Tibetan
དང་། གཞུང་ཚད་དང་། དོན་དམ་ལྔ་ལས་བཏགས་ཏེ། དང་པོ་ནི། ལང་ཀར་གཤེགས་པའི་མདོ་ལྟ་བུ། གཉིས་པ་ནི། སཱ་ལུ་ལྗང་པའི་མདོ་ལྟ་བུ། གསུམ་པ་ནི། རྩོམ་པ་པོ་ལས་བཏགས་པ་པདྨའི་ལམ་རིམ་ལྟ་བུ་དང་། ཞུ་བ་པོ་ལས་བཏགས་པ་བམ་བརྒྱད་ཀྱི་སྟག་འགྲེལ་ལྟ་བུ། བཞི་པ་ནི། དབྱིག་གཉེན་དང་ཐུ་མིའི་སུམ་ཅུ་པ་ལྟ་བུ། ལྔ་པ་ནི། དོན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ལས་བཏགས་པ་ཕྱག་རྒྱ་བསམ་གཏན་ལྟ་བུ། རྣམ་གྲངས་ལས་བཏགས་པ་སྒེག་པའི་རིམ་དྲུག་དང་བི་མ་ལའི་རིམ་གསུམ་ལྟ་བུ། དོན་གྱི་གཙོ་བོ་ལས་བཏགས་པ་ལམ་རིམ་ཆེ་ཆུང་ལྟ་བུའོ། །དེ་དག་ལས་གང་ཡིན་ངོས་བཟུང་བ་སྐབས་དང་སྦྱར་རོ། །བཞི་པ་ནི། གང་ཟག་སུ་ཞིག་གི་དོན་དུ་མཛད་པ་ཡང་སྐབས་དང་སྦྱར་རོ། །ལྔ་པ་ནི། བརྗོད་བྱ་དོན་གྱིས་བསྡུས་པའི་ཆ་དང་། རྗོད་བྱེད་ཚིག་གིས་བསྡུས་པའི་ཆ་གཉིས་སུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །གང་གིས་འཆད་པའི་མན་ངག་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གསུམ་པ་དེས་ཇི་ལྟར་འཆད་པའི་ཚུལ་ལ། སློབ་དཔོན་དང་སློབ་མའི་མཚན་ཉིད། ཇི་ལྟར་འཆད་ཉན་བྱ་ཚུལ། དེ་ལྟར་འཆད་ཉན་བྱས་པའི་འབྲས་བུའོ། །དང་པོ་ལ། འཆད་བྱེད་སློབ་དཔོན་གྱི་མཚན་ཉིད་དང་། བཤད་བྱའི་ཡུལ་སློབ་མའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དང་པོ་ནི། བརྒྱད་ལྡན་ཏེ། བསྐྱེད་རྫོགས་གསུམ་གྱི་དོན་ལ་མཁས་པས་གསང་བའི་མཛོད་གསུམ་དང་ལྡན་པ། ཕན་ནུས་ཟབ་མོའི་དབང་ཐོབ་པས་ཆུ་བོ་རྫོགས་པ། གསང་སྔགས་བབ་འཆོལ་དུ་མི་སྤྱོད་པས་གསང་གཉེར་ཐུབ་པའམ། ཡང་ན་སྣོད་ལྡན་ཡལ་བར་མི་འདོར་བའི་གཉེར་དང་ལྡན་པ། རྒྱུད་དོན་དངོས་པོ་བཅུ་ལ་མཁས་པས་སློབ་བུའི་ཤེས་རྒྱུད་འགྲོལ་ནུས་པ། དཀྱིལ་འཁོར་དང་དབང་གི་རིམ་པ་དང་ཞི་རྒྱས་སོགས་ལས་ཚོགས་སྒྲུབ་པའི་མཐའ་ལ་མ་རྨོངས་པ། སྙན་བརྒྱུད་ཀྱི་མན་ངག་འཆང་བའམ། ཉམས་མྱོང་དང་ལྡན་པས་མན་ངག་གི་གདེང་ཐོབ་པ་སྟེ། མཛོད་གསུམ་སོ་སོར་བགྲངས་པས་བརྒྱད་དོ། །དེའང་ལྟ་བའི་མཛོད་ཨ་ཏི། ཏིང་འཛིན་གྱི་མཛོད་ཨ་ནུ། སྤྱོད་པའི་མཛོད་མ་ཧཱ་ཡོ་གའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ལམ་རིམ་ལས། སྟོན་པ་མཛོད་ལྡན་ཆུ་བོ་རྫོགས། །གཉེར་ལྡན་རྒྱུད་དང་ལས་ལ་མཁས། །མན་ངག་ དྲོད་འཆང་བརྒྱད་འཆང་བ། །ཞེས་སོ། །འོ་ན་འདིར། བླ་མ་དམ་པ་ལ་སྟོན་པ་ཞེས་འབོད་པ་གང་ཞེ་ན། མཚོན་བྱ་དོན་གྱི་རྒྱུད་རང་བཞིན་གསང་བའི་སྙིང་པོ་སེམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་། མཚོན་བྱེད་ཚིག་གི་རྒྱུད་རྩ་བཤད་མན་ངག་དང་བཅས་པའི་ཚིག་དོན་སྟོན་པར་མཛད་པ་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །རྒྱུད་སྡེ་རྣམས་སུ་སློབ་ད
Chinese
