Tibetan
། ཡོད་པས་གོ་བའོ། ། དང་པོ་ནི། སྐུ་བཞིའི་གཏན་ཚིགས་ཏེ། བརྟག་དཔྱད་ལ་མ་ལྟོས་པར་དོན་གོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། སྤྲུལ་སྐུའི་གཏན་ཚིགས་ཏེ། བརྟག་དཔྱད་ལ་བརྟེན་ནས་དོན་གོ་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུའང་ལམ་རིམ་ལས། དེ་ལྟར་མོད་ཀྱང་བསྡུ་ན་གཉིས། །བཞི་རྗེས་མི་དཔྱོད་གཅིག་རྗེས་དཔྱོད། །ཅེས་སོ། །དེ་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི། དབང་རྣོན་ལ་ལྐོག་ཏུ་མ་གྱུར་པའི་དོན་བརྟག་དཔྱད་ལ་མ་ལྟོས་པར་ཅར་ཕོག་ཏུ་སྟོན་པ་ནི་དཔྱད་དུ་མེད་པ་དང་། དབང་རྟུལ་ལ་བརྟག་དཔྱད་ལ་བརྟེན་ཏེ་དོན་བརྒྱུད་ནས་སྟོན་པ་ནི་དཔྱད་དུ་ཡོད་པའི་གཏན་ཚིགས་སོ། །དང་པོ་ནི། དཔེར་ན་གསེར་བལྟ་འདོད་པའི་མི་ལ་གསེར་དངོས་སུ་བསྟན་པ་བཞིན་ཏེ། ལམ་རིམ་ལས། དེ་བས་གསེར་བལྟ་གསེར་བཞིན་དུ། །བདག་ཕྱིར་བྱ་བྱེད་མ་དམིགས་པས། །རྟོག་དཔྱོད་དམིགས་འཛིན་མི་འཚོལ་བར། །དེ་བརྗོད་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ཉིད་མཐོང་། །ཞེས་སོ། །གལ་ཏེ་དཔྱད་དུ་མེད་པའི་གཏན་ཚིགས་ལ་གཏན་ཚིགས་དེའི་ལྡོག་པ་ནི་གཞལ་བྱ་དང་ལྡན་ནམ་མི་ལྡན་ཅེ་ན། ལྡན་ཏེ། གཞན་དུ་ན་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་སྒྲ་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་དཔྱད་དུ་མེད་པ་ཉམས་སོ་ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། འཇལ་ཚུལ་གོ་བ་མྱུར་བས་འདིར་དཔྱད་དུ་མེད་པར་བརྟགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱི་མ་དཔྱད་དུ་ཡོད་པ་ལ། ཚིག་དོན་མཐུན་པའི་དང་། མི་མཐུན་པའི་གཏན་ཚིགས་སོ། །དང་པོ་ལའང་། གོ་དོན་དང་དབྱེ་བ་གཉིས། དང་པོ་ནི། ཐུན་མོང་པ་ལྟར་བསྒྲུབ་བྱའི་དོན་དང་གཏན་ཚིགས་གཉིས་མི་འགལ་བར་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ནི་ཚིག་དོན་མཐུན་པའི་གཏན་ཚིགས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། ཚད་མ་བཀའ་གཞུང་དང་། སྒྲ་མཐུན་དོན་སྤ གས་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་སོ། །དང་པོ་ལའང་། གོ་དོན་དང་། གཏན་ལ་དབབ་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། ཚིག་དོན་གཉིས་ཀ་རྒྱུད་གཞུང་འདིར་གྲགས་པ་ལྟར་གཏན་ལ་འབེབས་པའོ། །གཉིས་པ་ལ། རྟོགས་པ་བཞིའི། དག་པ་གསུམ་གྱི། མཉམ་པ་བཞིའི། བདག་ཉིད་ཆེན་པོའ་གཏན་ཚིགས་དང་བཞི། དང་པོ་ནི། འདི་ཉིད་ལས། རྒྱུ་གཅིག་པ་དང་ཡིག་འབྲུའི་ཚུལ། །བྱིན་གྱིས་བརླབས་དང་མངོན་ སུམ་པ། །རབ་ཏུ་རྟོགས་པ་རྣམ་བཞི་ཡིས། །ཐམས་ཅད་མངོན་རྫོགས་རྒྱལ་པོ་ཆེ། །ཞེས་རྟོགས་པ་བཞི་ལས། རྒྱུ་གཅིག་པ་ནི། འཁོར་འདས་གཉིས་ཆོས་ཅན། རྒྱུ་གཅིག་པ་ཡིན་ཏེ། གཉིས་ཀའི་རྒྱུ་སེམས་སུ་གཅིག་ཅིང་། དེའི་རང་བཞིན་སྐྱེ་བ་མེད་པར་གཅིག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་དང་མ་རྟོགས་པ་ལས་འཁོར་འདས་གཉིས་སུསྣང་བའི་ཕྱིར།
Chinese
因此而理解。 第一种是，四身之理，因为不依赖于考察就能理解意义。第二种是，化身之理，因为必须依赖于考察才能理解意义。如《菩提道次第》中所说：“如是虽多摄为二，四随不察一随察。”这二者的区别是：对于根器敏锐者，不隐晦的事物不依赖考察就能直接显示，这是无须考察的；对于根器迟钝者，依赖考察而间接显示意义，这是需要考察的理由。第一种，例如，就像给想看黄金的人直接展示黄金一样。如《菩提道次第》中所说：“是故观金如金，为我故作不观察，不寻思考察执着，仅说彼即见彼。”如果无须考察的理由，那个理由的反面是具有可衡量性还是不具有可衡量性呢？具有，否则就不能称之为理由。那么，无须考察是否会衰退呢？没有过失，因为衡量方式理解得快，所以这里被认为是无须考察。后者需要考察的，有词义一致和不一致的理由。第一种也有含义和分类两种。第一种是，像共同乘一样，将所要证明的意义和理由二者不相违背地确定下来，这就是词义一致的理由。第二种，有量论的经文和，声音相同意义不同的理由。第一种也有含义和，确定两种。第一种是，词义二者都像本续经文中著名的一样确定下来。第二种，有四种证悟的，三种清净的，四种平等的，大自在的理由等四种。第一种是，就像这里所说的：“因相同和文字之相，加持和现量，以四种彻底的证悟，一切现证大圆满。”四种证悟中，因相同是：轮回和涅槃二者，是具有因相同之法性的，因为二者的因在心性上是相同的，并且其自性无生也是相同的，因此，从证悟和未证悟而显现为轮回和涅槃二者。
