Tibetan
ན་དུ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་རྫོགས་པའི་ཐབས་སུ་གྱུར་བའི་ནུས་པས་བརྒྱུད་ནས་ལམ་ངེས་རྫོགས་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་ཞིང་། གཞན་དོན་དུ་ཕྲིན་ལས་ཀྱི་ནུས་པ་མི་བསླུ་བར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། སྔ་མའི་འཕྲོས་ལས། རང་:བཞིན་གཞན་ཕན་རྫོགས་མཆོད་བསྙེན་ནས། །ནུས་པའི་དབང་རབ་ལ་སོགས་པའི་བྱིན་ལྡན་རྫོགས་པར་བྱེད། །ཅེས་སོ། །གཉིས་པ་ངེས་རྫོགས་ལ། གོ་དོན། བསླབ་ཚུལ་གྱི་རིམ་པ། སོ་སོར་དབྱེ་བའི་དོན་ནོ། །དང་པོ་ནི། ལམ་སོ་སོའ་ཏིང་ངེ་འཛིན་མཐར་ཕྱིན་པར་སློབ་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་ཉིད་ལྟ་བུ་ལ་མཚོན་ན། ལམ་རིམ་ལས། དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་མཐོང་གོམས་ན། །དགེ་དང་མི་དགེ་གཉིས་སུ་མེད། །རྣམ་རྟོག་མཚན་མ་ཡོངས་མི་འཛིན། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ཏིང་ལྟ་བུ་ལ་མཐར་ཕྱིན་པའི་ཉམས་མ་སྐྱེས་ཀྱི་བར་དུ་བསྒོམས་ནས་མཐར་ཕྱིན་པ་དང་། ལམ་ཕྱི་མ་སྙིང་རྗེ་སྒྱུ་མ་ལ་སྦྱོར་ཏེ། དེ་ལས། སྔོན་དུ་སྟོང་གོམས་རྣལ་འབྱོར་པས། །ཁམས་གསུམ་ཐུགས་རྗེས་གཟུང་བའི་ཕྱིར། །ཡན་ལག་བརྒྱད་སྔོན་བཞིན་བྱས་ནས། །ཡེ་ཤེས་སྒྱུ་མའི་སྙིང་རྗེ་བསྒོམ། །ཞེས་པ་ལྟར་རིམ་པ་བཞིན་སྦྱར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། ལམ་རིམ་ལས། སྲིད་པ་རིམ་པར་སྨིན་ཚུལ་གྱིས། །འཇུག་པའི་ཡན་ལག་ལྔ་རུ་བཞག །ཅེས་པས་ཟག་བཅས་ཀྱི་ལམ་ལ་རྣལ་འབྱོར་ལྔ་སྟེ། སྟོང་པ་ཆེན་པོ། སྙིང་རྗེ་སྒྱུ་མ། ཕྱག་རྒྱ་གཅིག་པ། ཕྱག་རྒྱ་སྤྲོས་བཅས་ཏེ་ཚོགས་ལམ་གྱི་རྣལ་འབྱོར་བཞི་དང་། སྦྱོར་ལམ་ཚོམ་བུ་ཚོགས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་རོ། །འདི་དག་ལ་སྔ་རབས་པ་རྣམས་ཆོས་བདུན་བདུན་གྱི་སྒོ་ནས་འཆད་ནའང་། གཞི་གང་དང་སྦྱར་བ་དང་། སོ་སོའི་སྤྱོད་པ་གཉིས་ནི་སྔར་བཤད་གྲུབ་ལ། ཡིད་ཆེས་པའི་ཁུངས་ནི་ཞར་ལ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། འདིར་རེ་རེ་ཡང་ཆོས་བཞི་བཞིས་སྟོན་ཏོ། །དེ་ལ། དང་པོ་དེ་ཏིང་ལ། ཁྱད་པར་གྱི་དགོས་ཆེད། བསྒོམ་བྱའི་ངོ་བོ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྣམ་གྲངས། རང་གི་འབྲས་བུའོ། །དང་པོ་ནི། སྣང་བ་ལ་རང་རྒྱུད་དུ་ཞེན་པའི་རྟོག་པ་དག་ པར་བྱེད་ཅིང་ཆོས་སྐུའི་རྟོག་པ་རྒྱུ་མཐུན་དུ་བསྒྲུབ་པ་སྟེ། ལམ་རིམ་ལས། མུན་སྣང་དུག་རྩིའི་ཚུལ་བཞིན་དུ། །རྟོག་པའི་དབང་བསྒྱུར་ཏིང་འཛིན་ཡིན། །དོན་དུ་གཉེར་བ་གང་དག་ཀུན། །ཏིང་འཛིན་འདི་ཡིས་བྱེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ངོ་བོ་ནི། མི་དམིགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་བློ་གནས་པར་བྱེད་པ་སྟེ། ཁོག་གཞུང་ལས། དངོས་གྲུབ་མྱུར་དུ་འགྲུབ་འདོད་ན། །ཤིན་ཏུ་མི་དམིགས་དབྱིངས་སུ་བ
Chinese
因此，通过圆满善资粮的力量，使道次第在相续中生起，并且为了利他，事业的力量不会落空。如前文所述：从自性利他圆满供养和修持，到力量的殊胜灌顶等，都能圆满具足。第二，关于决定圆满，包括：意义、修习次第、各自区分的意义。第一，修习各个道的禅定至究竟，例如，就如实性而言，道次第中说：如果习惯于如实性，就没有善与非善的区别，也不会执着于分别念和相。如是等等。第二，像这样的禅定，在没有生起究竟的体验之前，要修习直至究竟，并将后面的道与慈悲幻化相结合。其中说：首先，已经习惯于空性的瑜伽士，为了以慈悲摄持三界，像以前一样做八支，然后修习智慧幻化的慈悲。如是按照次第结合。第三，道次第中说：以世间次第成熟的方式，安立为进入的五个支分。因此，对于有漏之道，有五种瑜伽：大空性、慈悲幻化、一印、有相印，即资粮道的四种瑜伽，以及加行道顶峰资粮的瑜伽。对于这些，前代人虽然以七法七法的方式讲解，但与什么基础相结合，以及各自的行为，之前已经阐述完毕。因为确信的来源顺带产生，所以这里也以四法四法来展示。其中，第一，对于那个禅定，有特殊的必要、所修的体性、禅定的分类、自身的果。第一，是为了清净对显现执着为自性的分别念，并成就法身的分别念作为同类因。道次第中说：像黑暗显现毒药一样，能掌控分别念的是禅定。所有寻求意义的人，都将通过这个禅定来实现。如是。第二，体性是：使心安住于不可得的空性中。窍诀书中说：如果想要迅速成就悉地，就要在完全不可得的法界中
English
Therefore, through the power of perfecting the accumulation of merit, the stages of the path arise in the continuum, and for the sake of benefiting others, the power of activities will not be in vain. As mentioned earlier: From the nature of benefiting others, perfect offerings and practices, to the supreme empowerment of power, etc., all are perfectly complete. Second, regarding definitive completion, it includes: the meaning, the order of practice, and the meaning of distinguishing each. First, training to perfect the samadhi of each path, for example, in terms of suchness, it is said in the stages of the path: If one is accustomed to seeing suchness, there is no distinction between good and non-good, and one will not cling to discriminations and signs. So on and so forth. Second, such samadhi, until the experience of perfection arises, should be practiced until perfection, and the subsequent path should be combined with compassion and illusion. Among them, it says: First, the yogi who is accustomed to emptiness, in order to embrace the three realms with compassion, performs the eight branches as before, and then cultivates the compassion of wisdom illusion. Combine them in order according to the sequence. Third, it is said in the stages of the path: In the way that existence matures in stages, it is established as five branches of entry. Therefore, for the path of contaminated aggregates, there are five yogas: great emptiness, compassion illusion, one seal, sign-possessing seal, which are the four yogas of the accumulation path, and the yoga of the peak accumulation of the joining path. For these, although the former generations explained them in terms of seven dharmas and seven dharmas, what basis to combine with, and the respective behaviors, have been explained earlier. Because the source of conviction arises incidentally, here also it is shown with four dharmas and four dharmas. Among them, first, for that samadhi, there is a special need, the nature of what is to be cultivated, the classification of samadhi, and its own fruit. First, it is to purify the discriminations that cling to appearances as self-nature, and to accomplish the discriminations of the dharmakaya as a similar cause. It is said in the stages of the path: Like the appearance of darkness and poison, the samadhi that controls discriminations. All those who seek meaning will be realized through this samadhi. So it is. Second, the nature is: to make the mind abide in the unattainable emptiness. It is said in the pith instruction book: If you want to quickly achieve siddhi, you must be in the completely unattainable dharmadhatu.