并且，从经典的数量和究竟的五种方式来命名：第一种，如《楞伽经》；第二种，如《萨鲁绿经》；第三种，如从作者命名的《莲花道次第》，以及从翻译者命名的《八万颂释》；第四种，如世亲和吞弥的《三十颂》；第五种，如从意义的自性命名的《手印三摩地》，从类别命名的《娇姿六法》和《无垢友的三次第》，从意义的主要方面命名的《道次第广论》和《道次第略论》。从这些之中确定是哪一种，要结合具体情况。第四，为了哪个人的利益而做，也要结合具体情况。第五，要知道所说内容以意义概括的部分，以及能说内容以词句概括的部分，这两部分。如何讲解的口诀已经讲完。第三，关于如何讲解的方式，有上师和弟子的特征，如何进行讲授和听闻，以及如此讲授和听闻的果实。第一，有讲解者上师的特征，以及所讲的对象弟子的特征。第一，具有八种功德：精通生起次第、圆满次第、大圆满次第的意义，因此具有秘密的三藏；获得利益深远的灌顶，因此圆满如河流；不随意使用秘密真言，因此能够守护秘密，或者具有不舍弃具器者的守护；精通续部意义的十种事物，因此能够解开弟子的知识束缚；不迷惑于坛城和灌顶的次第，以及息增等事业的集会；持有口耳相传的口诀，或者具有经验，因此获得口诀的把握。三藏分别计数，因此有八种。也就是见解的藏是阿底瑜伽（藏文，梵文天城体：अतियोग，梵文罗马拟音：atiyoga，汉语字面意思：极瑜伽），禅定的藏是阿努瑜伽（藏文，梵文天城体：अनुयोग，梵文罗马拟音：anuyoga，汉语字面意思：后续瑜伽），行为的藏是玛哈瑜伽（藏文，梵文天城体：महायोग，梵文罗马拟音：mahāyoga，汉语字面意思：大瑜伽）。就像《菩提道次第》中所说：导师具藏河流满，具守护精通续与业，口诀 暖持八者即持彼。那么，这里为什么称至尊上师为导师呢？因为他是能诠释所诠释的意义之续，即自性秘密心髓的实相，以及能诠释的词之续，即根本、释论和口诀等词句意义的人，所以才这样称呼。续部中，对弟
English
And, named from the number of scriptures and the five ways of ultimate truth: The first is like the Sutra of Lanka; the second is like the Sutra of Salu Green; the third is like the Padma Lamrim named after the author, and the Eight Thousand Verse Explanation named after the translator; the fourth is like Vasubandhu and Thumi's Thirty Verses; the fifth is like the Hand Seal Samadhi named after the nature of the meaning, the Six Styles of Grace named after the category, and the Three Stages of Vimala, the Great and Small Lamrim named after the main aspect of the meaning. Identifying which of these it is, should be combined with the specific situation. Fourth, for whose benefit it is done, should also be combined with the specific situation. Fifth, it should be known that there are two parts: the part that is summarized by the meaning of what is said, and the part that is summarized by the words of what can be said. The oral instructions on how to explain have been explained. Third, regarding how to explain, there are the characteristics of the teacher and the student, how to teach and listen, and the fruits of teaching and listening in this way. First, there are the characteristics of the explaining teacher, and the characteristics of the student who is the object of explanation. First, it has eight qualities: being proficient in the meaning of the three stages of generation, completion, and great perfection, therefore possessing the three secret treasuries; obtaining empowerments of profound benefit, therefore being as complete as a river; not using secret mantras indiscriminately, therefore being able to guard secrets, or possessing the guarding of not abandoning those who are worthy vessels; being proficient in the ten things of the meaning of the tantras, therefore being able to untie the