Tibetan
ར་འགལ་ཆོས་སུ་གནས་པའི་ཕྱིར་དང་། ཐུན་མོང་གི་ལུང་ལས་ཀྱང་། མ་མཐོང་མཐོང་ཕྱིར་མཐོང་བའི་ལམ། ཞེས་པས་གནོད་དེ་ཟག་བཅས་སུ་མཐོང་ཟིན་པའི་ཕྱིར། མ་མཐོང་བའི་དོན་གསར་དུ་མཐོང་དུ་མེད་དོ། །དེའང་སྐྱོན་མེད་དེ། བོགས་འགྲོར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། དེ་འདྲ་ཟག་མེད་མཐོང་ལམ་ཐོབ་ནས་ཀྱང་། ད་དུང་སྒོམ་ལམ་གྱིས་རྒྱུན་བསྲིང་ཞིང་། མཉམ་རྗེས་གཉིས་མེད་དུ་སློབ་དགོས་པར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ལམ་རིམ་ལས། དཀྱུས་སར་ཕྱིན་པའི་ཅང་ཤེས་བཞིན། །ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་བདག་པོའ་དོན། །ཞེས་ཚེ་དབང་གིས་ཀྱང་རང་གི་ལྟ་སྒོམ་ལ་རྩལ་སྦྱོང་དགོས་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར། ཟག་པ་ཡོད་མེད་ཀྱི་ཁྱད་པར་དུ་མི་འགྲོའོ། །ཡང་ཁ་ཅིག་ན་རེ། ཟག་བཅས་སུ་ཆོས་ཉིད་རང་མཚན་མཐོང་བ་འཐད་དེ། སྐབས་འགྲེལ་ལས། གསུམ་པ་བདེན་གཉིས་རང་མཚན་དུ། །འགོ་མཐོང་གཉིས་མེད་བཟོད་མ་ཐོབ། །ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཟེར་བ་ལའང་། སྐྱོན་སྔར་ལྟར་འབབ་ཅིང་། ལུང་གི་དོན་ཡང་། འགོ་མཐོང་ཞེས་པའི་ཚིག་གིས་རང་མཚན་མཐོང་བའི་ལུང་མ་ཡིན་པར་སྒྲོལ་གཡུང་གཉིས་བཞེད་པ་ལྟར་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་མདར་ནག་ན་རེ། ཆོས་ཉིད་རང་མཚན་དེ་ཟག་བཅས་སུ་རང་རིག་མངོན་སུམ་དང་། ཟག་མེད་དུ་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་གྱིས་མཐོང་ཟེར་བའང་། མ་ཡིན་ཏེ། ལམ་རིམ་ལས། རྒྱུ་འབྲས་དུས་གཅིག་རྫོགས་པ་ཡི། །རང་རིག་ཉིད་དུ་དབང་ཐོབ་སྟེ། །དོན་མཐོང་འཇུག་པ་མཐར་ཕྱིན་ལམ། །མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་མྱ་ངན་འདས། །ཞེས་ཚེ་དབང་གིས་ཆོས་ཉིད་རང་རིག་མངོན་སུམ་གྱིས་མཐོང་བར་བཤད་པས་གནོད་དོ། །གཉིས་ པ་ནི། འདིར་རྗེ་སྒྲོལ་གཡུང་གཉིས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཏེ། ཆོས་ཉིད་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཟག་བཅས་སུ་མི་མཐོང་ལ། ཟག་མེད་དུ་མཐོང་ཟིན་པའི་ཕྱིར། ཟག་པ་ཟད་པ་དང་ཆོས་ཉིད་རང་མཚན་མཐོང་བ་དུས་གཅིག་པར་འདོད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཟག་བཅས་སུ་མི་མཐོང་ཞེ་ན། ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་ལམ་གྱི་སྐབས་འདི་ཆོས་ཅན། ཆོས་ཉིད་རང་མཚན་དུ་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་བཏགས་སྤོང་བའི་གཉེན་པོ་མཐོང་ལམ་ཆེན་པོ་རྒྱུད་ལ་མ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར། ཐུན་མོང་གི་སྦྱོར་ལམ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་། དེ་དག་ཟག་བཅས་བསམ་གཏན་ཏེ། །གཉིས་མེད་ཡུལ་བྲལ་དེ་མཐོང་མིན། ཞེས་པས་གསལ་ལོ། །གསུམ་པ་ནི། དེ་ལྟར་ན་རང་མཚན་མཐོང་བར་བཤད་པའི་སྔར་གྱི་ལུང་རྣམས་ཀྱིས་གནོད་དོ་ཞེ་ན། མི་གནོད་དེ། ལྟ་བ་ནི་ཟག་བཅས་ཁོ་ནར་རྣམ་པར་བཅད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྔར་གྱི་ལུང་དོན་ལྟར་འགའ་ཞིག་
Chinese
因为处于相违的法中，而且共同的教证中也说：“未见而见，乃见道。”因此有妨害，因为在有漏中已经见到了，所以未见之义不可能重新见到。这也没有过失，如果说是为了逐渐增长，那是不对的，因为即使获得了无漏见道，仍然需要通过修道来持续，并且必须学习无二双运，因为《道次第》中说：“如至寻常处之觉知，周遍行者乃自主之义。”因此，策旺也说必须在自己的见修行上勤奋练习，所以在有漏无漏的差别上不会有不同。又有些人说，在有漏中见到法性自相是合理的，因为《释论》中说：“第三，于二谛自相中，初见二无之忍未得。”因此，也有人说，过失如前一样，而且教证的意义也不是用“初见”这个词来表示见到自相的教证，而是像卓雍二位所认为的那样是合理的。又麦纳说，法性自相在有漏中以自证现量见到，在无漏中以瑜伽现量见到，这也是不对的，因为《道次第》中说：“因果同时圆满之，自证即得自在权，见义入行至究竟，见法于中证涅槃。”因此，策旺说以法性自证现量见到，所以有妨害。 第二，这里追随卓雍二位的观点，法性自相在有漏中不能见到，而在无漏中已经见到了，因此，有漏灭尽和见到法性自相是同时的。为什么在有漏中不能见到呢？因为具有有漏的道的时候，这个法，不是见到法性自相，因为没有依止断除遍计执的对治见道大的缘故，如同共同的加行道一样。就像那样，也说：“彼等有漏之禅定，无二离境彼不见。”这样就清楚了。第三，如果这样，那么先前所说的见到自相的教证会有妨害吗？不会有妨害，因为见解不是仅仅局限于有漏的缘故，先前教证的意义有些
