Tibetan
་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། འདི་ཉིད་ཀྱི་ལེའུ་དང་པོས་སྟོན་ཏེ། དེ་ལའང་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལྔ་ཡོད་པ་ལས། དང་པོ་ཆོས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི། འདི་སྐད་བཤད་པ་ཞེས་པས་བསྟན། དེ་ལ་འདི་སྐད་བཤད་རྒྱུ་ནི་རྒྱུད་དོན་མ་ལུས་པ་མཚོན་པའི་ཚིག་ཕྲད་དེ། རྒྱུད་དབུ་ཞབས་ཀྱི་དོན་ཐམས་ཅད་མཚོན་པའོ། །དེ་ལ་བཤད་ཅེས་པ་ནི། ངས་སྔར་འོག་མིན་དུ་བཤད་པ་ཉིད་ཡང་འདིར་བཤད་པར་བྱའོ། །ཞེས་སྟོན་འཁོར་དགོངས་པ་ཐ་མི་དད་པས་བཤད་པ་སྟེ། བདེ་འདུས་རྩ་རྒྱུད་ལས། ང་ནི་ཆེ་བའི་རྒྱལ་པོ་སྟེ། །འཆད་དང་ཉན་པའང་ང་ཉིད་ཡིན། །ཞེས་དང་། བརྟག་གཉིས་ལས། འཆད་པ་པོ་ང་ཆོས་ཀྱང་ང་། །རང་གི་ཚོགས་ལྡན་ཉན་པའང་ང་། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། ཉི་འོད་སེང་གེའི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་ལས་ཀྱང་། བཤད་ཅེས་པས་ནི་འཁོར་དང་སྟོན་པ་གཉིས་སུ་མེད་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ལ། ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་དུས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི། དུས་ན་ཞེས་པས་བསྟན། དེའི་དོན་ནི་ལོངས་སྐུའི་གླེང་གཞི་ཡིན་པས་དུས་རེ་འགའ་བ་ཞིག་གི་ངེས་པ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་དུས་རྟག་པ་རྒྱུན་གྱི་འཁོར་ལོར་ཆོས་གསུངས་པའི་དུས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལ་ཁ་ཅིག་ན་རེ། མདོ་རྒྱུད་གཞན་རྣམས་སུ་འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པའི་དུས་གཅིག་ན། ཞེས་འབྱུང་བ་ལས། འདིར་དེ་ལྟར་མ་སྨོས་པའི་ཕྱིར་གླེང་གཞི་ལོག་པས་བཀའ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཟེར། དེའི་ལན་ལ་གཞན་ལན་ལ་དཔྱད་པ་དང་། རང་ལན་གདབ་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ལྷ་རྗེ་གླན་ཤཱཀ་བཟང་ན་རེ། བཤད་ཐོས་གཉིས་ཚིག་མི་མཐུན་ཡང་སྟོན་པས་འཁོར་ལ་བཤད་པ་དང་། འཁོར་གྱིས་སྟོན་པ་ལས་ཐོས་པ་དོན་མཐུན་གསུངས་ནའང་། ཐོས་པ་ལ་བཤད་ པས་མ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་ལེགས་པར་མི་སེམས་གསུངས། ཡང་ལྷ་རྗེ་མདའ་ཏིག་ན་རེ། ཐོས་པ་ལ་མ་རྟོགས་ལོག་རྟོག་ཐེ་ཚོམ་གྱི་སྐྱོན་གསུམ་སྲིད་པ་ལས། འདིར་བཤད་ཅེས་པ་སྟོན་འཁོར་དགོངས་པ་གཉིས་སུ་མེད་པས་ཉིད་ལ་ཉིད་ཀྱིས་བཤད་པའི་ཕྱིར་སྔར་གྱི་སྐྱོན་གསུམ་རྣམ་པར་བཅད་པའོ་གསུངས་ཀྱང་མི་འཐད་དེ། བཤད་ཙམ་ལ་སྐྱོན་གསུམ་དང་བྲལ་བས་མ་ཁྱབ་ཅིང་། དགོངས་པ་གཉིས་སུ་མེད་པ་ལ་ཉིད་ལས་ཉིད་ཐོས་པའང་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ་གསུངས། ཡང་ཁྱེད་བླ་མ་དང་རྗེ་སྒྲོ་ཕུག་གི་བཞེད་པ་ནི། སྐུ་གཉིས་ཀྱིས་བསྟན་པའི་ཁྱད་པར་ཡིན་ཏེ། ལོངས་སྐུས་ཚིག་ཏུ་མི་གསུངས་པས་རྣ་བས་ཐོས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་བཤད་ཅེས་དང་། སྤྲུལ་སྐུས་ཚིག་ཏུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཐོས་བྱ་བར་འོང་བ་ཡིན་གསུངས་ནའང་། ལོངས་སྐུས་གསུང
Chinese
