Tibetan
་སོགས་པ་ལས་ངན་གྱི་རྒྱུན་གཅོད་པའི་ཕྱིར་བསྒྲལ་བས་ཚོགས་གཉིས་རྫོགས་པས་ན་སྲོག་གཅོད་སྤོང་བའི་སྡོམ་པའི་ངོ་བོ་དང་ཡོན་ཏན་ཡར་ལྡན་དུ་འདུས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡང་དཀོན་བརྩེགས་ཀྱི་ཉེ་བ་འཁོར་གྱིས་ཞུས་པའི་སྐབས་ལས། ཇི་ལྟར་སྒྱུ་མ་མཁན་གྱི་འཇིག་རྟེན་ན། །སེམས་ཅན་བརྒྱ་ཕྲག་མང་པོར་སྤྲུལ་བྱས་ཏེ། །སྤྲུལ་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་བསད་གྱུར་ཀྱང་། །སྒྱུ་མ་དེ་དག་བསད་པ་ཡོད་མིན་ལྟར། །འགྲོ་བ་འདི་དག་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་ཏེ། །འདི་ལ་མཐའ་ནི་ནམ་ཡང་དམིགས་སུ་མེད། །གང་དག་དེ་ལྟར་མཐའ་ཡས་མེད་བྱེད་པ། །དེ་དག་འཇིག་རྟེན་ན་ནི་ཚོར་བ་མེད། །གང་དག་རང་བཞིན་མེད་ཆོས་འདི་ཤེས་པས། །དཔའ་བོ་དེ་དག་འཇིག་རྟེན་མྱ་ངན་འདའ། །ཞེས་སོ། །མ་བྱིན་ལེན་ནི། བདེན་པ་གཉིས་ཀ་དབྱེར་མེད་པས། །ཞེས་སོགས་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སེམས་ཉིད་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་དབྱེར་མེད་པས་དོན་དམ་པ་མ་དམིགས་ཤིང་། ཐ་སྙད་ཀུ ན་རྫོབ་ཏུའང་མ་གྲུབ་པས་བདག་གཞན་ཐ་དད་མེད་པར་རྟོགས་པ་ལ། རྫས་དང་བདག་པོ་གཉིས་ཀ་གཞན་ན་མེད་པའི་ཕྱིར། འཕྲུལ་དགའི་ལྷ་རྣམས་རང་གིས་སྤྲུལ་པའི་ལོངས་སྤྱོད་ལེན་པ་ལྟར་ཅི་བླངས་ཀྱང་བདག་ ཉིད་ལས་མི་འདའ་བར་ཤེས་པས་དོན་ལ་བླང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཉེས་པས་མི་གོས་པ་དང་། འཇུངས་པ་ལས་བླངས་ཏེ་བཀྲེན་པ་ལ་སྟེར་བ་སོགས་གཞན་དོན་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་མ་བྱིན་ལེན་སྤང་བའི་སྡོམ་པ་འདུས་ཤིང་རྣམ་པར་དག་པ་སྟེ། དཀོན་བརྩེགས་ལས། ཇི་ལྟར་སྒྱུ་མས་སྒྱུ་མའི་ནོར་བླངས་ཏེ། །རྨི་ལམ་ནང་བཞིན་དགོས་པ་དེར་སྤྱད་ཀྱང་། །དེ་ལ་ལས་མེད་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མེད། །དེ་བཞིན་ཆགས་མེད་ཡེ་ཤེས་འདིར་བསླབས་ཏེ། །མྱ་ངན་འདས་པ་དམ་པ་མཆོག་ཞིར་འགྲོ། །ཞེས་དང་། རྡོ་རྗེ་ལས། འཇུངས་པ་རྣམས་ལས་ནོར་བླངས་ཏེ། །སེམས་ཅན་བཀྲེན་ལ་བྱིན་པར་བྱ། །དེ་ཕྱིར་མི་ཡི་བདག་པོ་དང་། །ཕྱུག་པོ་རྣམས་ཀྱི་ནོར་འཕྲོག་གོ །ཞེས་སོ། །རྫུན་སྨྲ་བ་ནི། །ཆོས་རྣམས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ལ། །ཞེས་སོགས་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་མེད་བཞིན་དུ་ལོག་རྟོག་གིས་བཏགས་པའི་ཞེན་བློ་ལ་སྣང་བ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རྫུན་ནོ། །ཞེན་པ་ཉིད་སྣང་བ་ལས་མིང་ཚིག་ཏུ་བཏགས་ནས་དེ་ལ་བདེན་པར་འཛིན་པ་ནི་རྗེས་སུ་སྤྱོད་པའི་རྫུན་ཏེ། ཡུམ་བར་མ་ལས། རབ་འབྱོར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་དངོས་པོ་མེད་པ་སྟེ། གང་བརྗོད་ཅིང་སྣང་ལ་བཏགས་པ་དེ་དག་ནི་གློ་བུར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྫུན་པའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་དག་ལས་ཀྱང་འགལ་
Chinese
等，为了断绝恶业之流而进行救度，通过圆满二资粮，从而具备了戒除杀生的戒律的体性和功德。正如《宝积经》中近眷所请问的章节所说： “如幻术师之世间，化现成百千众生，所有化现彼等皆杀害，如彼幻术无有杀害。此等有情如幻之自性，于此何时亦无有边际。何者如是无边亦不作，彼等于世间中无有感觉。何者知晓此无自性之法，彼等勇士于世间中灭度。” 偷盗：以二谛无别故。 等，一切法皆是心性，与二谛的自性无别，因此胜义谛中无所缘，世俗谛中也无所成立，证悟到自他无有差别。因为物质和所有者二者都不存在于他处。如同他化自在天的天人们取用自己所化现的受用，无论取用什么都不会超出自身，明白这个道理，实际上没有取用，因此不会被罪过沾染。从吝啬者那里取走，布施给贫困者等，转变为利他，因此具足了戒除偷盗的戒律，并且完全清净。如《宝积经》所说： “如幻师取幻化之财物，如梦中般于所需处享用，于彼无有业亦无有异熟。如是于此修习无著之智慧，趋往寂灭殊胜之涅槃。” 以及《金刚经》所说： “从吝啬者处取财物，布施于贫困之有情。因此夺取人之主，以及富人之财物。” 妄语：诸法如幻。 等，一切法本来不存在，却因颠倒妄想而执着，显现于执着心识，这是自性之妄语。执着本身从显现中被安立为名言，并执着其为真实，这是随行之妄语。如《中观根本慧论释》所说： “善现，一切法自性皆无实有，凡所言说及显现安立者，皆是虚妄故。” 从这些中违背