English
Because it exists in contradictory dharmas, and also in the common scriptures it says, "Seeing what has not been seen, is the path of seeing." Therefore, there is harm, because it has already been seen in the contaminated, so the meaning of what has not been seen cannot be seen anew. This is also without fault, if it is said to be for gradual increase, that is not right, because even after obtaining the uncontaminated path of seeing, it is still necessary to continue through the path of meditation, and it is necessary to learn non-dual union, because in the Lamrim it says, "Like the awareness that has reached a common place, the pervasive goer is the meaning of self-mastery." Therefore, Tshewang also said that one must diligently practice in one's own view, practice, and conduct, so there will be no difference in the distinction between contaminated and uncontaminated. Also, some say that it is reasonable to see the self-nature of dharmata in the contaminated, because in the commentary it says, "Third, in the self-nature of the two truths, the initial seeing of the two non-existences has not been obtained." Therefore, some say that the fault is the same as before, and the meaning of the scripture is not a scripture that expresses seeing the self-nature by the word "initial seeing," but it is reasonable as believed by Drol and Yung. Also, Marna says that the self-nature of dharmata is seen by self-awareness directly in the contaminated, and by yoga directly in the uncontaminated, which is also not right, because in the Lamrim it says, "The cause and effect are perfected at the same time, self-awareness itself obtains the power of mastery, seeing the meaning enters the path to the end, seeing the dharma attains nirvana in it." Therefore, Tshewang said that seeing the self-nature of dharmata by self-awareness directly, so there is harm. Second, here, following the views of Drol and Yung, the self-nature of dharmata cannot be seen in the contaminated, but has already been seen in the uncontaminated, therefore, the exhaustion of the contaminated and the seeing of the self-nature of dharmata are simultaneous. Why cannot it be seen in the contaminated? Because when having the path with contamination, this dharma is not seeing the self-nature of dharmata, because it does not rely on the great path of seeing that is the antidote to abandoning imputation, like the common path of preparation. Just like that, it is also said, "Those contaminated samadhis, non-dual and separate from objects, do not see it." This is clear. Third, if so, then will the previous scriptures that speak of seeing the self-nature be harmful? There will be no harm, because the view is not limited only to the contaminated, the meaning of the previous scriptures is some
