Tibetan
དིའི་ལུགས་ཀྱི་ཀུན་གཞི་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སུ་ཡེ་ནས་དག་པས་སྤང་གཉེན་དུ་མི་འདོད་དེ། འཆིང་གྲོལ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་དང་། རང་གི་ཊཱི་ཀར་ཡང་། རྡོ་རྗེ་ཕུང་པོ་ཡན་ལག་ནི། །ཞེས་པའི་ཡན་ལག་འདྲེན་པའི་ཚེ་བརྒྱད་ཅུར་བགྲངས་པ་དང་ཡང་ནང་འགལ་ཏེ། ཀུན་གཞི་དང་ཉོན་ཡིད་ཕྲི་བས། རྟོག་པ་དོན་བརྒྱད་ལས་མ་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། རྟོག་ཚོགས་ཕུང་པོ་ལྔའི་རང་བཞིན་ཡེ་ཇི་བཞིན་པའི་རིགས་ལྔ་ཡིན་པ་ལས། ཁྱད་པར་དུ་རྒྱུད་དག་པའི་སངས་རྒྱས་ལྔའི་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་བྱས་ཏེ་མཐར་ཕྱིན་པར་གྱུར་པའམ། དེ་ལྟ་བུའི་རྟོག་པ་ལ་ཐུགས་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་རང་དབང་བསྒྱུར་ཞིང་ཟག་མེད་ཀྱི་ཆོས་ལ་མངའ་བརྙེས་པས་བདེ་བ་ཆེན་པོར་ལོངས་སྤྱོད་པས་ན་རྒྱལ་པོ་ཞེས་བྱའོ། །གལ་ཏེ་གཞུང་འདིར་ལྷའི་མཚན་ནས་མི་སྨོས་པར་རྟོག་པའི་མཚན་ནས་སྨོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅི་ཞེ་ན། རྒྱལ་པོ་དང་འོག་ཏུ་ཆེན་པོ་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་རྟོག་པའི་མཚན་ནས་སྨོས་པ་མ་གྲུབ་སྟེ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་པས་སངས་རྒྱས་ལ་མྱ་ངན་གྱི་མིང་གིས་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ་གསུངས། དོན་དུ་འདི་ཡིན་ཏེ། མ་དག་པ་འཁོར་བའི་གནས་སྐབས་སུའང་། རྟོག་པ་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པས་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་རྫོགས་པར་གསང་སྔགས་ཀྱི་རྒྱུད་རྣམས་སུ་གསུངས་པར་མ་ཟད། ངེས་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་ཟབ་མོ་རྣམས་ལས་ཀྱང་འབྱུང་སྟེ། འདི་ལྟར། སྡོང་པོ་བཀོད་པ་ལས། གཟུགས་དང་ཚོར་བ་འདུ་ཤེས་དང་། །རྣམ་པར་ཤེས་དང་སེམས་དཔའ་ནི། །གྲངས་མེད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས། །དེ་དག་ཐུབ་པ་ཆེན་པོར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། བྱམས་པ་སེང་གེའི་སྒྲའི་མདོ་ལས་ཀྱང་། གལ་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མཆོད་པར་འདོད་པ་དེས་བདག་ཉིད་མཆོད་པར་བྱའོ། །ཞེས་དང་། དྲི་མ་མེད་པར་བསྟན་པའི་མདོ་ལས། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གདུང་ངོ་། །ཞེས་སོགས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་སོ། །དེས་ན་འདིར་རྟོག་པའི་མཚན་ནས་སྨོས་པའི་དགོས་པ་ནི། སྤར་ཁབ་ལས། ཀུན་གཞི་ལ་སོགས་ པའི་རྟོག་པ་ལྔ་སྨོས་པ་ནི། རང་བཞིན་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྨོས་པ་སྟེ། དེ་དག་ཀར་དག་པར་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་ལ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པར་རང་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་པས་རང་བཞིན་ཤེས་བྱའི་གཤིས་ལ། རྟོག་པ་དང་ལྷ་གཉིས་སྣང་ན་སྣང་མཉམ། སྟོང་ན་སྟོང་མཉམ། བཟང་ངན་མེད་པར་མཉམ་པའི་ཕྱིར་དང་། ཐུན་མིན་གྱི་ཐེག་པ་འདིར་ལམ་པས་ལྷ་རྟོག་དབྱེར་
Chinese
按照这种说法，阿赖耶识本身在法界智慧中本来就是清净的，因此不需要舍弃或亲近，因为它超越了束缚和解脱。而且，在自己的注释中也说：“金刚身支分是。”在引用支分时，与计算为八十个也相矛盾，因为减去阿赖耶识和烦恼意，不会产生超过八十种分别念。第二点是，分别念的集合是五蕴的自性，本来就是五种姓，特别是清净了相续的五佛的果位得以显现，最终圆满。或者，这样的分别念被心识自证的智慧所自在掌控，并且获得了无漏法的自在，因此享受着大乐，所以称为国王。如果有人问，为什么这部论典不从天神的名号说起，而从分别念的名号说起呢？回答是，用国王和下面的伟大等词语来称呼分别念是不成立的，就像用“涅槃”这个词语来称呼佛陀，并不是用悲伤的名字来称呼佛陀一样。实际上，意思是这样的：即使在不净的轮回状态中，分别念的自性也是清净的，所以在密宗经典中说，它们圆满为身和智慧的坛城，不仅如此，在甚深的了义经部中也有记载。比如，《华严经》中说：“色与受想行识，以及心与勇猛者，如是无量诸如来，彼等皆成大雄猛。”以及《慈氏狮吼经》中也说：“如果想要供养如来，就应该供养自己。”以及《无垢称经》中说：“认为有我，即是如来的种姓。”等等，广为宣说。因此，这里从分别念的名号说起的必要是，如《火花》中所说：“说阿赖耶识等五种分别念，是因为自性和不共的缘故而说的，因为通达它们本来清净，所以显现为金刚持等。”因此，自性是所知的事物的本性，如果分别念和天神二者显现，则显现平等，如果空性，则空性平等，没有好坏之分，都是平等的。而且，在这个不共的乘法中，行者将天神和分别念区分开来