第一和第三。第一是：这本身的第一品所显示的。其中也有五种圆满，第一是教法圆满，由“如是说”所显示。其中“如是说”是表示所有续部意义的词组，表示续部首尾的所有意义。其中“说”的意思是：我以前在奥明所说的，现在也要在这里说。这是因为导师和眷属的意趣没有差别而说的。在《密集根本续》中说：我是伟大的国王，讲说和听闻也是我自己。又在《二观察》中说：讲说者是我，法也是我，具有自之眷属的听闻者也是我。又在《日光狮子大疏》中也说：说，表示眷属和导师没有二致。第二是时间圆满，由“在时间”所显示。其意义是，因为是报身（Sambhogakāya）的开端，所以超越了对某个时间的确定，因为是恒常的时间，所以在持续的法轮中说法的时间。对此，有些人说：在其他的经续中，有“如是我闻于一时”等，但在这里没有这样说，所以开端颠倒，因此不是正确的教言。对此的回答，有对其他回答的分析和自己回答的建立两种。第一是：拉杰·格朗夏卡桑说：讲说和听闻两个词语虽然不一致，但导师对眷属讲说，眷属从导师那里听闻，意义一致，但听闻没有涵盖讲说，所以认为不好。又是拉杰·达迪克说：听闻有不理解、邪解、怀疑三种过失，但这里说，导师和眷属的意趣没有二致，所以自己对自己说，因此之前的三种过失完全断除了，但这样说不合理，仅仅是说就远离了三种过失，没有涵盖，而且意趣没有二致，自己听闻自己也相违。又是您喇嘛和杰卓普的观点是：是两种身所显示的差别，因为报身不说语言，所以耳朵无法听到，因此说是“说”，而化身说语言，因此会成为听闻，但报身说
English
First and third. The first is: This itself is shown by the first chapter. Among them, there are five perfections. The first is the perfection of Dharma, which is shown by "Thus it was said." Among them, "Thus it was said" is a phrase that represents all the meanings of the tantras, representing all the meanings of the beginning and end of the tantras. Among them, "said" means: What I said in Ogmin before, I will say here again. This is because the intention of the teacher and retinue are not different. In the Root Tantra of the Compendium of Bliss, it says: I am the great king, speaking and listening are also myself. Also in the Two Examinations it says: The speaker is me, the Dharma is also me, and the listener with his own retinue is also me. Also in the Extensive Commentary of Sunlight Lion it says: Saying means that the retinue and the teacher are shown to be non-dual. The second is the perfection of time, which is shown by "at the time." Its meaning is that because it is the beginning of the Sambhogakāya, it transcends the certainty of a certain time, because it is a constant time, so it is the time of teaching the Dharma in the continuous wheel of Dharma. Some people say about this: In other sutras and tantras, there are "Thus I have heard at one time," etc., but here it is not said like that, so the beginning is reversed, so it is not a correct teaching. The answer to this is divided into two types: analyzing other answers and establishing one's own answer. The first is: Lhaje Lang Shakya Zang said: Although the two words speaking and listening are not consistent, the teacher speaks to the retinue, and the retinue hears from the teacher, the meaning is consistent, but listening does not cover speaking, so it is considered not good. Also Lhaje Da Tig said: Listening has three faults: misunderstanding, misinterpretation, and doubt, but here it says that the intention of the teacher and retinue are not different, so one speaks to oneself, so the previous three faults are completely cut off, but saying this is unreasonable, just saying it is free from the three faults, it is not covered, and the intention is not different, hearing oneself from oneself is also contradictory. Also, your Lama and Je Drophuk's view is: It is the difference shown by the two bodies, because the Sambhogakāya does not speak words, so the ears cannot hear, so it is said to be "said," and the Nirmanakaya speaks words, so it will become hearing, but the Sambhogakāya speaks
Tibetan
ས་པའི་རྒྱུད་ཐམས་ཅད་ལ་བཤད་ཅེས་འོང་བས་ཁྱབ་ན། ལོངས་སྐུས་གསུངས་པའི་རྒྱུད་ཐམས་ཅད་དུ་དེ་ལྟར་འབྱུང་རིགས་པ་ལས་མ་བྱུང་བའི་ཕྱིར་འཐད་པར་མ་གོ་གསུངས། ཡང་ལྷ་རྗེ་དྲི་ངས་པ་ན་རེ། སྟོན་པས་དགོངས་པ་བརྡའི་བཤད་པ་བསྡུ་བ་པོས་མ་ཕྲི་མ་བསྣན་པར་བཤད་པ་བཞེད་པ་འདི་ལ་འགལ་བ་རང་མ་མཐོང་ངོ་གསུངས། གཉིས་པ་རང་ལན་གདབ་པ་ནི། བཤད་ཅེས་པ་གོང་དུ་སྨོས་པ་ལྟར་སྟོན་འཁོར་དགོངས་པ་དབྱེར་མེད་ཀྱི་ཕྱོགས་བཟུང་ནས་བཤད་པ་ཡིན་ལ། དུས་ན་ཞེས་པའང་ལོངས་སྐུ་ངེས་པ་ལྔ་ལྡན་གྱི་དུས་ཡིན་པས་སྐྱོན་མེད་དོ་གསུངས། གཞན་དུ་ཐུན་མོང་བའི་ཐེག་པར་གླེང་གཞིའི་སྐབས་སུ་བདག་གིས་ཐོས་པ་ཞེས་འབྱུང་བ་ནི། བདག་ཉིད་ཀྱིས་སྟོན་པ་ལས་མངོན་སུམ་དུ་ཐོས་ཀྱི་གཞན་ལས་བརྒྱུད་དེ་ཐོས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཆོས་ཁུངས་བཙུན་པར་འཇོག་པ་དང་། ཡང་ཚིག་ཐོས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་ཀྱིས་དོན་རྟོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཀའི་དོན་རྟོགས་དཀའ་བ་ལ་འཇོག་པ་དང་། དུས་གཅིག་ན་ཞེས་འབྱུང་བ་ཡང་། འདི་ནི་སྟོན་པས་དུས་ལན་གཅིག་རང་གསུངས་ཀྱི་གཞན་དུ་མ་གསུངས་ཞེས་བཀའི་དོན་རྙེད་དཀའ་བ་ལ་འཇོག་པ་དང་། ཡང་དུས་གཅིག་གི་ཚེ་འདི་ཐོས་ཀྱི་གཞན་དུ་གཞན་དག་ཀྱང་ཐོས་སོ་ཞེས་སྡུད་པ་པོ་རང་ཉིད་ཐོས་པ་ཆེ་བ་དང་། ཡང་དུས་ལན་གཅིག་གིས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་ཤེས་རབ་ ཕུལ་དུ་བྱུང་བར་བསྟན་པ་ཡང་ཡིན་ནོ་གསུངས། གཞན་ཡང་འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་མ་སྨོས་པས་བཀའ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ན། བདེ་མཆོག་རྩ་རྒྱུད་དང་། འཇམ་དཔལ་མཚན་བརྗོད་སོགས་ཀྱང་དེར་ཐལ་ཏེ། དེ་ལྟར་མ་སྨོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ནས་གསང་བ་བཤད་པར་བྱ། །ཞེས་དང་། དེ་ནས་དཔལ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་འཆང་། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་མངོན་རྟོགས་རྒྱན་གྱི་འགྲེལ་པ་ལས། འདི་ནི་རྣམ་པར་བཞག་པ་གཞན་ཁོ་ན་ཡིན་པས། ཐེག་པ་གཞན་གྱི་ལུགས་ལ་བརྟེན་ནས་ནམ་དུའང་སུན་འབྱིན་བརྗོད་པར་མི་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཡིན་གསུངས། གསུམ་པ་སྟོན་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལའང་། སྟོན་པའི་རང་བཞིན་དང་། སྟོན་པའི་ངོ་བོ་བཤད་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡང་དག་པ་སོགས་ནས། དབྱེར་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཏེ། ཞེས་པའི་བར་གྱིས་བསྟན། དེའི་དོན་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་ནར་སོན་པའི་རང་བཞིན། ཡོན་ཏན་མ་བཙལ་བར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན། ཡེ་ཤེས་མཐའ་དབུས་དང་བྲལ་བའི་རང་བཞིན། འབྲས་བུ་ལ་མངའ་མཛད་ཀྱང་ངོ་བོ་བསྟན་དུ་མེད་པའི་རང་བཞིན། མཉམ་པ་ཉིད་མངོ
Chinese