English
Therefore, it is understood. The first is the reason of the four bodies, because it understands the meaning without relying on examination. The second is the reason of the emanation body, because it is necessary to understand the meaning by relying on examination. As it is said in the Lamrim: "Although there are many, they are summarized into two: four follow without examination, one follows with examination." The difference between these two is: for those with sharp faculties, showing directly what is not hidden without relying on examination is without examination; for those with dull faculties, showing the meaning indirectly by relying on examination is the reason for examination. The first is, for example, like showing gold directly to someone who wants to see gold. As it is said in the Lamrim: "Therefore, to see gold as gold, without observing actions for oneself, without seeking contemplation and grasping, seeing that by merely saying it." If the reason without examination, does the opposite of that reason have measurability or not? It has, otherwise it would not be called a reason. Then, does the absence of examination deteriorate? There is no fault, because the method of measurement is understood quickly, so here it is considered without examination. The latter, which requires examination, has reasons of agreement and disagreement between words and meanings. The first also has two types: meaning and classification. The first is, like the common vehicle, establishing the meaning to be proven and the reason without contradiction, which is the reason of agreement between words and meanings. The second has the scriptural authority of valid cognition and the reason of homophones with different meanings. The first also has two types: meaning and establishment. The first is establishing both the words and meanings as they are known in this tantra. The second has four types: the four realizations, the three purities, the four equalities, and the reason of the great sovereign. The first is, as it is said here: "The same cause and the form of letters, blessing and direct perception, with four complete realizations, all are completely enlightened great kings." Among the four realizations, the same cause is: Samsara and Nirvana, both are characterized by having the same cause, because the cause of both is the same in mind, and their nature of being unborn is also the same, therefore, from realization and non-realization, they appear as Samsara and Nirvana.