Tibetan
སྒོམ། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་རྣམ་གྲངས་ནི། སྣང་སྟོང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ། ལམ་རིམ་ལས། གཉིས་མེད་ལྷུན་མཉམ་དེ་བཞིན་ཉིད། །ཅེས་སོ། །བཞི་པ་འབྲས་བུ་ནི། དོན་དམ་མངོན་དུ་བྱེད་པས་མཚན་རྟོག་ལས་གྲོལ་བའོ། །ཞར་བྱུང་སྐབས་འཕྲོས་ཀྱི་རྩོད་སྤོང་ནི། ཁ་ཅིག ལམ་གོང་འོག་ལ་བཟང་ངན་ཡོད་དམ་མེད་ཟེར་ན། བསྒོམ་བྱ་ཆོས་ཉིད་ལ་བཟང་ངན་མེད་མོད། འོན་ཀྱང་ལམ་པའི་སེམས་ལ་བོགས་དབྱུང་བའི་ཆ་ནས་ལམ་སྔ་མ་ལས་ཕྱི་མ་བཟང་བར་འདོད་དོ། །དེར་ཁོ་ན་རེ། དེ་མི་འཐད་དེ། རྒྱུ་ཤེས་པའི་དུས་སུ་དབྱེར་མེད་དུ་རྟོགས་ནས་འདིར་དོན་དམ་རྐྱང་པར་བསྒོམ་པའི་ཕྱིར། འབྲས་ཟན་དོར་ནས་ལོ་མའི་ཚོད་མ་ལ་སྤྱོད་པ་ལྟར་ངན་དུ་སོང་བར་གསལ་ལོ་ཟེར། ལན་དུ་ལྷ་རྗེ་ཉེ་སྟོན་ནི། ལྟ་བ་དབྱེར་མེད་རྟོགས་པའི་སྟེང་དུ་སྟོང་པ་ཆོས་ཉིད་ལ་གཅེས་པར་བྱེད་པས་ན། དེ་ཏིང་ལས་རྒྱུ་ཤེས་པ་བཟང་བའི་སྐྱོན་མེད་དོ་གསུངས། རང་ལུགས་རིམ་གྱིས་པ་དབང་བཙན་དུ་ལྟ་བ་དོན་སྤྱིར་རྟོགས་པ་དེ་ཉིད་རང་མཚན་དུ་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་རིམ་གྱིས་ཞུགས་ནས་གོམས་པ་རྒྱུད་ལ་བརྟེན་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཡར་ལྡན་ཡིན་པས་སྐྱོན་མེད་དོ། །གཉིས་པ་སྙིང་རྗེ་སྒྱུ་མ་ལ་ཆོས་བཞི་ལས། དང་པོ་དགོས་ཆེད་ནི། སྟོང་འཛིན་གྱི་འཆིང་བ་དགྲོལ་བ་དང་། བདེན་པ་ཕྱོགས་གཅིག་པར་མི་གཏང་ཞིང་། རྒྱ་གཅིག་པའི་རྒྱུ་དང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མི་འགོག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ལམ་རིམ་ལས། སྟོང་པའི་མདུད་པ་གཞིག་པ་དང་། །གདུལ་བྱ་ས་ལ་འགོད་པ་དང་། །ཕྱག་རྒྱ་གཅིག་པའི་རྒྱུ་བྱ་ཞིང་། །རྣལ་འབྱོར་འདི་ཉིད་གཉེར་བ་དང་། །བདེན་པ་གཉིས་སུ་མི་གཏང་ཕྱིར། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ངོ་བོ་ནི། རང་རིག་སྒྱུ་མ་ ལྟར་གསལ་བའི་སྙིང་རྗེ་བསྐྱེད་པ་སྟེ། ལམ་རིམ་ལས། རང་རིག་ཡེ་ཤེས་སྙིང་རྗེས་གཟིགས། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་རྣམ་གྲངས་ནི། འཁོར་བའི་ཆོས་ལ་ལྟོས་ནས། ལོག་རྟོག རྟེན་འབྲེལ། དངོས་པོ་སྒྱུ་མ་གསུམ་དང་། འདས་པའི་ཆོས་ལ་ལྟོས་ནས། ཐབས། ཡེ་ཤེས། ཕྱག་རྒྱ་སྒྱུ་མ་གསུམ་དུ་ཕྱེ་བས་དྲུག་གོ །བཞི་པ་འབྲས་བུ་ནི། ཀུན་རྫོབ་ཡེ་ཤེས་སུ་གསལ་བས་འཛིན་པ་ལས་གྲོལ་བའོ། །ཞར་བྱུང་རྩོད་སྤོང་ནི། འདིར་ཡང་ལམ་སྔ་མ་དོན་དམ་ལས་ཕྱི་མ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཁ་སྤོས་པས་ངན་དུ་སོང་བའི་ཕྱིར། ལམ་གོང་དུ་བགྲོད་པ་དོན་མེད་དུ་ཐལ་ཞེ་ན། ཀུན་རྫོབ་ཙམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ན་བདེན་མོད་ཀྱི། འདི
Chinese
