Chinese
又，从十善开始，详细区分它的法，如是说。又，如《楞伽经》所说：“梵天乘”。这里所说的梵天，不仅仅是梵天等三种。从梵天的声音来说，梵天有清净、洁净之意。如果从欲望的烦恼中清净或洁净，就是梵天。如果从声音的广义来说，上界的色界十七处和无色界四处，这二十一处都称为梵天。到达那里的道路及其相关的都称为梵天乘。也就是通过止观，观察各自下地的粗糙，仔细观察自己的地，通过禅定的力量，据说舍弃下地的烦恼才能生于上地。因此，如果没有获得脱离各自下地贪执的道路，也就是四禅和四无色定的实际，就无法生于上地。因此，色界和无色界二者是梵天乘的实际。四无量心和世间五神通被认为是梵天乘的特殊功德之路。对于这些，见解是业果，入门是戒律，舍弃十不善，行为是行持十善，如前所述，再加上慈、悲、喜、舍四无量心。修习方面，有色界和无色界的两种等持。第一种是具有从欲望的感受中厌离的特征的四禅。如《中观根本慧论》所说：有寻有伺是初禅，无寻唯伺是二禅，无寻无伺是三禅，舍喜乐是四禅。第二种是具有从四禅的意识中厌离的特征的四种等持，即空无边处，识无边处，无所有处，非想非非想处等持，是到达有顶的最终道路。这些在广论中也有提到：行持四无量，修习不动摇，梵天
English
Furthermore, starting from the ten virtues, its Dharma is thoroughly distinguished, as it is said. Also, according to the *Laṅkāvatāra Sūtra*, "Brahmā's Vehicle." The Brahmā mentioned here is not limited to the three realms of Brahmā. From the sound of Brahmā, Brahmā implies purity and cleanliness. If one is purified or cleansed from the afflictions of desire, then it is Brahmā. Considering the broad meaning of the sound, all twenty-one places, including the seventeen realms of the form realm gods in the higher realms and the four realms of the formless realm, are referred to as Brahmā. The path to reach there, along with its related aspects, is called Brahmā's Vehicle. That is, through *śamatha* (calm abiding) and *vipaśyanā* (insight), observing the grossness of one's own lower ground and carefully observing one's own ground, one is said to be born in a higher realm by abandoning the afflictions of the lower ground through the power of meditation. Therefore, if one does not attain the actual basis of the path that separates attachment to one's own lower ground, which is either the four *dhyānas* (meditations) or the four formless absorptions, one cannot be born in a higher realm. Therefore, the two, form and formless realms, are the actual Brahmā's Vehicle. The four immeasurables and the five mundane *abhijñās* (supernormal knowledges) are considered the path of special qualities of Brahmā's Vehicle. For these, the view is the result of actions, the entrance is discipline, abandoning the ten non-virtues, and the conduct is practicing the ten virtues, as before, plus practicing the four immeasurables: loving-kindness, compassion, joy, and equanimity. In terms of meditation, there are two types of absorptions: form and formless. The first is the four *dhyānas*, characterized by aversion to the feelings of desire. As stated in the *Madhyamaka-kārikā*: "With investigation and analysis is the first *dhyāna*. Without investigation, only analysis is the second *dhyāna*. Without investigation and analysis, only mental engagement is the third *dhyāna*. Abandoning joy and pleasure, mental engagement is the fourth *dhyāna*." The second is the four absorptions characterized by aversion to the consciousness of the four *dhyānas*, namely the absorption of infinite space, the absorption of infinite consciousness, the absorption of nothingness, and the absorption of neither perception nor non-perception, which is the ultimate path to the peak of existence. These are also mentioned in the extensive commentary: "Practicing the four immeasurables, meditating on the immovable, Brahmā's abode."