English
According to this system, the alaya itself is primordially pure as the wisdom of the dharmadhatu, so it is not desired to be abandoned or cultivated, because it transcends bondage and liberation. Moreover, in one's own commentary, it is said, "The vajra body limbs are." When citing the limbs, it also contradicts the counting of eighty, because subtracting the alaya and afflicted mind, no more than eighty conceptualizations arise. Secondly, the collection of conceptualizations is the nature of the five aggregates, which are the five families as they are, especially the result of the five Buddhas who have purified the lineage is manifested and perfected. Or, such conceptualizations are controlled by the wisdom of self-awareness of the mind and have mastered the uncontaminated Dharma, so they enjoy great bliss and are called kings. If one asks, why does this text not speak from the names of the deities, but from the names of the conceptualizations? The answer is that it is not established to call the conceptualizations by names such as king and great below, just as calling the Buddha by the name of sorrow with the word "nirvana" is not calling the Buddha by a name of sorrow. In reality, the meaning is this: even in the impure state of samsara, the nature of the conceptualizations is pure, so it is said in the tantric scriptures that they are complete as the mandala of body and wisdom, and not only that, but also in the profound definitive sutras. For example, in the Gandavyuha Sutra, it says: "Form and feeling, perception and discrimination, and mind and heroes, like the immeasurable Tathagatas, all become great heroes." And in the Maitreya Lion's Roar Sutra, it also says: "If you want to make offerings to the Tathagata, you should make offerings to yourself." And in the Vimalakirti Sutra, it says: "The view of the aggregates is the lineage of the Tathagata." And so on, it is widely proclaimed. Therefore, the necessity of speaking from the names of the conceptualizations here is, as it says in the Spark: "The five conceptualizations such as the alaya are mentioned because they are mentioned for the sake of self-nature and non-commonality, because understanding that they are originally pure, they appear as Vajradhara and so on." Therefore, the nature is the nature of knowable things, if the two, conceptualization and deity, appear, then the appearance is equal, if emptiness, then emptiness is equal, there is no good or bad, they are all equal. Moreover, in this uncommon vehicle, the practitioner distinguishes between deity and conceptualization.