English
etc., in order to cut off the stream of evil deeds, deliverance is performed, and by perfecting the two accumulations, the essence and qualities of the vow to abstain from killing are fully assembled. As it is said in the chapter of the Questions of the Near Retinue in the Jewel Heap Sutra: "Like the world of a magician, Having emanated hundreds of thousands of sentient beings, Even if all those emanations are killed, It is not that those illusions are killed. These beings are of the nature of illusion, There is never any limit to this. Those who make such limitless non-existence, They have no feeling in this world. Those who know this dharma of no self-nature, Those heroes pass beyond sorrow in this world." Taking what is not given: Because both truths are inseparable. etc., all dharmas are the very nature of mind, inseparable from the nature of the two truths, therefore the ultimate is not objectified, and the conventional is not established, realizing that self and other are not different. Because neither substance nor owner exists elsewhere. Just as the gods of Paranirmitavasavartin take the enjoyment of their own emanations, no matter what they take, they know that it does not go beyond themselves, therefore there is no taking in reality. Therefore, they are not stained by faults, and taking from the stingy and giving to the poor, etc., becomes beneficial to others, therefore the vow to abandon taking what is not given is assembled and completely pure. As it is said in the Jewel Heap Sutra: "Just as a magician takes the wealth of illusion, And uses it where needed as in a dream, There is no karma or ripening for that. Likewise, having trained here in unattached wisdom, One goes to the supreme peace of noble nirvana." And as it is said in the Vajra Sutra: "Having taken wealth from the stingy, Give it to sentient beings in poverty. Therefore, seize the wealth of the lords of men, And the rich." False speech: Dharmas are like illusions. etc., all dharmas are non-existent, but appear to the clinging mind that is imputed by wrong thought, this is the lie of self-nature. Clinging itself is established as name and word from appearance, and clinging to it as true is the lie of following. As it is said in the Intermediate Mother Sutra: "Subhuti, all dharmas are without inherent existence, whatever is spoken and appears and is imputed is false because it is adventitious." Violating from these
Tibetan
