Tibetan
་ཀྱི་བདག་གཟུང་འཛིན་ཕྲ་བ་དོན་དམ་དུ་འདོད་པས་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བའི་ཐབས་བསྟེན་པ་སྟེ། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི། ཞེས་སོ། །ཡང་། འབངས་ཁ་ཅིག །དུག་སྡོང་འདི་རྩ་བ་ནས་འདོན་པའི་དཀའ་ཚེགས་མི་དགོས་ཀྱི། སྡོང་པོ་བཅད་ནས་བསྐྱལ་ལོ། །རྩ་བ་ལ་ཁྲོ་ཆུ་བླུགས་པས་སླར་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་ཟེར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་རང་རྒྱལ་འཛིན་རིག་སྐད་ཅིག་མ་དོན་དམ་དུ་བལྟ་ཞིང་འཁོར་འདས་རྟེན་འབྲེལ་རྒྱུ་འབྲས་སུ་འཛིན་པས་ལུགས་འབྱུང་སྤངས་ནས་ལུགས་ལྡོག་གི་འབྲས་བུ་བསྒྲུབས་པས་ཉོན་མོངས་པ་འགེགས་པའི་ཐབས་ལ་བརྟེན་པ་སྟེ། ཕྱི་ནང་གི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ། ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ལྷ་མི་ཉན་རང་གསུམ་ནི། དོན་དམ་དང་ཀུན་རྫོབ་གཉིས་ཀ་རྫས་ཡོད་དུ་བལྟས་ཏེ་བླང་དོར་བྱེད་པས་སྤོང་བའི་ལམ་དུ་གཅིག་པའོ། །ཡང་། འབངས་དེ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་སྨན་པ་ཞིག་ན་རེ། དུག་ཤིང་རྩ་བ་ནས་འདོན་པ་དང་སྡོང་པོ་གཅོད་པ་གཉིས་ཀ་བླུན་པ་སྟེ། འདི་ནི་སྨན་མར་གྱི་རྒྱུར་རྙེད་དཀའ་བ་ཞིག་གོ་ཟེར་ནས། དུག་ཤིང་ལ་སྨན་སྦྱོར་བྱས་པས་ནད་སེལ་ཞིང་རོ་ཙའི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཞིག་བྱུང་སྐད། དེ་བཞིན་དུ་བདག་མེད་གཉིས་རྟོགས་པ་དང་ཅི་རིགས་པར་ལྡན་ཞིང་བདེན་གཉིས་ལ་བཟང་ངན་བླང་དོར་དུ་བྱེད་པ་སྟེ། དེའང་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་རྣམས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཤེས་ཀྱང་། ཐབས་ཀྱིས་མ་ཟིན་ན་གནོད་པའི་བྱ་བ་བྱེད་ལ། ཟིན་ན་ཕན་པའི་བྱ་བ་ཡང་བྱེད་པས། ཀུན་རྫོབ་རྫས་ཡོད་དུ་བལྟས་ཏེ་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་རྟོག་ཆོས་ཉིད་དུ་སྦྱོང་བའི་ཐབས་ལ་འབད་པར་བྱེད་པ་ནི་བྱང་སེམས་ཀྱི་ཐེག་པའོ། །དེའང་། འཛིན་པ་འཁྲུལ་པ་ལས་འདོགས་པ་དང་། ཞེས་སོ། །ཡང་འབངས་དེ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་སྔགས་པ་ཞིག་ན་རེ། དུག་ཤིང་འདུལ་ བ་ལ་སྨན་གྱིས་འདུལ་སྦྱོང་འདི་ཙམ་བྱེད་ཅི་ཞིག་དགོས། འདི་བཞིན་བྱེད་པ་ཡོད་མོད་ཟེར་ནས་སྔགས་བཏབ་པ་ཙམ་གྱིས་སྔར་གྱི་སྨན་མར་ལས་ཀྱང་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཞིག་བྱུང་ལ། དཔེ་དེ་བཞིན་དུ་ཀྲི་ཡོག་སྡེ་གསུམ་གྱིས་བདེན་གཉིས་རྫས་ཡོད་དུ་མི་འདོད་ཀྱང་། ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་རང་གི་སེམས་ཉིད་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བཏགས་པའི་ཡོད་པ་མི་འགོག་པས། སྔགས་རྒྱ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཐབས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་རྟོག་ལྷ་དང་ཡེ་ཤེས་སུ་སྒྱུར་བར་བྱེད་དོ། །ལས་དང་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུས་མི་གོས། ཞེས་སོ། །ཡང་། རྨ་བྱ་ཞིག་བྱུང་ནས་དུག་ཤིང་གི་སྡོང་པོ་མཐོང་བས། ཆེས་དགའ་སྟེ་ལྟོས་མེད་དུ་ཟོས་པས་ལང་ཚོ་རྒྱས་ཤིང་སྤུ་སྡུག་མདངས་དང་ལྡན་པ་གྱུར་ལ། དཔེ་དེ་བཞིན་དུ་མ་ཧཱ་དང་ཨ་ནུའི་ཐེག་པ་གཉིས་ཀྱིས། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་རིག་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པས་ཉོན་མོངས་པ་ལྔ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ལྔར་ཤེས་པའི་ཕྱིར། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བཏགས་པའི་ཡོད་པར་འཛིན་པ་ཆེར་ཟད་དེ། བདེན་གཉིས་ཀྱི་ལྟ་བར་འཛིན་པའང་ཤས་ཆེར་ཕྲལ་ནས། དབྱེར་མེད་པའི་བསམ་པ་འབྲིང་དུ་ཐོབ་པས་ཇི་ལྟར་སྤྱད་ཀྱང་མི་གོས་པའི་ཕྱིར། ཉོན་མོངས་པ་དབང་དུ་བྱེད་པའི་ཐབས་ཏེ། གོས་པ་མི་འགྱུར། ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་དུག་སྡོང་སྐྱེས་ཙམ་ཉིད་ནས། ལྡུམ་རའི་ས་གཞི་དེ་ལ་དུག་སྐྱེས་པ་དང་། བཅད་པ་དང་། སྨན་གྱིས་སྦྱངས་པ་དང་། སྔགས་ཀྱིས་བསྒྱུར་བ་དང་། རྨ་བྱས་ཟོས་པ་སོགས་གང་ལའང་སྤང་བླང་དང་དགའ་མི་དགའི་རྟོག་པ་མེད། དུག་མ་སྐྱེས་ཀྱང་དགག་སྒྲུབ་དང་། བླང་དོར་མེད་པ་བཞིན་དུ། ཨ་ཏི་རང་ལུགས་ཀྱི་ཐེག་པས། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པར་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་རང་ཤར་བས། སྤང་སྦྱང་བསྒྱུར་བ་དང་དབང་དུ་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱང་དངོས་པོར་ཞེན་པའི་ལྟ་བ་ལས་བྱུང་བ་རྟོགས་ནས། སྒྱུ་མ་ལ་རྩོལ་བ་དེ་ལྟ་བུའི་གནས་མེད་པར་ཡང་རྟོགས་ཏེ། གང་ཡང་མི་འགོག་ལ། གང་དུའང་མི་རྩོལ་བས་སྤང་གཉེན་གྱི་ཐ་སྙད་ལས་གྲོལ་བའོ། །དེའང་གོས་སུ་མེད་པར་སྟོན་པའི་མཐར་ཐུག་གོ །ཞེས་སོ། །ཚུལ་འདི་ལ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་བློ་ཚད་དུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྣང་བའི་མཚན་ཉིད་མེད་པར་རིག་པའི་ཕྱིར། བདེན་གཉིས་ཀྱི་འཛིན་པ་ཕྲ་ མོ་དང་ཡང་བྲལ་བས་ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ཏེ། དེ་ལ་ཐ་སྙད་དུ་མཉམ་པར་ལྟ་བའམ་དབྱེར་མེད་སྤྱོད་ཡུལ་དང་བྲལ་བ་ཞེས་གདགས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། འདིར་ཐེག་པ་ལྔར་གསུངས་པའང་། བསྡུ་ན་གཉིས་སུ་འདུས་ཏེ། རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་རིག་པ་རང་ཤར་ལས། ཀྱེ་ཧོ་གསང་བའི་རྡོ་རྗེ་འཛིན། །ང་ཡི་ཐེག་པ་བསམ་ཡས་ཀྱང་། །བཤད་ལུགས་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་འདུས། །འཁོར་བ་དང་ནི་མྱ་ངན་འདས། །ཞེས་དང་། མདོ་བཅུ་ལས། གཉིས་ནི་རྣམ་པའི་བྱེ་བྲག་སྟེ། །ཐེག་པ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་བསྟན། །འཇིག་རྟེན་པ་ཡི་ཐེག་པ་དང་། །མྱ་ངན་འདས་པའི་ཐེག་པའོ། །ཞེས་དང་། རྒྱས་པ་ལས། འཇིག་རྟེན་འདས་དང་འཇིག་རྟེན་པའི། །མཐའ་ཡས་དཀྱིལ་འཁོར་མ་ལུས་ཀུན། །ཞེས་པས་འཇིག་རྟེན་པའི་ཐེག་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཐེག་པའོ། །དེ་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི། ཡུམ་ལས། སྦྱིན་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་ལའང་ཡོད། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ལའང་ཡོད་དོ། །དེའང་འཇིག་རྟེན་
Chinese
认为细微的所取和能取是实有的，因此依仗息灭烦恼的方法，即所取和能取。又，一些臣民说，不必费力从根拔起这棵毒树，砍断树干搬走就行了。往树根里浇碱水，就不会再长出来了。同样，自宗认为刹那的能取识是实有的，并且执着轮回涅槃是缘起因果，因此舍弃顺生次第，修持逆转次第的果，依仗息灭烦恼的方法，即内外之缘起。如此，天人声缘三者，都将胜义和世俗二者视为实有，从而取舍，所以在息灭的道路上是相同的。又，那些臣民中，一位医生说，从根拔起毒树和砍断树干都是愚蠢的，因为这是难以寻觅的药油原料。于是，用毒树配制药物，结果制成了一种能治病且味道极佳的妙药。同样，证悟二无我，并具备相应的智慧，对二谛进行善恶取舍。也就是说，虽然了知烦恼诸法如幻，但若不掌握方法，就会造成损害，若掌握方法，也能带来利益。因此，将世俗视为实有，努力修习将烦恼和分别念转化为法性之方法，这就是菩萨乘。其中说到：执着源于错乱。又，那些臣民中，一位咒师说，调伏毒树，何必用药物调伏？虽然也有这样做的人，但只需念诵咒语，就能产生比之前的药油更好的效果。同样的例子，事部瑜伽三部虽然不认为二谛是实有，但由于烦恼显现为自心之体性，因此并不遮止世俗假立之有。通过咒语、手印、三摩地之方法，将烦恼和分别念转化为本尊和智慧。不为业和业果所染。又，一只孔雀看到毒树的树干，非常高兴，毫不顾忌地吞食，结果
English
Believing that subtle objects and subjects are truly existent, they rely on methods to extinguish afflictions, namely, objects and subjects. Furthermore, some subjects say, "There is no need to laboriously uproot this poisonous tree. Just cut down the trunk and carry it away. Pour alkaline water on the roots, and it will not grow again." Similarly, our own school considers the momentary apprehending consciousness to be truly existent, and clings to samsara and nirvana as arising from causes and conditions. Therefore, abandoning the order of arising, they cultivate the fruit of the reversed order, relying on methods to extinguish afflictions, namely, the interdependent arising of inner and outer phenomena. Thus, gods, humans, shravakas, and pratyekabuddhas all view both ultimate and conventional truths as truly existent, and accordingly accept or reject them. Therefore, they are the same in the path of extinguishing. Furthermore, among those subjects, a doctor said, "Uprooting the poisonous tree and cutting down the trunk are both foolish, because this is a rare ingredient for medicinal oil." So, he concocted medicine from the poisonous tree, and as a result, produced a wonderful medicine that could cure diseases and had an excellent taste. Similarly, those who realize the two selflessnesses and possess corresponding wisdom, accept or reject the two truths as good or bad. That is to say, although they know that afflictive emotions are like illusions, if they do not grasp the method, they will cause harm, but if they grasp the method, they can also bring benefit. Therefore, considering the conventional to be truly existent, they strive to practice the method of transforming afflictions and conceptual thoughts into the nature of reality. This is the vehicle of the Bodhisattvas. It is said: "Attachment arises from delusion." Furthermore, among those subjects, a mantra practitioner said, "To subdue the poisonous tree, why bother with subduing it with medicine? Although there are those who do this, just reciting mantras can produce an effect even better than the previous medicinal oil." Similarly, although the three classes of Kriya Yoga do not consider the two truths to be truly existent, since afflictions appear as the nature of one's own mind, they do not deny the existence of conventional imputation. Through the methods of mantra, mudra, and samadhi, they transform afflictions and conceptual thoughts into deities and wisdom. They are not defiled by karma and its results. Furthermore, a peacock saw the trunk of the poisonous tree and was very happy, eating it without hesitation, and as a result,
Chinese
变得柔软，羽毛美丽而有光泽。同样，通过大乘和阿努乘这二者，因为一切法皆是自性本觉，所以了知五烦恼即是五智慧。世俗谛中执著实有的观念大大减少，执著二谛的观点也大部分分离，获得无分别的中间境界，无论如何行事都不会被沾染。这是驾驭烦恼的方法，不会被沾染改变。就像毒树刚生长出来，在花园的土地上，无论毒物生长、被砍伐、被药物净化、被咒语转化、被孔雀吃掉等等，都没有扬弃取舍和喜欢不喜欢的分别。即使没有生长出毒物，也像没有否定肯定和取舍一样。阿底自宗的乘，由于法界自性清净，自生智慧自然显现，所以了悟到扬弃、净化、转化和驾驭等，也是从执著实有的见解中产生的。也了悟到在幻象中努力是没有意义的，因此什么也不阻止，什么也不努力，从而从扬弃对治的名称中解脱出来。这也是显示不被沾染的究竟。这种状态被称为达到如幻的智慧，因为觉知到显现没有自性。由于也脱离了对细微二谛的执著，所以脱离了一切见解。对此，可以命名为平等观或脱离无分别的行境。第二点是，这里所说的五乘，如果归纳起来可以归为二者。《大圆满续·自生觉性》中说： "唉呀，秘密金刚持！我的乘虽然不可思议，但讲解的方式归纳为两种：轮回和涅槃。" 以及《十部经》中说： "二者是种类的差别，宣说了两种乘：世间乘和涅槃乘。" 以及《广大经》中说： "世间和出世间，无边坛城的一切。" 因此有世间乘和出世间乘。这二者的差别是，《母经》中说： "布施在世间乘中也有，出世间乘中也有。" 也就是世间
English
Becoming soft, with feathers beautiful and lustrous. Similarly, through the two vehicles of Maha and Anu, because all dharmas are self-aware in nature, one knows that the five afflictions are the five wisdoms. In relative truth, the clinging to existence as real is greatly diminished, and the clinging to the view of the two truths is also largely separated. Having attained the intermediate state of non-differentiation, one is not tainted no matter how one acts. This is the method of mastering afflictions; it does not become tainted or change. It is said that just as a poisonous tree grows, on the garden ground, there is no discrimination of acceptance or rejection, liking or disliking, whether the poison grows, is cut down, is purified by medicine, is transformed by mantras, or is eaten by peacocks. Even if poison does not grow, there is no negation or affirmation, acceptance or rejection. In the Ati self-tradition vehicle, because the nature of the dharmadhatu is naturally pure and self-arisen wisdom naturally arises, one realizes that rejection, purification, transformation, and mastery also arise from the view of clinging to things as real. One also realizes that striving in illusion is meaningless, and therefore one does not obstruct anything, nor does one strive for anything, thus being liberated from the terms of rejection and remedy. This is the ultimate teaching of being untainted. This state is called having reached the limit of wisdom like illusion, because of knowing that appearances have no characteristics. Because one is also separated from the subtle clinging to the two truths, one is separated from all views. This can be nominally called equal view or being separated from the field of non-dualistic activity. Secondly, the five vehicles mentioned here can be summarized into two. In the Dzogchen Tantra Rigpa Rangshar, it says: "Alas, secret Vajradhara! Although my vehicle is inconceivable, the way of explaining it is summarized into two: samsara and nirvana." And in the Ten Sutras, it says: "The two are differences of kind, the two vehicles are taught: the worldly vehicle and the nirvana vehicle." And in the Extensive Sutra, it says: "The worldly and the transworldly, all the limitless mandalas." Therefore, there are the worldly vehicle and the transworldly vehicle. The difference between these two is, as the Mother Sutra says: "Giving exists in the worldly vehicle as well, and it exists in the transworldly vehicle as well." That is, the worldly