Tibetan
ལ་འགལ་བར་ཐལ་བས་མི་འཐད་དོ། །ཡང་ཟུར་ལུགས་པ་ཕལ་ཆེར། སྟོན་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་གསུངས་པ་རྩ་རྒྱུད། འཆད་པའི་སྐྱེས་བུས་གསུངས་པ་བཤད་རྒྱུད་དོ་གསུངས། དེ་ལྟར་ན་བརྒྱད་ཅུ་པ་སོགས་ཀྱང་རྩ་རྒྱུད་དུ་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུད་གསུངས་པའི་གླེང་གཞི་རྩ་རྒྱུད་དང་ཚིག་དོན་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། སྤར་ཁབ་ཏུ་རྩ་རྒྱུད་ཉིད་ཀྱང་འཆད་པའི་སྐྱེས་བུས་གསུངས་པར་བཞེད་པས་གནོད་དོ། །ཡང་ཉང་ཊཱིཀ་པ་ན་རེ། གཞུང་གཞན་ལ་མ་བརྟེན་པར་དོན་གཞན་བསྐྱེད་ནུས་པ་རྩ་རྒྱུད། རྒྱུད་ཀྱིས་རྒྱུད་ཀྱི་དོན་འགྲོལ་བར་བྱེད་པ་བཤད་རྒྱུད་དོ་གསུངས་པ་མི་འཐད་དེ་དང་པོ་ལྟར་ན་རིམ་གྱིས་འཇུག་པ་དག་ལམ་སྟེགས་ཀྱི་ཐེག་པ་གཞན་ལ་བརྟེན་མི་དགོས་པར་ཐལ། འདི་ཉིད་ཀྱིས་བསྐྱེད་ནུས་པའི་ཕྱིར། འདོད་ མི་ནུས་ཏེ། ས་རྣམས་ཁྱད་པར་བཀོད་པ་ཡང་། །གསང་བའི་སྙིང་པོར་འགྲོ་བའི་ལམ། །ཞེས་པས་གསལ། གཉིས་པ་ལྟར་ན་རྩ་བའི་རྒྱུད་འདི་ཉིད་ཀྱང་བཤད་རྒྱུད་དུ་འགྱུར་ཏེ། ལེའུ་བཅུ་གཅིག་པའི། སྒྲུབ་པའི་ཞག་དང་། ཞེས་པའི་ལེའུ་དགུ་པར། ཞག་ནི་སུམ་ཅུ་ཕྲག་དྲུག་གམ། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་བཀྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རོག་བདེ་གཤེགས་ཆེན་པོ་ནི། ཐོག་མར་བྱུང་ཞིང་བཤད་གཞིར་གྱུར་པ་ནི་རྩ་རྒྱུད། རྗེས་ལ་བྱུང་ཞིང་འཆད་བྱེད་དུ་གྱུར་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་དངོས་པོ་གཞན་དུ་གྲུབ་པ་ནི་བཤད་རྒྱུད་ཅེས་གསུངས་ཏེ། ལེགས་པར་དགོངས་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་དུར་ཁྲོད་རྨད་བྱུང་གི་རྒྱུད་ལས། ཐོག་མར་གསུངས་པ་རྩ་བའི་རྒྱུད། །ཕྱིས་ནས་གསུངས་པ་བཤད་པའི་རྒྱུད། །མདོ་ཙམ་བརྗོད་པ་རྩ་བའི་རྒྱུད། །གསལ་བར་བྱེད་པ་བཤད་པའི་རྒྱུད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ་ལ། རྩོད་པ་དགོད་པ་དང་། དེ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ནི། དབུ་རུ་དཔལ་འཛིན་ན་རེ། ལྟ་བ་ཁྱད་པར་འཕགས་པའི་ཕྱིར། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་མཆོག་གོ་ལོ། །སྔགས་ཀྱི་ཁྱད་ཆོས་ལྟ་བ་མིན། །དབུ་མ་ལས་ལྷག་ག་ལ་ཡོད། །ཅེས་ཟེར། གཉིས་པ་ནི། ཐེག་ཆེན་ཐམས་ཅད་ལྟ་བ་སྤྲོས་བྲལ་དུ་འདོད་པའི་ཕྱིར་ཟེར་རམ། དབུ་མ་དང་སྔགས་གཉིས་ལྟ་བ་སྤྲོས་བྲལ་དུ་འདོད་པར་གཅིག་པའི་ཕྱིར་ཟེར། དང་པོ་ལྟར་ན། དབུ་སེམས་གཉིས་ཀྱང་ལྟ་བ་ཁྱད་མེད་དུ་འགྱུར་ཏེ། གཉིས་ཀ་ཐེག་ཆེན་དུ་བཞེད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། སེམས་ཙམ་པ་སྤྲོས་བྲལ་དུ་མི་འདོད་པས་གསལ། གཉིས་པ་ལྟར་ན། དོན་དམ་སྤྲོས་བྲལ་དང་ཀུན་རྫོབ་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་ལྟ་བར་མཐུན་ནའང་དེ་ཙམ་གྱིས་སྔགས་ཀྱི་ལྟ་བ་གཏན་ལ་ཕེབས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྔགས་ཀྱི
Chinese