བར་སྨྲ་བ་ནི་ལོག་པའི་རྫུན་ནོ། །དེས་ན་བདེན་པ་ཉིད་མ་གྲུབ་ན་དེ་ལ་ལྟོས་པའི་རྫུན་པ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་བདེན་པར་འཛིན་པ་ཟད་དེ་རྫུན་པར་ཤེས་པས་རྫུན་སྨྲས་ནའང་། ཉེས་པས་མི་གོས་ཤིང་། ཇི་ལྟར་ཕན་པ་དེ་ལྟར་སྨྲས་པས་གཞན་དོན་དུའང་འགྱུར་པའི་ཕྱིར་རྫུན་སྨྲ་བ་སྤང་བའི་སྡོམ་པ་འདུས་ཤིང་རྣམ་པར་དག་སྟེ། དཀོན་བརྩེགས་ལས། ཇི་ལྟར་ཆང་བ་བཅངས་ཏེ་བྱིས་པ་ལ། །སྟོན་ཞིང་ངག་ཏུ་ཡོད་ཅེས་བརྗོད་བྱས་ནས། །དེ་ཡིས་ཆང་བ་སྟོང་པ་མཐོང་ནས་ནི། །བྱིས་པ་དེ་ནི་ཆོ་ངེས་ངུ་བ་ལྟར། །དེ་བཞིན་སངས་རྒྱས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པར། །སེམས་ཅན་ཚུལ་ལ་མཁས་ཤིང་མཁྱེན་པ་རྣམས། །ཆོས་རྣམས་འདི་ཀུན་གསོག་གསོབ་མཁྱེན་གྱུར་ནས། །འཇིག་རྟེན་དག་ལ་ཡོད་དང་མེད་ཅེས་སྟོན། །ཅེས་དང་། རྡོ་རྗེ་ལས། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཕན་སྤྱོད་པས། །རྟག་ཏུ་དམ་ཚིག་བླ་མའི་ནོར། །སེམས་ཅན་སྲོག་ནི་སྲུང་ བའི་ཕྱིར། །རྫུན་དུ་ཡང་ནི་སྨྲ་བར་བྱ། །ཞེས་སོ། །མི་ཚངས་སྤྱོད་ནི། མ་ཆགས་པ་ལ་ཆགས་པ་དང་། །ཞེས་སོགས་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་སེམས་ཉིད་དུ་རང་སྣང་བས་ཡུལ་སེམས་གཉིས་མེད་དུ་གསལ་བ་ལ། གཉིས་སུ་ཞེན་ཅིང་ཆགས་པའི་དུས་ན། སེམས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོར་ཤེས་པའི་ལྟ་བ་དང་། འདུ་ཤེས་གསུམ་ལྡན་གྱི་སྒོོམ་པ་དང་། ཐབས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་གསུམ་གྱིས་ཟིན་ན་ཆགས་པའི་རོ་ཡེ་ཤེས་སུ་གསལ་བའི་ཕྱིར་སྤྱད་ཀྱང་ཉེས་པས་མི་གོས་ལ། འཛག་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་འགྲུབ་པ་སོགས་དོན་དུ་འགྱུར་བས། མི་ཚངས་སྤྱོད་སྤོང་བའི་སྡོམ་པ་འདུས་ལ་དག་པ་སྟེ། དཀོན་བརྩེགས་ལས། ཇི་ལྟར་རྨི་ལམ་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་དུ། །སྐྱེས་བུ་འདོད་བསྟེན་དེ་ཡང་དེ་འདྲ་སྟེ། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོངས་ལ་དངོས་པོ་མེད། །ལས་མེད་རྣམ་པར་སྨིན་པ་དེ་ཡོད་མིན། །ཞེས་དང་། རྗེ་བླ་མའི་གཏེར་བྱོན་བདེ་གཤེགས་ཀུན་འདུས་ལས། འདི་ནི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ཆེ༔ དགེ་སློང་ཉིད་དུ་ཡང་དག་འགྱུར༔ དེ་ལས་འཆིང་བ་ཀུན་ལྡན་པའི༔ རྟགས་ཙམ་གྱི་ནི་མ་ཡིན་ཏེ༔ གང་ཕྱིར་རྒྱལ་བས་ཆོས་བསྟན་པ༔ རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་མ་གཏོགས་པ༔ ཉོན་མོངས་སྤོང་བར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར༔ གཉེན་པོར་གྱུར་ན་ཐབས་ཤེས་བྱ༔ ཞེས་དང་། རྡོ་རྗེ་ལས། སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་མཉེས་བྱ་དང་། །དམ་ཚིག་རྣམས་ནི་བསྲུང་བ་དང་། །གསང་སྔགས་རིག་པས་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། །གཞན་གྱི་བུད་མེད་བསྟེན་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་བྱང་སྡོམ་དང་མི་འགལ་བ་འདུས་ཚུལ་ནི། བཤད་མ་ཐག་པས་ཀྱང་གོ་བར་འགྱུར་མོ
Chinese
妄语是虚假的谎言。因此，如果真实不存在，那么依赖于它的虚假也不存在。当对一切法执持为真实的观念消失，并了知其为虚假时，即使说谎，也不会被罪过沾染。因为如其所是地说出有益之语，也能利益他人，所以舍弃妄语的戒律是具足且清净的。如《宝积经》中说：『犹如拿着空酒瓶给孩子看，并说里面有酒，当孩子看到酒瓶是空的时候，就会哭闹不止。同样，不可思议的佛陀，对于众生的根器非常了解，他们知道一切法都是虚幻不实的，因此对世人说有或没有。』又如《金刚经》中说：『以利益众生为行为，恒常是殊胜三昧耶的财富。为了守护众生的性命，也可以说谎。』 不净行是指对无执着产生执着等等。当一切法都显现为自心，境与心在光明中无二无别时，如果执着于二元对立，并产生贪执，若能以了知自心本性的见地、具备三种认识的禅修，以及方便的行持这三者来摄持，那么贪执的滋味就会显现为智慧，因此即使行不净行也不会被罪过沾染，并且能成就无漏的智慧等利益。所以，舍弃不净行的戒律是具足且清净的。如《宝积经》中说：『犹如梦幻的自性，男子享乐欲妙也是如此，其自性是空性的，没有实体，没有业，也没有异熟果。』又如宗喀巴大师的伏藏法《诸佛总集》中说：『这是伟大的梵行，真实地转变为比丘，不仅仅是具备束缚的一切表相，因为诸佛所宣说的法，除了形式上的差别之外，在断除烦恼上是相同的，如果成为对治，就应该了解方便。』又如《金刚经》中说：『为了令诸佛欢喜，为了守护誓言，为了以密咒明咒来成就，可以亲近其他人的女人。』 第二，菩萨戒与（上述）不相违背而具足的方式是，通过刚才所说的也能理解。
