Tibetan
་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཕྱིར་དེ་སྐད་དུ་བརྗོད་པ་སྟེ། དེ་ལས། བླ་མེད་ཐེག་པའི་ནང་ནས་ནི། །དོན་དམ་དུ་ནི་དབྱེར་མེད་ལ། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་ཐམས་ཅད་ལ། །དག་དང་མ་དག་གཉིས་ཀར་འཛིན། །ཐབས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཆེན་པོར་ནི། །རྣམ་པར་བྱང་དང་སྡུག་བསྔལ་དག །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་དབྱེར་མེད་དེ། །ལྟ་བ་མཐོ་དམན་དེ་ཙམ་མོ། །ཞེས་སོ། །ངེས་ཚིག་ནི། དྲྀཥྚའི་སྒྲ་ལས་དྲངས་ན། དྲྀ་ཤིར་ལྟ་བ་ལའོ་ཞེས་པའི་བྱིངས་དོན་གྱིས་བསྒྲུབས་པས་ལྟ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་འཇུག་སྟེ། གནས་ལུགས་ཀྱི་དོན་ལ་དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་གཏན་ཚིགས་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་པའི་དོན་གྱིས་ན་ལྟ་བ་ཞེས་བྱའོ། །དབྱེ་ན་དབང་པོ་ཡང་རབ་ལ་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་སྟེ། རྒྱལ་པོ་ཛཿའི་ལམ་རྣམ་བཀོད་དུ། དེ་ལྟར་ཚུལ་གསུམ་བརྗོད་པ་ཡིས། །མཐོང་བ་གང་ཡིན་ཤེས་རབ་སྤྱན། །དེ་ཡང་མངོན་སུམ་གཞན་སྤངས་ཏེ། །སྒྲ་ཚིག་རྟེན་འབྲེལ་ཞེན་ཙམ་མིན། །ཡུལ་མིན་རང་རིག་བདེན་དབྱེར་མེད། །བློའི་གཏིང་གོ་བ་མངོན་སུམ་ཡུལ། །ཞེས་སོ། །དབང་འབྲིང་ལ་རང་བཞིན་དང་འབྲས་བུའི་རྟགས་ལ་བརྟེན་ནས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་སྟེ། ཤེས་རབ་སྤྱན་འབྱེད་ལས། དང་པོ་རང་གི་རིག་པ་ཡི། ། ཆོ་འཕྲུལ་སྣང་བའི་འབྱུང་བ་དང་། །ཕྱོགས་དང་ཁ་དོག་ལ་སོགས་ཀྱིས། །མཚོན་ནས་ཇི་བཞིན་ཉིད་རྟོགས་བྱེད། །ཅེས་རང་བཞིན་དང་། འབྲས་བུ་ནི། དེ་ལས། ཅིག་ཤོས་མཐར་ཕྱིན་ཡེ་ཤེས་ཀྱི། །དཀྱིལ་འཁོར་རྟེན་དང་བརྟེན་ཅན་ལྟར། །ཞེས་སོ། །དབང་རྟུལ་ལ་བརྒྱུད་དེ་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཉེ་རིང་གཉིས་ལས། ཉེ་བ་ནི། སྔ་མ་ལས། དམན་ལ་རྒྱ་གསུམ་གོམས་པ་ཡི། །བརྟན་ནས་བརྟག་དཔྱད་ཀླུང་ཞུགས་མཐོང་། །བསྒོམ་པའི་ལམ་དུ་བསྟན་པར་བྱ། །རིམ་པར་སྐྱེ་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད། །ཅེས་སོ། །རིང་བ་ནི། རྣམ་བཀོད་ལས། དེ་མིན་རྒྱུ་ཙམ་གསོག་བྱེད་པ། །རྒྱུད་ལས་འདི་སྐད་གསུངས་པ་སྟེ། །ཆོས་ཉིད་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བྲིས་ན། །ཆོས་ཉིད་དོན་རྣམས་རྟོགས་འགྱུར་ཏེ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་སྤྱོད་པ་ལའང་གསུམ་སྟེ། ངོ་བོ་ནི། རིམ་གསུམ་ལས། ཏིང་འཛིན་ཁྱད་པར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། །རྗེས་མཐུན་སྤྱོད་པ་གཞུང་བཞིན་སྤྱད། །ཅེས་པས། གསང་སྔགས་དང་རྗེས་མཐུན་གྱི་ཐབས་ཤེས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་ཟིན་པའི་ལམ་པའི་སྒོ་གསུམ་གྱི་བྱ་བར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། སྤྱིར་ལམ་གྱི་ཉམས་ལེན་ཐམས་ཅད་ལྟ་སྤྱོད་གཉིས་སུ་འདུ་ནའང་། གཙོ་ཆེ་བའི་དབང་དུ་སྤྱི་མིང་བྱེ་བྲག་ལ་བཏགས་ནས་མ
Chinese
之所以这样说，是因为它特别殊胜。其中说到：从无上乘中来说，究竟上是没有差别的，世俗上对一切，执着于清净和不清净两种。在方便大乘中，清净和痛苦，在世俗上也是没有差别的，只是见地高低的差别而已。如是说。词义方面：如果从दृष्टि（梵文天城体，dṛṣṭi，梵文罗马拟音，见）这个词来解释，दृशिर्（梵文天城体，dṛśir，梵文罗马拟音，见）是“见”的意思，通过词源可以确定“见”的意思。就实相的意义而言，通过与此相符的智慧，以理证等方式断除增益和损减，因此称为“见”。分类而言，对于上根者，是通过理证来证悟的。如《国王匝之路次第》中说：如是宣说三种方式，所见为何即是智慧眼，彼亦舍弃现量见，非仅执着于名句缘起，非境亦非自证真实无别，智慧深处领悟乃现量境。如是说。对于中根者，是通过自性和果的特征来证悟的。如《开启智慧眼》中说：首先自之觉性之，奇妙显现之生起，以方和色等来，象征而如实证悟。这是自性。果是，其中说：另一究竟圆满智，如坛城所依与能依。如是说。对于下根者，是通过间接的方式来证悟的，分为近和远两种。近的是，前者说：劣者串习广大三，稳固之后入于观察之流见，于修道中应宣说，次第生起无疑虑。如是说。远的是，《事师五十颂释》中说：若非彼唯积聚因，经中如是宣说云，若书写缘起性，则能证悟法性义。如是说。第二是行，也有三种，本体是，《次第三》中说：为生起三摩地之殊胜，随顺之行如经行。如是说，即以密咒和随顺的方便智慧所摄持的三门之事业。总的来说，所有的道之修持都可归纳为见和行两种，但主要从主要方面，以总名安立别名而宣说。