因此，如果这样认为就太过分了，这是不合理的。还有，祖尔派（Zur tradition）的大多数人说：“佛陀亲自宣说的是根本续，由讲解者宣说的是解释续。”如果那样的话，八十品等也变成了根本续，因为宣说续的开端与根本续的词义没有差别。而且，斯巴卡（spar khab）认为根本续也是由讲解者宣说的，这就有害处了。还有，娘提卡巴（Nyangtikpa）说：“不依赖其他论典，能够产生其他意义的是根本续，续通过续来解释续的意义的是解释续。”这种说法是不合理的，如果按照第一种说法，那么次第进入者就不需要依赖道次第的其它乘了，因为仅凭这个就能产生意义。不能这样认为，因为“诸地差别之安立，乃为进入秘密藏之路”已经阐明了这一点。如果按照第二种说法，那么这个根本续也会变成解释续，因为第十一品“修行的日子”在第九品中由“日子是三十六”等解释了。若克·德谢钦波（Rog Deshek Chenpo）说：“最初出现并成为讲解基础的是根本续，后来出现并成为解释者的续的实物在其他地方成立的是解释续。”这是很好的见解。就像《杜垂玛炯续》（durtro madyung gi gyu）中所说：“最初宣说的是根本续，后来宣说的是解释续，简略地说的是根本续，清楚地阐明的是解释续。”第三，辩论的提出和驳斥。第一，乌如·贝增（Uru Pelzin）说：“因为见解特别殊胜，所以大圆满是最高的。密咒的特点不是见解，还有什么比中观更高深的呢？”第二，是因为所有的大乘都认为见解是离戏的而这样说吗？是因为中观和密咒两者都认为见解是离戏的而相同才这样说吗？如果按照第一种说法，那么唯识和中观两者的见解也会变得没有差别，因为两者都被认为是显宗。如果这样认为，那么唯识宗不认为离戏就很明显了。如果按照第二种说法，虽然在胜义是离戏的，在世俗是如幻的见解上一致，但仅凭这一点也不能确定密咒的见解，因为密咒的
English
Therefore, it is unreasonable to think that way. Also, most of the Zur tradition say, "The root tantra is what the Buddha himself proclaimed, and the explanatory tantra is what the expositor proclaimed." If that were the case, the eighty chapters and so on would also become root tantras, because the beginning of proclaiming the tantra is no different in meaning from the root tantra. Moreover, Sparkhab considers the root tantra itself to have been proclaimed by the expositor, which is harmful. Also, Nyangtikpa says, "The root tantra is what can generate other meanings without relying on other treatises, and the explanatory tantra is what explains the meaning of the tantra through the tantra." This statement is unreasonable. According to the first statement, those who enter gradually would not need to rely on other vehicles of the path stages, because this alone can generate meaning. It cannot be thought that way, because it is clear that "The establishment of the differences of the grounds is the path to enter the secret essence." According to the second statement, this root tantra itself would also become an explanatory tantra, because the eleventh chapter, "The days of practice," is explained in the ninth chapter by "A day is thirty-six," and so on. Rog Deshek Chenpo said, "The root tantra is what first appeared and became the basis for explanation, and the explanatory tantra is what is established elsewhere as the object of the tantra that appeared later and became the explainer." This is a good view. As it is said in the Tantra of the Amazing Cemetery, "What was first proclaimed is the root tantra, what was proclaimed later is the explanatory tantra, what is briefly stated is the root tantra, what is clearly explained is the explanatory tantra." Third, the presentation and refutation of arguments. First, Uru Pelzin said, "Because the view is particularly superior, Dzogchen is the highest. The characteristic of mantra is not the view, what is higher than Madhyamaka?" Second, is it said because all the Mahayana traditions consider