Tibetan
ཏུ་རང་མཚན་མཐོང་བའང་མི་འགལ་ཏེ། ལམ་རིམ་ལས། ལྟ་བ་ལྟ་བ་གཙོར་བརྗོད་མོད། །དོན་དུ་ཤེས་རབ་ཀུན་མཉམ་ཉིད། །དེད་དཔོན་རིན་ཆེན་ཇི་བཞིན་དུ། །གདོད་མཐའི་བར་དུ་འདིས་ཤེས་དགོས། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གཞན་དུ་ན། ཟག་བཅས་བསམ་གཏན་གྱིས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དོན་མཐོང་བར་བཤད་པའི་ལུང་ཕལ་ཆེ་བ་ནི། ཆོས་ཉིད་སྤྱིའི་རྣམ་པ་མཐོང་བ་ལ་དགོངས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ཟག་བཅས་སུ་ཐོས་པའི་སྒྲ་སྤྱི་ལ་བརྟེན་ནས་བསམ་ཤེས་ཀྱིས་ཆོས་ཉིད་སྤྱིའི་རྣམ་པ་མཐོང་བས་ལྟ་བའི་དོན་སྤྱིར་རྟོགས་ཏེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་འདྲིས་པར་བསླབས་པས་ཟག་མེད་དུ་བསྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཆོས་ཉིད་རང་མཚན་ངོ་བོ་བསྐྱེད་དུ་བྱར་མེད་པར་མཐོང་ལ། དེ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་བར་དུ་ཕྲ་བའི་སྒྲིབ་པ་རིམ་གྱིས་སྦྱངས་ཏེ་གསལ་བའི་ཁྱད་པར་བསྐྱེད་དུ་བྱས་ཤིང་། མཐར་ཐུག་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་དུས་བཞི་མཉམ་སྦྱོར་བསྐྱེད་དུ་བྱར་མེད་པ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་དེ། དེ་ཉིད་ལས། འོན་ཀྱང་ས་དང་ས་ཡི་རིམ། །དབང་པོ་དང་བའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལ། །ཉེ་རིང་དྲུང་བཞིན་སྟོབས་འཕེལ་བས། །རྒྱུ་རྐྱེན་གོང་འོག་འབྲས་བུར་འབྲེལ། །གསལ་བའི་བྱེ་བྲག་རིམ་པར་འགྲོ། །ཞེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་དབྱེར་མེད་ཆིག་ཆོད་དུ་རྟོགས་པར་མ་ནུས་པ་ལ། ཡེ་ཤེས་ཀུན་ མཁྱེན་ལྟ་བ་དགུ། །ཞེས་ལམ་རང་སའི་སྤྲོས་གཅོད་ཀྱི་ལྟ་བ་སོ་སོར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་། གསལ་བའི་བྱེ་བྲག་རིམ་པར་འགྲོ། །ཞེས་པའི་སྐབས་སུའང་། བཞེད་པ་མི་མཐུན་པ་འདི་ལྟར་མཐོང་སྟེ། གཙང་པ་བྱིས་སྟོན་ནི། གསལ་མི་གསལ་མེད་དེ། ཆོས་ཉིད་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གནས་ཡུན་རིང་ཐུང་ཡོད་དེ། ལམ་གོང་མ་གོང་མར་བགྲོད་པའི་དུས་ན་བརྟན་པ་ཇེ་ཐོབ་ཇེ་ཐོབ་ཏུ་འགྲོ་བ་ཡིན་གསུངས། རྒྱ་གབ་གོང་པ་ནི། གསལ་མི་གསལ་དང་ཡུན་རིང་ཐུང་གཉིས་ཀ་ཡོད་དེ། སྔ་མ་ནི། གསལ་བའི་བྱེ་བྲག་རིམ་པར་འགྲོ། །ཞེས་པས་མངོན་ལ། ཕྱི་མ་ནི། སྤྱི་མདོ་ལས། སྐད་ཅིག་དང་། ཐང་ཅིག་དང་། ཡུད་ཙམ་དང་དེ་མ་ཐག་པ་དང་། ཐུན་ཕྱེད་དང་། ཐུན་དང་། ཞེས་སོགས་གསུངས་པས་གསལ་ལོ་གསུངས། སྒྲོལ་གཡུང་རྣམ་གཉིས་ནི། ལྟ་བའི་ངོས་ནས་གསལ་མི་གསལ་དང་། ཡུན་རིང་ཐུང་མེད་ལ། དེ་དག་ཡོད་པའི་ལུང་རྣམས་ནི། མཐོང་དོན་བསྒོམ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གསལ་མི་གསལ་དང་། ཡུན་རིང་ཐུང་ཡོད་པའི་ལུང་ཡིན་ནོ་གསུངས་ཏེ། ད་དུང་བློ་ལྡན་རྣམས་ཀྱིས་དཔྱད་པར་བྱའོ། །གཞན་ཡང་དབང་རྣོན་ཡང་རབ་ཁ་ཅིག ཐོས་བསམ་གྱི་ལྟ་ཐོག་
Chinese
因此，见到自相也不相违。如《道次第》中所说：“见解见解虽为主，然义智慧皆平等，如商主宝珠一般，初始终末皆需知。”因此之故。否则，大多数经文中说以有漏禅定见到法性之义，是指见到法性总相而言。也就是说，依靠有漏所听闻的总的词句，通过思慧见到法性总相，从而总体上领悟见解之义。通过串习禅定，以无漏修慧能见到法性自相之本体，从那时起到佛地之间，逐渐净除细微的障碍，从而生起明晰的差别，最终使究竟的智慧，生起不可分割的四时俱生智，而得以现前。如彼中所说：“然地与地之次第，根与根之行境，如远近亲疏力增上，因缘上下连果，明晰差别次第行。”如是。因此，对于未能无别唯一地证悟者，有“一切智见九种”之说，这是分别宣说了道自身之断除戏论的见解。又，在“明晰差别次第行”之时，所见到的不同观点如下：藏巴嘉叶顿说：没有明与不明，因为是法性自身的体性。有存在时间的长短，因为在向上趋入更高层次的道时，稳固性会越来越强。嘉嘎贡巴说：既有明与不明，也有时间的长短。前者由“明晰差别次第行”而显现，后者由《总经》中所说的“刹那、顷刻、须臾、当下、半个时辰、时辰”等而显明。卓雍师兄弟二人说：从见解的角度来说，没有明与不明，也没有时间的长短。而那些说有明与不明以及时间长短的经文，是指修习所见之义的禅定有明与不明，以及时间的长短。这些还有待于有智慧的人们去研究。此外，有些根器非常敏锐的人，在闻思的见解之上