Tibetan
དཔེར་ན་རྒྱལ་བུ་དྭའུ་དམངས་སུ་འཛིན་པའི་སྒྲོ་འདོགས་དང་། རྒྱལ་བུར་ངེས་པའི་ཚད་མ་གཉིས་ངོ་བོ་རྒྱལ་བུར་གཅིག་པ་བཞིན་ནོ། །དེའང་རྒྱ་མཚོ་ལས། ཆོས་ཉིད་དབྱིངས་སུ་ཚུལ་གཅིག་པས། །མ་ལུས་རང་སྣང་ཆོས་ཐམས་ཅད། །མ་ལུས་བྱང་ཆུབ་སེམས་སུ་རྟོགས། །ཞེས་དང་། འདི་ཉིད་ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་ཆོས་ཐམསཅད་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གཅིག་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པས། ཞེས་སོ། །ཡིག་འབྲུའི་ཚུལ་ནི་སེམས་ཉིད་སྐྱེ་མེད་ཀྱི་གདངས་ཆོས་ཅན། རོལ་པ་འགག་མེད་ལྷའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་སུ་རང་སྣང་བ་ཡིན་ཏེ། མཚོན་བྱེད་ཡི་གེས་མཚོན་ནས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། མཛུབ་མོས་ཟླ་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡང་རྒྱ་མཚོ་ལས། སྐུ་གསུང་ཐུགས་སུ་སྣང་བ་ཡི། །མ་ལུས་གསུང་གི་རྒྱན་དུ་རྟོགས། །ཐམས་ཅད་གསུང་གི་ཡི་གེ་སྟེ། །ཐབས་དང་ལྡན་པས་རྒྱས་གདབ་བོ། །ཞེས་སོ། །གང་དུ་ཡི་གེས་མཚོན་ནས་དོན་རྟོགས་པ་དེ་ཡིག་འབྲུའི་ཚུལ་གྱིས་རྟོགས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལས། ཡི་གེ་སྒྲ་བཏགས་མིང་ཚོགས་ལ། །བརྟེན་པའི་ཚིག་གིས་རབ་མཚོན་ཏེ། །ཁོང་ནས་གབ་སྦས་དོན་འབྱིན་པ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ནི། སྣང་སྟོང་གཉིས་པོ་དེ་ཆོས་ཅན། དབྱེར་མེད་ཡིན་ཏེ། དེ་གཉིས་དངོས་སུ་རྟོགས་པའི་མཐུས་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་དུ་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་པར་རྟོགས་པའི་བྱིན་རླབས་ཤུགས་ལ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་རས་དཀར་པོ་དམར་པོར་བསྒྱུར་བའི་ནུས་པ་བཙོད་ལ་ཡོད་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡང་རྒྱ་མཚོ་ལས། དེ་ཉིད་དབྱེར་མེད་བྱིན་རླབས་ལས། །དེ་ཉིད་དེ་ཡི་བྱིན་རླབས་ཏེ། །གཉིས་མེད་ཚུལ་གྱིས་རང་སྣང་བ། །བྱིན་རླབས་ངོ་མཚར་བསམ་མི་ཁྱབ། །ཅེས་དང་། རྔམ་གློག་ལས་ཀྱང་། སྐྱེ་མེད་དབྱིངས་ཀྱི་བྱིན་རླབས་ལས། །ཆོས་ཀུན་སྣང་བར་ཤེས་པ་དང་། །དེ་ལྟ་བུ་ཡི་རང་ བཞིན་ཏེ། །ཞེས་སོ། །མངོན་སུམ་པ་ནི། བདེན་པ་དབྱེར་མེད་ཆོས་ཅན། བློའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་འདས་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུད་དག་པས་དབྱེར་མེད་སྤྱོད་ཡུལ་དང་བྲལ་བའི་གནས་ལུགས་མངོན་སུམ་གྱིས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་མིག་དག་པས་དུང་དཀར་པོར་མངོན་སུམ་གྱི་མཐོང་བ་ཉིད་དུང་གི་ཁ་དོག་གི་གནས་ལུགས་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡང་རྒྱ་མཚོ་ལས། རང་བྱུང་རང་སྣང་ཆོས་འདི་དག །གཉིས་མེད་རང་རིག་མ་སྐྱེས་པར། །གསལ་བར་མངོན་སུམ་ཐེ་ཚོམ་མེད། །རྟོགས་པ་ཀུན་གྱི་མཆོག་ཏུ་བཤད། །ཅེས་དང་། རྔམ་གློག་ལས། གཞན་ལ་མི་བརྟེན་མི་འགལ་བར། །མངོན་སུམ་རིག་པས་ཐག་ཆོད
Chinese
例如，将王子误认为平民的虚假概念，与确认为王子的正确认知，两者在本质上都是王子。正如《海洋经》所说：“法性界中理一体，所有自显诸法相，所有皆悟菩提心。”又如本经所说：“一切如来与一切法，皆是本初成佛之自性一体之特征。”文字之理，即心性本具不生之光明，显现为无间断之嬉戏，自显为本尊之身语意，以能表之文字来表示而证悟，如以指指月。又如《海洋经》所说：“显现身语意三者，所有皆悟语之庄严，一切皆是语之文字，具足方便而印持。”凡是以文字表示而证悟其义，即是以文字之理而证悟，如本经所说：“依于文字声名聚，凭借词句善诠释，由内揭示隐秘义。”加持者，即显现与空性二者，实为无别，以真实证悟二者之力量，而于真谛无别中本初成佛之加持力自然生起。譬如白布具有染成红色的能力。又如《海洋经》所说：“彼者无别之加持，彼者即是彼之加持，以无二之理自显现，加持奇妙不可思议。”又如《雷霆经》所说：“由不生界之加持，知晓诸法之显现，如是之自性。”现前者，即真谛无别，是超越心识之境地，以清净之传承，现量证悟远离能所二取之无别境界。譬如，以清净之眼，现量见到白色海螺，此现见即是海螺颜色之实相。又如《海洋经》所说：“自生自显此诸法，于无二自智不生中，清晰现前无有怀疑，是说一切证悟之最胜。”又如《雷霆经》所说：“不依赖于他，不相违背，以现量之智慧而决断。”
