Chinese
因为是作为各种显现的所依。如经中所说： “ཙ་（藏文，梵文天城体：ca，梵文罗马拟音：ca，汉语字面意思：嚓）是眼睛之身的殊胜， ཚ་（藏文，梵文天城体：cha，梵文罗马拟音：cha，汉语字面意思：擦）是耳朵之身的殊胜， ཛ་（藏文，梵文天城体：ja，梵文罗马拟音：ja，汉语字面意思：匝）是鼻子之身的殊胜， ཛྷ་（藏文，梵文天城体：jha，梵文罗马拟音：jha，汉语字面意思：炸）是舌头之身的殊胜。” 又如《金刚经》中所说：“四种识的对境，是所见等等，为了成为对境，是身的殊胜。” 如果有人说：如果按照这里的次第来安排，虽然对境和有境不会混淆，但是在佛父佛母交合的时候，耳朵的对境变成了味道，舌头的对境变成了声音，这样交合的方式就错了。因为观世音菩萨的佛母是歌女，金刚手的佛母是舞女。如果从对境和有境的角度来说，确实是这样，但是这里是从种姓的角度来说的，所以没有矛盾。《日光狮子广大疏》中说：“此续中唯以种姓为主，当听之声音天女虽是耳朵之境，然于种姓之时，乃是语之种姓，故当知为世间自在之母。”等等。之所以说这四个外识是能见等等，是因为依次是眼耳鼻舌四根，是作意的相，因为四种识以四境为所见之自因，四根为能见之作者，而且这些在天神的时候被称为四语菩萨，即能见是慈氏，能闻是除盖障，能嗅是普贤，能尝是妙音，这是确定的。之所以称他们为语菩萨，也是有原因的，因为根是内外境和识的沟通媒介。如经中所说：“པ་（藏文，梵文天城体：pa，梵文罗马拟音：pa，汉语字面意思：帕）是眼睛之语的殊胜， ཕ་（藏文，梵文天城体：pha，梵文罗马拟音：pha，汉语字面意思：啪）是耳朵之语的殊胜， བ་（藏文，梵文天城体：ba，梵文罗马拟音：ba，汉语字面意思：巴）是鼻子之语的殊胜， བྷ་（藏文，梵文天城体：bha，梵文罗马拟音：bha，汉语字面意思：怕）是舌头之语的殊胜。” 这四个外识之母， 之所以说过去等等，是作意的相，因为四时分开，产生四根，而且这些在天神的时候是四时之天女，即过去时是焚香母，现在时是鲜花母，未来时是灯母，未出现而不确定出现的时是香水母，这是确定的。如经中所说：“ཡ་（藏文，梵文天城体：ya，梵文罗马拟音：ya，汉语字面意思：亚）是清净生， ཝ་（藏文，梵文天城体：va，梵文罗马拟音：va，汉语字面意思：哇）是清净住， ར་（藏文，梵文天城体：ra，梵文罗马拟音：ra，汉语字面意思：惹）是毁灭
English
Because it serves as the basis for various manifestations. As stated in this very text: "ca (藏文，梵文天城体：ca，梵文罗马拟音：ca，汉语字面意思：嚓) is the supreme body of the eye, cha (藏文，梵文天城体：cha，梵文罗马拟音：cha，汉语字面意思：擦) is the supreme body of the ear, ja (藏文，梵文天城体：ja，梵文罗马拟音：ja，汉语字面意思：匝) is the supreme body of the nose, jha (藏文，梵文天城体：jha，梵文罗马拟音：jha，汉语字面意思：炸) is the supreme body of the tongue." Also, as stated in the Vajra text: "The objects of the four consciousnesses, such as what is to be seen, are the supreme body for the purpose of being objects." If someone says: If we arrange according to the order of conception here, although the object and the subject will not be confused, when the father and mother deities unite, the object of the ear becomes taste, and the object of the tongue becomes sound, so the method of union is wrong. Because the mother of Avalokiteśvara is a singer, and the mother of Vajrapāṇi is a dancer. If we consider it from the perspective of object and subject, it is indeed so, but here it is considered from the perspective of lineage, so there is no contradiction. In the extensive commentary of "Sunlight Lion," it says: "In this tantra, only lineage is considered primary. Although the goddess of sound, who is to be heard, is the object of the ear, at the time of lineage, it is the lineage of speech, so it should be known as the mother of the Lord of the World." etc. The reason why it is said that these four outer minds are the 'seeing one,' etc., is because they are the four faculties of eye, ear, nose, and tongue in order, which is the sign of conception. Because the four consciousnesses take the four objects as the self-cause of seeing, and the four faculties are the agents of seeing. And these are known as the four speech bodhisattvas at the time of the deities, namely, the seeing one is Maitreya, the hearing one is Nivarana-Vishkambhin, the smelling one is Samantabhadra, and the tasting one is Manjushri, which is certain. There is also a reason why they are called speech bodhisattvas, because the faculties are the communication medium between the inner and outer objects and consciousnesses. As stated in this very text: "pa (藏文，梵文天城体：pa，梵文罗马拟音：pa，汉语字面意思：帕) is the supreme speech of the eye, pha (藏文，梵文天城体：pha，梵文罗马拟音：pha，汉语字面意思：啪) is the supreme speech of the ear, ba (藏文，梵文天城体：ba，梵文罗马拟音：ba，汉语字面意思：巴) is the supreme speech of the nose, bha (藏文，梵文天城体：bha，梵文罗马拟音：bha，汉语字面意思：怕) is the supreme speech of the tongue." These mothers of the four outer minds, The reason why past, etc., are mentioned is the sign of conception, because the four times are separated and generate the four faculties, and these are the goddesses of the four times at the time of the deities, namely, the past time is the incense mother, the present time is the flower mother, the future time is the lamp mother, and the uncertain time that has not yet appeared is the perfume mother, which is certain. As stated in this very text: "ya (藏文，梵文天城体：ya，梵文罗马拟音：ya，汉语字面意思：亚) is pure birth, va (藏文，梵文天城体：va，梵文罗马拟音：va，汉语字面意思：哇) is pure dwelling, ra (藏文，梵文天城体：ra，梵文罗马拟音：ra，汉语字面意思：惹) is destruction.
