Tibetan
ལ་བརྟན་པ་ཐོབ་པར་བྱས་ནས་སྒྲུབ་པ་ལ་ཞུགས་ན་དངོས་གྲུབ་རྣམ་པ་གཉིས་གདོན་མི་ཟ་ བར་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ཉིད་ལས། སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་རབ་བརྟན་ན། །དངོས་གྲུབ་ཡ་མཚན་ཆེན་པོར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། སྤྱན་འགྲེལ་ལས། བདག་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཞན་ཕྱིར་རུང་། །རྣལ་འབྱོར་རྗེས་མཐུན་སྐབས་སུ་བརྩམ། །སྤྲོས་བཅས་བརྟན་ན་ཐེ་ཚོམ་མེད། །དེ་ཚེ་ཚོམ་བུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །ལྔ་པ་སྐྱོན་ནི། སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ཡལ་བར་དོར་ན་བསྒྲུབ་བྱའི་དོན་མི་འགྲུབ་སྟེ། ཐུགས་ཐིག་ལས། ཡལ་བས་མི་:འགྱང་འབྱུང་མི་འཐོབ་བཅུ། །བྱེ་བྲག་རྒྱས་ལ་ཁོང་དུ་ཆུད། །ཅེས་སོ། །དྲུག་པ་ཡོན་ཏན་ནི། སྔ་མའི་འཕྲོས་ལས། དེ་ལས་བཟློག་པ་འདི་ཕྱི་མར། །ལྔ་:ལྔས་ལྔ་ཐོབ་པས་དོན་གཉེར་རྫོགས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གཞན་ཡང་འདི་ཉིད་ལས། དབང་བསྒྱུར་རིགས་ཀྱི་དམ་པ་འགྲུབ། །ཅེས་དང་། དེ་ཚེ་བཅུ་དྲུག་ཚུན་ཆད་ཀྱིས། །སྐུ་ལྔ་ལྷུན་གྱིས་རྫོགས་པ་ནི། །ཞེས་སོ། །བརྒྱད་པ་མི་གཡོ་བ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་དྲུག་ལས། དང་པོ་དགོས་ཆེད་ནི། རྟོགས་པའི་དོན་ལ་མ་ཡེངས་པར་དབང་བསྒྱུར་བས་སེམས་ལས་སུ་རུང་བར་བྱེད་པ་སྟེ། འདི་ཉིད་ལས། དངོས་རྣམས་ཉིད་ན་དངོས་མེད་པར། །རྟོགས་པའི་དབང་བསྒྱུར་ཏིང་འཛིན་ཡིན། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ངོ་བོ་ནི། སྒོམ་ཐབས་ཀྱི་བསྒོམ་བྱ་ལས་མི་གཡོ་བར་གནས་པའི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་། གང་གིས་གླང་ཆེན་མྱོས་འདྲའི་སེམས། །མཉམ་པར་བཞག་པས་བཏུལ་ནས་སུ། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་སྒྲ་དོན་ནི། ས་མ་དྷཱིའི་སྒྲ་ལས་མཉམ་པའི་བློ་སྟེ། སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་ཟིན་པས་བསྒོམ་བྱ་མི་གཏོང་བའི་ཕྱིར། ཧེ་རུ་ཀ་འདུས་པ་ལས། གང་དང་གང་དུ་གསལ་བའི་ཡིད། །མ་ཡེངས་པ་ཉིད་ཏིང་འཛིན་ཏེ། །ཞེས་སོ། །བཞི་པ་རྣམ་གྲངས་ལ། བསྒོམ་བྱ་ངོས་བཟུང་བ། དེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་ཇི་ལྟར་བསྒོམ་ པའི་ཐབས་སོ། །དང་པོ་ནི། ཨིནྡྲ་བྷཱུ་ཏིའི་རིམ་གཉིས་ལས། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་བསྟན་པ། །རིམ་པ་གཉིས་ལ་ཡང་དག་གནས། །བསྐྱེད་པ་ཡི་ནི་རིམ་པ་དང་། །རྫོགས་པ་ཡི་ནི་རིམ་པའོ། །ཞེས་པས་རིམ་པ་གཉིས་སོ། །དེ་ལྟར་ངེས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་། ལམ་གྱི་བསྒྲུབ་གཞི་ནི། ཁམས་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་ཡེ་ནས་དག་པ་ལྷའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གྲུབ་པ་ནི་དམ་ཚིག་སེམས་དཔའ་དང་། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་ནི་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་སྟེ། དེ་གཉིས་གདོད་ནས་དབྱེར་མེད་པ་ནི་དམ་ཡེ་གཉིས་མེད་དུ་བྱས་པའི་དོན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་མོད་ཀྱང་མ་རྟོགས་ཏེ། ཐ་དད་དུ་འཁྲུལ་པའི་འཁྲུལ་པ་ལ་གློ་བུར་གྱི་ཆ་དང་། ས་བོན་གྱི་ཆ་གཉིས་ལས། དང་པོ་བསྐྱེད་རིམ་དང་། ཕྱི་མ་རྫོགས་རིམ་གྱི་ལམ་གྱི་སྦྱང་བྱར་གྱུར་པའོ། །དེའི་ཕྱིར། སྦྱང་གཞི་ཉིད་གློ་བུར་བག་ཆགས་ཀྱི་དབང་གིས་འཁོར་བར་སྣང་ཞིང་ཞེན་པ་འཆར་བ་འདི་དག