Tibetan
ནས། དབྱེར་མེད་ཆིག་ཆོད་དུ་རྟོགས་ཏེ་གྲོལ་བ་དགག་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར། བྲེ་བྲག་ཏུ་ཟག་བཅས་ལྟ་བའི་སྐབས་སུ་མཐོང་བའང་ཡོད་དམ་སྙམ་ན། དེ་ཐོས་བསམ་གྱི་ལྟ་ཐོག་ནས་གྲོལ་བས་ཟག་བཅས་སུ་ཆོས་ཉིད་རང་མཚན་རྟོགས་པ་ལྟར་སྣང་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་འདྲ་བའི་གང་ཟག་དེ་རྟོགས་གྲོལ་དུས་གཅིག་པའི་ཕྱིར། སྐད་ཅིག་དེར་མཐོང་ལམ་མངོན་དུ་གྱུར་པའང་དགག་མི་ནུས་སམ་སྙམ་སྟེ། ཨིནྡྲ་བོ་དྷི་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་རྣམ་གྲངས་རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་དམིགས་བཟུང་བ་ལ། མིང་གྲངས་དང་། དོན་གྲངས་སོ། །དང་པོ་ལ། ཉང་ཇོ་མདོ་ནི། ཚོགས་བརྒྱད་པོ་འདི་རྟེན་གཟུགས་ཅན་གྱིས་ཡུལ་ཐ་དད་ལ་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་གྲངས་ཡིན་གསུང་ཞིང་། རྒྱལ་བ་གཡུང་ཡང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཚོགས་བརྒྱད་དུ་བཞེད་ནའང་། འདིར། ཐུགས་ཐིག་ལས། དབང་པོ་དྲུག་གི་ཆར་སྣང་ཡང་། །སྤྱན་ལ་མཆོག་ཏུ་བརྗོད་པ་ནི། །ཤེས་རབ་ཡུལ་ལ་དབྱེར་མེད་པས། །མངོན་ སུམ་རྟོགས་པ་རྟོགས་པའི་མཆོག །རང་རིག་ཡེ་ཤེས་ཚོགས་གཅིག་པུ། །ཞེས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཏེ། ཉང་ཊཱིཀ་པ་ལྟར་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་དྲུག་གི་ལྟ་བར་བཤད་ན་བདེ་བར་མངོན་ནོ། །དེའང་། ལམ་རིམ་ལས། ཤེས་དང་སྤྱོད་ཡུལ་གཉིས་མེད་པས། །ཐམས་ཅད་མ་ལུས་གཅིག་པའི་ངང་། །མ་འདྲེས་ཡོངས་རྫོགས་གསལ་སྟོང་གཟུགས། །ལྟ་དང་ལྟ་བར་བྱར་མེད་པར། །ཕྱོགས་བཅུའི་ཞིང་ཁམས་ཐམས་ཅད་མཐོང་། །གང་དུའང་མ་མཐོང་སྤྱན་གྱི་མཆོག །ཁྱབ་གསལ་རང་བཞིན་གོ་བའི་སྒྲ། །ཐོས་པ་མེད་པར་ཐོས་པའི་ཡུལ། །དང་བས་ཚིམས་བྱེད་ཆོས་ཀྱི་དྲི། །སྣོམ་བྱེད་མེད་པར་ཚོར་བའི་ཤངས། །དོན་བཅུད་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རོ། །མྱོང་བའི་བྱ་བྱེད་མེད་ཉིད་མྱོང་། །ཡང་དག་དོན་ལ་རེག་པ་ཉིད། །རེག་པ་ཀུན་དངོས་རེག་དང་བྲལ། །ཆོས་ཁམས་སྣ་ཚོགས་ཀུན་མཁྱེན་པ། །རང་རིག་རྒྱལ་པོར་རང་སྣང་བའོ། །ཞེས་པས་སོ་སོ་དང་། དེ་བས་བདག་འཛིན་རང་གསལ་བ། །བདག་བཅས་བདག་དང་བྲལ་བས་ཡིད། །དོན་དང་སེམས་ཅན་རྟོག་མེད་གསལ། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན། །ཞེས་པ་ནི། འདིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་མཐོང་ཚུལ་སྤྱིར་བསྟན་པ་ལ་འཆད་ཅིང་། གཞན་དུ་ཚོགས་བརྒྱད་ལྟར་ན། ཤླཽ་ཀ་ཕྱེད་སྔ་མས་ཉོན་ཡིད་དང་། ཕྱི་མས་ཀུན་གཞིའི་ལྟ་བའོ་ཞེས་འདོད་དོ། །གཉིས་པ་ལ། ཉམས་སུ་ལེན་བྱེད་ལམ་གྱི་རིམ་པའི་ལྟ་གྲངས་དང་། བླང་བྱ་རྒྱུད་དོན་གྱི་ལྟ་གྲངས་སོ། །དང་པོ་ནི། ཁྱབ་བྱ་ལམ་ཀུན་ལ་ཁྱབ་བྱེད་ལྟ་བས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་ལམ་རིམ་གྱི་ལྟ་གྲངས་
Chinese
因此，由于无法否定证悟为不可分割的唯一并获得解脱。或许有人会想，在分别观察有漏法时也能见到吗？但那并非像从闻思的角度证悟而显现的有漏法自性。因为那样的人是证悟和解脱同时发生的。或许有人会想，是否也无法否定在那一刹那现证见道？就像因陀罗菩提一样。第三，分别区分种类而执取，分为名称的种类和意义的种类。第一种，娘觉多说：这八识是为了以有形之物断除对不同境的增益，所以是种类。嘉瓦雍也认为是智慧的八识。但在此，《心滴》中说：六根的显现，以眼为最殊胜，因为智慧与境无别，现量证悟是证悟之最。自证智识是唯一的集合。追随其后，像娘 टीका巴一样，如果解释为六识的见解，则显得容易理解。其中，《道次第》中说：由于智慧和所行境二者无别，一切无余处于一体之中，不混杂，圆满清明空性的形象，没有能见和所见，十方一切刹土皆可见。在任何地方都看不到，是眼的殊胜。周遍光明自性的声音，没有听闻而听闻的境。以最初的满足来滋养的法的气味，没有嗅闻而感受的鼻。体验意义精华的味道，体验没有体验的能作和所作。真实意义上的触，触与一切实物触相分离。通晓各种法界，是自证国王的自显现。因此，各自和，因此我执自明。具有我和无我，因此是意。意义和有情无分别清晰，自生智慧通晓一切。这是在此处解释为普遍显示见到一切法无自性的方式。其他地方，如果按照八识，则认为前半句偈颂是染污意，后半句是阿赖耶识的见解。
English