Tibetan
ག་པ་དག་པ་སྟེ། །ལ་ནི་སྟོང་པ་དག་པའོ། །ཞེས་སོ། །ཁོ་ན་རེ། འདིར་དུས་བཞི་སྨོས་པས་དུས་ལོག་སྟེ། སྡེ་སྣོད་གཞན་རྣམས་སུ་དུས་གསུམ་ལས་མ་བཤད་པའི་ཕྱིར་ཟེར། དེ་ལྟར་ན་མངོན་པ་མཛོད་ནས་ཆགས་གནས་འཇིག་སྟོངས་བཞི་དང་། རྫོགས་ལྡན་ལ་སོགས་པའི་དུས་བཞི་བཤད་པ་དང་། དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པར། དུས་གསུམ་དང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དུས་ཏེ་བཞིར་གསུངས་པ་སོགས་ཀྱང་དུས་ལོག་པར་ཐལ་ལོ། །འོ་ན་འདིར་དུས་བཞི་པོ་གང་ཞེ་ན། རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་ཀ་སྤྱད་ཟིན་པའི་དུས་ནི་འདས་པ། རྒྱུ་སྤྱད་ཅིང་འབྲས་བུ་མ་སྤྱད་པ་ནི་ད་ལྟ་བ། རྒྱུ་འབྲས་ཚོགས་ལ་མ་སྤྱད་པ་ནི་མ་འོངས་པ། རྒྱུ་འབྲས་ཡོད་ལ་མ་ཚོགས་པ་ནི་འདས་མ་འོངས་གང་དུའང་མ་ངེས་པའི་དུས་ཏེ། དཔེར་ན་དབྱར་གྱི་དུས་ལྟ་བུ་ཞིག་ལ་བཞིར་བཞག་ནས་བརྩི་ན། དཔྱིད་ནི་འདས་པ། དབྱར་ནི་ད་ལྟ་བ། སྟོན་ནི་མ་འོངས་པ། དགུན་ནི་མ་ངེས་པ་སྟེ། དབྱར་གྱི་དུས་འདི་ལས་སྔར་འདས་ཕྱིས་འབྱུང་གཉིས་ནི་འདས་མ་འོངས་པར་ངེས་ལ། དགུན་ནི་འདས་མ་འོངས་གང་རུང་གཅིག་ཏུ་ཁ་ཚོན་མ་ཆོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དཔྱིད་ཀྱི་སྔ་ལོགས་ཀྱི་དགུན་ནི་འདས་པ་དང་། སྟོན་གྱི་ཕྱི་ལོགས་ཀྱི་དགུན་ནི་མ་འོངས་པ་ལྟར་སྣང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡང་རྔམ་གློག་ལས། རྒྱུ་འབྲས་ངེས་པ་མ་ཚོགས་པ། །འབྱུང་བར་མ་ངེས་དུས་ཞེས་གྲགས། །ཞེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་དུས་བཞིར་གྲངས་ཀྱང་གོ་རིམ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་འཇོམས་བྱེད་ཁྲོ་བོའ་འཁོར་ནི། འཇོམས་པ་ཆེན་པོ་རྡོ་རྗེ་རེག་པ་དང་ནས། མཚན་མར་འཛིན་པ་མ་ཡིན་པ་དང་། ཞེས་པའི་བར་གྱིས་བསྟན། དེ་ལའང་སྤྱི་བྱེ་བྲག་གཉིས་ལས། དང་པོ་སྤྱིའི་མཚན་ནི། འཇོམས་བྱེད་ཡབ་བཞི་པོ་ལ་འཇོམས་པ་ཆེན་པོ་རྡོ་རྗེ་ཞེས་ བརྗོད་པ་ནི། ཕྱི་ལུས་ཀྱི་ཆོས་བཞི་དང་སྦྱར་ན་རྟོག་པའི་རང་བཞིན་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ཁྲོ་བོ་བཞིའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་མཛད་པས་བདུད་དང་ལོག་འདྲེན་རྣམས་འཇོམས་པ་དང་། ནང་གསང་བའི་ཁམས་བཞི་དང་སྦྱར་ན། འོག་སྒོ་གསང་བའི་ཁམས་གསུམ་འདུས་པའི་བདེ་བའི་རྟོག་པ་ལྷའམ་བདེ་བར་འཛིན་པའི་ཞེན་པ་གཉིས་ཀ་འཇོམས་པ་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པས་ན་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ཅིང་། དེས་འཇོམས་པའི་ཕྲིན་ལས་གཞན་ལས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པས་ན་ཆེན་པོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་གསུངས། དེ་དག་གི་ཡུམ་བཞི་པོ་ལ་བཙུན་མོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི། དེ་ལྟ་བུའི་འཇོམས་བྱེད་ཀྱི་སྙིང་པོ་དེ་ཡང་རྟག་ཆད་བདག་མཚན་བཞི་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་ཉིད་ཡུམ་གྱི་ངོ་
Chinese
如是说。 有人说，这里说了四时，是时过失，因为其他论藏中只说了三时。 这样说来，从《俱舍论》中说的成住坏空四者，以及圆满等四时，还有《宝积经》中说的三时和不可思议时等四者，也都有时过失的嫌疑了。 那么，这里所说的四时是什么呢？ 既已用完因果二者的时间是过去时，用了因但没有用果是现在时，因果二者没有聚集使用是未来时，因果存在却没有聚集的是过去未来都不能确定的时间。 例如，如果把夏天这样的时间分为四份来计算，春天是过去，夏天是现在，秋天是未来，冬天是不确定的。从这个夏天的时间来看，之前过去的和之后将来的两者可以确定为过去和未来，而冬天则不能确定是过去还是未来。因为春季之前的冬季是过去，秋季之后的冬季则像是未来。 就像《怖畏金刚》中所说： 因果未定不聚集， 不定出现名为时。 如是说。 因此，四时的数量和顺序也是确定的。 第二，摧毁者的忿怒轮： 从“摧毁大金刚触”到“不执著于相”之间进行了阐述。 其中也分为总和别两种。 第一，总的名称是： 对四位摧毁者父尊称为摧毁大金刚， 是因为如果与外在身体的四法相结合，则显现出分别念自性的四位忿怒尊的身语意事业能够摧毁魔障和邪见；如果与内在秘密的四界相结合，则能够毫不费力地摧毁下门秘密三界聚集的安乐分别念，以及执著于神或安乐的贪执。因此称为金刚。据说，由于其摧毁的事业与其他不同，所以称为大。 对他们的四位母尊称为明妃，是因为如此摧毁者的心髓也不是常断我相四者的法性之母的体性。