knowledge bonds of the students; not being confused about the order of mandalas and empowerments, and the gatherings of activities such as pacifying and increasing; holding the oral instructions of the whispered lineage, or possessing experience, therefore obtaining the confidence of the oral instructions. The three treasuries are counted separately, therefore there are eight. That is, the treasury of view is Atiyoga (藏文：ཨ་ཏི།，梵文天城体：अतियोग，梵文罗马拟音：atiyoga，汉语字面意思：极瑜伽), the treasury of meditation is Anuyoga (藏文：ཨ་ནུ།，梵文天城体：अनुयोग，梵文罗马拟音：anuyoga，汉语字面意思：后续瑜伽), and the treasury of action is Mahayoga (藏文：མ་ཧཱ་ཡོ་ག།，梵文天城体：महायोग，梵文罗马拟音：mahāyoga，汉语字面意思：大瑜伽). As it is said in the Lamrim: The teacher has the treasury, the river is full, has the guarding, is proficient in tantra and karma, oral instructions Warm holder, eight holders hold that. So, why is the venerable lama called a teacher here? Because he is the one who explains the meaning of the continuum that is to be explained, that is, the reality of the secret essence of the nature of mind, and the continuum of words that can be explained, that is, the meaning of the words of the root, commentary, and oral instructions, that is why he is called that. In the tantric systems, the
Tibetan
པོན་གྱི་མཚན་ཉིད་མང་དུ་གསུངས་ནའང་། རེ་ཞིག་བརྒྱད་པོ་དེར་འདུས་སོ། །དེ་ལྟ་ནའང་། དོན་དམ་བསྙེན་པ་ལས། རྩོད་ལྡན་དབང་གིས་བླ་མ་སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་འདྲེས། །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་སྡིག་པ་མེད་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །གང་ཞིག་ཡོན་ཏན་ལྷག་པ་ཡང་ནི་ལེགས་དཔྱད་ནས། །བུ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་དེ་ལ་བརྟེན་པར་འགྱུར་བའོ། །ཞེས་པས་མཚན་ཉིད་ཀུན་ཚང་མ་རྙེད་ན། ཡོན་ཏན་ཤས་ཆེ་བ་ལ་བརྟེན་པར་གསུངས་ཤིང་། འོན་ཀྱང་མེད་དུ་མི་རུང་བའི་ཡོན་ཏན་ནི། དབང་ཐོབ་ཅིང་དམ་ཚིག་ལ་གནས་པ། གང་འཆད་པའི་རྒྱུད་དང་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལས་ལ་མ་རྨོངས་པས་སློབ་མ་རྗེས་སུ་འཛིན་ནུས་པ་ཞིག་ངེས་པར་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་སློབ་མས་བླ་མ་བསྟེན་པ་ན། ཐོག་མར་བརྟག་ཐབས་གསུམ་གྱིས་བརྟག་པ། བར་དུ་བཙལ་ཐབས་གསུམ་གྱིས་འཚོལ་བ། ཐ་མར་བསྟེན་ཐབས་གསུམ་གྱིས་བསྟེན་པ་དང་གསུམ། དང་པོ་ནི། རྒྱང་ནས་གཞན་ལ་དྲིས་ཏེ་བརྟག་པ། དྲུང་ནས་རང་གིས་བརྟག་པ། འདོད་ལྷ་དང་པྲ་སེ་ན་ལ་བརྟེན་ནས་བརྟག་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟར་བརྟག་པས་བཟང་པོར་ཤེས་ན། ཐག་ཉེ་རིང་དང་། ལུས་ངལ་དུབ་དང་། ནོར་ཟད་འཕངས་ལ་མི་བལྟ་བར་བཙལ་བར་བྱའོ། །གསུམ་པ་ནི། དེ་ལྟར་བཙལ་བས་རྙེད་པ་དེ་ཉིད། འཆི་གསོས་ཀྱི་སྨན་ལྟར་འབྲལ་མེད་དུ་བསྟེན། ཁོང་གི་སྙིང་ལྟར་གཟུ་ལུམ་དང་རས་ཆོད་མི་བྱ་བར་བསྟེན། ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་ལྟར་བསྙེན་བཀུར་ལ་ཚད་བཟུང་མི་བྱ་བར་བསྟེན་པར་བྱའོ། །མདོར་ན་བདག་རྐྱེན་བླ་མ་དམ་པ་མ་བསྟེན་པར་ཐར་པ་ཐོབ་པའི་ཐབས་མེད་པའི་ཕྱིར། བླ་མ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀུན་ལས་ལྷག་པར་བལྟས་ལ་བཀུར་བར་བྱ་སྟེ། དགོངས་འདུས་ལས། བསྐལ་པ་འབུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་པས། །སློབ་དཔོན་གཉན་པར་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་སོགས་མདོ་རྒྱུད་ཀུན་ནས་རྒྱ་ཆེར་ གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། སྤྱིར་གང་ཟག་ལྔའི་དབྱེ་བས་སྔར་བཤད་པ་ཉིད་ཡིན་མོད། འོན་ཀྱང་བཀའ་སྲོལ་འདི་ཉིད་ལས་འབྱུང་བ་ལྟར་ཅུང་ཟད་བརྗོད་ན། སྣོད་ཀྱི་སྐྱོན་བཞི་དང་བྲལ་ཞིང་། ཡོན་ཏན་ལྔ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། སྐྱོན་བཞི་ནི། ཐོས་པའི་སྣོད་སྐྱོན་ཁ་སྦུབ་པ་ལྟ་བུ་དང་། བསམ་པའི་སྣོད་སྐྱོན་ཞབས་བརྡོལ་དང་གཞོགས་རལ་ལྟ་བུ་དང་། སྒོམ་པའི་སྣོད་སྐྱོན་དུག་ཅན་ལྟ་བུ་སྟེ། ལམ་རིམ་ལས། བཅུད་ཆེན་འཛག་དང་འབོ་བ་དང་། །མི་ཆགས་མ་རུངས་བྱེད་པ་དང་། །ཞེས་སོ། །ཡོན་ཏན་ལྔ་ནི། ངང་ཆུ་རྒྱུན་ལྟར་རིང་བ། ཚུལ་དགེ་སྦྱོང་ལྟར་ཞིབ་པ། བསམ་པ་གསེར་ལྟར་བཟང་བ། བློ་རི་རབ་ལྟར་བརྟན་པ། ལུས་དང
Chinese
虽然关于上师的特征说了许多，但暂时都包含在这八个之中。即使这样，从实义依止方面来说：争斗时代的力量，上师缺点和优点混杂。一切形态中，没有罪过的（上师）是不存在的。哪位优点更多，也要好好观察。弟子们应当依止他。这样说，如果不能找到所有特征都具备的，就说应当依止优点较多者。然而不可缺少的优点是：获得灌顶且安住于誓言，对于所讲的续和坛城的事业不愚昧，能够摄受弟子的，是必须需要的。还有，弟子依止上师时，首先用三种方法观察，中间用三种方法寻找，最后用三种方法依止。第一种是：从远处向他人询问来观察，在近处自己观察，依靠欲天和卜筮来观察。第二种是：那样观察后，如果知道是好的，不顾路途远近，身体疲劳，耗费钱财，应当去寻找。第三种是：那样寻找后找到的那位，像起死回生的药一样不分离地依止，像他的心脏一样不虚伪和欺骗地依止，像如意宝一样，不衡量恭敬承侍的程度而依止。总之，不依止具足顺缘的上师，没有获得解脱的方法，因此，上师应当看得比一切佛都重要而恭敬，如《意集经》中说：百千劫的诸佛，应当了知上师更重要。等等，经续中都广泛地说了。 第二是，一般来说，以五种人的分类，前面已经说过了。然而，如果稍微按照这个教规中所说的来说，就是远离容器的四种过失，且具有五种功德。四种过失是：听闻的容器的过失，像口朝下的（容器）一样；思考的容器的过失，像底部破裂和侧面裂开一样；修行的容器的过失，像有毒的一样。如《道次第》中说：精华大量漏掉和溢出，不做依恋和不驯服。等等。五种功德是：心像河水一样长流，行为像苦行僧一样细致，想法像黄金一样善良，心像须弥山一样稳固，身体像…
English
Although many qualities of the guru have been spoken of, for the time being, they are all included in these eight. Even so, from the aspect of truly relying (on a guru): Due to the power of the age of strife, the guru's faults and virtues are mixed. In all forms, there is no one without faults. Whichever has more virtues, one should also examine well. Disciples should rely on that one. Thus, if one cannot find someone who possesses all the qualities, it is said that one