Tibetan
མངོན་པའི་སྡེ་སྣོད་ལ་ཕྱི་ནང་གཉིས་ལས་སྔགས་ནི་ནང་གི་མངོན་པར་བཞེད། དེའང་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་དུང་ཡིག་ཅན་ལས། སྡེ་སྣོད་རིན་པོ་ཆེ་ལས་མངོན་པ་སྟེ། ཞེས་སོ། །ཡང་རྒྱ་གར་གྱི་སློབ་དཔོན་ཤཱནྟི་པ་དང་། བོད་ཀྱི་ལྷ་རྗེ་སྣར་སྟོན་སེང་གེ་འོད་སོགས་ནི། ཟབ་མོའི་དོན་མདོར་བསྡུས་ཏེ་སྟོན་པས་ན་མདོ་སྡེའོ་ཞེས་བཞེད། ཤེར་ཕྱིན་ཚུལ་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་པའི་འགྲེལ་པ་ལས་ཀྱང་། ཏནྟྲ་སྡེ་བཅོ་བརྒྱད་ལ། མདོ་སྡེ་ཆེན་པོ་བཅོ་བརྒྱད། ཅེས་གསུངས་སོ། །མཁས་པ་ཁ་ཅིག་ན་རེ། གསང་སྔགས་མདོ་སྡེ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་འཇོམས་ལས། མདོ་སྡེ་འདི་ནི་ཉན་བྱེད་ན། ཞེས་དང་། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྡུས་པའི་རྒྱུད་ལས། མདོ་སྡེ་འདི་ནི་ལེགས་བཤད་པ། ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཟེར། ཡང་རྒྱའི་ སློབ་དཔོན་ཨཱཪྱ་དེ་བ་དང་། བོད་ཀྱི་མཁས་པ་རོག་བདེ་གཤེགས་ཆེན་པོ་དང་། ཀུན་མཁྱེན་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་སོགས་ནི། རིག་པ་འཛིན་པའི་སྡེ་སྣོད་ཅེས་སྡེ་སྣོད་ལོགས་པར་བྱས་ཏེ། སྤྱིར་བགྲངས་བའི་བཞི་པར་བཞེད་དོ། །འོ་ན་འདིར་གང་བཞག་སྙམ་ན། བདག་གི་རྗེ་བླ་མ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཞལ་སྔ་ནས། སྡེ་སྣོད་བཞི་པར་འཇོག་པ་ཉིད་ལེགས་པར་བཞེད་དོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ཡིན་ཏེ། ཀུན་བྱེད་ལས། སྡེ་སྣོད་བཞི་པ་ཉི་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་གསུངས། །ཞེས་དང་། དཔུང་བཟང་གིས་ཞུས་པ་ལས། བྱེ་བ་ཕྲག་གསུམ་དང་ནི་འབུམ་ཕྲག་ལྔ། །རིག་འཛིན་སྡེ་སྣོད་དུ་ནི་རྒྱལ་བས་གསུངས། །ཞེས་པས་སྡེ་སྣོད་བཞི་པའམ་རིག་པ་འཛིན་པའི་སྡེ་སྣོད་ཅེས་སྡེ་སྣོད་རྐང་ཐུབ་གཅིག་ཏུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང་། ཡོན་ཏན་བཀོད་པའི་རྒྱུད་ལས་ཀྱང་། ཕྱི་ཡི་སྡེ་སྣོད་གསུམ་དག་ནི། །འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་དག །སོ་སོའི་གཉེན་པོར་བསྟན་པ་སྟེ། །བླ་མེད་མཉམ་པའི་གསང་སྔགས་ནི། །ཉོན་མོངས་ཀུན་གྱི་གཉེན་པོར་བསྟན། །ཅེས་སོ། །དེ་ལྟར་ན། ཉོན་མོངས་པ་ཀུན་ཀྱང་དུག་གསུམ་དུ་འདུ་ལ། དེ་གསུམ་སོ་སོའི་གཉེན་པོ་ཡང་བསླབ་པ་གསུམ་ཡིན་པས། འདིར་དུག་གསུམ་འདྲེས་ཤིང་འདུས་པ་མཐའ་དག་གི་གཉེན་པོར་བསླབ་པ་གསུམ་ཀ་སྟོན་དགོས་པའི་ཕྱིར། ལྷག་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་སྟོན་པའི་ཆ་རྣམས་འདུལ་བའི་སྡེ་སྣོད་ཡིན་པ་སོགས་སྦྱར་ནས་སྡེ་སྣོད་གསུམ་ཀས་བསྡུས་པ་ཡིན་གྱི། སྡེ་སྣོད་བཞི་པར་འཇོག་པ་ནི་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཟེར་ན། ཅིའི་ཕྱིར། འདམ་ལ། འདི་ནི་འདམ་མ་ཡིན་གྱི། ས་དང་ཆུ་དག་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རམ། དཔེ་དེ་བཞིན་དུ། འདི་ལྟར་ཤེས་དགོས་ཏེ། རྒྱུའི་སྡེ་སྣོད་
Chinese
关于论藏，有内外两种，其中密咒被认为是内论藏。正如《大圆满·董域经》中所说：“论藏出自宝藏。” 又如印度的香提巴论师和藏地的拉杰·纳顿·森给沃等认为，因为简要地阐述了深奥的意义，所以称为经藏。在《般若波罗蜜多百五十颂释》中也说：“十八部怛特罗，即十八部大经。” 一些学者说，密咒是经藏，如《摧破金刚经》中说：“此经若能听闻。” 以及《集一切真实经》中说：“此经是善说。”所以这样说。还有汉地的 阿阇黎圣天，以及藏地的学者若·德谢钦波和衮钦·曲吉杰波等，将持明者的藏经作为单独的藏经，普遍认为是第四藏。那么，这里应该如何安立呢？我的上师一切智者说，安立为第四藏是最好的。事实上也是如此，《总集经》中说：“第四藏二万一千颂。” 以及《善臂请问经》中说：“三俱胝及五百万，胜者说为持明藏。” 因此，因为经中说第四藏或持明者的藏经是独立的藏经，并且在《功德庄严经》中也说：“外三藏，贪嗔痴，分别示为对治，无上平等之密咒，示为一切烦恼之对治。” 这样看来，一切烦恼都可归纳为三毒，而这三毒各自的对治也是三学。因此，这里必须宣说作为一切混合和聚集的三毒的对治的三学。所以，将宣说增上戒学的部分归为律藏等，认为三藏都已包括，安立为第四藏是不合理的。这是为什么呢？就像对泥土说：“这不是泥土，而是土和水。”一样吗？应该像这样理解，即因的藏经。
English
Regarding the Abhidhamma Pitaka, there are two types, inner and outer, of which Mantra is considered the inner Abhidhamma. As it is said in the Dzogchen Dung-yig-chen, "Abhidhamma comes from the precious Pitaka." Furthermore, Indian teachers such as Shantipa and Tibetan lamas such as Nar-ton Sengge Wo, etc., consider it to be the Sutra Pitaka because it concisely explains the profound meaning. It is also said in the commentary on the One Hundred and Fifty Verses on Prajnaparamita, "The eighteen Tantra divisions are the eighteen great Sutras." Some scholars say that Secret Mantra is the Sutra Pitaka, as it is said in the Vajravidarana, "If one listens to this Sutra." And in the Guhyasamayasadhana Tantra, it is said, "This Sutra is well-spoken." That is why they say so. Also, the Chinese teacher Aryadeva, and Tibetan scholars such as Rog Deshek Chenpo and Kunkhyen Chokyi Gyalpo, etc., consider the Vidyadhara Pitaka as a separate Pitaka, generally counted as the fourth. So, how should it be established here? My omniscient root guru said that it is best to establish it as the fourth Pitaka. This is indeed the case, as it is said in the Kunjed Gyalpo, "The fourth Pitaka is twenty-one thousand verses." And in the Pungzang Kyi Zhuspa, "Three hundred million and five hundred thousand, the Victorious Ones spoke of as the Vidyadhara Pitaka." Therefore, because the Sutras say that the fourth Pitaka or the Vidyadhara Pitaka is an independent Pitaka, and also in the Guna Vyuhasutra, it is said, "The three outer Pitakas are antidotes to desire, hatred, and ignorance respectively. The unsurpassed and equal Secret Mantra is the antidote to all afflictions." In this way, all afflictions can be summarized into the three poisons, and the antidotes to these three poisons are also the three trainings. Therefore, here it is necessary to teach the three trainings as the antidote to all mixed and accumulated three poisons. Therefore, considering that the parts that teach the training of higher morality are included in the Vinaya Pitaka, etc., it is considered that all three Pitakas are included, and it is unreasonable to establish it as the fourth Pitaka. Why is that? Is it like saying to mud, "This is not mud, but earth and water"? It should be understood in this way, that is, the Pitaka of the cause.