ད་ལྟ་ཉིད་ནས་སྦྱོང་བྱེད་བསྐྱེད་རིམ་གྱི་ལམ་གྱིས་དག་པའི་སྣང་བར་སྒྱུར་བར་བྱེད་པའོ། །དེ་བས་ན་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་འཁོར་ལོ་བསྒོམས་པས་སྦྱང་བྱར་བྱེད་པའི་དྲི་མ་སྣོད་བཅུད་རང་བཞིན་སོགས་འཁོར་བའི་ཆོས་སྣ་ཚོགས་པར་སྣང་བ་འདི་དག་སྲིད་པར་སྐྱེ་བ་བླངས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་འཆར་བའི་ཕྱིར། འཁོར་བའི་ཆོས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ནི་སྐྱེ་གནས་བཞི་ཡིན་པས། དེ་བཞིའི་བག་ཆགས་སྦྱང་བ་དང་སྒོ་བསྟུན་ནས་བསྐྱེད་རིམ་བསྒོམ་ཚུལ་བཞིར་ཀུན་མཁྱེན་ཆོས་རྗེའི་མན་ངག་གི་ཡི་གེར་གསུངས་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། སྐྱེ་གནས་བཞི་པོ་དག་བྱའི་ཕྱིར། །བསྐྱེད་པའང་དེ་བཞིན་རྣམ་པ་བཞི། །སྤྲོས་ཅན་སྤྲོས་དང་སྤྲོས་པ་མེད། །ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་པ་མེད་བཞིའོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་དགོངས་པའོ། །མན་ངག་ལམ་རིམ་ལས་ནི། སྲིད་པའི་འཁོར་ལོའ་ཚུལ་བཞིན་དུ། །ཞེས་པའི་སྐབས་སུ། སྦྱང་གཞི་སྲིད་པ་མངལ་སྐྱེས་དང་། རྫུས་སྐྱེས་གཉིས་དང་སྒོ་བསྟུན་ཏེ། རིམ་ཅིག་ཅར་གཉིས་སུ་བཞེད་དོ། །འདིར་ཕྱི་མ་ལྟར་བཤད་ན། དང་པོ་རིམ་གྱིས་པ་ནི། འཆི་སྲིད་གཅིག་ནས་འཆི་སྲིད་གཅིག་ལ་ཐུག་གི་བར་སྐྱེ་འཆི་བར་དོ་གསུམ་ཕྲུགས་གཅིག་པོ་ནི་སྦྱང་གཞི་དང་། དེ་ཏིང་ཀུན་སྣང་ཕྱག་རྒྱ་གཅིག་སྤྲོས་རྣམས་ནི། སྦྱོང་བྱེད་གཉེན་པོའི་རིམ་པ་སྟེ། དེ་ ལས། ཤི་བ་དོན་དམ་བདེན་པ་སྟེ། །སྐྱེ་བ་བར་མ་ཀུན་རྫོབ་ཡིན། །སྐྱེས་པའི་རིམ་གསུམ་གཉིས་མེད་དོན། །ཞེས་སོ། །དེའང་ཤི་བའི་ཚེ་ན་ཕྱི་ནང་གི་རྟོག་པ་འགགས་ནས་སྤྲོས་བྲལ་དུ་གནས་པ་དར་གཅིག་འོང་སྟེ། དེ་ཉིད་ཆོས་སྐུར་ངོ་སྤྲད་ནས་དེ་ཏིང་སྤྲོས་བྲལ་དུ་བསྒོམ་པའི་དཔེ་དང་བསླབ་གཞིའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ཐལ་རྒྱུད་ལས། འགྲོ་བ་མ་ལུས་ཐམས་ཅད་དག ། གནས་པའི་སྟོབས་ནི་ཟད་པ་ན། །འདུས་པ་ལྔ་ཡི་རིམ་པ་ཡིས། །བག་ཆགས་སྙིགས་མ་རང་ཟད་ནས། །འོད་གསལ་སྟོང་པར་སྣང་བ་ན། །རེ་དོགས་མེད་པ་ནམ་མཁའ་བཞིན། །ཞེས་སོ། །དེ་ནས་བར་དོའ་ཚེ་སྤྱོད་ཡུལ་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟར་མཐོང་བ་ནི་ཀུན་སྣང་ལོངས་སྐུར་ངོ་སྤྲད་ནས་སྙིང་རྗེ་སྒྱུ་མ་བསྒོམ་པའི་དཔེ་དང་བསླབ་གཞི་སྟེ། དེ་ལས
Chinese
如果通过稳固（本尊）而进入修行，两种成就必定会实现。 正如本文所说：“如果咒语和手印非常稳固，将会出现极大的奇妙成就。”以及《眼释》中说：“为了自己或为了他人都可以，瑜伽应在适当的时候开始。如果带着详细的仪轨而稳固，就没有怀疑。那时应该修持荟供轮。”第五个过失是：如果舍弃了修持的方法，那么所要成就的意义就不会实现。正如《心滴》中所说：“舍弃则不会：延迟，不会产生，不会获得十种功德。详细地扩展并理解其含义。”第六个功德是：从前面的延续来说：“与此相反，在今生和来世，通过五种方式获得五种成就，从而圆满所求。”如是说。此外，本文中还说：“能成就自在种姓的殊胜者。”以及“那时，在十六岁之前，五身自然圆满。”第八，关于不动禅定有六个方面。第一，必要性是：通过不散乱于证悟的意义而获得自在，从而使心变得堪能。正如本文所说：“诸法于自性中无有自性，证悟自在即是禅定。”第二，本体是：安住于不从修持方法的所修境中动摇的专注一心。也正是如此说：“谁能以平等安住来调伏如醉象般的心？”第三，词义是：从“三摩地”的声音而来，是平等的心，因为心专注于一境，所以不会舍弃所修之境。正如《黑鲁嘎集》中所说：“在任何显现的心中，不散乱本身就是禅定。”第四，分类包括：确定所修之境，以及如何通过禅定来修持的方法。第一是：因陀罗菩提的《次第二》中说：“诸佛所宣说的法，真实安住于两个次第中：生起次第和圆满次第。”因此是两个次第。确定这一点的理由是：道的修持基础是：如来藏的精华，而这本身从一开始就是清净的，显现为天神的坛城，这是誓言尊；一切佛的身体是智慧尊，这两者从一开始就是无二无别的，即誓言和智慧无二无别。
English
