Tibetan
། བསྡུས་པ་དྲོད་གཤེར་སྐྱེས། ཤིན་ཏུ་བསྡུས་པ་བརྫུས་སྐྱེས་ཏེ། དེ་ལྟར་སྐྱེ་གནས་བཞིའི་བག་ཆགས་སྦྱོང་ཕྱིར། སྤྲོས་པ་རྒྱས་པ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་བདག་སྲས་གཞན་སྲས་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྒོམ་པ་དང་། གཞན་ཡང་མངོན་བྱང་ལྔ་བསྐྱེད་དང་། རྡོ་རྗེའི་ཆོ་ག་བཞི་བསྐྱེད་ལ་སོགས་པ་དང་། འབྲིང་པོ་སྐུ་ཕྱག་རྒྱ། གསུང་ཡིག་འབྲུ། ཐུགས་ཕྱག་མཚན་ཏེ་ཆོ་ག་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་བསྐྱེད་པ་དང་། བསྡུས་པ་ཨ་ནུ་ཡོ་ག་བའི་སྒོམ་ཚུལ་ལྟར་ས་བོན་ཙམ་ལས་བསྐྱེད་པའམ། བསྐྱེད་སྔགས་བརྗོད་པའི་རྐྱེན་ཙམ་གྱིས་བསྐྱེད་པ་དང་། ཤིན་ཏུ་བསྡུས་པ་ཨ་ཏི་ཡོ་ག་བའི་སྒོམ་ཚུལ་ལྟར་ཆུ་ལས་ཉ་ལྡང་གི་ཚུལ་དུ་སྐད་ཅིག་དྲན་རྫོགས་ཀྱིས་ལྷའི་སྐུར་བསྐྱེད་པ་སྟེ་སྒོམ་ཚུལ་བཞིའམ། ཡང་ན་ལམ་རིམ་ལྟར་སྲིད་པ་མངལ་སྐྱེས་རྫུས་སྐྱེས་གཉིས་དང་བསྟུན་ཏེ་སྒོམ་ཚུལ་གཉིས་སུ་བསྡུས་ནས་གསུངས་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ན། གསང་སྔགས་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ལམ་འདིའི་ཆེད་དུ་བྱ་བའི་གདུལ་བྱའི་གཙོ་བོ་ནི་ཁམས་དྲུག་ལྡན་གྱི་མི་ལུས་ཡིན་ཏེ། སྔོན་སྦྱངས་པ་ཅན་མིན་པའི་གང་ཟག་ཅིག་ལམ་ འདིར་དང་པོར་ཞུགས་ནས་ཚེ་གཅིག་ལུས་གཅིག་གིས་ཟུང་འཇུག་སྒྲུབ་པའི་རྟེན་གྱི་མཆོག་ཏུ་ངེས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟ་བས་ན་མིའི་རྟེན་ཅན་ཕལ་ཆེར་མངལ་སྐྱེས་རྫུས་སྐྱེས་གཉིས་སུ་འགྱུར་བས་སམ། ཡང་ན་ཆེད་དུ་བྱ་བའི་གདུལ་བྱ་དེ་ལ་རིམ་གྱིས་པ་དང་ཅིག་ཅར་བ་གཉིས་ཡོད་པས་དེ་ལྟར་བསྡུས་སོ། །རྫོགས་རིམ་ལ། སྟེང་སྒོ་འཇུ་འདུལ་དང་། འོག་སྒོ་ཁམས་གསུམ་རོལ་པ་སྟེ་ཐབས་ལམ་སྟེང་འོག་གི་སྒོ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། གྲོལ་ལམ་ཟུང་འཇུག་གི་རྣལ་འབྱོར་རིམ་ཅིག་ཅར་གཉིས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནོ། །འོ་ན་ཐབས་ལམ་སྟེང་སྒོ་ལ། རྩ་འཁོར་གསལ་འདེབས་པ་སོགས་དང་། དེས་མཚོན་འོག་སྒོ་ལ། ཡབ་ཡུམ་ལྷར་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཀུན་བརྟགས་ཀྱི་ཆ་འདྲེས་པས་རྫོགས་རིམ་དུ་ཅིའི་ཕྱིར་འགྱུར་སྙམ་ན། བསྐྱེད་རྫོགས་གཉིས་ལམ་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐོག་མར་ཀུན་བརྟགས་བསྐྱེད་རིམ་གྱིས་རང་ལམ་གྱི་ཉམས་མྱོང་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ལ་བཀྲི་བ་ཙམ་ལས་རང་གི་ངོ་བོ་རང་བཞིན་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ངོ་སྤྲོད་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པས་བསྡུས་པ་ཡོངས་གྲུབ་རྫོགས་རིམ་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་པས་སྐྱོན་མེད་དོ། །དགུ་པ་མཆོད་པ་ལའང་གསུམ་སྟེ། ངོ་བོ་ནི། ཐུགས་ཐིག་ལས། བྱ་བྱེད་བྱ་བ་བྱེད་འདུས་པས། །དགྱེས་ཚིམ་
Chinese
简而言之，是暖湿所生。极其简而言之，是化生。如此为了清净四生处的习气，广为开展的是以本尊生和自生两种方式修持坛城轮。此外，还有五现证菩提和四金刚行等。中等的是身手印，语字种，意手印，即以三种仪轨生起。简而言之，是按照阿努瑜伽的修法，仅从种子字生起，或者仅以念诵生起咒的因缘而生起。极其简而言之，是按照阿底瑜伽的修法，如鱼出水般，以刹那忆念圆满的方式生起为本尊身，即四种修法。或者，按照道次第，与胎生和化生两种存在方式相对应，归纳为两种修法而宣说。为什么呢？因为密咒金刚乘道的所化主要是有六界的人身。对于并非先前具有修习经验的众生来说，最初进入此道，以一生一世之身成就双运，是确定无疑的最殊胜之所依。因此，大多数具有人身者会转变为胎生和化生两种。或者，因为所化的对象有渐修和顿悟两种，所以如此归纳。在圆满次第中，上门是摄持调伏，下门是三界嬉戏，即依赖上下门的方便道。解脱道是以双运瑜伽渐修和顿悟两种方式归纳的不分别禅定。那么，方便道上门有明观脉轮等，由此为例，下门有生起父母本尊等，因为混杂了遍计的部分，为什么会转变为圆满次第呢？因为生起次第和圆满次第是相互依赖的道，所以首先以遍计的生起次第引导确立自道的经验，而并非介绍自性本然俱生的智慧，以不分别的方式归纳，所以会转变为圆成圆满次第，没有过失。第九，供养也有三种。本体是，《意滴》中说：能作所作与作者，欢喜满足。
