Tibetan
་གཞན་སྲས་ཀྱི་ཆོ་ག་ལ་འཇུག་པར་མཛད་དོ། །བཞེད་པ་གཉིས་པ་ལ། བདག་སྔོན་གྱི་སངས་རྒྱས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བདག་གི་སྲས་སུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་ པ་བྱ་བ་དང་། རིགས་མི་ནུབ་ཅིང་ཡོན་ཏན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྲས་སུ་བདག་བྱའོ། །དང་པོ་ནི། བདག་སྲས་ཏེ། ཆོ་ག་གསུམ་གྱིས་ལྷ་བཞི་བཅུ་རྩ་གཉིས་བསྐྱེད་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། གཙོ་བོའ་ཐུགས་ནས་བདག་ཉིད་འཁོར་བའི་ལུས་འཛིན་པ་ཞིག་སྤྲུལ་ཏེ་ཤར་སྒོར་ཐོན་ནས། ༀ། ཆོས་ཀུན་རང་བཞིན་དག་པས་ན། ཞེས་སོགས་ཀྱིས་གསོལ་བ་བཏབ་པས། ལྷ་རྣམས་ཀྱི་སྦྱོར་མཚམས་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་འོད་ཟེར་འཕྲོས། བདག་ལ་ཕོག་པས་སྒྲིབ་པ་སྦྱངས་ཏེ། འོད་དུ་ཞུ་ནས་གསེར་ཞུན་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ལ་སླར་ཡང་གནས་གསུམ་ལས་འཕྲོས་པའི་འོད་ཟེར་འབྲུ་གསུམ་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་ཐིམ་པས། དེ་ཡི་གེ་འབྲུ་གསུམ་དང་། དེ་ཡང་ཧཱུཾ་དུ་བསྒྱུར་ནས་དེ་ཉིད་ཟླ་སྟེང་དུ་བཞག་པ་རླུང་དཀྱིལ་གྱིས་བཏེགས་ནས་ལྷ་ཚོགས་རྣམས་ལ་བསྐོར་བ་ལན་གསུམ་བྱས་ཏེ་གཙོ་བོའི་ཐུགས་ཀར་ཐིམ། སྒལ་ཚིགས་ཀྱི་རྟ་བརྒྱུད། ཡབ་ཡུམ་རོལ་པ་མཛད་པའི་བྱང་སེམས་སུ་གྱུར་ཏེ། ཡུམ་གྱི་མཁར་བབས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ཡབ་ཡུམ་གཉིས་ཀ་འོད་དུ་ཞུ། དེ་བཞིན་དུ་ལྷ་ཀུན་ཀྱང་རོལ་པ་མཛད་དེ་ཞུ། དབུས་ཀྱི་འོད་ལ་ཐིམ་པས་འོད་ཕུང་གཅིག་ཏུ་གྱུར། དེ་ཉིད་ཧཱུཾ་མཱུཾ་དུ་གྱུར་པ་ལས་ཆོ་ག་གསུམ་གྱིས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཡབ་ཡུམ་བསྐྱེད། དེ་ནས་མཁའ་གསང་རློབ་ཅིང་སྦྱོར་བའི་བརྡས་བསྐུལ་ཏེ་གཉིས་སུ་མེད་པར་རོལ་ནས། ཡུམ་གྱི་མཁར་བྱང་སེམས་ལན་གསུམ་སྤྲོས་པས། དང་པོས་ཐིག་གདབ། གཉིས་པས་གཞལ་ཡས་ཁང་གདན་དང་བཅས་པར་རློབ། གསུམ་པས་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ས་བོན་བསྐྱེད་དེ་ཡུམ་གྱི་མཁའ་ན་བཞུགས་པར་བསྒོམ། དེ་ནས་རང་རང་གི་སྔགས་ཀྱིས་ལྷར་བསྐྱེད་ནས་ཕཊ་ཛཿས་མདུན་གྱི་ནམ་མཁར་བཏོན། ཡིག་འབྲུ་གསུམ་གྱིས་སྐུ་བརྟས་པར་བྱ། སྤྲོ་བསྡུའི་སྦྱོར་བས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛ ད་པ་བསྒྲུབས་ཏེ་མི་བསྐྱོད་པ་གཙོ་བོ་ལ་བསྟིམ། གཞན་རྣམས་རང་རང་གི་གནས་སུ་དགོད་ཅིང་སྤྲོ་ན་གཞལ་ཡས་ཁང་གདན་དང་བཅས་པ་བཏོན་ནས་རྟེན་ལ་བསྟིམ་ནའང་རུང་ངོ་། །འདིར་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཡབ་ཡུམ་བསྐྱེད་ནས་མཁའ་གསང་མ་བརླབས་པའི་གོང་དེར་ཡེ་ཤེས་ལྔས་དབང་བསྐུར་བར་དམ་པ་རྒྱན་ལས་བཤད་ཅིང་། རྗེ་རོང་ཟོམ་དང་ ཀུན་མཁྱེན་ཆེན་པོ་ནི་ཞི་བ་ལའང་དེ་ལྟར་མཛད། ཟུར་པ་རྣམས་ཞི་ཁྲོ་གཉིས་ཀ་ལ་ལྷ་ཚོགས་ཐམས་ཅད་བཀོད་གྲུབ་ནས་
Chinese
接著進行其他佛子的儀軌。第二種觀點是，由於我是過去的佛，因此應當成為如來之子，並且由於種姓不滅，功德圓滿，因此我應當成為如來之子。第一種是，我是佛子，通過三種儀軌生起四十二尊神。第二種是，主尊從心中化現一個執持輪迴之身的化身，從東門出來，以「嗡，諸法自性清淨故」等語祈請。諸神的交合之際，菩提心的光芒四射，照耀到我身上，淨化了我的障礙，融化成光，變得像金汁一般，再次從三處放射出具有三字形狀的光芒融入其中。那就是三個字，然後將其轉化為吽（藏文：ཧཱུྃ།，梵文天城體：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：吽），並將其置於月亮之上，由風輪托起，繞諸神三次，融入主尊的心中。脊椎如馬鞭，轉化為父佛母嬉戲的菩提心。由於佛母的子宮降臨，父佛母二者都融化成光。同樣，諸神也都嬉戲而融化，融入中央的光中，變成一個光團。它變成了吽（藏文：ཧཱུྃ།，梵文天城體：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：吽）和穆（藏文：མཱུཾ།，梵文天城體：मुं，梵文羅馬擬音：muṃ，漢語字面意思：穆），通過三種儀軌生起金剛薩埵父佛母。然後，以讚頌空性和秘密，並以交合的手印來激勵，在無二無別的嬉戲中，佛母的子宮三次散發菩提心。第一次是滴精，第二次是讚頌宮殿及其基座，第三次是生起諸神的種子，觀想其安住在佛母的子宮中。然後，以各自的咒語生起為神，以帕（藏文：ཕཊ།，梵文天城體：फट，梵文羅馬擬音：phaṭ，漢語字面意思：帕）和札（藏文：ཛཿ，梵文天城體：जः，梵文羅馬擬音：jaḥ，漢語字面意思：札）將其從前方虛空中取出。以三個字使身體堅固。通過舒展和收攝的交合，成就諸佛的事業，融入不動明王主尊。其他諸神安住在各自的位置，如果舒展，則取出宮殿及其基座，融入所依物中也可以。這裡，在生起金剛薩埵父佛母之後，在未讚頌空性和秘密之前，達瑪嘉那（Dharmākara）論師說要以五智灌頂。榮 सोम（Rongzom Chokyi Zangpo）大師和遍知一切者（Longchen Rabjampa）在寂靜法中也是這樣做的。祖爾派（Zurpa）的諸師在寂靜和忿怒法中，都是在諸神全部安立圓滿之後
English
Then proceed with the rituals for other Buddha-sons. The second view is that, since I am a Buddha of the past, I should become the son of the Tathagata, and since the lineage is indestructible and the qualities are perfectly accomplished, I should become the son of the Tathagata. The first is that I am the Buddha-son, and through three rituals, forty-two deities are generated. The second is that the main deity emanates an emanation from his heart, holding the body of samsara, and comes out of the east gate, and prays with "Om, all dharmas are pure in their own nature," etc. At the juncture of the deities' union, the rays of light of bodhicitta radiate, striking me, purifying my obscurations, melting into light, becoming like molten gold, and again rays of light with the form of three syllables emanate from the three places and dissolve into it. That is the three syllables, and then transforming it into Hūṃ (Tibetan: ཧཱུྃ།, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Chinese literal meaning: Hūṃ), and placing it on the moon, lifted by the wind mandala, circumambulating the assembly of deities three times, and dissolving into the heart of the main deity. The spine is like a horsewhip, transforming into the bodhicitta of the father and mother playing. Due to the descent of the mother's womb, both the father and mother dissolve into light. Similarly, all the deities also play and dissolve, dissolving into the central light, becoming a single mass of light. It transforms into Hūṃ (Tibetan: ཧཱུྃ།, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Chinese literal meaning: Hūṃ) and Mūṃ (Tibetan: མཱུཾ།, Sanskrit Devanagari: मुं, Sanskrit Romanization: muṃ, Chinese literal meaning: Muṃ), from which Vajrasattva father and mother are generated through three rituals. Then, praising emptiness and secrecy, and encouraging with the mudra of union, in non-dual play, the mother's womb emits bodhicitta three times. The first time is to drop the essence, the second time is to praise the palace and its base, and the third time is to generate the seeds of the deities, visualizing them residing in the mother's womb. Then, generating them as deities with their respective mantras, and with Phaṭ (Tibetan: ཕཊ།, Sanskrit Devanagari: फट, Sanskrit Romanization: phaṭ, Chinese literal meaning: Phaṭ) and Jaḥ (Tibetan: ཛཿ, Sanskrit Devanagari: जः, Sanskrit Romanization: jaḥ, Chinese literal meaning: Jaḥ) taking them out from the space in front. Make the body firm with the three syllables. Through the union of expansion and contraction, accomplish the deeds of the Buddhas, and dissolve into the main deity, Akshobhya. Other deities abide in their respective places, and if expanding, take out the palace and its base, and it is also fine to dissolve them into the support. Here, after generating Vajrasattva father and mother, before praising emptiness and secrecy, Dharmākara says to empower with the five wisdoms. Master Rongzom and the Omniscient One (Longchen Rabjampa) also do so in the peaceful practice. The Zurpa masters, in both peaceful and wrathful practices, after all the deities have been completely established
Tibetan
དཀྱུས་བཞིན་མཛད། སུམ་སྟོན་ཉི་མ་གཉིས་ཀའི་སྐབས་སུ་མཛད་པ་ལ། རྟ་སྟོན་གཟི་བརྗིད་ཀྱི་ཞལ་ནས། ལུགས་སྔ་མ་གཞུང་དང་མཐུན་ཡང་འདིར་ཟུར་ལུགས་ལྟར་བྱས་ཞེས་བར་མ་ལ་ཕྱག་ལེན་མཛད། ཁོ་བོ་ནི། ལུགས་སྔ་མ་གཉིས་གང་ལྟར་བྱས་ཀྱང་འགལ་བར་མ་མཐོང་ལ། འོན་ཀྱང་སོ་སོའ་གཞུང་རྩ་བ་དང་བསྟུན་པའི་རྣམ་གཞག་གི་དབང་དུ་བྱས་ན། ཞི་བའི་སྐབས་སུ་ཟུར་པ་ལྟར་འཐད་དེ་དྲྭ་ཆུང་དང་འོད་རིམ་ལས་དེ་ལྟར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དང་། ཁྲོ་བོའ་སྐབས་སུ་རོང་པ་ལྟར་འཐད་དེ། དམ་པ་རྒྱན་ལས་དེ་ལྟར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་སྙམ་མོ། །སུམ་སྟོན་གྱི་ལུགས་དེ་ལ། རྟ་སྟོན་གྱི་ཞལ་ནས་ཕ་རྒྱལ་པོར་དབང་བསྐུར་བའི་བུ་རྒྱལ་རིགས་སུ་ངང་གིས་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་སྔར་བསྐུར་ནས་འོག་ཏུ་བསྐུར་མི་དགོས་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་སྲས་གཉིས་ཀྱི་ཆོ་གའི་སྒོ་ནས་བསྐྱེད་པའི་ཁུངས་ནི། རྒྱ་མཚོ་ལས། རང་བྱུང་དངོས་དང་མི་འགལ་ཞིང་། །འབྲས་བུ་ཉིད་ལ་ལམ་ཤེས་པས། །མ་ལུས་དཀྱིལ་འཁོར་ཐིག་ལེ་རྣམས། །བདག་གི་སྲས་སུ་བསྒོམ་པར་བྱ། །ཞེས་དང་། གང་གིས་གང་ལ་གསོལ་བཏབ་པས། །ཐུགས་རྗེས་བྱིན་རླབས་སྦྱངས་བྱས་ནས། །ཐུགས་ཞུགས་འདྲེས་པར་དབྱེར་མེད་: ན་ངང་། །སྲས་གྱུར་དགོངས་པ་ཅི་ལ་གནས། །ཞེས་དང་། ལམ་དང་འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་ལས། །རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་འོད་ལས་བྱུང་། །བྱིན་རླབས་འབྲས་བུ་དངོས་འབྲེལ་བས། །བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྲས་ཚོགས་བསྒོམ། །ཞེས་སོ། །ཚུལ་འདིའི་མན་ངག་ནི་དྲྭ་ཆུང་དང་འོད་རིམ་སོགས་ལས་འ བྱུང་ངོ་། །བཞེད་པ་གསུམ་པ་ནི། ཆོ་ག་གསུམ་ལས། དང་པོ་གསུང་ཡིག་འབྲུའི་ཆོ་ག་ནི། རྒྱུའི་ཡི་གེ་ལས་ཡི་གེ་བཞི་བཅུ་རྩ་གཉིས་སྤྲོས་ཏེ་གདན་སོ་སོའ་སྟེང་དུ་བཀོད་ལ་རྒྱུ་ཡིག་ཉིད་ཡི་གེ་སྤྱིར་བསྟིམས་ནས། དེ་དག་ལས་སྤྲོ་བསྡུ་བྱ་བའོ། །གཉིས་པ་ཐུགས་ཕྱག་མཚན་གྱི་ཆོ་ག་ནི་ཡི་གེ་རྣམས་འོད་དུ་ཞུ་སྟེ་རྡོ་རྗེ་དང་འཁོར་ལོ་སོགས་སོ་སོའ་ཕྱག་མཚན་དུ་གྱུར་པ་ལས་སྤྲོ་བསྡུ་བྱ་བའོ། །གསུམ་པ་སྐུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཆོ་ག་ནི། ཕྱག་མཚན་རྣམས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས། ཧཱུཾ་བཛྲ་ དྷྲྀཀ་སོགས་སོ་སོའ་བསྐྱེད་སྔགས་བརྗོད་པས་རྒྱལ་བ་བཞི་བཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་སྐུར་བསྐྱེད་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་། ལྷ་སྐུ་བསྒོམ་པའི་མན་ངག་ལས། རྩ་བའི་ཡི་གེ་བསྒོམ་པ་དང་། །ཐུགས་རྟེན་ཕྱག་མཚན་བསྒོམ་པ་དང་། །རྫོགས་པའི་སྐུ་རུ་བསྒོམ་པ་དང་། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་བསྐྱེད་པ་ལྷའི་མཚན་ཉིད་ལ། ཇི་ལྟར་བཞུགས་པའི་ཚུལ། ག
Chinese
如常行事。在松敦（藏文：སུམ་སྟོན།）和尼玛（藏文：ཉི་མ།）二者的场合所作之时，如达敦·孜吉（藏文：རྟ་སྟོན་གཟི་བརྗིད།）所说：“先前的规矩虽然与经文相符，但此处按照祖尔（藏文：ཟུར།）派的规矩来做。”中间派也这样实行。我个人认为，先前两种规矩无论按照哪一种来做，都没有冲突。然而，如果以各自的根本经文相符的仪轨差别来考虑，那么寂静尊的场合按照祖尔派的规矩是合理的，因为小网（藏文：དྲྭ་ཆུང།）和光鬘（藏文：འོད་རིམ།）中就是这样说的；忿怒尊的场合按照绒（藏文：རོང་།）派的规矩是合理的，因为《达玛嘉年》（藏文：དམ་པ་རྒྱན།）中就是这样说的。关于松敦的规矩，如达敦所说：“因为给父亲国王灌顶的儿子自然成为王族，所以先前灌顶后，下面不需要再灌顶。”像这样，生起两位佛子的仪轨的依据是，《海》（藏文：རྒྱ་མཚོ།）中说：“不违背自生之实性，以果位本身了知道，所有坛城明点等，观想为我的佛子。”又说：“谁向谁祈祷，以慈悲加持净化后，心意融入无别：那昂（藏文：ན་ངང་།），成为佛子，意在何处？”又说：“从道和果的差别中，证悟的智慧从光明中产生，加持果位直接相关，观想为善逝的佛子眷属。”此理的口诀是从小网和光鬘等中产生的。第三种观点是，在三种仪轨中，第一种是语文字的仪轨：从根本字展开四十二个字，安置在各自的坐垫上，然后将根本字融入所有字中，从这些字中进行展开和收摄。第二种是意手印的仪轨：将所有字化为光，成为金刚和轮等各自的手印，从中进行展开和收摄。第三种是身圆满的仪轨：从所有手印完全转变后，念诵吽（藏文：ཧཱུཾ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）、班杂（藏文：བཛྲ，梵文天城体：वज्र，梵文罗马拟音：vajra，汉语字面意思：金刚）、德热嘎（藏文：དྷྲྀཀ，梵文天城体：धृक，梵文罗马拟音：dhṛka，汉语字面意思：持）等各自的生起咒，生起四十二位佛的身。就像这样，《观修本尊身之口诀》中说：“观修根本字，观修意之所依手印，观修为圆满身。”第二，生起本尊的特征，如何安住之理，
English
Act as usual. When performed on the occasions of both Sumton and Nyima, as said by Taton Ziji: "Although the previous custom is in accordance with the scriptures, here it is done according to the Zur tradition." The middle ones also practice in this way. I personally do not see any contradiction in doing either of the two previous customs. However, if we consider the differences in the rituals that are in accordance with their respective root scriptures, then