Tibetan
གས་པའི་དམ་ཆོས་ལ་འཇུག་པའི་རྗོད་བྱེད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། ཡིད་ཆེས་ཀྱི་ཚིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལུང་གི་ཆོས་ཏེ། མདོ་ལས། ལུང་ནི་ཡིད་ཆེས་ཚིག་ཡིན་ཏེ། །ཉེས་པ་ཟད་པ་རྫུན་གྱི་ཚིག །སྨྲ་བར་མི་འགྱུར་རྒྱུ་མེད་ཕྱིར། །ཉེས་ཟད་ལུང་དུ་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །བཞི་པ་ལ། བཀའ་དང་བསྟན་བཅོས་གཉིས་ཏེ། བདེ་གཤེགས་འདུས་པའི་ས་གཅོད་ཚོམས་ཀྱི་ཆིངས་ལས། ཐུབ་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་རྣམས་ཀུན། །བསྡུས་པས་བཀའ་དང་བསྟན་བཅོས་གཉིས། །ཞེས་སོ། །བཀའ་ལ་མཚན་ཉིད། སྒྲ་དོན། དབྱེ་བའོ། །དང་པོ་ནི། རང་གི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་བདག་རྐྱེན་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་ལ་བརྟེན་ནས་བྱུང་བའི་ཁྱད་པར་བཞི་ལྡན་གྱི་རྒྱལ་བའི་གསུང་རབ་གང་ཞིག །མདོའམ་རྒྱུད་སྡེར་གནས་པའོ། །དེའང་བརྗོད་བྱ་དོན་དང་ལྡན་པ། རྗོད་བྱེད་ངག་ཚིག་དྲི་མེད། བྱེད་ལས་ཁམས་གསུམ་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བ། འབྲས་བུ་ཞི་བའི་ཕན་ཡོན་སྟོན་པ་སྟེ། ཁྱད་པར་བཞི་ལྡན་དུ་ལྷག་བསམ་སྐུལ་བའི་མདོར་གསུངས་པ་ལྟར། རྒྱུད་བླ་ལས། གང་ཞིག་དོན་ལྡན་ཆོས་དང་ཉེར་འབྲེལ་ཞིང་། །ཁམས་གསུམ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་སྤོང་བྱེད་གསུང་། །ཞི་བའི་ཕན་ཡོན་སྟོན་པར་མཛད་པ་གང་། །དེ་ནི་དྲང་སྲོང་གསུང་ཡིན་བཟློག་པ་གཞན། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། སུ་བྷཱ་ཥི་ཏའི་སྒྲ་ལས་ལེགས་པར་གསུངས་པས་ན་བཀའོ། །གསུང་རབ་དང་། གཙུག་ལག་དང་། ལུང་རྣམས་ནི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་སོ། །གསུམ་པ་དབྱེ་བ་ལ། བདག་རྐྱེན། དུས། སྡེ་ཚན། གཉེན་པོ། དབང་པོའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ་དང་ལྔ། དང་པོ་ནི། བདེ་འདུས་ཀྱི་ལུང་སྔ་མའི་འཕྲོས་ལས། བཀའ་ལ་ཞལ་ནས་གསུངས་པ་དང་། །བྱིན་གྱིས་བརླབས་དང་རྗེས་གནང་གསུམ། །ཞེས་པས། ཞལ་ནས་གསུངས་པའི། བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི། རྗེས་སུ་གནང་བའི་བཀའ་དང་གསུམ། དང་པོ་ནི། སྟོན་པས་མདུན་བསུས་ཏེ་གསུངས་པ་འཕགས་པ་སྡུད་པ་ལྟ་བུ་དང་། འཁོར་གྱིས་ཞུས་ཏེ་གསུངས་པ་འཇམ་དཔལ་མཚན་བརྗོད་ལྟ་བུ། གཉིས་པ་ལ། སྐུས། གསུང་གིས། ཐུགས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་བཀའོ། །དང་པོ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཕྱག་སྤྱི་བོར་བཞག་སྟེ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པས་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་དང་རྣམ་གྲོལ་ཟླ་བ་ལ་འཆད་པ་དང་དྲི་བའི་སྤོབས་པ་སྐྱེས་ནས་གསུངས་པ་མདོ་སྡེ་ས་བཅུ་པ་ལྟ་བུ། གཉིས་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། འཇམ་དཔལ་ལ་མ་སྐྱེས་དགྲའི་འགྱོད་པ་སོལ་ཅིག་ཅེས་གསུངས་པས་འཇམ་དཔལ་གྱིས་མ་སྐྱེས་དགྲའི་འགྱོད་པ་བསལ་བའི་མདོ་གསུངས་པ་ལྟ་བུ། གསུམ་པ་ལ། ཐུག
Chinese
这是进入甚深正法的表达方式。第三，因为是可信之语，所以是圣教，如经部中说：圣教是可信之语，罪过已尽，是无虚妄之语，不会说，因为没有原因，知罪尽为圣教。如是说。第四，有佛语和论著两种，如《善逝云集地界品》的盟誓中说：大雄的诸法，总集为佛语和论著两种。如是说。佛语有定义、词义、分类。第一，什么是佛语的定义？即依靠显示自己独有的因缘——佛陀，而产生的具有四种特点的殊胜佛语，存在于经部或续部中。也就是，所表达的具有意义，能表达的语言清净无垢，作用是舍弃三界的烦恼，结果是显示寂静的利益，如具有四种特点的增上意乐劝请经中所说。如《宝性论》中说：凡是具有意义，与正法紧密相连，能从三界中舍弃一切烦恼的言语，以及显示寂静利益的，那就是如来之语，与此相反则不是。如是说。第二，什么是佛语的词义？从सुभाषित (subhāṣita，梵文天城体：सुभाषित，梵文罗马拟音：subhāṣita，善说)的声音而来，因为是善说，所以是佛语。经典、论典和圣教都是名称的同义词。第三，什么是佛语的分类？从因缘、时间、部类、对治、根基的角度分为五种。第一，什么是从因缘角度的分类？如《密集》圣教前文的延续中说：佛语有从口中说出、加持和随许三种。因此，有从口中说出的佛语、加持的佛语、随许的佛语三种。第一种，如导师亲自迎接而说的《圣者集经》，以及眷属请问而说的《文殊名经》。第二种，有以身、语、意加持的佛语。第一种，如薄伽梵以手置于顶上加持，使金刚藏和解脱月生起讲说和提问的勇气后所说的《十地经》。第二种，如薄伽梵对文殊说：请息灭阿阇世王的后悔，文殊息灭阿阇世王的后悔后所说的经。第三种，是意的加持。