English
In brief, it is born of warmth and moisture. Extremely brief, it is born of transformation. Thus, in order to purify the habitual tendencies of the four birth places, the extensive elaboration is to meditate through the two doors of self-generation and other-generation of the mandala wheel. Furthermore, there are the five manifest enlightenments and the four vajra practices, etc. The intermediate is body mudra, speech seed syllables, and mind hand symbols, that is, generating through the three rituals. In brief, it is generating from just the seed syllable according to the Anu Yoga practice, or generating merely by the condition of reciting the generation mantra. Extremely brief, it is generating into the deity's body with instantaneous recollection and completion, like a fish leaping out of water, according to the Ati Yoga practice, that is, four types of meditation. Or, according to the Lamrim, corresponding to the two modes of existence, womb-born and transformation-born, it is taught condensed into two types of meditation. Why? Because the main object of taming for this path of secret mantra Vajrayana is the human body endowed with the six elements. For a being who does not have prior training, entering this path for the first time, achieving union with one lifetime and one body, is definitely the supreme basis. Therefore, most human-based beings transform into the two types of womb-born and transformation-born. Or, because the object of taming has two types, gradual and sudden, so it is condensed in this way. In the completion stage, the upper door is holding and subduing, and the lower door is the play of the three realms, that is, relying on the upper and lower doors of the path of means. The path of liberation is the non-conceptual samadhi condensed by the yoga of union, gradual and sudden. Then, the path of means, the upper door, has clarifying the chakras, etc., and as an example, the lower door has generating the father and mother deities, etc. Since it is mixed with the part of imputation, why does it transform into the completion stage? Because the generation and completion stages are mutually dependent paths, so first, the imputed generation stage leads to establishing the experience of one's own path, but it does not introduce the self-nature, the innate wisdom, so it is condensed in a non-conceptual way, so it will transform into the accomplished completion stage, there is no fault. Ninth, there are also three types of offerings. The essence is, from the Heart Drop: Agent, action, and object combined, delight and satisfaction.
Tibetan
གྱུར་པའི་དངོས་པོ་ཉིད། །ཅེས་པས་མཆོད་པའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་རྣམས་བཀུར་ཞིང་མཆོད་པའི་བསམ་པས་སྒོ་གསུམ་གྱིས་མཉེས་པ་སྒྲུབ་པ་དང་། ད་ལྟ་ཡོངས་གྲགས་ལྟར་སྤྱི་མིང་བྱེ་བྲག་ལ་བཏགས་ཏེ་ཡོ་བྱད་སྟོབ་པའི་སྒོ་ནས་ཀྱང་མཉེས་པར་བྱེད་པའོ། །ངེས་ཚིག་ནི། པཱུ་ཛའི་སྒྲ་ལས་དྲངས་ན། པཱུརྦ་ནི་སྔོན་དང་། ཛ་ཏ་བསྐྱེད་པ་ལ་འཇུག་པས་དེའི་སྒྲ་བསྡུས་ཏེ་བྱ་བ་གང་སྒྲུབ་པ་རྣམས་ཀྱི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་སྔོན་དུ་བསྐྱེད་པ་དང་། ཡང་། པུ་ན་ནར་ནི་ཡང་དང་ཡང་། ཛ་ཏ་བསྐྱེད་པ་སྟེ་དེའི་སྒྲ་བསྡུས་པས་པཱུ་ཛ་ཞེས་ཡང་དང་ཡང་དུ་དགྱེས་པ་བསྐྱེད་པ་དང་། པཱུ་ཛའི་སྒྲ་གཟུགས་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བཀུར་བའི་དོན་གྱི་གནས་སུ་སྟོབ་པའི་ཕྱིར་མཆོད་པའོ། །དབྱེ་ན། སྤྱིར་འཇིག་རྟེན་དང་། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་མཆོད་པ་གཉིས། དེ་གཉིས་ཀ་ལ་མཚུངས་ པར། དམིགས་ཡུལ་ཞིང་གི་ཁྱད་པར། འབྲས་བུ་ལ་དམིགས་པའི་ཁྱད་པར། ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་ཁྱད་པར། མཆོད་རྫས་དངོས་པོའི་ཁྱད་པར་དང་བཞི། དང་པོ་ནི། བླ་མ་དང་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སོགས་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ། ཚངས་པ་དང་བརྒྱ་བྱིན་ལ་སོགས་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་མཆོད་ཡུལ་ལོ། །གཉིས་པ་ནི། གང་བསྒྲུབས་པའི་མཆོད་པ་དེ་ཉིད་མཐར་ཐུག་མྱང་འདས་ཀྱི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་གྱི་ཆ་ཐམས་ཅད་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་དང་། ཚེ་འདི་དང་ཕྱི་མར་ལྷ་མིའི་བདེ་འབྲས་ཐོབ་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་བསོད་ནམས་ཆ་མཐུན་གྱི་ཆ་ཐམས་ཅད་འཇིག་རྟེན་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། མཆོད་པ་དེ་ཉིད་མྱང་འདས་ཐོབ་པའི་ཆེད་དུ་བསྔོ་བ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་དང་། ཚེ་འདི་དང་ཕྱི་མའི་བདེ་འབྲས་ཙམ་གྱི་ཆེད་དུ་བསྔོ་བ་ལྟ་བུ་འཇིག་རྟེན་པའོ། །བཞི་པ་ནི། ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་ལ་སོགས་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་དང་། ཟས་ནོར་སྟེར་བ་ལ་སོགས་པ་འཇིག་རྟེན་པའོ། །ད་ནི་དེ་དག་ལ་དཔྱད་དེ། དེ་ཡང་སྤྱི་ཙམ་དུ། ཡུལ། དམིགས་པ། བསྔོ་བ། རྫས་ཏེ་བཞི་ཀ་ལ་འཇིག་རྟེན་དང་། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་གཉིས་གཉིས་སུ་འགྱུར་ཚུལ་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་ཡིན་མོད། འོན་ཀྱང་མཐའ་གཅིག་ཏུ་མ་ངེས་ཏེ། དཔེར་ན། ཡུལ་བླ་མ་དང་སངས་རྒྱས་ལྟ་བུ་ཞིག་ལ་དངོས་པོ་ཁྱད་པར་ཅན་ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་གྱིས་མཉེས་པ་སྒྲུབ་པ་ལྟ་བུ་ཞིག་ཡིན་ཡང་། འདི་ཉིད་ཚེ་འདིའི་བདེ་འབྱོར་སྙན་གྲགས་དང་། ཕྱི་མར་ལྷ་མིའི་གོ་འཕང་ངམ། ངན་སོང་གི་སྡུག་བསྔལ་ལས་ཐར་པའི་ཆེད་དུ་བསྔོས་ཤིང་། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་བ
Chinese
成为的对境之物。 意思是说，对于成为供养处的对境，以恭敬和供养之心，通过身语意三门来成办令其欢喜，并且现在也像通常所说的那样，将总名安立为别名，通过增加资具的方式来令其欢喜。 词源方面，如果从梵语“ᱯཱུ་ཛཱ” (梵文天城体：पूजा，梵文罗马拟音：pūjā，汉语字面意思：供养)一词引申而来，那么“ᱯཱུརྦ” (梵文天城体：पूर्व，梵文罗马拟音：pūrva，汉语字面意思：先前)是先前，“ཛ་ཏ” (梵文天城体：जात，梵文罗马拟音：jāta，汉语字面意思：产生)是产生的意思，因此将该词的语音缩略，因为在所成办的任何事业之前都要先行，所以是先前产生。 或者，“པུ་ན་ནར” (藏文)是再三、反复，“ཛ་ཏ” (梵文天城体：जात，梵文罗马拟音：jāta，汉语字面意思：产生)是产生，因此将该词的语音缩略为“པཱུ་ཛ” (梵文天城体：पूजा，梵文罗马拟音：pūjā，汉语字面意思：供养)，意思是再三地产生欢喜。 如果将“པཱུ་ཛ” (梵文天城体：पूजा，梵文罗马拟音：pūjā，汉语字面意思：供养)一词从形体的角度来理解，那么因为增益为恭敬之义的处所，所以是供养。 分类方面，总的来说有世间和出世间的供养两种。 这两者都相同，有四种差别：所缘对境的差别、对果的希求的差别、完全回向的差别、供养品实物的差别。 第一种是，上师和三宝等是出世间的供养处，梵天和帝释天等是世间的供养处。 第二种是，所成办的供养本身最终成为获得寂灭之因，与解脱分相应的分全部是出世间的；成为今生和来世获得人天安乐果报之因，与福德分相应的分全部是世间的。 第三种是，将供养本身回向于获得寂灭，这是出世间的；像仅仅为了今生和来世的安乐果报而回向等等，这是世间的。 第四种是，闻思修三者等是出世间的，布施饮食财物等是世间的。 现在对这些进行分析。 也就是总的来说，对境、希求、回向、供品这四者都有世间和出世间两种，如前所述。 然而，并非完全确定，例如，对于上师和佛陀等对境，以特殊的闻思修三者来成办令其欢喜，即使是像这样的情况，也会为了今生的安乐富饶名声，以及来世的人天果位，或者从恶趣的痛苦中解脱而回向，并且依靠它来
