Tibetan
སུ་མ་འགགས། དབྱེར་མེད་ལ་རྣོ་རྟུལ་ཐ་དད་ཀྱི་ཞེན་པ་ལས་གྲོལ་ལོ་གསུང་། ཡང་ཁ་ཅིག་རང་རྣོ་དེ་རྐྱེན་ཐོས་བསམ་ལ་རག་ལུས་སམ་མ་ལུས། དང་པོ་ལྟར་ན་རང་བཞིན་གྱི་དམ་བཅའ་ཉམས་ལ། གཉིས་པ་ལྟར་ན་འབད་མེད་དུ་གྲོལ་བར་ཐལ་ལོ་ཞེ་ན། དེ་ཚོད་དུ་ལྕགས་ཀྱི་རྣོ་རྟུལ་རྒྱུ་ལ་ཡོད་པ་དེ་རྐྱེན་མགར་བ་ལ་རག་ལུས་སམ་མ་ལུས། ལུས་ན་འདིར་ཡང་ཐོས་བསམ་ལ་རག་ལུས་སོ། །འོ་ན་རང་བཞིན་གྱིས་རྣོ་བ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ཐོས་བསམ་ལ་རག་ལུས་པའི་ཕྱིར་ཟེར་ན། ལྕགས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣོ་བ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། རྐྱེན་མགར་བ་ལ་རག་ལུས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བསྒྲེའོ། །ཡང་ལྕགས་ཀྱི་རང་རྣོ་དེ་རྐྱེན་མགར་བ་ལ་རག་མ་ལུས་སོ་ཞེ་ན། འདིར་ཡང་རྐྱེན་ཐོས་བསམ་ལ་རག་ མ་ལུས་སོ་བྱ། མ་སྦྱངས་པའི་རྒྱུད་དག་པ་སྲིད་པའི་ཕྱིར། འབད་མེད་དུ་གྲོལ་བར་ཐལ་ལོ་ཞེ་ན། དེ་ཙམ་དུ་ལྕགས་རྣོས་ཀྱང་མཚོན་གྱི་བྱ་བ་བྱེད་ནུས་པར་ཐལ། ཞེས་མགོ་མཚུངས་སོ། །དེས་ན་རྐྱེན་མགར་བ་དང་འཕྲད་པ་མཉམ་པོ་ལ་ལྕགས་ལ་རྣོ་རྟུལ་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ། འདིར་ཡང་རྐྱེན་ཐོས་བསམ་དང་འཕྲད་པ་མཉམ་པོ་ལ་རྣོ་རྟུལ་གྱི་ཁྱད་པར་འབྱུང་བ་ཉིད་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་བོ། །གསུམ་པ་ནི། ཁ་ཅིག་ན་རེ། གསང་བ་སྙིང་པོའི་རྒྱུད་འདི་སྦྱངས་པའི་དབང་རྣོན་གྱི་ཡུལ་ཡིན་གྱི། རང་བཞིན་གྱི་དབང་རྣོན་གྱི་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ་ཟེར་ན། ལན་དུ་སྒྲོལ་གཡུང་རྣམ་གཉིས་ཀྱི་ཊཱི་ཀར། དེ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཚོད་དུ་ཟག་མེད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དེ་མཐོང་ལམ་པའི་ཡུལ་ཡིན་གྱི། མཐར་ལམ་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ་བྱས་པས། ཁོ་ན་རེ། མཐོང་ལམ་ལས་མཐར་ལམ་བློ་ཆུང་བར་ཐལ་ཟེར་ན། འོ་ན་སྦྱངས་རྣོ་བས་རང་རྣོ་བློ་ཆུང་བར་ཐལ། རྟགས་ཁྱབ་མགོ་མཚུངས། འདོད་ན། འདིར་ཡང་འདོད་དོ། །ལམ་རིམ་ལས། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སྤྱན་མཆོག་འཆང་། །ཞེས་པས་གསལ་ལོ་ཟེར་ན། དེ་ཉིད་ལས། མ་སྦྱངས་གྲུབ་པ་གསུམ་ཕྱིར་གྱིས། །ཞེས་པས་གསལ་ཞེས་མགོ་བསྒྲེའོ་གསུང་། བཞི་པ་སྐྱེས་པ་རང་གི་ངོ་བོ་ནི། སེམས་ལྔ་སྐྱེས་པ་སྟེ། ཁོག་གཞུང་ལས། ངོ་བོ་སེམས་ལྔ་སྐྱེས་པ་དང་། །ཞེས་དང་། དཔེ་ཆུང་ལས། འཇིག་ལྡང་ལ་སོགས་བྱང་སེམས་ལྔ། །ངེས་པར་སྐྱེས་པ་ངོ་བོར་འདོད། །ཅེས་སོ། །དེ་ལ་གཉིས་ཏེ། གྲོལ་ལམ་གྱི་དང་། ཐབས་ལམ་གྱི་སེམས་ལྔའོ། །དང་པོ་ལའང་། སྤྱི་ནས་འདིར་སྐྱེ་ཚུལ་བརྩི་བ་དང་། འདི་ཉིད་ཀྱི་ལམ་གོང་འོག་ལ་བརྩི་བ་གཉིས། དང་པོ་ནི། རང་བཞིན་གྱི་མུན་པ་ཅན་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་དང་། ཆེད་དུ་རྒྱ
Chinese
没有阻碍。据说，从对无分别的锐利和迟钝的执着中解脱。又有人说，自身的锐利是依赖于听闻思维修，还是不依赖？如果像第一种说法那样，就违背了自性的誓言；如果像第二种说法那样，就会陷入无勤而解脱的过失。如果这样问，那么，铁的锐利和迟钝存在于材质上，是依赖于铁匠，还是不依赖？如果依赖，那么这里也依赖于听闻思维修。如果说，那么，铁就不是自性锐利了，因为依赖于听闻思维修。那么，铁就不是自性锐利了，因为它依赖于铁匠，这样来类推。又如果说，铁的自性锐利不依赖于铁匠，那么，这里也不依赖于听闻思维修。 因为未经调伏的相续清净是可能的。如果陷入无勤而解脱的过失，那么，仅仅是铁锐利，也应该能做兵器的作用。这样开头就相同了。因此，就像铁匠和合时，铁会产生锐利和迟钝一样，这里也是，听闻思维修和合时，锐利和迟钝的差别显而易见地成立。第三种观点是，有些人说，《秘密藏续》是调伏的增上慧的境界，而不是自性的增上慧的境界。回答说，在卓雍师兄弟的注释中，那是不合理的，因为那样一来，无漏的法性就成了见道的境界，而不是修道的境界了。对方说，见道比修道智慧小，这样说就太过分了。那么，调伏的锐利比自性的锐利智慧小，这样说就太过分了。理由和周遍相同。如果承认，那么，这里也承认。在《道次第》中说：“具有一切智的殊胜慧眼。”这样就清楚了。同样在《道次第》中说：“不做调伏成就三，故应舍弃。”这样就清楚了，这样开头来类推。第四，出生者的自性是，五种心识的出生，在《根本续》中说：“自性是五种心识的出生。”并且，在《小品》中说：“坏灭生起等五菩提心，必定出生，认为是自性。”如此。那有二种，解脱道的和方便道的五种心识。第一种也有两种，总的来说，这里计算出生方式，以及就此计算道的上下两种。第一种是，具有自性黑暗的凡夫，以及特意广