English
This is the expression for entering the profound Dharma. Third, because it is a word of faith, it is the Dharma of Scripture. As it says in the Sutras: Scripture is a word of faith, faults are exhausted, it is a word of truth, it will not be spoken, because there is no reason, know that the exhaustion of faults is Scripture. Thus it is said. Fourth, there are two types: the Buddha's words and the treatises. As it says in the covenant of the "Collected Grounds of the Sugatas": All the teachings of the Great Sage, when collected, are the two: the Buddha's words and the treatises. Thus it is said. The Buddha's words have a definition, meaning, and divisions. First, what is the definition of the Buddha's words? It is the excellent speech of the Victorious One, which arises in dependence on the Buddha, who shows his own unique cause and condition, and which possesses four distinctions, residing in the Sutras or Tantras. That is, what is expressed is meaningful, the expressive words are pure and stainless, the function is to abandon the afflictions of the three realms, and the result is to show the benefit of peace. As it is said in the Sutra that encourages superior intention with four distinctions. As it says in the Uttaratantra: Whatever speech is meaningful, closely related to the Dharma, abandons afflictions from all three realms, and shows the benefit of peace, that is the speech of the sage, and the opposite is not. Thus it is said. Second, what is the meaning of the Buddha's words? From the sound of subhāṣita (सुभाषित，subhāṣita，well-spoken), because it is well-spoken, it is the Buddha's words. Scriptures, treatises, and scriptures are all synonyms. Third, what are the divisions of the Buddha's words? There are five divisions from the perspective of cause, time, category, antidote, and faculty. First, what is the division from the perspective of cause? As it says in the continuation of the previous scripture of the Guhyasamaja: The Buddha's words have three aspects: spoken from the mouth, blessed, and permitted. Therefore, there are three types of Buddha's words: those spoken from the mouth, those blessed, and those permitted. The first is like the "Arya Samgiti Sutra", which the Teacher spoke after being welcomed, and the "Manjushri-nama-samgiti", which was spoken after being requested by the retinue. The second has the Buddha's words blessed by body, speech, and mind. The first is like the "Dashabhumika Sutra", which the Bhagavan spoke after placing his hand on the crown of Vajragarbha and Vimukticandra, and they developed the courage to teach and ask questions. The second is like the Bhagavan saying to Manjushri: Please extinguish the regret of Ajatashatru, and Manjushri spoke the sutra that extinguished the regret of Ajatashatru. The third is the blessing of mind.