English
It is said so because it is particularly superior. It says: From the unsurpassable vehicle, ultimately there is no difference, conventionally to all, clinging to both pure and impure. In the great vehicle of means, purity and suffering, conventionally are also not different, only the difference of high and low views. Thus it is said. In terms of etymology: If derived from the word dṛṣṭi (Sanskrit Devanagari, dṛṣṭi, Sanskrit Roman transliteration, seeing), dṛśir (Sanskrit Devanagari, dṛśir, Sanskrit Roman transliteration, seeing) means "seeing", and the meaning of "seeing" can be determined through the etymology. In terms of the meaning of reality, through the wisdom that is consistent with it, cutting off the increase and decrease by means of reasoning, etc., therefore it is called "seeing". In terms of classification, for the superior, it is to be realized through reasoning. As it is said in "The Stages of the Path of King Ja": Thus, by stating the three ways, whatever is seen is the eye of wisdom, which also abandons direct perception, not only clinging to name, sentence, and dependent origination, neither object nor self-awareness is truly inseparable, understanding in the depths of wisdom is the object of direct perception. Thus it is said. For the intermediate, it is to be realized through the characteristics of self-nature and result. As it is said in "Opening the Eye of Wisdom": First, the arising of the wonderful manifestation of one's own awareness, symbolized by direction, color, etc., is realized as it is. This is self-nature. The result is, it says: Another ultimate perfect wisdom, like the mandala's support and supported. Thus it is said. For the inferior, it is to be realized indirectly, divided into near and far. The near is, the former says: The inferior habituates the vast three, after stabilizing, enters the stream of investigation and sees, it should be taught in the path of meditation, arising gradually without doubt. Thus it is said. The far is, "Commentary" says: If not, only accumulating causes, the sutra says, if writing the nature of dependent origination, then the meaning of the nature of reality can be realized. Thus it is said. Secondly, there are also three types of conduct, the essence is, "Three Stages" says: In order to generate the special samadhi, practice the corresponding conduct according to the scriptures. Thus it is said, that is, the activities of the three doors of the path held by the special wisdom of mantra and corresponding means. In general, all the practices of the path can be summarized into two types: view and conduct, but mainly from the main aspect, the general name is established as a specific name and declared.