English
There is no obstruction. It is said that one is liberated from the attachment to the difference between sharpness and dullness in non-duality. Some say, does the sharpness of one's own depend on listening, contemplation, and meditation, or not? If it is like the first, then the vow of self-nature is broken. If it is like the second, then it is a fault of being liberated effortlessly. If you ask that, then, does the sharpness and dullness of iron, which exists in the material, depend on the blacksmith or not? If it depends, then here too it depends on listening, contemplation, and meditation. If you say that, then it follows that iron is not sharp by nature, because it depends on listening, contemplation, and meditation. Then, it follows that iron is not sharp by nature, because it depends on the blacksmith, thus it is inferred. Again, if you say that the sharpness of iron does not depend on the blacksmith, then here too it does not depend on listening, contemplation, and meditation. Because it is possible for an untamed continuum to be pure. If it is a fault of being liberated effortlessly, then it follows that even if the iron is sharp, it should be able to perform the function of a weapon. Thus, the beginning is the same. Therefore, just as sharpness and dullness arise in iron when it meets with the condition of a blacksmith, here too, when one meets with the condition of listening, contemplation, and meditation, the difference between sharpness and dullness is manifestly established. The third view is that some say that the Guhyagarbha Tantra is the realm of the sharp faculty of taming, but not the realm of the sharp faculty of self-nature. In response, in the commentaries of Doljung brothers, that is not reasonable, because in that case, the nature of uncontaminated dharma would be the realm of the path of seeing, but not the realm of the path of cultivation. The opponent says, it is too much to say that the path of seeing is less intelligent than the path of cultivation. Then, it is too much to say that the sharpness of taming is less intelligent than the sharpness of self-nature. The reason and pervasion are the same. If you accept, then here too we accept. In the Lamrim it says, "Possessing the supreme eye of omniscient knowledge." Thus it is clear. Similarly, in the Lamrim it says, "Abandon the three accomplishments without taming." Thus it is clear, thus the beginning is inferred. Fourth, the nature of the one who is born is, the birth of the five minds, in the Root Tantra it says, "The nature is the birth of the five minds." And, in the Small Treatise it says, "The five Bodhicittas such as destruction and rising, are definitely born, and are considered as the nature." Thus it is. There are two types, the five minds of the path of liberation and the path of means. The first also has two types, in general, here we calculate the manner of birth, and based on this, we calculate the upper and lower paths. The first is, ordinary beings with inherent darkness, and especially broad
Tibetan
ས་པའི་མུན་པ་ཅན་མུ་སྟེགས་པ་སོགས་ཐེག་པ་འོག་མ་རྣམས་ཀྱི་ཞེ་འདོད་ལས་གྲོལ་ནས་མཧཱ་ཡོ་གར་སེམས་གཡོ་བ་ནི་གཡོ་ལྡང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས། གཞི་དེས་མ་ཧཱའི་དོན་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་སྨོན་པ་ནི་སྨོན་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས། དེའི་དོན་ལ་འཇུག་པ་ནི་འཇུག་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས། ཞུགས་ནས་དབྱེར་མེད་ཀྱི་དོན་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་རྩོལ་བ་ལ་གནས་པ་ནི་གནས་ པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས། གནས་པས་ལམ་ལྔ་མཐར་ཕྱིན་པ་ནི་མཐར་ཕྱིན་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོ། །དེའང་ལམ་རིམ་ལས། དེ་ཇི་བཞིན་དུ་གཉིས་དང་བཞིས། །མཆོག་གི་གཡོ་བའི་སེམས་འབྱུང་འགྱུར། །གཞི་དེས་ཁོང་དུ་ཆུད་སྨོན་པས། །ལྷག་པའི་གཟུགས་བརྙན་འཇུག་པར་བྱེད། །མཆོག་གི་དམ་ཚིག་དེ་རུ་བྱིན། །རིགས་ངེས་གྱུར་ལ་ཕན་པ་བཅུ། །ནུས་པ་གཉིས་ཀྱིས་བྱིན་རླབས་བཞག །རང་གི་སྤྱན་མཆོག་འབྱེད་ལ་བརྩོན། །རྒྱུ་ཡི་དཀྱིལ་འཁོར་མཐོང་བྱའི་ཕྱིར། །ཐོས་བསམ་དམ་པ་ལེན་པར་བྱེད། །ཅེས་དང་། རང་གནས་ཀྱི་འགྲེལ་པ་ལས། རྒྱུ་རྐྱེན་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་དྲུག་གི་སྔ་མའི་ལོག་པ་གཉིས་ཀྱི་ཤེས་པའི་གཞི་ནས་ཐེག་པ་མཆོག་ལ་འཇུག་པའི་སེམས་ཡར་རྩྭ་མེ་ལྟར་ལྡང་ཞིང་གཡོ་བ་དང་། རྒྱུ་དེས་སྨོན་པ་གསུམ་སྐྱེ་བ་དང་། དེས་སྒྱུ་འཕྲུལ་རི་མོའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ཞུགས་ཏེ། དམ་ཚིག་བྱིན་ནས་རིགས་བསྟན་པ་ལ། བདག་དོན་གྱི་ནུས་དབང་གཉིས་ཡན་ཆད་བྱིན་ཏེ། ཤེས་བྱའི་མཚན་ཉིད་འཚོལ་བའི་རྒྱུ་ཉན་བསམ་ལ་གནས་ཏེ། གླེང་གཞི་དང་། གླེང་བསླང་བ་དང་། དགོས་འབྲེལ་དང་། ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་དང་། གཏད་པའི་དབྱེ་བའི་རྐྱེན་སྡུད་ཅིང་། སྤྱོད་ཡུལ་དུ་བྱེད་པ་ནི་གནས་པ་དང་པོའོ། །:དེ་ལ་༼‹བ›དེས་༽ཚད་དུ་ཕྱིན་པ་ལ། བཅོ་ལྔའམ་བཅོ་བརྒྱད་བྱིན་ཏེ། བདག་གཞན་གཉིས་ཀའི་དོན་སྤྱོད་པ་ནི། ཤེས་པ་ཚད་དུ་ཕྱིན་པའི་བར་མན་ཆད་དང་། དེ་ཡང་གནས་པའི་སེམས་ལ་གཉིས། མཐོང་བ་ལ་གནས་པ་དང་། འཇུག་པ་ལྔ་ལ་གནས་པའོ། །མཐར་ཕྱིན་པའི་སེམས་ནི། སྐབས་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པའི་ལམ་དང་སྤྱིའི་མཐར་ཕྱིན་པའི་ལམ་གསུམ་མོ། །དེ་དག་ནི་རིམ་པའི་དབང་དུ་བརྗོད་དེ། ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། ལམ་སྤྱིར་བརྩི་བ། ཟག་བཅས་ཁོ་ན་ལ་བརྩི་བ། ལམ་རེ་རེ་ལའང་སེམས་ལྔའི་ལྡན་ཚུལ་བརྩི་བའོ། །དང་པོ་ནི། སྤྱན་འགྲེལ་ལས། དང་པོ་གཡོ་ལྡང་བྱང་ཆུབ་སེམས། །གཉིས་པ་སྨོན་པ་གསུམ་འཇུག་སེམས། །གནས་པ་མཐར་ཕྱིན་བཞི་ལྔ་པ། །ཞེས་པས། ལྟ་བ་རྟོགས་ནས། དེ་ཏིང་ལ་སེམས་གཡོ་ཞིང་ལྡང་། དེ་
Chinese
脱离了具有土地黑暗的各外道等下乘的意愿后，在大瑜伽中心意动摇是动摇菩提心。以该基础期望领悟大义是期望菩提心。进入该意义是进入菩提心。进入后安住于修持无别意义的勤奋是安住菩提心。安住而使五道圆满是圆满菩提心。那也如道次第中所说：如是二与四，生起殊胜动摇心。以该基础领悟期望，使剩余影像进入。于彼给予殊胜誓言，种姓确定有十利。以二能力安放加持，努力开启自身妙眼。为见因之坛城故，受持清净闻思。如是说。自住的解释中说：从六种不共因缘的前面两种颠倒的知识之基础上，进入大乘之心如草上之火般升起动摇，以该因生起三个期望，由此进入幻化图画的坛城，给予誓言后指示种姓，给予自利之能力二以上，安住于寻求所知法相之因听闻思维，收集话题和发起话题，必要关联和应完全了知的实物，以及交付的差别之缘，作为行境是第一安住。对此（‹བ›དེས་）达到量，给予十五或十八，行持自他二利是，直到知识达到量之间，那也安住的心有二，安住于见和安住于五入。圆满的心是，场合的圆满道和共同的圆满道三种。那些是就次第的方面说的。如是说。第二方面，有计为总道，计为唯有漏，以及每一道也计为具有五心之理。第一方面，眼释中说：第一动摇菩提心，第二期望三入心，安住圆满四五，如是说。通达见解后，彼于定中，心动摇升起，彼
English
Having freed oneself from the desires of the lower vehicles, such as the land-darkened heretics, the mind wavering in Mahāyoga is the wavering bodhicitta. Aspiring to comprehend the meaning of Mahā with that basis is the aspiring bodhicitta. Entering into that meaning is the entering bodhicitta. Having entered and abiding in the effort to practice the meaning of non-duality is the abiding bodhicitta. Having abided and perfected the five paths is the perfected bodhicitta. That is also as stated in the Stages of the Path: Thus, with two and four, the supreme wavering mind arises. With that basis, comprehending aspiration, causes the remaining image to enter. There, give the supreme samaya, the lineage is determined with ten benefits. With two powers, place the blessings, strive to open one's own excellent eye. For the sake of seeing the mandala of the cause, receive pure hearing and thought. Thus it is said. In the commentary on self-abiding, it says: From the basis of knowledge of the two reversed of the six uncommon causes and conditions, the mind entering the Great Vehicle rises and wavers like fire on grass, and with that cause, three aspirations arise, and thereby entering the mandala of illusory drawings, after giving the samaya, indicating the lineage, giving the power of self-benefit two or more, abiding in the cause of hearing and thinking, seeking the characteristics of knowable objects, collecting the topic and initiating the topic, the necessary connection and the object to be fully known, and the differences of entrustment, making it the object of practice is the first abiding. To that (‹བ›དེས་) having reached the limit, giving fifteen or eighteen, practicing the benefit of both self and others is, until the knowledge reaches the limit, and that also the abiding mind has two, abiding in seeing and abiding in the five entrances. The perfected mind is, the perfected path of the occasion and the common perfected path are three. Those are spoken of in terms of sequence. Thus it is said. In the second aspect, there is counting as the general path, counting as only contaminated, and also counting the manner of possessing the five minds in each path. In the first aspect, the Eye Commentary says: First, wavering bodhicitta, second, aspiring three entering minds, abiding perfected four five, thus it is said. Having understood the view, that in meditation, the mind wavers and rises, that