in the case of peaceful deities, it is reasonable to follow the Zur tradition, because it is stated as such in the Small Net and Light Garland; in the case of wrathful deities, it is reasonable to follow the Rong tradition, because it is stated as such in the Ornament of the Holy. Regarding the custom of Sumton, as said by Taton: "Because the son who is enthroned as king by his father naturally becomes a member of the royal family, there is no need to enthrone him again below after the previous enthronement." Thus, the source for generating the rituals of the two sons is from the Ocean: "Not contradicting the self-born reality, knowing the path in the fruit itself, all mandalas, bindus, etc., contemplate as my sons." And: "Who prays to whom, after purifying with compassion and blessings, mind enters and is inseparable: Na Ang, what is the intention of becoming a son?" And: "From the difference between the path and the fruit, the wisdom of realization arises from light, blessings and fruit are directly related, contemplate the assembly of Sugata's sons." The oral instructions for this method come from the Small Net and Light Garland, etc. The third view is that among the three rituals, the first is the ritual of speech syllables: from the root syllable, expand forty-two syllables, place them on their respective seats, and then merge the root syllable into all the syllables, and from these syllables, perform expansion and contraction. The second is the ritual of mind hand symbols: transform all the syllables into light, and they become the respective hand symbols such as vajra and wheel, and from them, perform expansion and contraction. The third is the ritual of the fully complete body: after all the hand symbols have completely transformed, recite the generation mantras of each, such as Hum (Tibetan: ཧཱུཾ, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Chinese literal meaning: Hum), Vajra (Tibetan: བཛྲ, Sanskrit Devanagari: वज्र, Sanskrit Romanization: vajra, Chinese literal meaning: Diamond), Dhrika (Tibetan: དྷྲྀཀ, Sanskrit Devanagari: धृक, Sanskrit Romanization: dhṛka, Chinese literal meaning: Holding), and generate the bodies of the forty-two Buddhas. Likewise, in the Oral Instructions for Contemplating the Body of the Deity, it says: "Contemplate the root syllable, contemplate the hand symbols that are the support of the mind, contemplate as the complete body." Second, the characteristics of generating the deity, the way in which they abide,