Tibetan
བླ་མེད་མཆོག་གི་དམ་ཚིག་ཏུ། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པའི་སྐབས་སུ་སྤྱིར་སྡོམ་པ་ལ། སོ་ཐར། བྱང་སེམས། རིག་པ་འཛིན་པའི་སྡོམ་པ་གསུམ་སྟེ། རྔམ་གློག་ལས། དགེ་སློང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། །རྣལ་འབྱོར་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་ཡིན། །ཞེས་དང་། རྗེ་བླ་མའི་གཏེར་བྱོན་ཐུགས་ཐིག་གི་དབང་བྱང་ལས། སོ་སོ་ཐར་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས༔ རིག་འཛིན་ནང་གི་སྡོམ་པའི་ཚོགས༔ ཞེས་སོ། །དེ་གསུམ་ཡང་། རྣམ་པ་འགལ་ལ་ངོ་བོ་ཚང་བ་དང་གནས་གྱུར་པའི་ཕྱིར་འདུས་ཤིང་རྣམ་པར་དག་པའོ། །རྣམ་པ་ཇི་ལྟར་འགལ་ཞེ་ན། །བཞི་སྟེ། ཇི་སྲིད་དུས་ཀྱི་དང་། གང་གི་རྗེས་སུ་བསླབ་པའི་དང་། དངོས་གཞི་གཙོ་བོའ་དབང་དུ་བྱས་པའི་དང་། ཆེད་དུ་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་རོ། །དང་པོ་ནི། །སོ་ཐར་ཇི་སྲིད་འཚོའ་བར་དུ་དང་། བྱང་སྡོམ་སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་ལ་ཐུག་གི་བར་དང་། སྔགས་སྡོམ་འཁོར་བ་མ་སྟོངས་ཀྱི་བར་དུ་ཁས་ལེན་པའི་ཁྱད་པར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། འཕགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་དང་། ས་ཆེན་པོ་ལ་ཞུགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རྗེས་སུ་བསླབ་པའི་ཁྱད་པར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། ཕྱི་ལུས་ངག་གི་སྤོང་བ་བདུན་ལ་བསླབ་པའི་སྦྱོར་བ་ནི་སོ་ཐར། ནང་ཡིད་ཀྱི་ལས་གསུམ་གཙོ་བོར་སྤང་བའི་སྙིང་རྗེ་ལ་བསླབ་པ་ནི་བྱང་སྡོམ། རྟོགས་གོམས་ཀྱི་གདེང་གིས་མཉམ་པའི་དོན་ལས་མི་འདའ་བ་ནི་སྔགས་སྡོམ་མོ། །བཞི་པ་ནི། རང་གི་དོན་དང་། གཞན་གྱི་དོན་དང་། གཞན་དོན་རླབས་པོ་ཆེ་ལ་དམིགས་པ་སྟེ། རིམ་པ་བཞིན་སྦྱར་རོ། །གཉིས་པ་ངོ་བོ་ལ། ཚང་བ་དང་། གནས་གྱུར་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། སོ་ཐར་ནི་གཞན་ལ་གནོད་པའི་སྦྱོར་བ་ལས་ལོག་པ་དང་། བྱང་སྡོམ་ནི་དེའི་སྟེང་དུ་ཕན་འདོགས་པའི་སྦྱོར་བ་ལ་ཞུགས་པ་དང་། སྔགས་སྡོམ་ནི། དེ་གཉིས་ཀ་ལ་ ཞུགས་པའི་སྟེང་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་ཉམས་སུ་བླངས་ཏེ་མཉམ་པ་ཆེན་པོའ་ངང་ནས་གཞན་དོན་རྩོལ་མེད་དུ་མཛད་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པས་ཐམས་ཅད་ཚང་བའི་ཕྱིར། རྒྱུ་མཚན་དེས་སྔགས་ཀྱི་དམ་ཚིག་མ་ཉམས་པར་ཐུབ་ན་འོག་མའི་འདུལ་སྡོམ་རྣམས་ཞར་ལ་ཐུབ་པས་ལོགས་སུ་བསྲུང་མི་དགོས་ཏེ། བྲེ་གསུམ་ཚང་ན་དེ་ནང་དུ་དོ་མི་ཚང་བའི་དོགས་པ་མེད་པ་ལྟར་ཡོན་ཏན་ཡར་ལྡན་དུ་འདུས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ཡང་གསལ་བཀྲ་ལས། ཐེག་ཆེན་དམ་ཚིག་ལ་གནས་ན། །འོག་མའི་འདུལ་སྡོམ་དམ་ཚིག་ཀུན། །བསྲུང་བ་མེད་པར་ཐུབ་པས་ན། །དགེ་སློང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། །རྣལ་འབྱོར་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །གཉིས་
Chinese
在“无上殊胜誓言”等语所说之时，总的来说，律仪有三种：别解脱戒、菩萨戒、持明戒。如《严电》中所说：“比丘菩萨与瑜伽大瑜伽。”又如杰喇嘛的伏藏心滴灌顶文中说：“别解脱与菩提心，持明内部之律仪众。”这三种律仪，由于形态相违而本体圆满，以及转变的缘故，是聚集且完全清净的。形态如何相违呢？有四种：寿命时限的差别、所随学的差别、以正行为主的差别、以及所为目的的差别。第一，别解脱戒是尽形寿受持，菩萨戒是直至证得菩提心为止，密咒戒是直至轮回未空为止，发誓受持的差别。第二，随学阿罗汉、入于大地的菩萨、以及如来，这是随学的差别。第三，外在身语的七种舍弃之学是别解脱戒，内在主要舍弃意之三业，而学慈悲是菩萨戒，以证悟串习的定解，不离平等之义是密咒戒。第四，以自利、利他、以及伟大利他为目标，依次对应。第二，本体方面，有圆满和转变两种。第一，别解脱戒是断除损害他人的行为，菩萨戒是在此基础上，进入利益他人的行为，密咒戒是，在这两者之上，修持佛陀的事业，于大平等性中，不费力地成办他利之方便善巧，因此一切圆满。由于这个原因，如果能不违越密咒的誓言，就能顺带守护下部的调伏律仪，不需要单独守护。如同三升的容器满了，就不必担心里面装不满两升的东西一样，这是因为功德向上增盛聚集的缘故。如《光明疏》中所说：“安住大乘誓言中，下部调伏诸律仪，无需守护亦能持，比丘菩萨与瑜伽，大瑜伽士即如是。”