should rely on the one with more virtues. However, the indispensable qualities are: having received empowerment and abiding by the vows, not being ignorant of the tantras and mandala activities that are being taught, and being able to guide disciples, which is definitely necessary. Furthermore, when a disciple relies on a guru, first, one examines with three methods of examination, in the middle, one seeks with three methods of searching, and finally, one relies with three methods of reliance. The first is: examining from afar by asking others, examining oneself from nearby, and examining by relying on the desire deity and divination. The second is: having examined in that way, if one knows it is good, one should seek without regard to distance, physical fatigue, and expense of wealth. The third is: having found that one by searching in that way, one should rely on that one without separation, like a medicine that revives the dead, one should rely on him without hypocrisy and deceit, like his heart, and one should rely on him without measuring the extent of reverence and service, like a wish-fulfilling jewel. In short, without relying on a virtuous guru who is a favorable condition, there is no way to attain liberation. Therefore, the guru should be regarded and revered as more important than all the Buddhas. As it says in the Gongdü (《意集经》): "One should know the guru to be more important than a hundred thousand kalpas of Buddhas." And so on, it is widely spoken of in all the sutras and tantras. Secondly, in general, the classification of the five types of individuals has already been discussed earlier. However, if we speak slightly according to what appears in this very precept, it is to be free from the four faults of a vessel and to possess five qualities. The four faults are: the fault of a vessel for hearing, like an overturned (vessel); the fault of a vessel for thinking, like a vessel with a broken bottom and cracked sides; and the fault of a vessel for meditating, like a poisonous one. As it says in the Lamrim (《道次第》): "The great essence leaks and overflows, and it is unattached and untamed." And so on. The five qualities are: the mind is long like a flowing river, the conduct is meticulous like an ascetic, the thought is good like gold, the intellect is stable like Mount Meru, and the body is like...