English
False speech is a false lie. Therefore, if truth does not exist, then the falsehood that depends on it does not exist. When the clinging to all phenomena as true ceases, and they are known to be false, even if one speaks falsely, one will not be stained by faults. Because speaking in a way that is beneficial, one also benefits others, therefore the vow to abandon false speech is complete and pure. As it says in the *Ratnakuta Sutra*: 'Just as one holds an empty bottle of alcohol and shows it to a child, saying that there is alcohol in it, and when the child sees that the bottle is empty, he cries inconsolably. Likewise, the inconceivable Buddhas, who are skilled and knowledgeable in the ways of sentient beings, know that all these phenomena are deceptive and unreal, and so they show the world that they exist and do not exist.' And as it says in the *Vajra Sutra*: 'By benefiting sentient beings, one always has the wealth of the supreme samaya. In order to protect the lives of sentient beings, one may also speak falsely.' Improper conduct refers to attachment to non-attachment, and so on. When all phenomena appear as one's own mind, and the object and mind are clear and inseparable, if one clings to duality and becomes attached, if one is sustained by the view of knowing the nature of one's own mind, the meditation of possessing three recognitions, and the conduct of skillful means, then the taste of attachment will appear as wisdom, so even if one engages in improper conduct, one will not be stained by faults, and one will achieve benefits such as accomplishing immaculate wisdom. Therefore, the vow to abandon improper conduct is complete and pure. As it says in the *Ratnakuta Sutra*: 'Just as in the nature of dreams and illusions, a man enjoys sensual pleasures in the same way, its nature is empty and there is no entity, there is no karma, and there is no ripening.' And as it says in Je Tsongkhapa's treasure text *Dushe Kun Dü*: 'This is great celibacy, truly transforming into a monk, not merely possessing all the signs of bondage, because the Dharma taught by the Victorious Ones, apart from the differences in form, is the same in abandoning afflictions, if it becomes an antidote, one should understand the means.' And as it says in the *Vajra Sutra*: 'In order to please the Buddhas, in order to protect the samayas, and in order to accomplish through secret mantras and vidyas, one may consort with the wives of others.' Secondly, the way in which the Bodhisattva vows are not contradictory and are complete is, it can also be understood by what has just been said.