English
In the context of phrases like "Supreme and excellent samaya," generally, there are three types of vows: Pratimoksha vows, Bodhisattva vows, and Vidyadhara vows. As stated in the "Fierce Lightning": "Bhikkhus, Bodhisattvas, and Yogis, Great Yogis." Also, in the empowerment text of the Mind Drop treasure revelation of Je Lama: "Pratimoksha and Bodhicitta, The assembly of inner vows of Vidyadharas." These three, due to their conflicting forms yet complete essence, and because of transformation, are gathered and entirely pure. How do the forms conflict? There are four distinctions: the duration of the commitment, what is followed, what is primarily practiced, and the purpose. First, the Pratimoksha vow is maintained for as long as life lasts, the Bodhisattva vow until the attainment of Bodhicitta, and the Mantra vow until Samsara is empty, this is the difference in commitment. Second, following the Arhats, the Bodhisattvas who have entered the great Bhumis, and the Tathagatas, this is the difference in what is followed. Third, the practice of abandoning the seven actions of body and speech is Pratimoksha; primarily abandoning the three actions of mind and training in compassion is the Bodhisattva vow; not straying from the meaning of equality with the certainty of realization and habituation is the Mantra vow. Fourth, aiming at one's own benefit, the benefit of others, and the great benefit of others, apply them in sequence. Second, regarding the essence, there are two aspects: completeness and transformation. First, the Pratimoksha vow is abstaining from actions that harm others, the Bodhisattva vow is engaging in actions that benefit others on top of that, and the Mantra vow is, on top of both, practicing the deeds of the Buddhas, being skilled in the means of effortlessly accomplishing the benefit of others within the great equality, therefore everything is complete. For this reason, if one can keep the Mantra vows without transgression, one can incidentally keep the lower Vinaya vows, and there is no need to guard them separately. Just as when a three-bushel container is full, there is no worry that it cannot hold two bushels, it is because the qualities are gathered in an upwardly increasing manner. As stated in the "Clear Illumination": "If one abides in the Mahayana samaya, All the Vinaya vows of the lower levels, Can be kept without guarding, Bhikkhus, Bodhisattvas, and Yogis, Great Yogis are like that."
