Tibetan
དང་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པར་བསྟན་པ་ལ། མཚན་གྱི་རྣམ་གྲངས་ལྔ་སོ་སོར་བསྟན་པ་དང་། སྤྱིར་བསྡུས་ཏེ་མི་ཕྱེད་པར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྟོན་པའི་ཆེ་བའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ལྡོག་ཆ་ནས་སྨོས་ན་མཚན་ལྔ་སྟེ། དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་ནར་སོན་པའི་རང་བཞིན་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ། ཞེས་གསུངས་ཏེ། སྤྱིར་ཏ་ཐཱ་ག་ཏའི་སྒྲ་ལས་ཏ་ཐཱ་ནི་དེ་བཞིན། ག་ཏ་ནི་གཤེགས་པའམ། བྱོན་པའམ། མཁྱེན་པའམ། གསུང་པ་ལ་བྱ་སྟེ། སྔོན་གྱི་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཇི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྤྱོད་པའི་སྒོ་ནས་གཤེགས་པ་དེ་ལྟར་ལམ་མཐུན་པས་གཤེགས་ཤིང་བྱོན་པ་དང་། དེ་བཞིན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བར་མཁྱེན་ཅིང་གསུང་བ་དང་། འདོད་ཡོན་གྱི་སྣང་བ་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་དེ་:ནི་༼‹བ›བཞིན་༽ཐབས་ཀྱིས་སྤྱད་པས་གཤེགས་པ་དང་། སེམས་ཅན་རྣམས་སྐྱེ་བ་རྣམ་པ་བཞིའི་ཚུལ་གྱིས་སྐྱེ་བ་ལས་དེ་དག་གི་བསམ་པ་དང་མཐུན་པར་མངལ་ནས་སྐྱེ་བ་དེ་བཞིན་དུ་གཤེགས་པ་སོགས་བཤད་ཀྱང་། འདིར་ནི། རྒྱུད་ཕྱི་མ་ལས། གང་ཕྱིར་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་གཤེགས། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པར་མངོན་པར་བརྗོད། །ཅེས་པ། ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་དོན་སྒྲིབ་བྱེད་ཀྱི་ཞེན་པ་དང་བྲལ་བས་ནར་སོན་ཞིང་། དེའི་ངོ་བོ་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་གཤེགས་པ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་ལས། དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་གཤེགས་པ་ཡང་། །སྣ་ཚོགས་ཞེན་ལས་གྲོལ་བར་བཤད། །ཅེས་སོ། །ཡང་དག་པར་རྫོགས་པ། ཞེས་པ་ནི་ཡོན་ཏན་མ་བཙལ་བར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་ཏེ། རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ལ་སྤང་བྱ་མ་གྲུབ་པས་མ་ནོར་མི་འགྱུར་མི་བསླུ་བའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པ་དང་། དེས་ན་ཐམས་ཅད་འབྲས་བུ་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་སུ་རང་སྣང་བས་སྤང་ཐོབ་ལྷག་མ་མ་ལུས་པའི་ཕྱིར་ རྫོགས་པ་སྟེ། འདིས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་རིག་འཛིན་ལས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའོ། །སངས་རྒྱས་ཞེས་པ་ནི་སྒྲིབ་བྲལ་གྱི་ཡེ་ཤེས་མཐའ་དབུས་མེད་པར་བརྡལ་བའི་རང་བཞིན་ཏེ། བུདྡྷའི་སྒྲས། གཉིད་སད་པ་ལྟར་སངས་པ་དང་། པདྨ་ཁ་བྱེ་བ་ལྟར་རྒྱས་པའི་དོན་གཉིས་ལ་འཇུག་པར། གཞུང་གཞན་ལས། མ་རིག་གཉིད་ལས་སངས་ཕྱིར་དང་། །ཤེས་བྱ་ལ་ཡང་བློ་རྒྱས་ཕྱིར། །ཞེས་སོ། །འདིར་ནི་མི་མཐུན་པ་དང་གཉེན་པོ་དབྱེར་མེད་ཀྱང་། དོན་ཇི་བཞིན་པ་མངོན་དུ་བྱས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྤང་ཐོབ་མེད་པའི་ཡོན་ཏན་མཐར་ཐུག་པ་སྟེ། ལེ་ལག་ལས། མ་རིག་པ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་གསལ། །ཉོན་མོངས་སྡུག་བསྔལ་བྱང་ཆུབ་མཆོག །ཅེས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་པ་ནི་སྒྲིབ་པའི་ཆ་ཤས་ཕྲ་མོ་ཙམ་ཡང་མི་གནས་པས་བདུད་བཞི་བཅོམ་
Chinese