Tibetan
མེད་དུ་ངོས་ཟིན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་། འབྲས་བུ་མཐར་ཕྱིན་པའི་དུས་ན་རྟོག་པ་ཉིད་མ་སྤངས་མ་བསྒྱུར་བར་ལྷའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་རང་སྣང་བའི་ཕྱིར་སྨོས་པའོ། །རྟོག་ཚོགས་ལྷར་སྣང་བའི་འཐད་པ་གང་ཞེ་ན། གཉིས་ཏེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཡོད་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་དང་། ཤེས་བྱ་ནང་གི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །དང་པོ་ནི། རྟོག་པའི་རང་བཞིན་ལྷར་སྣང་བ་ཡིན་ཏེ། ཡེ་ནས་ཡིན་པ་ཉིད་ལམ་རྐྱེན་དང་འཕྲད་ན་ལྷར་སྣང་རུང་མ་འགགས་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་དངུལ་ཆུས་བསྡུས་པའི་གསེར་ཕྱེ་ཉིད་དངུལ་གྱི་གོང་བུ་ལྟ་བུར་སྣང་ཡང་མེའི་རྐྱེན་དང་འཕྲད་ན་གསེར་དུ་འགྱུར་ཞིང་། མ་འཕྲད་ན་མི་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུའང་། སྒྱུ་འཕྲུལ་རྟོག་པའི་དྲྭ་བ་རྣམ་པར་བསལ་བའི་རྒྱུད་ཕྱི་མའི་ཕྱི་མ་ལས། གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣལ་འབྱོར་པ་འདི་དག་རྒྱུ་ཅི་ལྟ་བུ་ཞིག་ལས་བསྒྲུབ་པར་བགྱི་བ་ལགས། བཀའ་སྩལ་པ། ཕུང་པོ་དང་། ཁམས་དང་། སྐྱེ་མཆེད་དང་། འབྱུང་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གསོལ་པ། འོ་ན་རྒྱུ་ལས་ཀྱང་འབྲས་བུ་སྣང་བ་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་བ་ལགས། ཅི་སྐད་གསུང་། བཀའ་སྩལ་པ། རིགས་ཀྱི་བུ། དེ་བཞིན་ཏེ། རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུའི་ཤེས་རབ་སྣང་ངོ་། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་སོགས་པ་གང་དག་པ་སྒྱུ་མར་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་བཅུར་སྣང་བ་དང་། དོན་དམ་པར་ན་དོན་དམ་རྩེ་གཅིག་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ང་དེ་སྐད་ཅེས་སྨྲའོ། །གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལྟར་ན། དེ་ཉིད་ནི་དེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་ཡང་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བཀའ་སྩལ་པ། ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དཔེར་ན་རྐྱེན་གྱི་འབྲེལ་པ་དང་མ་འཕྲད་པའི་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཡོད་ཀྱང་། མངོན་དུ་འབྱིན་པའི་ནུས་པ་མེད་པ་བཞིན་དུ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུ་ཡོད་ཀྱང་། རྐྱེན་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མ་འབྲེལ་ བའི་ཕྱིར། འབྲས་བུ་འབྱིན་པའི་ནུས་པ་མེད་པས་ན་དེ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། སྣང་ལ་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར་རྟོག་པའི་རང་བཞིན་ལྷ་ཡིན་ཏེ། ཆུའི་དངོས་པོ་གཅིག་གམ། མ་དག་པ་དང་། དག་པའི་ཞིང་གི་འགྲོ་བ་དང་། གྲུབ་པའི་གང་ཟག་རྣམས་ཀྱིས་མཐོང་ཚུལ་ཐ་དད་པ་བཞིན་ནོ། །དེའང་དཔལ་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་རྒྱུད་ལས། འགྲོ་བ་འདི་ཀུན་སངས་རྒྱས་ལྔ་བདག་ཉིད། །གར་མཁན་དང་ནི་རི་མོ་བཟང་ལྟར་སྣང་། །ཞེས་སོ། །ལྷ་དང་རྟོག་པའི་ཆོས་མཐུན་ནི། རྣམ་ཤེས་ཐུགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་པ་དང་། གཟུགས་དང་སྐུ་མཐུན་པ་གཉིས་
Chinese