English
For example, the false imputation of mistaking a prince for a commoner, and the valid cognition of ascertaining him as a prince, both are the same in essence as a prince. As it is said in the Ocean Sutra: "In the realm of Dharmata, the principle is one, all self-appearing phenomena, all are realized as the mind of Bodhi." And as it is said in this very text: "All Tathagatas and all dharmas are characterized by being one in the nature of primordial Buddhahood." The principle of letters is that the radiance of mind itself, which is unborn, spontaneously appears as the body, speech, and mind of deities, the unceasing play. It is realized by being represented by indicative letters, like pointing to the moon with a finger. Furthermore, as it is said in the Ocean Sutra: "Whatever appears as body, speech, and mind, all are realized as the adornment of speech. All are letters of speech, sealed with skillful means." Wherever meaning is realized by being represented by letters, it is realized through the principle of letters, as it is said in this text: "Relying on collections of letters, sounds, and names, well represented by words, revealing the hidden meaning from within." The blessing is that the two, appearance and emptiness, are in fact inseparable. Through the power of truly realizing these two, the blessing of primordial Buddhahood arises naturally in the inseparability of truth. For example, just as white cloth has the ability to be dyed red. Furthermore, as it is said in the Ocean Sutra: "That very inseparable blessing, that very blessing of that, self-appearing in the manner of non-duality, the wondrous blessing is inconceivable." And also in the Fierce Lightning Sutra: "From the blessing of the unborn realm, knowing all dharmas to be appearances, such is its very nature." The manifest one is that the inseparability of truth is beyond the realm of the mind, because with a pure lineage, the state of being free from the object of inseparability is manifestly realized. For example, just as with pure eyes, the manifest seeing of a white conch shell is the very nature of the conch's color. Furthermore, as it is said in the Ocean Sutra: "These self-arisen, self-appearing dharmas, in the unborn state of non-dual self-awareness, are clearly manifest without doubt, said to be the supreme of all realizations." And also in the Fierce Lightning Sutra: "Not relying on others, not contradicting, decided by manifest wisdom."