Tibetan
ས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས། ཐུགས་བདེན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས། ཐུགས་ཐུགས་རྗེའི་སྟོབས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་བཀའོ། །དང་པོ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཟབ་མོ་སྣང་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པའི་མཐུས་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱིས་དྲི་བ་དང་དྲི་ལན་གྱི་སྒོ་ནས་ཤེར་སྙིང་གསུངས་པ་ལྟ་བུ། གཉིས་པ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུས་རི་དང་ལྗོན་ཤིང་སོགས་ལས་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་སྒྲ་བྱུང་བ་ལྟ་བུ་སྟེ། ཨ་ར་ལི་ལས། རི་དང་ཤིང་བུ་རྡེའུ་དང་། །པདྨ་དག་དང་དཔག་བསམ་ཤིང་། །རྔ་བོ་ཆེ་ལས་བྱུང་བ་ཡང་། །རྒྱལ་བས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་ཕྱིར། །དེ་དག་བཀའ་ཞེས་བྱ་བར་འདོད། །ཅེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུས་ཉན་ཐོས་དང་། གནོད་སྦྱིན་སོགས་སེམས་ཅན་ཕལ་པས་སྨྲས་པའི་འབྲས་བུ་ཁྱད་པར་ཅན་འགྲུབ་ནུས་ཀྱི་སྔགས་ཚིག་བཀར་བསྡུས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། སྡུད་པ་ལས། རྒྱལ་བའི་ཉན་ཐོས་པ་དག་ཇི་སྙེད་ཆོས་སྟོན་དང་། །འཆད་དང་རིག་པ་དག་དང་ལྡན་པ་བརྗོད་པ་དང་། །མཆོག་འཕགས་བདེ་བ་བྱེད་དང་དེ་ཡི་འབྲས་ཐོབ་པ། །དེ་དག་ཀུན་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྐྱེས་བུའི་མཐུ། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་རྗེས་སུ་གནང་བའི་བཀའ་ནི། སྡུད་པ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བཀའ་བསྡུ་བའི་ཚེ་བཅུག་པའི་གླེང་གཞི། མཚམས་སྦྱོར། མཐུན་འགྱུར། ཡི་རངས་རྣམས་ཏེ། སློབ་དཔོན་ཉི་འོད་སེང་གེའི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་ལས། དེའང་སྟོན་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་འོག་ཏུ་རྒྱུད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མགོ་ལ། དང་པོར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལྔ་དང་། སྒབ་ཏུ་མངོན་པར་བསྟོད་པ་ཡང་ཐོགས་ཤིག་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། ། གཉིས་པ་ལ། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རིམ་པ་གསུམ་དུ་བསྐོར་བ་ལས། འཁོར་ལོ་དང་པོ་ནི། དངོས་པོར་ཞེན་པའི་སེམས་ཅན་ལས་དང་པོ་པ་རྣམས་དྲང་བའི་དོན་དུ་གཟུང་འཛིན་དོན་དམ་དུ་ཞལ་གྱིས་བཞེས་ཏེ་སྤང་གཉེན་ལ་བླང་དོར་བྱེད་པ་གཙོ་བོར་གསུངས་པ་བདེན་བཞིའི་ཆོས་འཁོར་ཏེ། འདུལ་བ་ལུང་ལ་སོགས་པའོ། །བར་པ་ནི། གཉེན་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་དགག་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་སྟོན་པ་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་ཆོས་འཁོར་ཏེ་ཡུམ་རྒྱས་འབྲིང་ལ་སོགས་པའོ། །ཐ་མ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཤིས་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཇི་ལྟར་གནས་པ་ལྟར་གཏན་ལ་ཕབ་སྟེ་གསུངས་པ་དོན་དམ་རྣམ་པར་ངེས་པའི་ཆོས་འཁོར་ཏེ། མྱང་འདས་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ཡང་མདོ་སྡེ་དགོངས་པ་ངེས་འགྲེལ་ལས། འཁོར་ལོ་དང་པོ་གཉིས་ཀྱི་སྐབས་སུ། འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་དེའང་།
Chinese