Therefore, since it is impossible to deny the realization of indivisible oneness and attain liberation. Perhaps one might wonder, is it also possible to see when observing contaminated phenomena separately? But that is not like the self-nature of contaminated phenomena appearing to be realized from the perspective of hearing and thinking. Because such a person experiences realization and liberation simultaneously. Perhaps one might wonder, is it also impossible to deny the manifestation of the path of seeing in that instant? Just like Indrabodhi. Third, distinguishing and grasping the categories, there are categories of names and categories of meanings. The first is, Nyang Jo Mdo says: These eight consciousnesses are categories because they sever the superimpositions on different objects with tangible things. Gyalwa Yung also considers them to be the eight consciousnesses of wisdom. But here, in the Thug Thig, it says: Even the appearance of the six senses, the eye is said to be the most supreme, because wisdom is inseparable from the object, direct realization is the supreme of realization. Self-awareness wisdom is the only collection. Following this, like Nyang Tikapa, it seems easier to explain it as the view of the six consciousnesses. Moreover, in the Lamrim, it says: Since wisdom and the object of action are inseparable, everything is completely in a state of oneness, unmixed, completely clear and empty form, without seeing and being seen, all the realms of the ten directions can be seen. Not seeing anywhere, it is the supreme of the eye. The sound of pervasive and clear self-nature, hearing the object without hearing. The smell of the Dharma that nourishes with the initial satisfaction, the nose that feels without smelling. Experiencing the taste of the essence of meaning, experiencing the absence of experiencing the doer and the done. The touch in the true sense, the touch is separated from all tangible touches. Knowing all kinds of Dharmadhatu, it is the self-manifestation of the self-aware king. Therefore, each and, therefore, self-grasping is self-evident. With self and without self, therefore it is mind. Meaning and sentient beings are clearly without discrimination, self-born wisdom knows everything. This is explained here as a general way of showing how to see all dharmas as without self-nature. Elsewhere, if according to the eight consciousnesses, it is believed that the first half of the verse is the afflicted mind, and the second half is the view of the alaya consciousness. Second, there are the view categories of the stages of the path that are practiced, and the view categories of the essential meaning of the lineage to be adopted. The first is: the view categories of the stages of the path because the pervasive view pervades all the pervasive paths.