English
Thus it is said. Some say that mentioning four times here is a fault of time, because other collections of treatises only speak of three times. If that were the case, then the four—formation, duration, destruction, and emptiness—spoken of in the Abhidharmakosha, as well as the four times such as the complete one, and the four spoken of in the Ratnakuta Sutra—three times and the inconceivable time—would also be suspected of being faults of time. So, what are the four times here? The time when both cause and effect have been used up is the past; using the cause but not using the effect is the present; not gathering and using cause and effect is the future; and the existence of cause and effect without gathering is a time that cannot be determined as either past or future. For example, if we divide a time like summer into four and calculate, spring is the past, summer is the present, autumn is the future, and winter is uncertain. From this time of summer, the past before and the future after can be determined as past and future, but winter cannot be determined as either past or future. This is because the winter before spring is the past, and the winter after autumn appears to be the future. As it is said in the Rngam Glog: 'Cause and effect are not certain and do not gather, It is known as the time of uncertain occurrence.' Thus it is said. Therefore, the number and order of the four times are also certain. Second, the wrathful wheel of the destroyer: From "Destroying Great Vajra Touch" to "Not clinging to characteristics" is explained. It is also divided into general and specific. First, the general name is: The four Destroyer Father deities are called Destroying Great Vajra, because if combined with the four dharmas of the outer body, the body, speech, mind, and activity of the four wrathful deities, whose nature of conceptualization is manifest, can destroy demons and wrong views; if combined with the four inner secret realms, they can effortlessly destroy the bliss of conceptualization, which is the gathering of the three secret realms of the lower gate, and the attachment to clinging to deities or bliss. Therefore, it is called Vajra. It is said that because its destroying activity is different from others, it is called Great. Their four Mother deities are called Consorts, because the essence of such destroyers is also the nature of the Dharma, the Mother, which is not the four—permanence, cessation, self, and characteristics.