If one enters practice by having stability (in the deity), then the two types of accomplishments will definitely be achieved. As it says in this very text: "If the mantra and mudra are very stable, then great and wondrous accomplishments will occur." And in the commentary on the eye (spyan 'grel): "It is suitable for oneself or for others. Yoga should be undertaken at the appropriate time. If it is stable with elaborate rituals, there is no doubt. At that time, the tsog offering should be performed." Fifth, the fault is: If the method of practice is abandoned, then the meaning to be accomplished will not be achieved. As it says in the Thugs Thig: "By abandoning, it will not: delay, arise, or obtain ten qualities. Expand in detail and comprehend the meaning." Sixth, the benefit is: Continuing from the previous section: "Conversely, in this life and the next, by obtaining five things through five means, the pursuit of meaning is completed." Thus it is said. Furthermore, it also says in this very text: "The supreme one of the powerful lineage will be accomplished." And "At that time, up to the age of sixteen, the five kayas will be spontaneously perfected." Eighth, regarding the immovable samadhi, there are six aspects. First, the purpose is: To make the mind workable by gaining control without being distracted from the meaning of realization. As it says in this very text: "When things are non-existent in themselves, the samadhi of controlling realization is present." Second, the essence is: The single-pointed mind that remains unwavering from the object of meditation in the method of meditation. It is also said: "Who, by placing it equally, subdues the mind like a drunken elephant?" Third, the meaning of the word is: From the sound of "Samadhi," it is the equal mind, because the mind is focused on one point, it does not abandon the object of meditation. As it says in the Heruka Assembly: "In whatever clear mind, non-distraction itself is samadhi." Fourth, the categories include: Identifying the object of meditation, and the method of how to meditate with that samadhi. The first is: In Indra Bhuti's Two Stages: "The Dharma taught by the Buddhas truly abides in two stages: the generation stage and the completion stage." Therefore, there are two stages. The reason for determining this is: The basis for practicing the path is: the essence of the Sugata-garbha, and that itself is pure from the beginning, manifested as the mandala of deities, which is the samaya-sattva; the body of all Buddhas is the jnana-sattva, and these two are inseparable from the beginning, that is, the inseparability of samaya and jnana.