Tibetan
དགུ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། མཉམ་ཉིད་ངང་ལ་མི་སྐྲག་པས། །མངོན་བྱང་ངེས་པའི་ཤེས་རབ་དང་། །རྣམ་པ་ཀུན་ལྡན་སྟོང་ཆེན་མཐོང་། །རང་རིག་ཡེ་ཤེས་སྙིང་རྗེས་གཟིགས། །ཕྱག་རྒྱ་གཅིག་སྐུ་འབྲས་བུར་བལྟ། །ཐམས་ཅད་གསལ་བའི་ལྟ་བ་དང་། །བར་ཆད་མེད་པའི་ཚོགས་ཆེན་མཐོང་། །དབང་སྒྱུར་མཉམ་ཉིད་མི་གཡོ་བ། །ཡེ་ཤེས་ཀུན་མཁྱེན་ལྟ་བ་དགུ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པནི། རྒྱུད་ཀྱི་དངོས་པོ་རྣམས་ལའང་ཁྱབ་བྱེད་ལྟ་བས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། རྒྱུད་དོན་གྱི་ལྟ་གྲངས་དགུ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། རྒྱུད་དོན་གཟུངས་ཀྱིས་ཟིན་པ་ནི། །དམ་ཚིག་དམ་ཚིག་ཅེས་བྱ་བ། །རང་གི་ལྟ་ བ་དམ་ཚིག་ཡིན། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ལྔ་པ་མ་རྟོགས་པའི་སྐྱོན་ལ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་འཁོར་བའི་གནས་སུ་མཐོང་བའི་སྐྱོན་དང་། དགེ་བའི་ལས་ལ་སྤྱད་ཀྱང་འཁོར་བ་ལས་མི་གྲོལ་བའི་སྐྱོན་ནོ། །དང་པོ་ནི། རྒྱས་པ་ལས། ཡང་དག་ཤེས་པའི་རང་རིག་བློ་མེད་ན། །བདེ་གཤེགས་ཞིང་ཡང་ངན་སོང་གནས་སུ་མཐོང་། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ཉིད་ལས། ཐབས་ལ་མཁས་པས་མ་ཟིན་ན། །ལམ་གྱི་དགེ་སྤྱད་རྟག་སྤྱད་ཀྱང་། །མཐོ་རིས་ལྷ་དང་མིར་སྐྱེ་ཡི། །སྐྱེ་ཤི་མེད་པའི་ས་མི་ཐོབ། །ཅེས་དང་། ལམ་རིམ་ལས་ཀྱང་། སྤྱན་བཟང་ལམ་ཞུགས་ཇི་བཞིན་ཕྱིར། །ལམ་ཀུན་ཟག་ཅིང་འཆིང་བའི་རྒྱུ། །ཞེས་སོ། །དྲུག་པ་རྟོགས་པའི་ཡོན་ཏན་ལ། ངན་སོང་གི་གནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དུ་མཐོང་བའི་དང་། ལས་ཅི་ལ་སྤྱད་ཀྱང་མི་འཆིང་བའི་དང་། འཁོར་བར་མི་ལྡོག་ཅིང་འཚང་རྒྱ་བའི་ཡོན་ཏན་ནོ། །དང་པོ་ནི། རྒྱས་པ་ལས། ཐེག་མཆོག་མཉམ་པའི་དོན་ཉིད་རྟོགས་པ་ན། །ངན་སོང་གནས་ཉིད་འོག་མིན་དགའ་ལྡན་གནས། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། འདི་ཉིད་ལས། བླ་མེད་ཐེག་པར་རབ་ངེས་ན། ཉོན་མོངས་ལས་རྣམས་ཀུན་སྤྱོད་ཀྱང་། །བྱས་ལ་མི་སོགས་ཚོགས་འགྱུར་ཏེ། །ཚུལ་ཁྲིམས་སྡོམ་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི་ལམ་རིམ་ལས། གང་ཞིག་འདི་ལྟར་མཐོང་རྟོགས་པ། །དངོས་གྲུབ་མཆོག་གི་སྙིང་པོ་དེ། །ཆུ་སྲིན་ཕྱག་རྒྱ་ཇི་བཞིན་དུ། །དང་པོ་དོན་རྟོགས་མཐའ་མི་གཏོང་། །སྤྱོད་ཡུལ་ཀུན་ཏུ་ཚད་དཔག་མེད། །ཅེས་སོ། །གཉིས་པ་ཟིན་ཆགས་མེད་པ་སྤྱོད་པ་ལ་དྲུག་ལས། དང་པོ་དགོས་ཆེད་ནི། གཞན་སེལ་སྒྲིབ་པ་བྱང་ཞིང་བག་ཆག་འདག དོན་གཉེར་ཚོགས་རྫོགས་ཤིང་ལྟ་སྒོམ་གྱི་བོགས་འབྱིན་པར་བྱེད་པ་སྟེ། ཁོག་གཞུང་ལས། དེ་ཡང་བདག་གཞན་དོན་ཕྱིར་དུ། །ལམ་རྗེས་མཐུན་པའི་སྤྱོད་པ་ཡང་། །སྐབས་ཀྱི་ཏིང་
Chinese
共有九种。如彼经所说： 不畏惧平等之性， 现证菩提决定之智慧， 见圆满一切相之大空性， 自证智悲而观照。 视一印为身之果， 一切显现之见， 见无碍之大集会， 调伏平等不动摇， 全知智慧有九种。 这是第一种。第二，因为见遍及于续部的诸法，所以续部义之见有九种。如彼经所说：续部义为总持所摄持，名为誓言、誓言，自己的见即是誓言。等等。 第五，未证悟之过患有：将佛土视为轮回之处的过患，以及行持善业亦不能从轮回中解脱的过患。第一种，广经中说：若无真实智慧之自证智，则将善逝佛土亦视为恶趣之处。如是说。第二种，彼经中说：若不以方便善巧摄持，纵然恒常行持道之善行，亦仅生于天界天人与人中，不得无生无死之地。如是说。道次第中也说：善眼如实入道故，一切道皆为有漏且束缚之因。如是说。 第六，证悟之功德有：将恶趣之处视为佛土，无论行持何业皆不束缚，不堕轮回且能成佛之功德。第一种，广经中说：若证悟最胜平等之义，则恶趣之处即是色究竟天与兜率天。如是说。第二种，此经中说：若能确定无疑于无上乘，纵然行持烦恼诸业，亦能成为人等之资粮，且能圆满具足戒律。如是说。第三种，道次第中说：何人如是见解证悟，此乃最胜成就之精华，如摩羯陀鱼之印记，初时证悟其义，最终亦不舍弃，所行之处皆无有限量。如是说。 第二，无执着之行持有六种，第一是目的：遣除他障，清净业障，消除习气，成办所求，圆满资粮，且能增进见解与修行的力量。如《总集经》中说：彼亦为自他之利益，与道相符之行持，于时之定
English