为了毫无疑义地认识到这一点，并且为了在成果圆满的时候，不舍弃、不改变念头，而是自显于天神的坛城中，所以这样说。那么，念头集合显现为天神的理由是什么呢？有两种：从外境存在方面来说，以及从所知内在方面来说。第一，念头的自性显现为天神，因为本来就是如此，一旦与道的因缘相遇，就能显现为天神，且不会停止。例如，用水银聚集的金粉，虽然看起来像水银团，但一旦与火的因缘相遇，就会变成黄金，不相遇就不会变。就像那样。正如《幻化念头网彻底消除续》的后部之后部所说：请问，世尊，这些瑜伽士从什么样的因中修成呢？回答说：从蕴、界、处、元素等等。请问：那么，从因也能生起果的显现吗？怎么说？回答说：种姓之子，就是这样，从因中生起果的智慧显现。那为什么呢？因为五蕴等一切都显现为幻化的四十手印，并且在胜义谛中，显现为胜义一味，所以我这样说。请问：世尊，如世尊所说，因为彼即是此，所以与所修之法也相违背。回答说：你认为如何？例如，没有遇到因缘关系的果，虽然有产生的因，却没有显现的能力。同样，虽然有菩提的因，却没有与因缘三摩地相连 的缘故，没有产生果的能力，所以应该这样理解。如是说。第二，因为显现不确定，所以念头的自性是天神，就像同一种水，在不清净和清净的刹土的众生以及成就者看来，显现的方式不同。正如《与虚空同等续》中所说：一切众生皆是五佛自性，如舞者和善画者般显现。如是说。天神和念头的共同之处是：都是心识之心的自性，以及形色和身形相同这两点。
English
It is said so that it can be recognized without any doubt, and so that at the time of the complete fulfillment of the result, without abandoning or changing the thought, it will appear spontaneously in the mandala of the deities. What is the reason for the appearance of the collection of thoughts as deities? There are two: from the point of view of the existence of external objects, and from the point of view of inner knowledge. First, the nature of thought appears as a deity, because it is inherently so, and once it encounters the conditions of the path, it can appear as a deity without ceasing. For example, gold powder collected with mercury appears like a lump of mercury, but when it encounters the condition of fire, it turns into gold, and if it does not encounter it, it does not change. Just like that. As it is said in the last of the later tantras of "The Tantra of Completely Clearing the Net of Illusory Thoughts": "Asked: Blessed One, from what kind of cause do these yogis accomplish this?" "Answered: From the aggregates, elements, sense bases, elements, and so on." "Asked: So, can the appearance of the result also arise from the cause?" "What do you say?" "Answered: Son of lineage, it is so. The wisdom of the result arises from the cause." "Why is that?" "Because all the five aggregates and so on appear as the forty mudras of illusion, and in the ultimate truth, they appear as the one taste of ultimate truth, so I say that." "Asked: Blessed One, as the Blessed One said, because that is this, it is also contradictory to what is to be accomplished." "Answered: What do you think? For example, a fruit that has not encountered the connection of conditions, although it has the cause of arising, it does not have the power to manifest. Similarly, although there is the cause of enlightenment, it is not connected to the condition of samadhi, therefore, it does not have the power to produce the result, so it should be understood in this way." So it is said. Second, because the appearance is uncertain, the nature of thought is a deity, just as the same substance of water appears differently to beings in impure and pure realms and to accomplished individuals. As it is said in the Tantra Equal to Space: "All beings are the nature of the five Buddhas, appearing like dancers and good painters." So it is said. The commonality between deities and thoughts is that they are both the nature of the mind of consciousness, and that form and body are the same.