Chinese
已作之义。虽然如此，却未领悟，对于错误地执着于不同的错觉，有突发的部分和种子部分两种。第一是生起次第，第二是圆满次第，成为道路的所断之品。因此，所断之基本身，由于突发习气的影响，显现轮回并产生执着，这些从现在开始，就用能断的生起次第之道，转化为清净的显现。因此，观修能依和所依的轮涅，作为所断之品的垢染，器情世间自性等各种轮回之法显现，是因为依赖于在有中受生而产生的缘故。轮回之法的主要就是四生，因此，为了清净这四生的习气，与此相顺应，昆钦法王在口诀书中宣说了四种生起次第的修法，如云：“为了清净四生，生起也同样是四种，有戏论、戏论、无戏论，以及极无戏论四种。”这是其意。在口诀道次第中，“如轮回之理”的场合，所断之基是有生胎生和化生两种，与此相顺应，分为次第和同时两种观点。这里如果按照后一种观点来解释，那么首先是次第的，从一个死亡中有到另一个死亡中有之间，生死中阴三者相连的一个整体是所断之基，而彼等、定、普现、手印、一、戏论等，是能断对治的次第。其中，死亡是胜义谛，出生和中阴是世俗谛，出生的三种次第是无二之义。也就是说，死亡的时候，内外分别念止息，会出现短暂的离戏状态，将此认知为法身，并以此为榜样和学习的基础，修持彼等、定、离戏。如同续部中所说：“一切有情众生，安住的力量耗尽时，通过五蕴的次第，习气垢染自然耗尽后，显现光明空性时，无有希冀和恐惧，如虚空一般。”之后，中阴时，将一切受用境都视为幻化，认知为普现报身，并修持幻化大悲，作为榜样和学习的基础。从那之中
English
It means having done. Although it is so, it is not understood. Regarding the illusion of being mistaken for different things, there are two parts: the sudden part and the seed part. The first is the generation stage, and the second is the completion stage, which becomes the object to be purified on the path. Therefore, the basis of purification itself, due to the influence of sudden habits, appears as samsara and generates attachment. From now on, these will be transformed into pure appearances by the path of the generation stage, which is the purifier. Therefore, meditating on the wheel of the support and the supported, as the impurity of the object to be purified, the nature of the vessel and its contents, and the various dharmas of samsara appear, because they arise depending on taking birth in existence. The main thing about the dharma of samsara is the four births. Therefore, in order to purify the habits of these four births, in accordance with this, Kunchen Chöjé stated in the oral instruction book the four ways of practicing the generation stage, as it is said: "In order to purify the four births, the generation is also the same four kinds: with elaboration, elaboration, without elaboration, and extremely without elaboration." This is its meaning. In the oral instruction Lamrim, in the context of "like the wheel of existence," the basis of purification is the two kinds of womb-born and miraculous births, in accordance with this, there are two views: gradual and simultaneous. Here, if we explain according to the latter view, then the first is gradual, from one death-existence to another death-existence, the three bardos of birth, death, and intermediate state connected as a whole are the basis of purification, while they, samadhi, Sarvavid, mudra, one, elaboration, etc., are the stages of the purifying antidote. Among them, death is the ultimate truth, birth and the intermediate state are the conventional truth, and the three stages of birth are the meaning of non-duality. That is to say, at the time of death, the internal and external thoughts cease, and a brief state of non-elaboration will appear. Recognizing this as the Dharmakaya, and using this as a model and basis for learning, practice they, samadhi, non-elaboration. As it is said in the tantra: "When the power of all sentient beings to abide is exhausted, through the stages of the five aggregates, after the impurities of habits are naturally exhausted, when the clear light of emptiness appears, there is no hope or fear, like the sky." After that, in the intermediate state, seeing all the objects of enjoyment as illusions, recognizing them as the Sambhogakaya, and practicing illusory compassion, as a model and basis for learning. From that