禅修。如是说。第三个是种类：显空无二的任运成就的平等性之如是性。《道次第》中说：无二任运等性如是性。如是说。第四个是果：证悟胜义谛，从名相分别中解脱。顺便说一下，辩论的消除是：有些人说，道有上下好坏吗？答：所修的法性没有好坏。然而，从提升修行者心性的角度来看，后面的道比前面的道更好。有人反驳说：这不合理，因为在认识因的时候，已经无分别地证悟了，所以在这里只修胜义谛。就像丢掉果实而食用树叶的菜肴一样，显然变得更糟了。回答说，拉杰·涅顿说：在无分别证悟见解的基础上，珍视空性法性，所以，这没有比从定中认识因更好的过失。自宗逐渐强调，将见解证悟为总义，作为将彼证悟为自相的方法，逐渐进入禅定，因为必须依赖串习，所以是增上的，没有过失。二是如幻大悲的四法，第一是必要：解脱空执的束缚，不放弃真理的片面性，不阻止同一原因和众生的利益。如《道次第》中说：摧毁空性的结，将所化置于地上，行持同一手印的因，修持此瑜伽，不放弃二谛的缘故。如是说。第二是体性：生起如自明如幻的大悲心。《道次第》中说：自明智慧以大悲观照。如是说。第三个是种类：相对于轮回之法，有错觉、缘起、事物如幻三种；相对于超越之法，有方便、智慧、手印如幻三种，分为六种。第四个是果：在世俗智慧中显现，从而从执着中解脱。顺便说一下，辩论的消除是：这里也因为从前面的道胜义谛转到后面的道世俗谛而变得更糟。向上行道变得毫无意义，如果这样认为，仅仅从世俗的角度来看是真实的，但这里
English
Meditation. Thus it is said. The third is the
Tibetan
ར་ལྷག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་སྐྱོན་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་ཐེག་པ་སྤྱི་ལུགས་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། ཐེག་པ་སྤྱི་ལུགས་ཀྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་དངོས་ཞེན་སྤོང་བའི་གཉེན་པོ་དོན་དམ་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བཟང་བར་བཞེད་མོད་ཀྱི། འདིར་སྟོང་ཉིད་ཕྱོགས་གཅིག་པའི་རྟེན་རྟོག་འཇིག་པར་བྱེད་པ་ལྷག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་བས་ཀྱང་བཟང་བ་ཉིད་དོ། །དེར་མ་ཟད། དེ་ཏིང་རྒྱུད་ལྡན་གྱི་སྟེང་དུ་ཀུན་སྣང་བསྒོམ་ནུས་པའི་ཕྱིར། ཡར་ལྡན་ཏེ། སྔ་མ་སྔ་མ་རྒྱུད་ལྡན་པས། །ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་གསལ་བར་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ཡང་། སྒྱུ་མའི་ཆོས་དྲུག་ལས། ལོག་རྟོག་དང་རྟེན་འབྲེལ་སྒྱུ་མ་བསྒོམ་མམ་མི་བསྒོམ། མི་བསྒོམ་ན། སྒྱུ་མའི་ཆོས་དྲུག་བསྒོམ་པར་གསུངས་པ་དང་འགལ་ཞིང་། སྙིང་རྗེ་སྒྱུ་མའི་ཁྱབ་བྱ་མ་ཡིན་པར་ཡང་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་བསྒོམ་ན། དེས་གྲོལ་ལམ་མི་གྲོལ། མི་གྲོལ་ན་བསྒོམ་པ་དོན་མེད་དུ་འགྱུར་ལ། གྲོལ་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་འབད་མེད་དུ་གྲོལ་བར་འགྱུར་ཏེ། ལོག་རྟོག་དང་རྟེན་འབྲེལ་བསྒོམ་པའི་ཕྱིར་ཟེར་ན། རང་རྒྱུད་དུ་བསྒོམ་པའི་ཕྱིར་རམ། སྒྱུ་མར་བསྒོམ་པའི་ཕྱིར་ཟེར། དང་པོ་རྟགས་མ་གྲུབ་ཅིང་། གཉིས་པ་ལ་ཁྱབ་པ་མེད་དོ། །ཡང་སྔ་མ་དེ་ཏིང་བསྒོམ་པའི་སྟེང་དུ་སྙིང་རྗེ་སྒྱུ་མ་བསྒོམས་པས་རྒྱུད་གཅིག་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གཉིས་ཆར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། ཆུ་དང་འོ་མ་འདྲེས་པ་བཞིན་དབྱེར་མེད་དང་ཁྱད་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། འདིར་དེ་ཏིང་མ་སྤངས་ཀྱང་གཙོ་བོར་ཀུན་སྣང་ལ་དམིགས་ནས་ སློབ་པའི་ཕྱིར་དངོས་ཤུགས་ཀྱིས་གོམས་པ་ལས་མངོན་གྱུར་དབྱེར་མེད་དུ་རྟོགས་པ་མེད་ཅིང་། དེ་ཙམ་གྱི་ཕྱག་རྒྱ་གཅིག་པ་དང་ཁྱད་མེད་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། ད་དུང་རྟོག་པ་ལྷར་མ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་གསུངས། ཡང་འདིར་ཕྱག་རྒྱ་སྒྱུ་མ་བསྒོམ་མམ་མི་བསྒོམ། བསྒོམས་ན་ཕྱག་རྒྱ་གཅིག་པ་དང་ཁྱད་མེད་དུ་ཐལ། མི་བསྒོམ་ན་སྒྱུ་མའི་ཆོས་དྲུག་བསྒོམ་པར་གསུངས་པ་དང་འགལ་ཞིང་། ལྷག་པའི་ཀུན་རྫོབ་འདིའི་འཇུག་ཡུལ་མ་ཡིན་པར་ཐལ་ཞེ་ན། ལྷར་སྣང་བ་འགག་མེད་དུ་བསྒོམ་པའི་ཕྱིར་སྐྱོན་ཕྱི་མ་མེད་ལ། ད་དུང་གཉིས་མེད་ཀྱི་ལྷ་སྐུར་བསྒོམ་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཕྱག་རྒྱ་གཅིག་པ་དང་ཁྱད་མེད་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །གསུམ་པ་ཕྱག་རྒྱ་གཅིག་པ་ལ་ཆོས་བཞི་ལས། དང་པོ་དགོས་ཆེད་ནི། སྣང་སྟོང་ཐ་དད་དུ་ཞེན་པ་དགག་ཅིང་གཉིས་མེད་དུ་བྱ་བ་དང་རྟོག་ཚོག
Chinese
因为是依仗增上的世俗，所以没有过失。如果这样说，这与总体的乘法规则相违背，并非如此。因为总体的乘法规则认为，对众生执著为我的实执，其对治是胜义空性，所以认为是好的。但在这里，空性是片面的，摧毁依赖性思维的是增上的世俗，因此更加美好。不仅如此，它还能在具有彼定传承的基础上修习一切显现，因此更胜一筹。正如所说：“前者前者具有传承，后者后者更加清晰。” 此外，在幻化六法中，是否修习邪分别和缘起幻化？如果不修习，就与所说的修习幻化六法相违背，并且也不是大悲幻化的遍及对象。如果修习，那么它能解脱还是不能解脱？如果不能解脱，那么修习就变得没有意义；如果能解脱，那么一切众生都会毫不费力地解脱，因为修习了邪分别和缘起。如果这样说，是因为在自己的相续中修习，还是因为作为幻化而修习？前者不成立，后者不遍及。此外，在修习彼定的基础上修习大悲幻化，因为同一个相续中同时存在两种等持，就像水和牛奶混合一样，无有分别有什么区别？在这里，虽然没有舍弃彼定，但主要专注于一切显现而进行学习，因此通过直接和间接的串习，不会现前证悟无有分别。仅仅如此，也不会变成与一印相同或无有差别，因为还没有将分别念生起为本尊。此外，在这里，是否修习手印幻化？如果修习，那么就变成与一印相同或无有差别。如果不修习，那么就与所说的修习幻化六法相违背，并且也不是增上世俗的行境。如果这样说，因为将本尊显现无间断地修习，所以没有后一个过失。但仍然不能将二无别的本尊身修习出来，因此不会变成与一印相同或无有差别。第三，一印具有四法，第一是必要：遮破将显现和空性执著为不同，并使其成为二无别，以及破除分别念。
English
Because it relies on the enhanced conventional truth, there is no fault. If you say that this contradicts the general principles of the Vehicle, it is not so. Because the general principles of the Vehicle consider that the antidote to the substantial clinging of beings who grasp at self is the ultimate emptiness, it is considered good. But here, emptiness is one-sided, and the enhanced conventional truth destroys dependent thoughts, so it is even better. Moreover, it can cultivate all appearances on top of having the lineage of Thatness, so it is superior. As it is said, "The former, the