Tibetan
ན་དུ་བསྟན་པ་མེད། །ཅེས་སོ། །དེས་ན་ནང་རིག་འགྱུར་མེད་ལ་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་བྱས་པ་ནི་སྙིང་པོའི་སྐོར་གྱི་མདོ་དང་། རྒྱུད་བླ་སོགས་དེ་དག་གི་དགོངས་འགྲེལ་རྣམས་དང་མཐུན་ཡང་། འདིར་ནང་རིག་དེ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་དུ་བྱས་པ་ནི། བླ་ན་མེད་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཁྱད་ཆོས་ཡིན་ནམ་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དུས་འཁོར་ལས། སྲིད་གསུམ་ཕྲ་རགས་གཟུགས་མིན་འདིར་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ་དེ་བཞིན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་མེད་དེ། །སངས་རྒྱས་ཤེས་རབ་གང་དུའང་གནས་པ་མ་ཡིན་ཞེས་པའི་ཚིག་ནི་སངས་རྒྱས་པ་རྣམས་སྟོན་པར་འགྱུར། །གང་གིས་འགྱུར་མེད་དང་བྲལ་མི་རྣམས་ཀྱིས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་བཟུང་ནས་སྟོན་པར་ལྟ་བྱེད་པ། །དེས་ན་གཙོ་བོས་གང་ཞིག་འཕོ་མེད་ལྷན་སྐྱེས་ལུས་ཀྱི་བདེ་བ་དག་ནི་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པར་བསྟན། །ཅེས་སོ། །འོ་ན་ལུས་ལ་གནས་པའི་མི་ཤིགས་པའི་ཐིག་ལེ་ལ་སྙིང་པོ་དང་རྒྱུ་རྒྱུད་དུ་བཞག་པ་དེ་ལྟར་ན། མུ་སྟེགས་པའི་བདག་རྟག་པ་དང་མཚུངས་སོ་ཟེར་ན། མི་མཚུངས་ཏེ། མུ་སྟེགས་པའི་འདོད་པ་དེ་ནི་བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་ལ། འདིར་ནི་ཡེ་ནས་འོད་གསལ་ཞིང་ལུས་ལ་གནས་ཀྱང་རྟག་མི་རྟག་གི་སྤྲོས་པ་ལས་འདས་པས་རྟག་པ་ཁོ་ནར་མི་འདོད་པའི་ཕྱིར་དང་། འོད་གསལ་བ་དེ་སུས་ཀྱང་མི་མཐོང་བའི་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ ཏེ། བླ་མའི་མན་ངག་གིས་མཐོང་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང་། མུ་སྟེགས་པ་ལྟར་མཐེ་བོང་གི་ཚད་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་རང་མཚན་དང་ཆོས་མི་སྦྱོར་ཏེ། འདིར་ངོ་བོ་སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་མཐའ་བྲལ་དུ་འདོད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཆོས་ཉིད་འོད་གསལ་བའི་དོན་དེ་མངོན་དུ་རྟོགས་པ་ན། བདག་གཉིས་ཀྱིས་དབེན་པའི་གནས་ལུགས་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བདག་ལྟར་མི་འགྱུར་བར་མ་ཟད། དེའི་གཉེན་པོར་མཆོག་ཏུ་འགྱུར་བ་སོགས་ཁྱད་པར་ཤིན་ཏུ་མང་ངོ་། །མདོར་ན་འདི་ཉིད་ལས། དུས་བཞི་ཕྱོགས་བཅུ་གང་ནས་ཀྱང་། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྙེད་མི་འགྱུར། །སེམས་ཉིད་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཏེ། །སངས་རྒྱས་གཞན་དུ་མ་འཚོལ་ཞིག །ཅེས་དང་། ཡེ་ཤེས་རྫོགས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་བློ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ངེས་ཤེས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་སྒོ་ནས་སྤྲོ་དགའ་བསྐྱེད་དེ། སེམས་ཉིད་འོད་གསལ་བའི་དོན་ལ་འབད་པས་སྦྱོར་བ་གཅེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ཀུན་མཁྱེན་ཆོས་རྗེས། མ་ལུས་འགྲོ་ཀུན་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ཅན། །གློ་བུར་དྲི་མས་གཡོགས་པའི་སྦུབས་ནང་ན། །འོད་གསལ་ཆོས་ཁམས་མར་མེ་ཡེ་ནས་གནས། །སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་ཆོས། །རང་ལ་ཡོད་དེ་དེ་ཉིད་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །སྟོང་དང་སྙིང་རྗེའི་སྙིང་པོ་ལྷུར་ལེན་པས། །ཁམས་དེ་བྱང་ཆུབ་ཅེས་བྱའི་མིང་ཐོབ་ནས། །མ་ལུས་སྐྱེ་རྒུའི་ཚོགས་ལ་ཕན་བདེ་བྱེད། །ཉི་མཁའ་བཞིན་དུ་གདོད་ནས་རང་བྱུང་ཡང་། །གློ་བུར་ཉོན་མོངས་ཆུ་འཛིན་གྱིས་བསྒྲིབས་པས། །རྨི་ལམ་འདྲ་བའི་སྲིད་པར་སྡུག་བསྔལ་མྱང་། །དེ་བསལ་བྱ་ཕྱིར་བརྩོན་པའི་སྟོབས་སྐྱེད་ཅིག །ཅེས་གསུངས་སོ། །གཞིའི་དོན་རྒྱས་པར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གཉིས་པ་ནི། དཔེ་ཆུང་རང་གནས་ལས། རང་བཞིན་མངོན་དུ་བྱེད་རྒྱུད་ནི། །ངོ་བོ་དང་ནི་རྐྱེན་ཉིད་དོ། །ཞེས་པས། བརྗོད་བྱ་དོན་གྱི་རྒྱུད་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་། རྗོད་བྱེད་ཚིག་གི་རྒྱུད་ལམ་རྐྱེན་དུ་གྱུར་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ། དབྱེ་བ། དབྱེ་དོན་གྱི་ས་མཚམས་འཇོག་ལུགས། ཇི་ལྟར་བཞག་པའི་དོན་གཏན་ལ་དབབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཐུན་མོང་སྤྱིའི་ལམ་དང་། ཁྱད་པར་འདི་ཉིད་ཀྱི་ལམ་གཉིས་ཏེ། རིམ་གསུམ་ལས། ཐུན་མོང་ལམ་ལྔར་ བསླབ་པ་དང་། །ཁྱད་པར་སོ་སོའི་ལམ་བཞིན་བསླབ། །ཅེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། དོན་སྤྱི་བྱེ་བྲག་ལ་འཇུག་པའི་ཁྱད་པར་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མདོ་སྔགས་གཉིས་ཀའི་འཇུག་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་ནི་ཐུན་མོང་གི་ལམ་དང་། མཧྭ་ཡོ་ག་ཉིད་ཀྱི་འཇུག་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་མོ། །གསུམ་པ་ལ། ཐུན་མོང་གི་ལམ་དང་། ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་གཉིས། དང་པོ་ལ། དགོས་ཆེད། ངོ་བོ། སྒྲ་དོན། དབྱེ་བ། རྩོད་པ་སྤང་བ་དང་ལྔ། དང་པོ་ནི། དངོས་སུ་འདིའི་ལམ་གྱི་གོལ་ས་ཤེས་ཤིང་། བརྒྱུད་ནས་ཐུན་མོང་གི་ལམ་པ་རྣམས་ཀྱང་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་འདིར་འཇུག་པའི་དགོས་པ་ཡོད་དེ། འདི་ཉིད་ལས། ས་རྣམས་ཁྱད་པར་བཀོད་པ་ཡང་། །གསང་བའི་སྙིང་པོར་འགྲོ་བའི་ལམ། །ཞེས་དང་། ཁོག་གཞུང་ལས། ཐུན་མོང་ལམ་སྟེགས་ཙམ་ཉིད་དུ། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་བཅུ་རྒྱུ་འབྲས་སྤྱོད། །ཅེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། གང་བློ་ཆེ་ཆུང་གི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་ཐུང་མོང་གི་སེམས་ལྔ་སྐྱེས་པ་སྟེ། ངེས་འབྱུང་གི་ཐེག་པ་བཞི་དང་། ཕྱི་རྒྱུད་སྡེ་གསུམ་མོ། །གསུམ་པ་ནི། དེ་དག་གིས་རང་རང་གི་འབྲས་བུ་སྒྲུབ་པ་དང་འདིའི་ལམ་སྟེགས་སུ་བགྲོད་པ་ཐུན་མོང་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར། ཐུན་མོང་གི་ལམ་ཞེས་བྱའོ། །བཞི་པ་ལ། དངོས་ཀྱི་ཐུན་མོང་གི་ལམ་དང་། ལྟོས་པའི་ཐུན་མོང་གི་ལམ་མོ། །དང་པོ་ནི། ལྷ་མི། ཉན་ཐོས། རང་རྒྱལ། བྱང་སེམས་ཏེ། ངེས་འབྱུང་གི་ཐེག
Chinese
于那之中没有教导。（ इति ）因此，内学将不变视为如来藏，与心要之部的经典和《宝性论》等那些的释义相符。但在此，内学被视为大乐的自性，我认为这是无上续部的特点。如《时轮金刚》所说：“三有粗细非色于此乃为识，如是识性亦非有，佛陀智慧不住于何处之语，乃为示现诸佛者。何人执持无变离之人，彼等执持空性而观照。因此主尊之何者无迁，俱生身之乐，于密咒乘中宣说。”（ इति ）那么，如果将安住于身体的不坏明点视为心要和因续，那么是否会有人说这与外道的常我相同呢？不相同。因为外道的观点具有视其为我的特征。而在此，本来光明，虽然安住于身体，却超越了常与无常的戏论，因此不认为是仅仅恒常。并且，光明并非任何人也无法看见的隐蔽之物，因为可以通过上师的口诀看见。不像外道那样，将拇指的大小等事物与自相和法不结合，因为在此认为本体是显空无别、离边的。并且，当现证法性光明的意义时，便是现证了远离二我的实相。不仅不会像我一样改变，而且作为其对治，会变成殊胜等，有非常多的差别。总而言之，在此经中说：“无论从四时十方何处，也无法找到圆满正等觉。心性即是圆满正等觉，不要在其他地方寻找佛陀。”（ इति ）以及“于智慧圆满之坛城。”（ इति ）等等，有智慧的人们应该以特殊的定解生起欢喜，努力修持心性光明的意义，珍视结合。如全知法王所说：“一切众生皆具如来藏，于为客尘所覆之壳中，光明法界如酥油
English
It is not taught in that. ( इति ) Therefore, the inner science regards the immutable as the Tathagatagarbha, which is in accordance with the sutras of the essence and the commentaries of the Ratnagotravibhāga, etc. But here, the inner science is regarded as the nature of great bliss, and I think this is a characteristic of the Anuttaratantra. As the Kalachakra says: "The three existences, subtle and coarse, are not form, but here is consciousness, and likewise, consciousness itself is not existent. The words that the Buddha's wisdom does not abide anywhere are to show the Buddhas. Those who hold the immutable and are separated from it, they hold emptiness and contemplate it. Therefore, whatever is unmoving, the bliss of the co-emergent body, is taught in the mantra vehicle." ( इति ) Then, if the indestructible bindu residing in the body is regarded as the essence and the causal continuum, will someone say that it is the same as the eternal self of the heretics? It is not the same. Because the view of the heretics has the characteristic of seeing it as self. But here, it is originally luminous, and although it resides in the body, it transcends the play of permanence and impermanence, so it is not considered merely constant. And the luminosity is not a hidden thing that no one can see, because it can be seen through the oral instructions of the guru. Unlike the heretics, the size of the thumb and other things are not combined with self-characteristics and dharmas, because here it is considered that the essence is inseparable from appearance and emptiness, and free from extremes. And when the meaning of the dharmata luminosity is realized, it is the realization of the reality that is devoid of the two selves. Not only will it not change like self, but as its antidote, it will become supreme, etc., there are very many differences. In short, in this very sutra it is said: "From whatever of the four times and ten directions, the perfect Buddha cannot be found. Mind itself is the perfect Buddha, do not seek the Buddha elsewhere." ( इति ) And "In the mandala of perfect wisdom." ( इति ) etc., those who are intelligent should generate joy with special conviction, strive to practice the meaning of the luminosity of mind, and cherish the union. As the omniscient Dharma Lord said: "All beings have the Tathagatagarbha, in the husk covered by adventitious stains, the luminous dharmadhatu is like butter.
Chinese
本性本自安住。 身与智慧无二无别的法， 自身本具，本自任运成就。 着重于空性与慈悲的精华， 此界因此获得菩提之名， 利益安乐所有众生。 如日升于空，本自现成， 然因突发烦恼如云遮蔽， 于如梦之轮回中感受痛苦， 为遣除此，生起精进之力！ 如是说。基础之义已广说完毕。 第二，出自《小品自处》： “自性显现之续部， 本体与缘皆是。” 因此，所说之义的续部之路的本体，与能说之语的续部之路成为缘，二者之中，第一者，有分类、分类之义的界限安立之方式、如何安立之义的定论。第一者，共同总体的道，与此特殊之道二者，三次第中，于共同道五者 学习，于特殊各自之道如是学习。如是说。第二者，意义从总体进入到差别之特殊性，为何呢？经部与密部二者的进入之处成为共同之道，大瑜伽（梵文：Mahāyoga）本身的进入之处成为特殊之道。第三者，有共同之道与特殊之道二者。第一者，有必要、本体、词义、分类、遣除诤论五者。第一者，实际上知晓此道之歧途，间接上，共同道者们也具有进入此特殊之道的必要，因此，此本身中说：“诸地之特殊安立，亦是进入秘密精华之路。”以及，《总释》中说：“共同道仅为阶梯，十度波罗蜜多（梵文：pāramitā）以因果行持。”如是说。第二者，成为无论智慧大小之境的五种共同之心生起，即是出离之乘四者，与外续部三部。第三者，彼等成就各自之果，并且将此道作为阶梯而行进，因为是共同的，所以称为共同之道。第四者，有真实之共同道与观待之共同道。第一者，天人、声闻、缘觉、菩萨，是出离之乘。
English
The nature abides from the very beginning. The Dharma of inseparable form and wisdom, Is inherent within oneself, spontaneously accomplished. By emphasizing the essence of emptiness and compassion, This realm gains the name of enlightenment, Benefiting and bringing happiness to all beings. Like the sun in the sky, it is naturally arisen from the beginning, But suddenly obscured by clouds of afflictions, Experiencing suffering in the dream-like existence. To dispel this, generate the strength of diligence! Thus it is said. The meaning of the base has been extensively explained. Secondly, from the 'Small Text on Self-Abiding': 'The continuum that manifests the self-nature, Is essence and condition itself.' Therefore, of the two, the essence of the continuum path of the meaning to be expressed, and the continuum path of the expressing words becoming the condition, the first has: classification, the way of establishing the boundaries of the meaning of classification, and the definitive conclusion of how the meaning is established. The first is: the common general path and the particular path of this itself, in the three stages, the five common paths are learned, and the particular individual paths are learned accordingly. Thus it is said. The second is: the distinction of the meaning entering from the general to the specific, why? Because the place of entry for both Sutra and Tantra becomes the common path, and the place of entry for Mahāyoga itself becomes the particular path. The third has: the common path and the particular path. The first has: necessity, essence, meaning of the word, classification, and refuting disputes, five in total. The first is: actually knowing the wrong paths of this path, and indirectly, the common path practitioners also have the necessity to enter this particular path, therefore, it is said in this itself: 'The special arrangement of the grounds is also the path to enter the secret essence.' And, it is said in the 'Root Text': 'The common path is merely a stepping stone, the ten perfections (Sanskrit: pāramitā) are practiced with cause and effect.' Thus it is said. The second is: the arising of the five common minds that become the object of great or small intelligence, namely, the four vehicles of renunciation and the three outer tantra classes. The third is: because they accomplish their respective fruits and proceed on this path as a stepping stone in common, it is called the common path. The fourth has: the actual common path and the relative common path. The first is: gods and humans, hearers, solitary realizers, bodhisattvas, which are the vehicles of renunciation.