地的等持，以您真实的威力，以您慈悲的威力加持之教言。第一，如薄伽梵以甚深显现的等持而安住的力量，舍利子和观世音以提问和回答的方式宣说《心经》。第二，如以佛陀的力量，山和树木等也发出法的声音。如阿若梨中说：山和树木小石子，莲花以及如意树，大鼓中发出的声音，也是因为胜者加持的缘故，那些被认为是教言。如是说。第三，如以佛陀的力量，声闻和，夜叉等普通众生所说，能够成就特殊果的咒语被归纳为教言。如《摄颂》中说：诸佛的声闻弟子，凡有多少讲经说法者，具有讲说和智慧，宣说和，殊胜高尚带来安乐和获得其果报者，那些一切都是如来士夫的力量。如是说。第三是随许之教言，是结集者们在结集教言时加入的开端，连接，协调，赞同等。如导师日光狮子的广释中说：而且导师涅槃之后，所有续部的开头，首先是五种圆满，以及后面也应加上明显赞颂，因为这样说了。如是说。 第二，关于法轮次第三转，第一转法轮是，为了引导对事物执着的最初业者众生，承认能取所取为胜义谛，对所断和对治取舍，主要宣说四谛法轮，即律藏等。中间是，为了遣除对对治的明显执着，宣说一切法无自性的无相法轮，即广大中品等般若经。最后是，如实确定宣说一切法的自性之实相如何安住的，真实义决定的法轮，即大涅槃经等。其中，《解深密经》中说：初二法轮的场合，转法轮也是。
English
The Samadhi of Earth, the teachings blessed by the power of your truth, by the power of your compassion. Firstly, like the Bhagavan, through the power of abiding in the profound Samadhi of appearance, Shariputra and Avalokiteshvara expounded the Heart Sutra through questions and answers. Secondly, like the sound of Dharma arising even from mountains and trees through the power of the Buddha. As it is said in the Arali: Mountains, trees, pebbles, lotuses, wish-fulfilling trees, and even sounds from great drums, are considered teachings because of the blessings of the Victorious One. So it is said. Thirdly, like the mantras spoken by ordinary beings such as Shravakas and Yakshas, which, through the power of the Buddha, can accomplish extraordinary results, are compiled as teachings. As it is said in the Samgraha: As many Shravaka disciples of the Buddhas as there are who teach the Dharma, possessing explanation and wisdom, speaking and, supreme and noble, bringing happiness and obtaining its fruit, all of those are the power of the Tathagata. So it is said. The third is the teachings of subsequent permission, which are the introductions, connections, harmonies, and approvals added by the compilers when compiling the teachings. As it is said in the extensive commentary of the teacher Sunlight Lion: Moreover, after the Teacher's Nirvana, at the beginning of all Tantras, first the five perfections, and also manifest praise should be added afterward, because it is said so. So it is said. Secondly, regarding the three turnings of the wheel of Dharma, the first turning of the wheel is: In order to guide sentient beings who are beginners and attached to objects, accepting the apprehended and the apprehender as ultimate truth, and making choices regarding what to abandon and what to adopt as remedies, mainly the Four Noble Truths are taught, which is the wheel of Dharma, namely the Vinaya Pitaka and so on. The middle one is: In order to eliminate the obvious attachment to remedies, the wheel of Dharma of no characteristics, which teaches that all phenomena are without inherent existence, namely the extensive and intermediate Prajnaparamita Sutras. The last one is: The wheel of Dharma of definitive meaning, which establishes and teaches how the nature of all phenomena abides as it is, namely the Great Nirvana Sutra and so on. Moreover, in the Samdhinirmocana Sutra, it says: In the case of the first two wheels, the turning of the wheel is also.