former has the lineage, the latter, the latter becomes clearer." Furthermore, in the six illusory dharmas, do you cultivate the illusion of wrong thoughts and dependent origination, or not? If you do not cultivate them, it contradicts the statement that you cultivate the six illusory dharmas, and it will also not be the object pervaded by the illusion of compassion. If you cultivate them, will they liberate or not? If they do not liberate, then cultivation becomes meaningless; if they liberate, then all beings will be effortlessly liberated, because they have cultivated wrong thoughts and dependent origination. If you say that it is because you cultivate them in your own mindstream, or because you cultivate them as illusion? The former is not established, and the latter is not pervasive. Furthermore, on top of cultivating Thatness, cultivating the illusion of compassion, because there are two samadhis simultaneously in the same mindstream, what is the difference between being inseparable like water and milk mixed together? Here, although Thatness is not abandoned, the main focus is on learning by focusing on all appearances, so through direct and indirect habituation, there is no realization of manifest inseparability. Just that much will not become the same as or indistinguishable from the single seal, because the thoughts have not yet been generated as deities. Furthermore, here, do you cultivate the illusory hand seal or not? If you cultivate it, then it becomes the same as or indistinguishable from the single seal. If you do not cultivate it, then it contradicts the statement that you cultivate the six illusory dharmas, and it is not the object of this enhanced conventional truth. If you say that, because you cultivate the appearance of the deity without interruption, there is no later fault. But still you cannot cultivate the two-in-one deity form, so it will not become the same as or indistinguishable from the single seal. Third, the single seal has four dharmas, the first is the purpose: to refute the clinging to appearance and emptiness as different, and to make them two-in-one, and to eliminate thoughts.