Tibetan
། གང་གཞལ་བྱ་ཆོས་ཅན། གང་གིས་འཇལ་བྱེད་གཏན་ཚིགས། དེ་ལྟར་གཞལ་བའི་གྲུབ་མཐའོ། །དང་པོ་ལ། གཞལ་བྱ་དངོས། དེ་ཤེས་རབ་གང་གི་ཡུལ་ཡིན་པ། ཞར་ལ་དོགས་པ་བསལ་བ་དང་། རྩོད་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ནི། སྐབས་དང་དགོས་ཆེད་ཀྱིས་ཆོས་ཅན་འཇོག་ལུགས་རིགས་གསུམ་དུ་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཡང་རྒོལ་ཕྱིར་རྒོལ་གཉིས་རྩོད་པའི་ཚེ་བུམ་པ་ལྟ་བུ་མཐུན་སྣང་དུ་གྲུབ་པ་གཅིག་ཆོས་ཅན་དུ་འཇོག་སྟེ། དེ་དེར་བཞག་པས། དེ་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་དགོས་པ་ཡོད་དེ། བདེན་གཉིས་ལས། རྒོལ་བ་གཉིས་ཀྱི་ཤེས་པ་ལ། །ཇི་ཙམ་སྣང་བའི་ཆ་ཡོད་པ། དེ་ཙམ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ནི། །དེ་ཚེ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་འབྱུང་། །ཞེས་སོ། །བླ་མས་སློབ་མ་ལ་གདམས་ངག་འབོགས་པའི་ཚེ་བུའི་ཚོགས་བརྒྱད་ཡུལ་དང་བཅས་པ་ཆོས་ཅན་དུ་འཇོག་སྟེ། དེ་དེར་བཞག་པས། བསྟན་བྱ་གདམས་ངག་དེ་བུའི་རྒྱུད་ཐོག་ཏུ་ཁེལ་བའི་དགོས་པ་ཡོད་དོ། །ཡང་དེས་དེ་ལ་གཞུང་འཆད་པའི་ཚེ་དངོས་པོ་གཉིས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཅན་དུ་འཇོག་སྟེ། དེ་དེར་བཞག་པས། དེ་དག་གི་ཆོས་ཉིད་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་དགོས་པ་ཡོད་དོ། །དེ་ལྟར་གསུམ་ལས། འདིར་ཕྱི་མ་ཉིད་དེ། ཇི་སྙེད་འཇིག་རྟེན་འཁྲུལ་པའི་ཆོས། །ཞེས་སོགས་དང་། ལམ་རིམ་ལས། དེ་ཡང་ཡོངས་སུ་བརྟག་གཞི་ནི། །དབང་པོ་ཡུལ་དུ་སྣང་བ་ཀུན། །ཡུལ་རྣམས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད། །དངོས་པོ་སྣ་ཚོགས་པར་སྣང་བས། །འཁོར་དང་འདས་དངོས་ཞེན་སྣང་བརྟག །ཅེས་དང་། ཨིནྡྲ་བྷཱུ་ཏིའི་ལམ་རྣམ་བཀོད་ལས་ཀྱང་། བརྟག་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་གཉིས་ལ་གཞལ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། སྤྱིར་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་ཡིན་ཡང་། ཁྱད་པར་ཚོགས་དྲུག་གི་ཡུལ་ན་ཡོད་དོ། །བི་མ་ལའི་མཚན་ཉིད་སྒྲོན་མར། སྤྱིར་ནི་རྩ་བའི་ཤེས་ཡུལ་དེ། །ཁྱད་པར་ཚོགས་དྲུག་ཡུལ་སྣང་ངོ་། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཞེན་སྣང་ཀུན་བཏགས་ཡུལ་དུ་བྱེད་པའི་རྟོག་ཤེས་དེ་ཉིད་བླ་མའི་མན་ངག་དང་འཕྲད་པས་ཤེས་རབ་དང་པོའ་རྐྱེན་གྱིས་བར་མ་བསམ་པའི་ཤེས་རབ་དུ་གནས་འགྱུར་པའི་ཕྱིར། སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཏེ། ལམ་རིམ་ལས། ཀུན་བཏགས་ཤེས་པ་བར་མར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། རྣམ་བཀོད་ལས། བརྗོད་པའི་དངོས་པོ་སྤྱོད་ཡུལ་ལ། །སོ་སོར་རྟོག་པའི་གཏན་ཚིགས་རྐྱེན། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ལ། གཞལ་བྱ་མེད་པའི་དང་། གཞལ་གྱིས་མི་ལང་བའི་དོགས་པས་སོ། །དང་པོ་ནི། ཡིད་གནས་འགྱུར་པའི་བསམ་ཤེས་ཀྱིས་དངོས་པོ་གཉིས་ཀྱིས་བསྡུ
Chinese
凡所衡量之法，以何衡量之理，如是衡量之宗义。第一，所衡量之事物，是何智慧之境，顺便遣除疑惑，破除诤论。第一，依场合与必要，安立所立之法有三种方式。即，于敌对双方辩论之时，将瓶子等共许显现的事物安立为所立之法。如此安立，有以量成立之必要。如《二谛论》云：“于二诤者之识中，现量所显现之分，即依彼分而，彼时生起随念。”如是说。上师为弟子灌输诀窍之时，将八部鬼神及其处所安立为所立之法。如此安立，有使所教之诀窍落于弟子相续之上的必要。又，彼为彼讲解经论之时，将二谛所摄的一切法安立为所立之法。如此安立，有决定彼等法性之必要。如是三种中，此处为后者。如云：“所有世间迷惑之法。”等。又如《道次第》云：“彼等所应观察之对境，即根识所显现的一切。诸境并非实有，乃阿赖耶识之显现。以显现种种事物故，当观察轮涅实执之显现。”又如因扎菩提之《道次第论》中亦云：“当以二者衡量观察之境。”如是说。第二，总的来说，虽是阿赖耶识之境，然特别是六识之境。如《毗玛拉名称灯论》云：“总的来说，乃根本识之境，特别是六识之境。”如是说。如是，以执著显现作为遍计之境的分别识，与上师之口诀相遇，以第一智慧之缘，转为中间之思慧之故，是各别作意之智慧之境。如《道次第》云：“遍计识转为中间。”又如《论》云：“于言说之事物境，各别作意之理为缘。”如是说。第三，以无所衡量与衡量不足之疑惑故。第一，以意处转变之思识，摄持二谛。