Tibetan
པ་གནས་གྱུར་པས་རྣམ་པར་དག་པ་ནི། ཉོན་མོངས་པ་རང་ག་མར་སྤྱད་པའི་སྒོ་གསུམ་གྱི་ལས་ཀྱིས་འཁོར་བར་འཆིང་མོད། དེ་ཉིད་ཤེས་རབ་དང་སྙིང་རྗེ་ཕྱོགས་གཅིག་གི་རྩིས་བཟུང་སྟེ་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་སྤོང་བའི་སྡོམ་པ་ལ་ཞུགས་པ་ན་མཐོ་རིས་དང་ཐར་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་ལ། དེ་ཉིད་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཆེན་པོའ་རྩིས་ཟིན་པས་གཞན་དོན་གྱི་བྱ་བ་ལ་སྤྱད་པ་ན་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་གྲོལ་བའི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་དང་། དེ་ཉིད་ཀྱང་ཐབས་ཤེས་ཆེན་པོའ་ཡང་ཆེན་པོས་ཟིན་པར་སྤྱད་ན་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་འབད་རྩོལ་མེད་པ་ལྷུན་གྱིས་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་ཟངས་རྡོ་བཞུ་བས་ཟངས་དེ་ལ་རྩིས་བཏབ་ན་གསེར་དུ་འགྱུར་བ་བཞིན་སྒོ་གསུམ་གྱི་བྱ་བ་གཞི་གཅིག་ལའང་ཐབས་ཆེ་ཆུང་གིས་གོང་མ་གོང་མར་གནས་འགྱུར་བ་ཡིན་ལ། དེ་བས་ན་སོ་ཐར་གྱི་གཞན་གནོད་གཞི་བཅས་སྤང་བ་དང་བྱང་སྡོམ་གྱི་གཞན་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་ལྡོག་ཆ་གཉིས་པོ་དེ་རྫས་གོང་འཕེལ་གྱི་ཚུལ་གྱིས་སྔགས་ཀྱི་སྡོམ་རྫས་སུ་ངོ་བོ་གནས་འགྱུར་ཞིང་། མཉམ་པ་ཆེན་པོའ་ཐབས་ཀྱིས་མ་ཟིན་པའི་ཐ་མལ་སྣང་ཞེན་གྱི་ལྡོག་ཆ་རེ་ཡོད་པ་དེ་རྩ་བ་ནས་བཏང་ནས་མཉམ་པ་ཆེན་པོའ་ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། སྣང་བས་མུན་པ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཚུལ་གྱིས་མཉམ་པ་ཆེན་པོའ་དམ་ཚིག་ཏུ་འོག་མའི་འདུལ་སྡོམ་རྣམས་འདུས་ཤིང་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་ཁ་ཅིག་འདི་སྙམ་དུ། སྡོམ་པ་འོག་མ་གཉིས་གོང་མར་འདུས་ཤིང་རྫོགས་ པ་མི་འཐད་དེ། སོ་ཐར་གྱི་གཞན་གནོད་གཞི་བཅས་སྤོང་བ་དང་། བྱང་སྡོམ་གྱི་གཞན་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་ལྡོག་ཆ་གཉིས་སྔགས་སྡོམ་གྱིས་མི་སྤང་བའི་དམ་ཚིག་དངོས་སུ་འགལ་བར་སྣང་བའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མི་འགལ་བར་འདུས་ཚུལ་སྟོན་ཏེ། དེ་ལ་སོ་སོ་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་ནི། ཕས་ཕམ་བཞི་བྱུང་ན་རྩ་བ་ཞིག་པར་གསུངས་པ་ལས། འདིར་གནས་ལུགས་རྟོགས་པའི་གདེང་གིས་ཟིན་ན་ཇི་ལྟར་སྤྱད་ཀྱང་མི་གོས་པས་ངོ་བོ་ཡར་ལྡན་དང་སླར་ཚོགས་སུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཡོན་ཏན་ཡར་ལྡན་ཏེ། སྤྱིར་བཤད་པའོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་སྲོག་གཅོད་པ་ནི། ཡོད་མེད་དབུ་མ་མི་དམིགས་ཤིང་། །ཞེས་སོགས་ཏེ། བདག་གཞན་གཉིས་ཀ་སེམས་ཉིད་དུ་གསལ་ཞིང་། དེ་དོན་དམ་པར་ཡོད་མེད་དབུ་མའི་མཐའ་གསུམ་དང་བྲལ་ལ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྣང་ཡང་རང་རྒྱུད་པས་སྟོང་པར་རྟོགས་ན། སྲོག་བཅོད་པ་ལྟར་སྣང་ཡང་གཅད་བྱ་གཅོད་བྱེད་མ་གྲུབ་ཅིང་གཅད་དོ་བའི་འདུ་ཤེས་མེད་པའི་ཕྱིར་ཉེས་པས་མི་གོས་ཤིང་། ཞིང་བཅུ་ལ
Chinese
由于基础的转变而完全清净，虽然烦恼以任其自流的方式通过身语意三门之业束缚于轮回，但如果以智慧和慈悲占据一席之地，进入断绝非善行之律仪，则将成为通往善趣和解脱的因。如果以方便和广大智慧占据主导，从事利他之事，则将成为证得无上菩提的因。如果进一步以方便和广大智慧占据主导，那么无需努力，任运成就圆满大菩提。例如，冶炼铜矿石，如果对铜进行加工，就能变成黄金。同样，身语意三门之业，即使是同一个基础，也会因方便的大小而向上转变。因此，别解脱戒律中完全断除的“断除伤害他人”和菩萨戒律中“利益他人”的两个方面，以物质增上的方式，其自性转变为密咒的戒律物质。如果不能以大平等之方便摄持，那么凡夫的显现执着的对立面就会被彻底抛弃，转变为大平等的殊胜方便，如同光明驱散黑暗一般。以这种方式，较低的调伏戒律都包含在大平等的誓言中，并且是完全清净的。在此，有些人会想：较低的两种戒律不可能包含和圆满于较高的戒律中，因为别解脱戒律中完全断除的“断除伤害他人”和菩萨戒律中“利益他人”的两个方面，似乎与密咒戒律中不舍弃的誓言直接相违背。为了表明它们并不矛盾，而是以包含的方式存在，以下进行阐述：对于别解脱戒律来说，如果犯了四种他胜罪，根本戒就会被破坏。然而，在这里，如果被证悟实相的定解所掌握，无论如何行事都不会被染污，因此其自性会向上提升并重新聚集，所以是功德向上提升。这是一般性的解释。具体来说，关于杀生，如云：“有无中观不可得。”等等。自他二者都显现为心性，并且在胜义谛中，远离有无中观的三边。在世俗谛中，虽然显现，但认识到其自性是空性的。因此，即使看起来像杀生，但由于没有能杀所杀，也没有杀生的念头，所以不会被罪业所染污。对于十地