并且为了显示不可分割性，分别显示了五个名称的类别，以及总括起来显示不可分割性。第一，从导师的伟大功德的反面来说，有五个名称，即“如来”，意为成熟于真如的自性。一般来说，在“如来”一词中，“如是”表示真如，“来”表示逝去、到来、知晓或宣说。如同过去的诸佛通过菩提行的门径逝去一样，以相同的方式逝去和到来，并且如实地知晓和宣说真如，以及欲望的显现如何显现，以（如）方便来享用而逝去，以及众生以四种方式出生，从与他们的想法相符的胎生那样逝去等等，虽然有这样的解释。但在这里，《后部续》中说：“何以故于如是而逝去，故名为了如来。”这是因为法性真如的意义，远离了遮蔽的执着而成熟，并且其体性显现的缘故而逝去。金刚经中说：“于真如中逝去，亦说为解脱于种种执着。”“正等觉”是指不需寻求功德，自然成就的自性。因为自生智慧中没有需要断除的东西，所以是无误、不变、不欺骗的，因此是“正”；因此，一切都自显为果位身和智慧，所以是断除和证得没有剩余的缘故而“等觉”。这与自然成就的持明者有所区别。“佛”是指无有遮蔽的智慧无有边际地扩展的自性。在佛陀一词中，有如从睡眠中醒来般觉醒，以及如莲花开放般扩展这两种含义。在其他论典中说：“因从无明之睡眠中醒来，又因对所知境智慧扩展。”这里虽然不相容和对治没有分别，但以如实显现意义的力量，是断除和证得无有的究竟功德。在《支分》中说：“无明即是智慧明，烦恼痛苦菩提胜。”“薄伽梵”是指连遮蔽的微小部分也不存在，从而战胜四魔。
English
And to show the indivisibility, the five categories of names are shown separately, and the indivisibility is shown by summarizing them in general. First, from the opposite aspect of the great qualities of the teacher, there are five names, namely, Tathāgata, which means the nature of maturing in Suchness. Generally, in the word Tathāgata, Tathā means Suchness, and gata means gone, come, know, or speak. Just as the Buddhas of the past went through the path of Bodhi conduct, they went and came in the same way, and they knew and spoke of Suchness as it is, and how the appearance of desirable qualities appears, they went by enjoying it with (Suchness) means, and sentient beings are born in four ways, from being born from the womb in accordance with their thoughts, etc., although there are such explanations. But here, in the Uttaratantra, it says, "Because he has gone into Suchness, he is manifestly called Tathāgata." This is because the meaning of Dharmata Suchness matures by being free from the clinging that obscures it, and because its essence has manifested, it has gone. The Vajra says, "Going into Suchness is also said to be liberation from various clingings." "Perfectly Complete" refers to the nature of spontaneously accomplishing without seeking qualities. Because there is nothing to be abandoned in self-born wisdom, it is unerring, unchanging, and not deceiving, therefore it is "Perfect"; therefore, everything self-appears as the fruit, body, and wisdom, so it is "Complete" because there is no remainder of what is to be abandoned and attained. This distinguishes it from the spontaneously accomplished Vidyadhara. "Buddha" refers to the nature of the unobstructed wisdom expanding without limit. In the word Buddha, there are two meanings: awakening as if from sleep, and expanding as if a lotus flower is opening. In other treatises, it says, "Because of awakening from the sleep of ignorance, and also because wisdom expands on the knowable." Here, although incompatibility and antidote are not different, by the power of manifesting the meaning as it is, it is the ultimate quality of having nothing to abandon and attain. In the Limb, it says, "Ignorance itself is clear wisdom, afflictions, suffering, and supreme Bodhi." "Bhagavan" refers to the fact that even the slightest part of obscuration does not remain, thus conquering the four Maras.