English
Whatever is the subject to be measured, the reason for measuring it, and the tenets of measuring it in that way. Firstly, the object to be measured, which is the object of what kind of wisdom, and incidentally, dispelling doubts and refuting disputes. Firstly, depending on the occasion and purpose, there are three ways to establish the subject of debate. That is, when two opponents are arguing, one that appears to be in agreement, such as a vase, is established as the subject of debate. By placing it there, there is a need to establish it with valid cognition. As it says in the Two Truths: "In the minds of the two opponents, whatever part appears as manifest, then relying on that part, inference will arise at that time." So it is said. When a lama bestows instructions on a student, the eight classes of gods and demons, together with their places, are established as the subject of debate. By placing it there, there is a need for the instructions to be bestowed to fall upon the student's mindstream. Also, when he explains the scriptures to him, all phenomena included in the two entities are established as the subject of debate. By placing it there, there is a need to determine the nature of those phenomena. Of these three, here it is the latter. As it says, "All the deluded phenomena of the world." And so on. Also, as it says in the Lamrim: "Also, what should be thoroughly examined is all that appears as sense objects to the senses. The objects are not existent, but are the appearances of the basis of all. Because various things appear, examine the appearances of attachment to samsara and nirvana." And also, in the Lamrim Namkod of Indrabhuti, it says: "Measure the objects of examination with two." So it is said. Secondly, in general, although it is the object of the alaya consciousness, it is especially present in the objects of the six aggregates. As it says in the Vimala's Lamp of Characteristics: "In general, it is the object of the root consciousness, but especially the appearances of the objects of the six aggregates." So it is said. Thus, since the conceptual consciousness that makes the appearances of attachment the object of imputation, meets with the oral instructions of the lama, and transforms into the wisdom of the intermediate thought due to the cause of the first wisdom, it is the object of the wisdom of individual discrimination. As it says in the Lamrim: "The imputed consciousness transforms into the intermediate." And also, as it says in the Namkod: "The reason for individual discrimination is the cause for the object of the spoken object." So it is said. Thirdly, due to the doubts of not having anything to measure and not being able to measure enough. Firstly, the thought consciousness that transforms the mind-place, holding the two entities together.