Tibetan
ཉམ་བཞག་དང་རྗེས་མཐུན་ཐུན་མཚམས་ཀྱི་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ངེས་ཚིག་ནི། ཙའི་སྒྲ་ལས་དྲངས་ན་ཙ་ར་སྤྱོད་པའི་བྱིངས་དོན་གྱིས་བསྒྲུབས་པས་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་འཇུག་སྟེ། གང་སྤྱད་བྱའི་ཡུལ་ལ་དུས་ཚོད་དང་འབྲེལ་བས་ཚུལ་བཞིན་དུ་སྤྱོད་པར་བྱེད་པའི་དོན་གྱིས་ན་སྤྱོད་པའོ། །དབྱེ་ན། སྤྱིར་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ཡོངས་སུ་དག་པར་བྱ་བ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་། སྤྱོད་པ་དུས་ཚོད་དང་འབྲེལ་བར་བསླབ་སྟེ། ལས་དང་པོ་པའི་དུས་སུ་གཟབས་ཤིང་བག་ཡོད་པ་དགེ་སྦྱོང་གཞོན་ནུའི་སྤྱོད་པ་ལྟ་བུ། དེ་ལས་ཅུང་ཟད་གོམས་ཏེ་མཉམ་རྗེས་བསྲེ་བར་ནུས་པ་ན་རྟོགས་པ་རྐྱེན་ཐུབ་ཏུ་བྱེད་པ་སྨྱོན་པ་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དང་། བརྟན་པ་ཆེར་ཐོབ་ནས་རྟོགས་པ་བྲི་གང་མེད་པར་གྱུར་པ་ན་གཞན་ཕན་ཁོ་ན་ལ་བསླབ་པ་རྒྱལ་པོ་ས་འཛིན་གྱི་སྤྱོད་པ་ལྟ་བུ་སྟེ་སྤྱོད་ཚུལ་གསུམ་མོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་ཐབས་ལམ་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དང་། གྲོལ་ལམ་ བག་ཡོད་ཀྱི་སྤྱོད་པ་གཉིས་སུ་བཤད་ཅིང་། ཕྱི་མ་ལའང་། དང་པོར་ལྟ་བ་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་དུས་སུ་དད་བརྩོན་གྱི་སྤྱོད་པ་སྤྱད་དེ། སྤྱིར་དད་པ་ལ། དང་བའི་དད་པ། འདུན་པའི་དད་པ། ཡིད་ཆེས་ཀྱི་དད་པ་དང་གསུམ་མོ། །དེ་ལྟ་བུའི་དད་པས་ཀུན་ནས་བསླངས་ཏེ་ཐོས་བསམ་ལ་ཞུགས་ནས་བརྩོན་འགྲུས་ཐང་ལྷོད་མེད་པས་དེ་དོན་མཐར་ཕྱིན་པར་སྤྱོད་པའོ། །གཉིས་པ་སྟོང་ཆེན་གྱི་དུས་སུ་ཤེས་རབ་དང་མཐུན་པ་སྟེ། མཉམ་བཞག་ཏུ་སྟོང་ཆེན་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་འོད་གསལ་བསྒོམ་ཞིང་། རྗེས་ཐོབ་རྗེས་ཤེས་ཀྱི་གནས་སྐབས་སུ་ཡང་དེའི་ངང་ལས་མི་གཡོ་བར་སྤྱོད་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་། ལམ་རིམ་ལས། སྤྱོད་དགུ་དོར་བའི་ཅིག་ཅར་སྤང་། །མི་དམིགས་མཐུན་པར་སྤྱོད་ཅེས་བྱ། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་སྙིང་རྗེ་སྒྱུ་མའི་སྐབས་སུ་ཐབས་དང་མཐུན་པ་སྟེ། མཉམ་བཞག་ཏུ་དམིགས་པ་མེད་པའི་སྙིང་རྗེ་རྩོལ་མེད་ཤུགས་འབྱུང་དུ་འཆར་བ་ལ་བསླབ་ཅིང་རྗེས་ཐོབ་རྗེས་ཤེས་ལའང་དེའི་ངང་བསྐྱང་བའོ། །དེ་ཡང་། ལམ་རིམ་ལས། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་རྣལ་འབྱོར་པས། །སྲིད་གསུམ་སྒྱུ་མ་འདྲ་བར་ནི། །ཞེས་སོ། །བཞི་པ་ཕྱག་རྒྱ་གཅིག་པའི་སྐབས་སུ་ཕྱོགས་གཅིག་པ་སྟེ་མཉམ་རྗེས་གཉིས་ཀར་ཟུང་འཇུག་ཕྱག་རྒྱ་གཅིག་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཁོ་ན་ལ་སྤྱོད་པའོ། །དེ་ཡང་སྔ་མ་ལས། རྒྱུ་འབྲས་མཚམས་སྦྱོར་བར་སྐབས་སུ། །ཆོས་སྤྱོད་དགུ་ཡི་སྤྲོས་པ་དོར། །རྒྱུད་ལ་ལྡན་ཡང་བླང་བྱ་མིན། །མཚན་མའི་གཡེང་བ་ཡིན་ཕྱིར་རོ། །ཞེ
Chinese
以及禅定和后得之间的行为等等。定义是：从“ཙ”字引申，以“ཙ་ར་”行为的本质意义来证实，因此被称为“行为”，指的是与所行之境相关联的时间，以如理行持之义，故为行为。 正念的行为两种。后者又分为：首先，在确立见解之时，修习信勤的行为。一般而言，信心有三种：清净的信心、欲乐的信心、确信的信心。以这样的信心策发，投入闻思，以不懈的精进，彻底地实践其意义。其次，在空性大的时期，与智慧相应，在禅定中修习空性大无分别的光明，在后得后识的阶段，也安住于此状态而不动摇地行持。如《道次第》所说：“舍弃九种行为而顿然断除，行持与无相相应。”第三，在悲心如幻的阶段，与方便相应，在禅定中修习无缘大悲自然生起，在后得后识中也保持此状态。如《道次第》所说：“大悲瑜伽士，视三有如幻。”第四，在手印一体的阶段，趋向于一味，即在禅定和后得两者中，只行持双运手印一体的瑜伽。如前者所说：“在连接因果之际，舍弃九种法行的戏论，即使相续中具有，也不应取，因为是相的散乱。”