Tibetan
ཞིང་ཆེ་བའི་ཡོན་ཏན་གྱི་འབྲས་བུ་ལ་མངའ་མཛད་ཀྱང་རང་གི་ངོ་བོ་བསྟན་དུ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཏེ། རྡོ་རྗེ་ལས་རིམ་ལས། བདུད་བཞི་ལ་སོགས་རིག་པའི་གདེང་གིས་བཅོམ། །སྐུ་ལྔ་ལ་སོགས་ཡོན་ཏན་བརྗོད་ལས་འདས། །རང་གི་ངོ་བོ་འདི་ཞེས་བསྟན་དུ་མེད། །ཅེས་སོ། །ལོངས་སྤྱོད་ཆེན་པོ་ཞེས་པ་ནི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་མངོན་དུ་མཛད་ཀྱང་སྤྱོད་ཡུལ་དང་བྲལ་བའི་རང་བཞིན་ཏེ། འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་སྤྱད་བྱ་སྤྱོད་བྱེད་དུ་འཛིན་པའི་ཞེན་པ་དང་བྲལ་བའི་སྒོ་ནས་ལོངས་སྤྱོད་པས་གཞན་ལས་ཆེས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་འཆི་མེད་མཛོད་ལས། ཆེན་པོ་མཆོག་དང་ཚད་མེད་དང་། །མཁས་མཚོན་སྤྲོས་པའི་ལས་འདི་ཉིད། །ཤིན་ཏུ་རྨད་བྱུང་བྱེད་པ་ནི། །ཆེན་པོ་ཞེས་ནི་བཤད་པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཕྱོགས་བཅུ་ནས། རྡོ་རྗེའི་བདག་ཉིད་ཅེས་པའི་བར་གྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཀུན་གྱི་བདག་ཉིད་གཅིག་དང་དུ་མ་ལས་གྲོལ་བའི་རང་བཞིན་ཏེ། སྔར་སྨོས་པའི་མཚན་ལྔ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱོགས་དུས་བདེ་གཤེགས་ཀུན་གྱི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་བསྡུ་ན། སྐུ་གསུང་ཐུགས་གསུམ་དང་། དེའི་ཟླས་དྲངས་པའི་ཡོན་ཏན་ཕྲིན་ལས་གཉིས་ཏེ་ལྔའོ། །དེའང་རྟེན་བྱེད་པའི་ངོས་ནས་སྐུ་ལྔ། བརྡའ་སྤྲོད་པའི་གསུང་ལྔ། མི་གཡོ་བའི་ཐུགས་ལྔ། དགོས་འདོད་འབྱུང་བའི་ཡོན་ཏན་ལྔ། གཞན་དོན་མཛད་པའི་ཕྲིན་ ལས་ལྔ་སྟེ། དེ་དག་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་ཞིང་། རང་བཞིན་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པ། མཚན་ཉིད་སྐྱེ་འཇིག་དང་བྲལ་བ། ངོ་བོ་འདུས་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེའི་བདག་ཉིད་དེ། འགྲེལ་པ་མུན་སེལ་ལས། འབྲས་བུ་ལྔ་ནི་རིགས་ལྔ་སྟེ། །ཞེས་པས་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཡོན་ཏན་ཕྲིན་ལས་ལྔ་པོ་ནི་རིགས་ལྔར་བཞེད་ལ། དེའི་ཕྱིར་སྔར་གྱི་འབྲས་བུ་ཉེར་ལྔ་པོའང་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་དགོངས་པ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་སུ་འདུས་ཤིང་། རིགས་ལྔ་ཡང་དྲུག་པར་འདུས་པས་ན་དུ་མ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། ཀུན་བཟང་ལ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱི་གཟུགས་ཅན་ཞེས་བྱའོ། །དྲུག་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་ལས་འབྲས་བུ་ཉེར་ལྔ་དང་རིགས་ལྔར་མ་འགགས་པར་སྣང་བས་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རིགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་པོ་ཞེས་བཏགས་སོ། །གཉིས་པ་འཁོར་བའི་ཆོས་དང་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པའི་རང་བཞིན་ནི། མ་ལུས་ནས་རང་བཞིན་ཏེ་ཞེས་པའི་བར་ཏེ། ཁམས་གསུམ་དང་:དུས་༼‹བ›དུག་༽གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་འཁོར་བའི་ཆོས་དང་རྒྱལ་བ་དྲུག་པ་གཉིས་ཀའང་། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རིག་པ
Chinese
虽然拥有广大功德的果实，但却是无法指示其自身本性的自性。如金刚次第中所说：“以智慧的力量摧毁四魔等，五身等功德超越言说，无法指示这就是其自身。”所谓“大享用”，是指虽然显现平等性的意义，但却是远离享用境的自性。因为以远离执着于将轮回与涅槃的一切法执着为所享用和能享用的方式来享用，所以比其他更为殊胜。如《不死藏》中所说：“伟大殊胜且无量，精通象征的此事业，极其稀有地做到，因此称为伟大。”第二，从“十方”到“金刚自性”之间，是指如来一切自性从一和多中解脱的自性。如果总集先前所说的具有五种名称的十方时处善逝的一切功德，那就是身、语、意三者，以及由此引出的功德和事业二者，共五者。也就是，从作为所依的角度来说，有五身；从传达象征的角度来说，有五语；从不动摇的角度来说，有五意；从产生所需所欲的角度来说，有五功德；从成办他利的角度来说，有五事业。这些远离一和多，自性不可分割，体性远离生灭，本体是无为法，因此是金刚自性。如《释论·除暗》中所说：“五果即五部。”因此，五身、语、意、功德、事业这五者被认为是五部。因此，先前的二十五果也融入普贤的意趣自生智慧中，五部也融入第六部中，因此远离多。因此，普贤被称为具有一切佛的总相。由于第六功德的差别，二十五果和五部没有停止显现，因此远离一和多，所以被称为一切部的自在主。第二，与轮回之法不可分割的自性，从“无余”到“自性”之间。包含三界和三时（过去、现在、未来）的轮回之法和第六胜者二者，在世俗谛中都是觉知。