Tibetan
ས་ལ་སོགས་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །འབྲས་བུ་ལའང་། གཟུགས་དང་། གཟུགས་མེད་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། བསམ་གཏན་དང་པོའི་དངོས་གཞི་ཆུང་འབྲིང་ཆེ་གསུམ་དུ་བསྒོམས་པ་ལས་ཚངས་ རིས་སོགས་གསུམ་དུ་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སོ་སྐྱེའི་གནས་བཅུ་གཉིས་པོ་ལ་འགྲེ་ཞིང་། བཞི་པ་ལ་འཕགས་པའི་ཟག་མེད་ཤེས་རབ་སྤེལ་ཞིང་རིམ་པ་ལྔར་བསྒོམས་ན་མི་ཆེ་བ་སོགས་གཙང་གནས་ལྔར་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །དེའང་གཟུགས་ལ་ཆགས་བྲལ་མ་ཐོབ་ཅིང་བསམ་གཏན་གྱི་རོ་ལ་ཆགས་པས་འཁོར་ཏེ། ལམ་རིམ་ལས། ཚད་མེད་བཞི་དང་བསམ་གཏན་བཞི། །རིམ་པས་སོ་སོར་བདག་འཛིན་ཅིང་། །གཟུགས་རྣམས་ཀུན་ལ་བདག་ཏུ་རྟོག །འདི་ནི་ཚངས་གནས་རིམ་པར་སྐྱེ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ལྷག་མཐོང་གི་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབེན་པས་མིང་བཞི་ལ་ལྡན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བདག་ཏུ་བཟུང་བས་གཟུགས་མེད་ཀྱི་ལྷར་སྐྱེ་སྟེ། དེ་ལས། མཉམ་དང་གཟུགས་མེད་མ་རྟོགས་ནས། །མིང་བཞི་མེད་པར་མ་ཤེས་ཏེ། །སྐྱེ་མཆེད་བཞི་ལ་གནས་གྱུར་ན། །སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་ལྷ་རུ་སྐྱེ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། སྤྱི་དང་། སོ་སོར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། འདི་ཉིད་ལས། མ་རྟོགས་པ་དང་ལོག་པར་རྟོག །ཅེས་པའི་དོན་ལ། སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་རྣམས་དགོངས་པ་མི་མཐུན་ཏེ། སློབ་དཔོན་ཉི་འོད་སེང་གེ་ནི། མ་རྟོགས་པ་ཕྱལ་རྒྱང་མུར་སྟུག་གསུམ་དང་། ལོག་པར་རྟོག་པ་མུ་སྟེགས་པར་བཞེད། སློབ་དཔོན་སྒེག་རྡོར་ནི། མ་རྟོགས་པ་ཕྱལ་པ་དང་། ལོག་པར་རྟོག་པ་མུ་སྟེགས་རྟག་ཆད་གཉིས་ལ་བཞེད། བི་མ་ལའི་དགོངས་པ་ནི། འགྲེལ་ཆུང་ལས། སྤྱི་ནི་མ་རྟོགས་ཕྱལ་པ་རྒྱང་འཕེན་དང་། །ལོག་པར་རྟོག་པ་མུར་སྟུག་མུ་སྟེགས་དང་། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་པདྨའི་མན་ངག་ལྟ་ཕྲེང་ལས་ཀྱང་དེ་ལྟར་འབྱུང་ངོ་། །ཀུན་མཁྱེན་ཆོས་རྗེ་ནི། མ་རྟོགས་པ་སོར་བཞག་གི་ཐེག་པ་དང་། ལོག་པར་རྟོག་པ་མུ་སྟེགས་ཀྱི་ཐེག་པར་བཞེད་མོད་ཀྱི། དེ་ལྟ་ནའང་། རོང་ལུགས་དང་ཟུར་ལུགས་ཀྱི་བཀའ་སྲོལ་ཕལ་མོ་ཆེར། འགྲེལ་ཆུང་དང་ལྟ་ཕྲེང་ལྟར་བཞེད་པས། འདིར་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་འཆད་དོ། །གཉིས་པ་ལ། མ་རྟོགས་པ་དང་། ལོག་པར་རྟོག་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། གོ་བ་དང་དབྱེ་བ་གཉིས། དང་པོ་ནི། སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་གྲུབ་མཐས་བློ་མ་བསྒྱུར་བའི་གང་ཟག་གོ །གཉིས་པ་ལ། དངོས་དང་། ཞར་བྱུང་གཉིས། དང་པོ་མ་རྟོགས་པ་དངོས་ནི། འཇིག་ རྟེན་ཕྱལ་པ་སྟེ། དེ་ལ། ངོ་བོ། ངེས་ཚིག །དབྱེ་བ་གསུམ་ལས། ངོ་བོ་ནི།
Chinese
是土地等产生的因。如是说。关于果，也有色和无色两种。第一种是，修习初禅的实有小、中、大三种，由此而生于梵众天等三种，与凡夫的十二处相应。在第四禅中，增长圣者的无漏智慧，次第修习五种，则生于无大天等五净居天。然而，由于未获得对色的离贪，且贪著禅定的滋味而流转。如《道次第》所说：四无量和四禅定，次第各自执著我，于一切色中执著为我，此乃次第生于梵天。如是说。第二种是，由于胜观智慧的缺乏，执著与四名蕴相应的等持为我，因此生为无色界天。其中说：未证得等持和无色，未了知四名蕴的空性，若转生于四空处，则生为有顶天的天神。如是说。分为总说和别说。第一种是，关于此中的“未证得和邪分别”之义，先前的论师们观点不一致。日光狮子论师认为，未证得是庸俗、遥远、黑暗三种，邪分别是外道。庄严金刚论师认为，未证得是庸俗，邪分别是外道的常断二见。无垢友的观点是，在《小释》中说：总的来说，未证得是庸俗、遥远，邪分别是黑暗、外道。大论师莲花的口诀《观鬘》中也如此记载。全知法王认为，未证得是保持原样的宗派，邪分别是外道的宗派。即便如此，荣派和觉囊派的大多数传承都如《小释》和《观鬘》所说，因此，此处也如是宣说。第二种分为未证得和邪分别两种。第一种分为理解和分类两种。第一种是，未被其他宗派改变心意的凡夫。第二种分为实体和随带两种。第一种，真实的未证得是世间庸俗之人。其中有体性、词义、分类三种。体性是：