English
And so forth, the activities of meditation and post-meditation periods. Definition: Derived from the syllable "tsa," it is established by the essential meaning of "tsara" conduct, hence it is called "conduct," referring to the time associated with the object to be practiced, acting in accordance with the meaning of proper conduct, therefore it is conduct. Classification: Generally, it is the activity of completely purifying body, speech, and mind. Moreover, conduct is trained in relation to time, such as being cautious and mindful during the initial stages, like the conduct of a young monastic. When one becomes somewhat accustomed to it and is able to mix meditation and post-meditation, making realization a condition for overcoming obstacles, like the conduct of a mad ascetic. When great stability is attained and realization neither increases nor decreases, focusing solely on benefiting others, like the conduct of a king who rules the earth, these are the three modes of conduct. Specifically, there are the conduct of the path of skillful means, the ascetic yoga, and the path of liberation, the two conducts of mindfulness. The latter is further divided: First, during the time of establishing the view, one practices the conduct of faith and diligence. Generally, there are three types of faith: clear faith, aspirational faith, and confident faith. Inspired by such faith, one engages in listening and contemplation, and with unwavering diligence, one thoroughly practices its meaning. Second, during the time of great emptiness, it is in accordance with wisdom, meditating on the clear light of great emptiness, non-conceptual, in meditation, and also remaining unwavering in that state during the post-meditation and subsequent awareness stages. As it is said in the Lamrim: "Abandoning the nine conducts, one abandons them all at once, practicing in accordance with non-objectification." Third, during the stage of compassionate illusion, it is in accordance with skillful means, training in the arising of effortless, spontaneous compassion without objectification in meditation, and also maintaining that state in post-meditation and subsequent awareness. As it is said in the Lamrim: "The yogi of great compassion sees the three realms as like an illusion." Fourth, during the stage of one mudra, it is oriented towards oneness, that is, in both meditation and post-meditation, one practices only the yoga of the unified one mudra. As it is said in the former: "When connecting cause and effect, abandon the proliferation of the nine dharmic conducts, even if they are present in the continuum, they should not be adopted, because they are the distraction of signs."