English
Although possessing the fruit of vast qualities, it is the nature of being unable to indicate its own essence. As it is said in the Vajra Sequence: "Destroying the four maras and so on with the power of wisdom, the five bodies and so on, the qualities are beyond expression, unable to indicate that this is its own essence." The so-called "Great Enjoyment" refers to the nature of being separated from the realm of enjoyment, although manifesting the meaning of equality. Because it enjoys in a way that is free from clinging to all phenomena of samsara and nirvana as objects and subjects of enjoyment, it is superior to others. As it is said in the Immortal Treasury: "Great, supreme, and immeasurable, this activity of skillful symbolism, doing it in an extremely wonderful way, is therefore called great." Secondly, from "ten directions" to "Vajra nature," it refers to the nature of all Tathagatas being liberated from one and many. If all the qualities of the Sugatas of the ten directions and times, possessing the five names mentioned earlier, are summarized, they are the three: body, speech, and mind, and the two qualities and activities derived from them, making five in total. That is, from the perspective of being the basis, there are five bodies; from the perspective of conveying symbols, there are five speeches; from the perspective of being unwavering, there are five minds; from the perspective of fulfilling needs and desires, there are five qualities; from the perspective of accomplishing the benefit of others, there are five activities. These are free from one and many, their nature is indivisible, their characteristics are free from arising and ceasing, and their essence is unconditioned, therefore they are of Vajra nature. As it is said in the Commentary Clearing Darkness: "The five fruits are the five families." Therefore, the five: body, speech, mind, qualities, and activities, are considered as the five families. Therefore, the previous twenty-five fruits also merge into the self-arisen wisdom of the intention of Samantabhadra, and the five families also merge into the sixth, therefore they are free from many. Therefore, Samantabhadra is called having the general form of all Buddhas. Because the difference of the sixth quality does not stop the appearance of the twenty-five fruits and the five families, therefore it is free from one and many, so it is named the Lord of all families. Secondly, the nature of being inseparable from the phenomena of samsara, from "without remainder" to "nature." Both the phenomena of samsara, encompassing the three realms and the three times (past, present, future), and the sixth Victor, are, in conventional truth, awareness.