如果说所有续部都这样讲，那么理应所有报身佛所说的续部都这样出现，但因为没有出现，所以没有理解其合理性。还有，拉杰问道：世尊将意旨的解释，由汇集者不增不减地讲述，您认为这之间没有矛盾。第二，自己回答说：所说的“讲”，如前所说，是站在佛陀与眷属意旨无别的立场上讲的。所说的“时”，也是具有五种决定的报身佛之时，所以没有过失。另外，在共同乘的开端，出现“我听到”是因为：自己从佛陀那里亲耳听到，而不是从他人那里辗转听到。这是为了确立佛法的可靠来源。还有，仅仅是听到了词句，但并没有领悟其含义，这是为了说明佛陀的教义难以理解。出现“一时”也是：这是佛陀只讲了一次，没有在其他时候讲，这是为了说明佛陀的教义难以获得。还有，在一次的时间里听到了这个，也在其他时候听到了其他的，这是为了说明汇集者自己听到的很多。还有，一次就领会了，也是为了显示智慧 非常卓越。还有，如果因为没有说“如是我闻”就会变成不是正确的佛语，那么《胜乐根本续》和《文殊真实名经》等也会有同样的过失，因为没有这样说。因为说了“之后将讲述秘密”和“之后吉祥金刚持”。因此，《现观庄严论》的解释中说：这仅仅是另一种安立，所以无论何时都不要依赖其他乘的观点来驳斥。就像这样说的。第三，关于圆满的导师，分为导师的自性和导师的体性两种来讲述。第一种，从“如来正等觉”等开始，到“无别的自性”为止进行了阐述。其含义是：在如是性中成熟的自性，不需寻求功德而自然成就的自性，智慧无边无际的自性，虽然拥有果位却无法指示其体性的自性，显现平等性。
English
If it is said that all tantras state this, then it should appear in all tantras spoken by the Sambhogakaya Buddha, but since it does not, it is said that the rationality is not understood. Also, Lhaje asked: The Buddha's explanation of the meaning, collected by the compiler without adding or subtracting, you think there is no contradiction in this. Secondly, answering himself: The "speaking" mentioned above is speaking from the standpoint of the Buddha and retinue's intentions being inseparable. The "time" mentioned is also the time of the Sambhogakaya with five certainties, so there is no fault. Furthermore, in the common vehicle, the phrase "Thus have I heard" appears at the beginning because: I myself heard it directly from the Buddha, not through others. This is to establish the reliable source of the Dharma. Also, merely hearing the words is not enough to understand the meaning, which is to show that the Buddha's teachings are difficult to understand. The appearance of "at one time" is also: This is because the Buddha only spoke once, not at other times, which is to show that the Buddha's teachings are difficult to obtain. Also, hearing this at one time, and hearing others at other times, is to show that the compiler himself heard a lot. Also, understanding it at once is also to show wisdom being exceptionally outstanding. Furthermore, if not saying "Thus have I heard" would make it not the correct Buddha's words, then the *Chakrasamvara Root Tantra* and the *Manjushri-namasamgiti*, etc., would also have the same fault, because they do not say so. Because it says, "Then the secret will be explained" and "Then the glorious Vajradhara." Therefore, the commentary on the *Abhisamayalankara* says: This is merely another establishment, so never rely on the views of other vehicles to refute it. It is said to be like that. Thirdly, regarding the perfect teacher, it is divided into two types to explain: the nature of the teacher and the essence of the teacher. The first type, from "Tathagata Samyaksambuddha," etc., to "the inseparable nature," has been elucidated. Its meaning is: the nature that matures in suchness, the nature that is naturally accomplished without seeking qualities, the nature of wisdom without beginning or end, the nature that possesses the fruit but cannot indicate its essence, the manifestation of equality.