There are nine. As it says in that very text: Not fearing the nature of equality, Manifestly realizing the wisdom of certainty, Seeing the great emptiness endowed with all aspects, Seeing with self-awareness, wisdom, and compassion. Viewing the one mudra as the fruit of the body, The view of all things being clear, Seeing the great assembly without obstruction, Subduing equality, unmoving, The all-knowing wisdom has nine aspects. That is the first. Second, because the view pervades all the objects of the tantras, there are nine aspects of the view of the meaning of the tantras. As it says in that very text: The meaning of the tantra is held by the dharani, called samaya, samaya, one's own view is the samaya. And so on. Fifth, the faults of non-realization are: the fault of seeing the Buddha-field as a place of samsara, and the fault of not being liberated from samsara even if one engages in virtuous actions. The first, in the Extensive Sutra, says: If there is no self-aware wisdom of true knowledge, then even the Sugata's Buddha-field is seen as a place of evil destinies. Thus it says. The second, in that very text, says: If not grasped by skillful means, even if one constantly engages in virtuous practices on the path, one will only be born in the heavens as gods and humans, and will not attain the state of no birth and no death. Thus it says. The Stages of the Path also says: Because the good eye enters the path as it is, all paths are defiled and the cause of bondage. Thus it says. Sixth, the qualities of realization are: the qualities of seeing the place of evil destinies as a Buddha-field, not being bound by whatever actions one engages in, not falling back into samsara, and being able to attain Buddhahood. The first, in the Extensive Sutra, says: When one realizes the meaning of the supreme equality, then the place of evil destinies is the Akanishta and Tushita heavens. Thus it says. The second, in this very text, says: If one is certain about the unsurpassed vehicle, even if one engages in all the actions of afflictions, they will become the accumulation of humans and others, and one will be perfectly endowed with the vows of morality. Thus it says. The third, the Stages of the Path says: Whoever sees and realizes in this way, that is the essence of the supreme accomplishment, like the mark of the makara fish, one realizes the meaning at the beginning and does not abandon it at the end, and there is no limit to where one goes. Thus it says. Second, the practice of non-attachment has six aspects, the first is the purpose: to eliminate other obstacles, purify obscurations, eliminate habitual tendencies, accomplish what is sought, perfect the accumulations, and increase the power of view and meditation. As it says in the Compendium Sutra: That is also for the benefit of oneself and others, the practice that is in accordance with the path, at the time of samadhi.