English
The very object of becoming. It means that for those who have become the object of offering, one pleases them through the three doors of body, speech, and mind with respect and the intention of offering. And now, as commonly said, one also pleases them by establishing a general name as a specific name and by increasing resources. In terms of etymology, if it is derived from the Sanskrit word "pūjā" (梵文天城体：पूजा，梵文罗马拟音：pūjā，汉语字面意思：offering), then "pūrva" (梵文天城体：पूर्व，梵文罗马拟音：pūrva，汉语字面意思：previous) means previous, and "jāta" (梵文天城体：जात，梵文罗马拟音：jāta，汉语字面意思：produced) means to produce. Therefore, the sound of that word is abbreviated, because it must precede whatever activities are accomplished, so it is produced beforehand. Or, "punanar" (Tibetan) means again and again, and "jāta" (梵文天城体：जात，梵文罗马拟音：jāta，汉语字面意思：produced) means to produce. Therefore, the sound of that word is abbreviated to "pūjā" (梵文天城体：पूजा，梵文罗马拟音：pūjā，汉语字面意思：offering), which means to repeatedly generate joy. If the word "pūjā" (梵文天城体：पूजा，梵文罗马拟音：pūjā，汉语字面意思：offering) is understood from the perspective of form, then because it is increased to the place of the meaning of respect, it is an offering. In terms of classification, there are generally two types of offerings: worldly and transcendental. Both of these are the same, with four differences: the difference in the object of focus, the difference in aiming for the result, the difference in complete dedication, and the difference in the substance of the offering. The first is that lamas and the Three Jewels, etc., are transcendental objects of offering, while Brahma and Indra, etc., are worldly objects of offering. The second is that the offering that is accomplished itself ultimately becomes the cause of attaining nirvana, and all the parts corresponding to the aspect of liberation are transcendental; becoming the cause of obtaining the happiness and fruits of gods and humans in this life and the next, all the parts corresponding to the aspect of merit are worldly. The third is that dedicating the offering itself for the sake of attaining nirvana is transcendental; like dedicating it merely for the sake of happiness and fruits in this life and the next, this is worldly. The fourth is that listening, thinking, and meditating, etc., are transcendental, while giving food and wealth, etc., are worldly. Now, let's analyze these. That is, in general, all four—object, aim, dedication, and substance—have two types: worldly and transcendental, as previously explained. However, it is not entirely certain. For example, for objects like lamas and Buddhas, even if one accomplishes pleasing them with special things like listening, thinking, and meditating, one may dedicate this for the sake of happiness, wealth, and fame in this life, and for the sake of the status of gods and humans in the next life, or for liberation from the suffering of the lower realms, and relying on that,