained as eight natures, of which it says, "Possesses the eight natures of the teacher." Although it is said like that, here in the commentary Spar Khab it says that the infinite qualities of the sixth Vajradhara are also summarized into seven. Thus, seven natures are explained: the nature of maturing into suchness, the nature of spontaneously accomplishing without seeking qualities, the nature of wisdom without beginning or end, the nature of having mastery over the result but without being able to point out "this is his nature," the nature of manifesting equality but being separate from the realm of wisdom, the nature of being the essence of all Tathagatas and being liberated from one and many, and the nature of non-duality, the nature of being inseparable from the three times, these are the seven. These are also indicated by the phrase "the nature of being inseparable from the Tathagata." Among these, the first, the nature of maturing into suchness, is the Tathagata. In the word "Tathagata," "Tatha" means suchness, and "gata" means gone. That is, just as the previous Buddhas went through the practice of enlightenment, so too they go and come in the same way, and they know and speak of suchness as it is, and they practice with skillful means according to how the appearance of desirable qualities appears. For sentient beings, from the four types of birth, in accordance with their thoughts, being born from the womb, etc., are also established as the meaning of Tathagata, etc. But here, it refers to the nature of reality, the meaning of suchness, maturing by being free from the clinging that obscures it, and its meaning becoming manifest, therefore it is called gone. As the Vajra says, "Going into suchness is also said to be liberation from various clingings." And the Later Cause says, "Because he goes into suchness, he is called Tathagata." Second, the nature of spontaneously accomplishing without seeking qualities is called "perfectly complete," because innate wisdom has no need to be abandoned, so it is not mistaken, does not change, and does not deceive, therefore it is correct. Therefore, everything is the result, the body and
Chinese
由于智慧中自显现，断证功德没有丝毫剩余，故为圆满。这超越了任运成就持明。 第三，智慧离边中之自性，即为“佛陀”。此词源于梵文“Buddha”，意为如从睡梦中醒来般觉醒，以及如莲花绽放般开展。如《七十皈依颂》所说：“从无明睡中醒，于所知境智开展。”此处，以如实显现之力量，安立于断证功德无余之究竟功德。如《支分》所说：“无明即是智慧明，烦恼痛苦乃菩提胜。” 第四，虽于果位具自在，然本体不可指陈之自性，即为“薄伽梵”。意为遮障之细微部分亦不存留，降伏四魔，并于伟大功德之果位具自在。此词源于梵文“Bhagavan”，其中“Bhaga”既指降伏，亦指六种殊胜功德。此处，加入字母后，“Bha”意为“a-abhavishyanti”，即“不会发生”；“ga”意为“gati”，即“已逝”。因此，意为已趋入正道，不再堕入歧途。就意义而言，即以智慧和大悲不滞于轮回与涅槃之边。此处的“薄伽梵”超越了世俗的薄伽梵。如《金刚次第》所说：“以智慧之威降伏四魔等，具足五身等伟大功德，自性不可指陈。” 其中，降伏四魔之方式为：五烦恼清净为五智之体性，故降伏烦恼魔；彼等清净故，五蕴显现为五部之体性，故降伏蕴魔；如是了知本尊与分别念无别，故降伏天子魔；降伏蕴魔故，五蕴不再相续，心性从生死中解脱，故降伏死主魔。如《广大》所说：“烦恼自性极清净，五蕴自性现成佛，自性即是本尊坛城，安住无生之青春处。”以及身语意功德事业五者，或二十五种果法等。
English
Since self-appearance in wisdom abandons and attains without any remainder, it is complete. This surpasses the spontaneously accomplished vidyadhara. Third, the nature of wisdom being free from extremes and center is called "Buddha." This comes from the Sanskrit word "Buddha," meaning to awaken as from sleep, and to expand like a lotus flower opening. As the "Seventy Verses on Refuge" states: "Awakening from the sleep of ignorance, and expanding the mind in the realm of knowledge." Here, by the power of manifesting things as they are, it is established in the ultimate qualities of having no abandonment or attainment. As the "Branch" states: "Ignorance itself is clear wisdom, afflictions and suffering are supreme enlightenment." Fourth, although possessing mastery over the result, the nature that cannot be pointed out as "this" is called "Bhagavan." This means that even the slightest part of obscuration does not remain, subduing the four maras and possessing mastery over the result of great qualities. This comes from the Sanskrit word "Bhagavan," where "Bhaga" refers to both subduing and the six excellent qualities. Here, with the addition of letters, "Bha" means "a-abhavishyanti," which is "will not occur," and "ga" means "gati," which is "gone." Therefore, it means having gone to the right place and not going to the wrong place. In meaning, it is because wisdom and great compassion do not abide in the extremes of samsara and nirvana. The term "Bhagavan" here surpasses the worldly Bhagavan. As the "Vajra Sequence" states: "Subduing the four maras and so forth with the confidence of knowledge, possessing great qualities such as the five kayas, one's own nature cannot be pointed out." Among these, the way to subdue the four maras is as follows: the five afflictions are purified into the nature of the five wisdoms, thus subduing the mara of afflictions. Because they are purified, the five aggregates manifest as the nature of the five families, thus subduing the mara of the aggregates. Thus, realizing the deity and conceptual thought as inseparable, thus subduing the mara of the devaputra. Because the mara of the aggregates is subdued, the five aggregates no longer connect to rebirth, and the mind itself is liberated from birth and death, thus subduing the mara of death. As the "Extensive" states: "The nature of afflictions is completely pure, the nature of the five aggregates is manifest enlightenment, one's own nature is the mandala of the deity, abiding in the youthful place without birth and death." And the five aspects of body, speech, mind, qualities, and activities, or the twenty-five result dharmas, and so forth.