English
The complete purification through the transformation of the ground is such that, although afflictions bind one to samsara through the actions of the three doors of body, speech, and mind when used unrestrainedly, if one engages in vows that abandon non-virtuous actions, holding wisdom and compassion as one's priority, it becomes a cause for higher realms and liberation. If one engages in activities for the benefit of others, being fully governed by skillful means and great wisdom, it becomes a cause for liberation into unsurpassed enlightenment. Furthermore, if one engages being governed by even greater skillful means and wisdom, then the great perfect enlightenment will be spontaneously accomplished without effort. For example, just as smelting copper ore and refining the copper transforms it into gold, the actions of the three doors, even on the same basis, transform to higher and higher states through the magnitude of skillful means. Therefore, the two aspects of completely abandoning harm to others in the Pratimoksha vows and benefiting others in the Bodhisattva vows transform in nature into the substance of the mantra vows through the manner of increasing substance. Abandoning from the root any aspect of ordinary appearance and attachment that is not governed by the means of Great Evenness, it transforms into the extraordinary means of Great Evenness, just like light dispelling darkness. In this way, all the lower Vinaya vows are included and completely purified within the samaya of Great Evenness. Here, some might think: It is not reasonable for the two lower sets of vows to be included and perfected in the higher vows, because the two aspects of completely abandoning harm to others in the Pratimoksha vows and benefiting others in the Bodhisattva vows seem to directly contradict the samaya of not abandoning in the mantra vows. To show that they are not contradictory but exist in an inclusive manner, it is explained as follows: For the Pratimoksha vows, it is said that if the four defeats occur, the root is destroyed. However, here, if one is governed by the confidence of realizing the true nature, one is not defiled no matter how one acts, so the essence is upwardly enhancing and re-accumulating, therefore it is a virtue that is upwardly enhancing. This is the general explanation. Specifically, regarding killing, it is said, "Neither existence nor non-existence, the Middle Way is not observed," and so on. Both self and others are clear as mind itself, and in ultimate truth, it is free from the three extremes of existence, non-existence, and the Middle Way. In relative truth, although it appears, one realizes that it is empty of inherent existence. Therefore, even if it appears like killing, since there is no killer or killed, and there is no concept of killing, one is not defiled by faults. For the ten bhumis