English
It is the cause of arising from earth and so on. Thus it is said. Regarding the result, there are also two types: form and formless. The first is that by meditating on the actual small, medium, and large of the first dhyana, one is born in the three realms of Brahma, etc., corresponding to the twelve abodes of ordinary beings. In the fourth dhyana, one cultivates the uncontaminated wisdom of the noble ones and meditates in five stages, then one is born in the five pure abodes such as the Non-Great. However, since one has not obtained detachment from form and is attached to the taste of dhyana, one wanders in samsara. As the Lamrim says: The four immeasurables and the four dhyanas, each in turn grasping at self, perceiving all forms as self, this is to be born in the Brahma realms in order. Thus it is said. The second is that due to the lack of higher insight wisdom, one grasps at the samadhi associated with the four aggregates as self, and thus is born as a formless deity. From that, it says: Not realizing equanimity and formlessness, not knowing the absence of the four aggregates, if one transmigrates to the four formless realms, one is born as a deity at the peak of existence. Thus it is said. The second is divided into general and specific explanations. The first is that regarding the meaning of "not realizing and wrongly conceiving" in this very text, the previous teachers had different views. The teacher Nyima Oser Senge considered not realizing to be the three: vulgar, distant, and dark, and wrongly conceiving to be the tirthikas. The teacher Gekdor considered not realizing to be vulgar, and wrongly conceiving to be the two extremes of eternalism and nihilism of the tirthikas. Vimalamitra's view is that in the Smaller Commentary it says: In general, not realizing is vulgar and distant, and wrongly conceiving is dark and tirthika. The Great Teacher Padmasambhava's instruction manual, the Garland of Views, also states the same. The Omniscient Dharma Lord considered not realizing to be the schools that maintain the status quo, and wrongly conceiving to be the schools of the tirthikas. Even so, the majority of the Rong and Zur traditions follow the Smaller Commentary and the Garland of Views, so here too, it will be explained in the same way. The second is divided into not realizing and wrongly conceiving. The first is divided into understanding and classification. The first is an ordinary person whose mind has not been changed by philosophical tenets. The second is divided into actual and incidental. The first, the actual not realizing, is the vulgar person of the world. It has three aspects: nature, definition, and classification. The nature is: