Tibetan
ས་ལ། དེའི་འོག་ཏུ་བསྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་གོམས་པར་བྱའོ། །དེའི་རིམ་པ་ནི། ལམ་རིམ་ལས། དེ་ཕྱིར་ལྷག་མའི་ལུས་ཆ་མཉམ་པའི། ཕྱིར། བདེ་ལྡན་:དྲོད་བྲོད་པས་ཆོས་བདུན་ཚུལ། །ལྡན་བྱས་རྗེ་བཙུན་རྣམ་སྣང་བཞིན། །འཛིན་རྩོལ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་འདུག ། ཅེས་པ་ལྟར། བདེ་བའི་སྟན་ལ་ལུས་རྣམ་སྣང་གི་ཆོས་བདུན་དང་ལྡན་པས་འདུག་ལ། སེམས་རྟོག་པ་དང་ཕྲལ་ཏེ་མ་བཅོས་པར་འཇོག་པའོ། །དེ་བཞག་ཐབས་ལ། བློ་ཆེ་བ་ཤེས་རབ་ཀྱི་དང་། བློ་ཆུང་གདམས་ངག་གི་སྟོབས་ཀྱིས་གཉིས་ཏེ། སྔ་མ་ལས། དེ་ཡང་གདམས་ངག་ཤེས་རབ་ཀྱི། །སྟོབས་ཀྱིས་བཞག་པས་གོམས་པར་བྱེད། །ཅེས་སོ། །དང་པོ་ལའང་། རིག་པ་སྤྱི་བླུགས་སུ་དང་། མཐོང་བའི་རྗེས་ལ་འཇོག་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཆོས་ཉིད་སྤྲོས་བྲལ་དུ་བསྒོམ་མནོ་དྲན་ཙམ་གྱིས་རིག་པ་ཡུལ་མེད་དུ་སལ་ལེར་འཇོག་པ་སྟེ། རིམ་དྲུག་ལས། བསམ་བྱ་དམིགས་སུ་མེད་པས་ན། །གཟུང་འཛིན་བྲལ་བའི་རང་རིག་ཉིད། །དམིགས་མེད་ཚུལ་དུ་རང་སྣང་བ། །བསྒོམ་པའི་མཆོག་ཏུ་འདི་གསུངས་སོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། དེས་གནས་སུ་མ་འདོད་ན། སྔར་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་དྲན་པར་བྱས་ནས། དེའི་ངང་ལ་གསལ་བ་ སོ་མ་ཤོར་ཙམ་དུ་འཇོག་པ་སྟེ། དེ་ལས། རང་བཞིན་མཐོང་ལས་དོན་མེད་ཕྱིར། །རྗེས་མཐུན་ཏིང་འཛིན་གསལ་མཛད་པའང་། །ཐབས་ཀྱི་དམ་པར་དེ་བཤད་དེ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། སྔར་གྱི་འཇོག་ཐབས་གཉིས་པོ་གང་ལྟར་བཞག་ཀྱང་གནས་སུ་མ་འདོད་པའི་བློ་ཆུང་གིས། བླ་མ་ལས་གདམས་ངག་མཉན་ཏེ་གཞག་པར་བྱའོ། །གང་ཞེ་ན། བསྒོམ་པའི་ཚེ་བདག་ཉིད་ཀྱི་སེམས་ལ་ནང་དུ་བལྟས་པས་ན། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཅིར་ཡང་མི་མཐོང་ངོ་། །ཅིར་ཡང་མ་མཐོང་བ་དེ་ཁོ་ན་ཆོས་ཉིད་མཐོང་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། རྩ་བ་མེད་པའི་སེམས་ཉིད་ནི། །ཞེས་པ་ནས། གནས་སུ་མ་ཡིན་གང་ཡང་མིན། །དེ་བཞིན་ཉིད་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་ཏེ། །ཞེས་པའི་བར་དུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་བཞག་པའི་ཚེ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པའི་སྟོང་པ་ནི་ཀུན་ཏུ་བཟང་མོ་ཆོས་ཉིད་དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་དང་། རང་རིག་གསལ་དྭངས་ཕྱེད་པའི་སྣང་ཆ་ནི་ཀུན་བཟང་ཆོས་སྐུ་གཞིའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། དབྱིངས་ཡེ་ཟུང་འཇུག་གཉུག་མའི་ཡེ་ཤེས་སམ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་བས་ན། དེའི་ངང་ལས་སོ་མ་ཉམས་པར་བཞག་པས། གང་གིས་གླང་ཆེན་མྱོས་འདྲའི་སེམས། །མཉམ་པར་བཞག་པས་བཏུལ་ནས་སུ། །ཞེས་པ་ལྟར་འཁྲུལ་རྟོག་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་མྱོས་པའི་སེམས་དེ་བཞག་ཐབས་གཉིས་གང་རུང་གི་སྒོ་ནས་བཏུལ་བས་འགྱུ་བ་ཇེ་ཉུང་དང་བརྟན་པ་ཇེ་ཐོབ་ཏུ་གྱུར་ཏེ་རིག་པ་ཡུལ་མེད་གསལ་ལ་མི་གཡོ་བར་རྩོལ་མེད་དུ་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་། སློབ་དཔོན་མཉན་དཔལ་དབྱངས་ཀྱིས། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་གང་ཡིན་དེ་ལ་ནི། །རྩོལ་བས་ཡང་ནས་ཡང་དུ་མཉམ་བཞག་སྟེ། །གོམས་པ་ཀློང་དུ་གྱུར་ཅིང་ཁད་ཀྱིས་ནི། །རྩོལ་བ་མེད་པར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །ཇི་ལྟར་གོམས་པའི་རིམ་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལྔ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། ཐོག་མར་བློ་ལ་དོན་མ་ནོར་བར་གཡོ་ཞིང་ལྡང་བ་དང་། དེ་ནས་རིམ་པར་དེ་ཐོབ་ཅིང་གསལ་བར་སྨོན་པ་དང་། དོན་དེ་ལ་འཇུག་པ་དང་། གནས་ཤིང་འདྲིས་པར་བྱེད་པ་དང་། མཐར་ཕྱིན་ཏེ་བཙལ་བ་མེད་པར་འབྱུང་བའོ། །དེ་ཡང་གནས་པ་དང་རང་བཞིན་མེད་པའི་དོན་རྟོགས་པའི་ལྡོག་ཆ་ནས་ཞི་ལྷག་གཉིས་ཏེ་ཟུང་དུ་འཇུག་ པས་ཉོན་མོངས་པའི་མགོ་ནོན་པ་དང་རྩ་བ་འབྱིན་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ཡེ་ཤེས་རྒྱས་པ་ལས། ཞི་གནས་ཀྱིས་ནི་ཉོན་མོངས་མགོ་གནོན་ཞིང་། །ལྷག་མཐོང་དམ་པས་རྩ་བ་རབ་ཏུ་འབྱིན། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མཉམ་པར་འཇོག་པའི་ཚེ། བྱིང་རྒོད་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་བྱུང་ན་མན་ངག་གིས་བསལ་ཏེ་བསྒོམས་པས། གཡོ་ཐོབ་གོམས་བརྟན་མཐར་ཕྱིན་པའི་ཉམས་ལྔ་དང་། ཕྱི་ནང་གསང་བའི་དྲོད་ཉམས་སུ་མྱོང་ནས། རྟགས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅིར་ཡང་སྣང་བར་འགྱུར་ཏེ། ལམ་རིམ་ལས། སྨིག་རྒྱུ་དུ་བ་སྲིན་མེ་ཁྱེར། །མར་མེ་ཉི་མའི་ཚུལ་དུ་སྦྱར། །ཞེས་པ་བསྐྱེད་རིམ་གྱི་ཚེ་ཉམས་རིམ་གྱི་དཔེར་བཞེད་ནའང་། འདིར་མཚན་མ་མ་མཐོང་བའང་མི་འགལ་ཏེ། ཕྱི་མའི་ཕྱི་མ་རྟོག་པའི་དྲྭ་བ་གསལ་བའི་རྒྱུད་ལས། གསོལ་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས། རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་དག་རྟགས་ཇི་ལྟ་བུ་ལགས། བཀའ་སྩལ་པ། རིགས་ཀྱི་བུ་དང་པོ་རྣམས་ནི་བརྒྱུད་པ་སྟེ། འབྲས་བུའི་རྟགས་ཀྱང་རིམ་པ་སྟེ་ལྔའོ། །ལྔ་གང་ཞེ་ན། དུ་བ། སྨིག་རྒྱུ་དང་། མགལ་མེ་དང་། མར་མེ་དང་། ནམ་མཁའ་གསལ་བ་ལྟ་བུ་སྟེ། རིམ་པའི་རྟགས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གོ །རིགས་ཀྱི་བུ། གཉིས་པར་ནི་མངོན་སུམ་པ་སྟེ། འབྲས་བུའི་རིམ་པའང་མངོན་སུམ་པའོ། །ཞེས་སོ། །མདོར་ན་རྒྱས་པ་ལས། མཚན་མ་མེད་པའི་དོན་མཐོང་ན། །སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་མཐོང་། །ཞེས་གསུངས་སོ། །བཞི་པ་དུས་ནི། མཉམ་བཞག་ལས་ནམ་ལངས་པ་ན་རྗེས་སྤྱོད་ཀྱི་བྱ་བ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར། ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་མཉམ་བཞག་གི་དུས་ཁོ་ནར་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་སྟེ། འདི་ཉིད་ལས། མ
Chinese
然后，通过禅修的智慧来练习。其次第是，如《道次第》所说：“因此，为了使剩余的身体部分平衡，舒适且温暖，以七法姿势安住，如至尊遍照佛一般，以无执著的觉知安住。” 如是，在舒适的坐垫上，以毗卢七法安住，心与分别念分离，不加修饰地安住。安住的方法有两种：大智慧者以智慧，小智慧者以口诀的力量。前者说：“通过口诀智慧的力量安住，从而习惯。” 第一种又分为：任其自然和安住于见解之后。第一种是，仅仅通过禅修、思考和忆念，将觉知安住在无所缘的法性离戏中。如《六次第》所说：“由于没有所思之境，因此，自证远离能取所取，以无所缘的方式自现，这被说是禅修的至高。” 第二种是，如果它不愿安住，则忆念先前证悟的见解，并在此状态中保持清晰，直到不失去觉性。如是说：“由于从自性见解中没有意义，因此，随顺的禅定也使之清晰，这被说是殊胜的方法。” 第二种是，无论先前两种安住方法中的哪一种，如果小智慧者不愿安住，则从上师处听闻口诀后安住。什么是口诀呢？禅修时，如果向内观察自己的心，则什么也看不到心的自性。什么也看不到，这本身就被称为见到法性。如“无根的心性”直到“不是安住之处，也不是任何事物，这就是如来藏的智慧”之间所说的那样。如此安住时，不作意的空性是普贤王母法性意义的智慧，自证清晰明亮的光明是普贤法身基础的智慧，即法界智慧双运本来的智慧，或称为普贤王如来不可思议的智慧。因此，在此状态中不失去觉性地安住，如“以何等方法驯服如醉象般的心，通过平等安住来调伏”那样，被各种错觉和分别念所迷惑的心，有两种安住的方法
English
Then, practice through the wisdom of meditation. The order is as follows, as stated in the 'Stages of the Path': 'Therefore, in order to balance the remaining body parts, be comfortable and warm, abide in the seven-fold posture, like the venerable Vairocana Buddha, abide with a mind free from grasping.' Thus, on a comfortable cushion, abide in the seven dharmas of Vairocana, separating the mind from discursive thoughts, and abide without artifice. There are two ways to abide: the wise through wisdom, and the less wise through the power of oral instructions. The former says, 'Abide through the power of oral instruction and wisdom, thereby becoming accustomed.' The first is further divided into: letting awareness flow freely and abiding after the view. The first is to simply meditate, contemplate, and remember, placing awareness in the unconditioned, free from elaboration, nature of reality. As stated in the 'Six Successive States': 'Since there is no object to be thought about, self-awareness, free from grasping and being grasped, spontaneously appears in a manner without object, this is said to be the supreme of meditation.' The second is, if it does not wish to abide, then remember the view previously realized, and in this state, maintain clarity until awareness is not lost. It is said, 'Since there is no meaning from seeing the self-nature, the subsequent samadhi also makes it clear, this is said to be the supreme method.' The second is, whichever of the previous two methods of abiding, if the less wise does not wish to abide, then abide after listening to the oral instruction from the lama. What is the oral instruction? When meditating, if one looks inward at one's own mind, one does not see the nature of the mind at all. Not seeing anything at all is itself called seeing the nature of reality. As it is said from 'The nature of the rootless mind' until 'It is not a place of abiding, nor is it anything, this is the wisdom of the Thusness realm.' When abiding in this way, the emptiness of non-contrivance is the wisdom of the meaning of reality of Samantabhadri, and the clear and bright luminosity of self-awareness is the wisdom of the basis of the Dharmakaya of Samantabhadra, that is, the primordial wisdom of the union of the realm and wisdom, or it is called the inconceivable wisdom of Samantabhadra. Therefore, abiding in this state without losing awareness, as 'By what means is the mind, like a drunken elephant, tamed by abiding equally,' the mind deluded by various illusions and discursive thoughts, there are two methods of abiding.
Chinese
通过任何方式调伏后，散乱逐渐减少，稳固逐渐获得，觉性无有对境，明朗而不动摇，无勤地安住。如同曼殊室利友（梵文：Mañjuśrīmitra）论师所说：“所要修习的任何法，以精勤反复地进行等持，一旦习惯成自然，逐渐地，无需精勤也能自然成就。”如何习惯的次第呢？具有五种菩提心：首先，心中不错误地生起和动摇；然后，依次希望获得并明晰；进入那个意义；安住并熟悉；最终完成，无需寻找就能显现。此外，从安住和证悟无自性的角度来说，止观二者结合，能够压制烦恼的头部并拔除其根。如《智慧广大》中所说：“止能压制烦恼的头部，殊胜的观能彻底拔除其根。”因此，在等持禅定时，如果出现昏沉和掉举等过失，通过窍诀消除后进行修习，就能体验到动摇、获得、习惯、稳固、完成这五种体验，以及外、内、秘密的暖相，各种征兆也会显现。如《道次第》中所说：“如阳焰、烟雾、萤火虫、灯火、日光般结合。”虽然在生起次第时，将这些视为体验次第的例子，但在此处，即使没有见到这些相，也没有矛盾。因为《后后分别网续》中说：“请问世尊，瑜伽士的征兆是什么样的呢？”佛说：“种姓之子，最初的那些是传承，果的征兆也是次第的，有五种。是哪五种呢？如烟雾、阳焰、火星、灯火、虚空明亮般，是次第征兆的差别。种姓之子，第二种是现量，果的次第也是现量的。”总之，《广大》中说：“见到无相之义时，就能见到一切佛的坛城。”第四，时间方面：从等持中，当黎明到来时，为了进入后行之业，禅定应当只在等持的时间修习。此论中说：
English
Having subdued it by any means, agitation gradually decreases and stability is gradually attained, so that awareness, without an object, becomes clear and unwavering, abiding effortlessly. As the teacher Mañjuśrīmitra said: "Whatever is to be accomplished, one should repeatedly engage in samadhi with diligence, and once it becomes habitual, gradually, it will be accomplished spontaneously without effort." How does the order of habituation proceed? It possesses five aspects of bodhicitta: First, the meaning arises and moves in the mind without error; then, gradually, one wishes to attain and clarify it; entering into that meaning; abiding and becoming familiar; and finally, completing it, it arises without searching. Furthermore, from the perspective of understanding the meaning of abiding and no-self, the union of śamatha and vipaśyanā suppresses the head of afflictions and uproots their root. As it is said in the Extensive Wisdom: "Śamatha suppresses the head of afflictions, and excellent vipaśyanā thoroughly uproots their root." Therefore, when engaging in samadhi in meditation, if faults such as dullness and agitation arise, eliminate them with instructions and practice, and you will experience the five experiences of agitation, attainment, habituation, stability, and completion, as well as the warmth of outer, inner, and secret experiences. Various signs will also appear. As the Stages of the Path says: "Combine like mirages, smoke, fireflies, lamps, and sunlight." Although these are considered examples of the stages of experience during the generation stage, it is not contradictory here even if these signs are not seen. Because the Later Later Net of Discrimination Tantra says: "Please tell me, Bhagavan, what are the signs of the yogis?" The Buddha said: "Son of lineage, the first ones are the lineage, and the signs of the fruit are also gradual, there are five. What are the five? Like smoke, mirages, sparks, lamps, and clear sky, these are the distinctions of the gradual signs. Son of lineage, the second is direct perception, and the order of the fruit is also direct perception." In short, the Extensive says: "When you see the meaning of no sign, you will see the mandala of all the Buddhas." Fourth, regarding the time: From samadhi, when dawn arrives, in order to engage in subsequent activities, meditation should only be practiced during the time of samadhi. This very text says: