Tibetan
འཁོར་བའི་མཐར་ལྷུང་བར་ཐལ། འཁྲུལ་གཞི་ཡོད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་ཉིད་ ལས། རང་བཞིན་ངང་གིས་དབྱེར་མེད་པའང་། །ཞེས་པས་གསལ། སྐྱོན་གསུམ་པ་ནི། ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་གྱིས་འཁྲུལ་པ་མི་སེལ་བར་ཐལ། འཁྲུལ་གཞི་ཡེ་ནས་དམིགས་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། རྩ་རྒྱུད་ལས། ཐོས་བསམ་སྒོམ་པའི་མཉམ་སྦྱོར་གྱིས། །རང་བྱུང་ཀུན་ངམ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །ཅེས་པས་གསལ། སྐྱོན་བཞི་པ་ནི། གཞི་གཟུང་འཛིན་ཅན་དུ་ཐལ། ཡེ་ནས་འཁྲུལ་གཞི་ཡོད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། རིམ་གསུམ་ལས། མཚན་ཉིད་མཐའ་རྣམས་ཀུན་བྲལ་བ། །ཞེས་དང་། རྒྱས་པ་ལས། གཟུང་འཛིན་བྲལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ནི། ཞེས་པས་གསལ་ལོ། །ཡང་ཁ་ཅིག་ན་རེ། འཁྲུལ་གཞི་མེད་ཀྱང་འཁྲུལ་ལོ་ཟེར་བ་ནི། མི་འཐད་དེ། ཐུགས་ཐིག་ལས། སྐུར་པ་པོ་ནི་ལྷུན་གྲུབ་ལ། །དེ་དང་མི་མཐུན་སོ་སོར་རྟོག །དེ་ལ་དེ་ནི་མི་སྲིད་བཞིན། །གཞི་ལ་ཡེ་ནས་མེད་ཅེས་སྨྲ། །ཞེན་བློའི་ངོ་ལ་ཡོད་དོ་ཞེས། །སྐུར་པ་གང་ཡིན་ཆད་ལྟ་བ། །དེ་དང་དེ་གཉིས་ཐ་དད་ཅིང་། །མི་སྲིད་ཀུན་འབྱུང་ཐོག་མ་འབྱུང་། །ཞེས་པས་སྐྱོན་བཞིས་གནོད་པའི་ཕྱིར། གང་ཞེ་ན། དང་པོ་ནི། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་མ་རིག་པ་མ་གྲུབ་པར་ཐལ། འཁྲུལ་གཞི་མེད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། སྤར་ཁབ་ལས། ངེས་པའི་ཤེས་པ་མ་སྐྱེས་པ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་མ་རིག་པའོ། །ཞེས་སོ། །སྐྱོན་གཉིས་པ་ནི། གཞི་མྱང་འདས་ཀྱི་མཐར་ལྷུང་བར་ཐལ། འཁྲུལ་གཞི་མེད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། མྱ་ངན་འདས་པའང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་པས་གནོད་དོ། །སྐྱོན་གསུམ་པ་ནི། འཁོར་བ་ལ་ཐོག་མ་འབྱུང་བར་ཐལ། འཁྲུལ་གཞི་མེད་པ་ལས་འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། སྤྱི་མདོ་ལས། འཁོར་བ་ཐོག་མ་ཐ་མ་མེད། །ཅེས་སོ། །སྐྱོན་བཞི་པ་ནི། རྒྱུད་དག་པའི་སངས་རྒྱས་ལའང་འཁྲུལ་པ་འབྱུང་རིགས་པར་ཐལ། འཁྲུལ་པ་གཞི་ལ་མེད་ཀྱང་གློ་བུར་དུ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཐུགས་ཐིག་ལས། དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་གཤེགས་པའང་། །སྣ་ཚོགས་ཞེན་ལས་གྲོལ་བར་ཟད། །ཅེས་སོ། །ཡང་ཁ་ཅིག་ན་རེ། འཁྲུལ་གཞི་ཡོད་མེད་དབྱེར་མེད་ལས་འཁྲུལ་ལོ་ཟེར། དེ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། གཞི་རང་བཞིན་ནི་ཡེ་ནས་རྣམ་དག་ཡིན་ལ། འཁྲུལ་པ་ནི་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་རང་ལུགས་ལ་སྐད་ཡངས་དོག་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། འཁྲུལ་ གཞི་ཡོད་མེད་དབྱེར་མེད་གསུམ་ཀ་ལས་འཁྲུལ་གྱི། གང་རུང་གཅིག་ཁོ་ན་ལས་འཁྲུལ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར། འཁྲུལ་གཞི་ཡོད་པ་ལས་ཀྱང་འཁྲུལ་ཏེ། སྦྲུལ
Chinese
因此，陷入轮回的边际。因为有错乱的基础。如果承认，那么， 从那之中，自性自然无别。正如（经文）所说。第三个过失是：闻思修三者无法消除错乱，因为错乱的基础本来就存在。如果承认，那么，根本续部中说：闻思修的结合，自生自然任运成就。正如（经文）所说。第四个过失是：基成为能取所取者，因为本来就有错乱的基础。如果承认，那么，《次第三篇》中说：体性远离一切边。以及，《广大论》中说：远离能取所取的智慧。正如（经文）所说。又有些人说：即使没有错乱的基础也会错乱。这是不合理的。因为《心滴》中说：诽谤者对于任运成，与此不符各自执着。对于此，那是不可能的。说基本来就没有，说在执着心的面前有。凡是诽谤都是断见，此与彼二者各异，不可能的一切生起最初不生。因为以上四个过失所损害。哪四个呢？第一个是：俱生无明无法成立，因为没有错乱的基础。如果承认，那么，《占卜箭》中说：没有生起决定的智慧就是俱生无明。如此说。第二个过失是：基堕入寂灭的边际，因为没有错乱的基础。如果承认，那么，涅槃也不存在。这样损害。第三个过失是：轮回有最初，因为从没有错乱的基础而产生错乱。如果承认，那么，《总集经》中说：轮回无始无终。如此说。第四个过失是：对于相续清净的佛陀也可能产生错乱，因为错乱即使在基上没有，也会突然产生。如果承认，那么，《心滴》中说：如来也是，从各种执着中解脱而已。如此说。又有些人说：从错乱的基础存在与不存在无差别中产生错乱。这也是不合理的，因为基的自性本来就是清净的，而错乱是暂时的垢染。第二，关于自宗的广略两种说法，第一种是：从错乱的基础存在、不存在、无差别这三者都会产生错乱，不是仅仅从其中任何一个产生错乱。因此，从有错乱的基础也会产生错乱，如蛇。
English
Therefore, it follows that one falls into the extreme of samsara. Because there is a basis for delusion. If you accept that, then, From that, the self-nature is naturally inseparable. As it is clear from (the text). The third fault is: it follows that the three, hearing, thinking, and meditating, cannot eliminate delusion, because the basis of delusion is inherently present. If you accept that, then, in the Root Tantra it says: Through the union of hearing, thinking, and meditating, self-arisen, natural, spontaneously accomplished. As it is clear from (the text). The fourth fault is: it follows that the ground has grasping and the grasped, because there is inherently a basis for delusion. If you accept that, then, in the Three Successive (Texts) it says: The characteristics are all free from extremes. And, in the Extensive (Text) it says: The wisdom free from grasping and the grasped. As it is clear. Furthermore, some say: Even without a basis for delusion, there is delusion. This is not reasonable. Because in the Heart Drop it says: The denier is towards the spontaneously accomplished, disagreeing with that, separately grasping. For that, that is impossible. Saying that the ground is inherently without, saying that it is in the face of clinging mind. Whatever denial is a nihilistic view, that and that are different, impossible, all arising, the first does not arise. Because it is harmed by the above four faults. What are they? The first is: it follows that coemergent ignorance is not established, because there is no basis for delusion. If you accept that, then, in the Divining Arrow it says: Not having arisen with definite knowledge is coemergent ignorance. So it says. The second fault is: it follows that the ground falls into the extreme of nirvana, because there is no basis for delusion. If you accept that, then, nirvana also does not exist. Thus it harms. The third fault is: it follows that samsara has a beginning, because delusion arises from having no basis for delusion. If you accept that, then, in the General Sutra it says: Samsara has no beginning and no end. So it says. The fourth fault is: it follows that even for a Buddha with a pure continuum, delusion could arise, because even if delusion is not on the ground, it arises suddenly. If you accept that, then, in the Heart Drop it says: Even the Thus-Gone One, is merely liberated from various clingings. So it says. Furthermore, some say: Delusion arises from the basis of delusion being existent, nonexistent, and undifferentiated. This is also not reasonable, because the self-nature of the ground is inherently pure, while delusion is a temporary stain. Second, regarding the two broad and narrow statements of our own system, the first is: delusion arises from all three, the basis of delusion being existent, nonexistent, and undifferentiated, it is not that delusion arises only from any one of them. Therefore, delusion also arises from having a basis for delusion, like a snake.