English
Therefore, seeing the self-nature is not contradictory. As it is said in the Lamrim: "Although view, view is mainly stated, in meaning, all wisdom is equal. Like the merchant's precious jewel, it must be known from beginning to end." Therefore. Otherwise, most of the scriptures that say that the meaning of Dharma-nature is seen through contaminated meditative concentration refer to seeing the general aspect of Dharma-nature. That is, relying on the general words heard in contamination, through thinking and wisdom, the general aspect of Dharma-nature is seen, thereby generally understanding the meaning of view. By familiarizing oneself with meditative concentration, the essence of the self-nature of Dharma-nature can be seen by the wisdom of uncontaminated meditation, and from then until the Buddha-ground, subtle obscurations are gradually purified, thereby generating the distinction of clarity, and ultimately the omniscient wisdom, generating the inseparable four-time co-emergent wisdom, and becoming manifest. As it is said in that itself: "However, the order of ground and ground, the object of activity of the senses and the senses, like near and far, close and distant, strength increases, causes and conditions above and below are related to the fruit, the distinction of clarity proceeds in order." Thus. Therefore, for those who have not been able to realize non-dually and decisively, there is the saying of "nine kinds of omniscient views," which separately explains the views of cutting off elaboration of the path itself. Also, at the time of "the distinction of clarity proceeds in order," the different views seen are as follows: Tsangpa Jaye Ton said: There is no clarity or non-clarity, because it is the nature of Dharma-nature itself. There is the length of time of existence, because when ascending to higher and higher levels of the path, stability becomes stronger and stronger. Jaga Gongpa said: There is both clarity and non-clarity, and length of time. The former is manifested by "the distinction of clarity proceeds in order," and the latter is manifested by the "instant, moment, short time, immediately after, half an hour, hour," etc. mentioned in the General Sutra. Drol Yung brothers said: From the perspective of view, there is no clarity or non-clarity, and no length of time. And those scriptures that say there is clarity and non-clarity and length of time refer to the meditative concentration of cultivating the meaning of what is seen having clarity and non-clarity, and length of time. These still need to be researched by wise people. In addition, some people with very sharp faculties, on top of the view of hearing and thinking