the view to be free from elaboration? Is it said because Madhyamaka and mantra both consider the view to be free from elaboration and are the same? According to the first statement, the views of both Cittamatra and Madhyamaka would become indistinguishable, because both are considered to be Sutrayana. If that is the case, it is clear that Cittamatra does not consider freedom from elaboration. According to the second statement, although they agree on the view that the ultimate is free from elaboration and the conventional is merely illusory, that alone cannot determine the view of mantra, because the
Tibetan
་ལྟ་བ་ནི། བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཅན་དུ་འདོད་པས། དེའི་མཐུས་ཀུན་རྫོབ་སྒྱུ་མའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དེ་དག་ཀྱང་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ལྷའི་མཚན་ཉིད་དུ་བལྟ་བའི་ཕྱིར། དེས་ན་ཁྱེད་ཅག་སྔགས་ལ་དབུ་མ་ལས་འཕགས་པའི་ལྟ་བ་མི་འདོད་པ་མི་རིགས་ཏེ། འདི་ལྟར། ཆོས་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཡིན་ན། ཆོས་ཅན་སངས་རྒྱས་མ་ཡིན་པ་མི་རུང་སྟེ། ཆོས་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་འཁོར་འདས་དབྱེར་མེད་ཀྱི་ ལྟ་བ་ཁས་ལེན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་ཁོ་ན་རེ། སྔགས་ཀྱི་ཀུན་རྫོབ་ལྷར་སྣང་བ་དེ་དག་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་ལ་དམིགས་པའི་ལྟ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ལ་དམིགས་པའི་སྒོམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཟེར་ན། ཀུན་རྫོབ་ལྟ་བའི་དམིགས་ཡུལ་དུ་མི་འདོད་པ་ནི། བདེན་གཉིས་ལ་བཟང་ངན་བླང་དོར་དུ་བལྟ་བ་མདོའི་ལུགས་ཡིན་ལ། སྔགས་སུ་བདེན་གཉིས་ཀྱི་སྐྱ་བར་ནས་མི་འདོན་པར་མཉམ་པའི་ལྟ་བ་ཁས་ལེན་པའི་ཕྱིར། སྒོམ་པ་ཡིན་པ་ལྟ་བ་མིན་པ་སོགས་ལྟ་སྒོམ་འགལ་བར་འཛིན་པ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། ལྟ་བ་གཏན་ལ་ཕབ་ནས་རྟོགས་དོན་སྒོམ་པར་མཁས་གྲུབ་ཀུན་ལ་གྲགས་པའི་ཕྱིར་དང་། གལ་ཏེ་ཕུང་ཁམས་སོགས་གཟོད་ནས་ལྷར་དག་པར་གསུངས་པ་ལྟར་རྟོགས་པ་གནས་ལུགས་ཀྱི་ལྟ་བ་མ་ཡིན་པ་དང་། དེ་མ་ཡིན་ནའང་། དེར་སྒྲོ་བཏགས་ཏེ། སྒོམ་པ་ཡིན་ན་ལོག་པའི་ལྟ་སྒོམ་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། འབྲས་བུ་འབྱུང་མི་རིགས་ཏེ། བོང་བ་གསེར་དུ་བསྒོམ་པ་ལ་ཇི་ཙམ་འབད་ཀྱང་དེར་མི་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ལྟ་བ་ལ་ཁྱད་པར་ཡོད་པར་གྲུབ་ལ། དེ་ལྟར་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱིས། དེ་རྟོགས་བྱེད་ཐེག་པའི་རིམ་པ་ལའང་ཁྱད་པར་ཡོད་པར་དམིགས་པའི་ཕྱིར། ཐེག་རིམ་དགུ་ཀ་ལ་ལྟ་བ་སོ་སོར་སྣང་ཞིང་། ཀུན་གྱི་རྩེ་མོ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི་ཨ་ཏི་ཡོ་ག་སྟེ། དེ་བས་ན། མཆོག་གོ་ལོ་ཞེས་མ་རངས་པའི་ཚིག་གིས་བསྙད་པ་ནི་བླ་ཅོལ་ཙམ་དུ་ཟད་དེ། སྙིང་པོ་མེད་དོ། །དེ་ལ་ཁ་ཅིག་ན་རེ། དེ་མི་འཐད་དེ། རྡོ་རྗེ་སྙིང་འགྲེལ་ལས། སངས་རྒྱས་པ་ལ་བཞི་པ་དང་། །ལྔ་པ་ཐུབ་པའི་དགོངས་པ་མིན། །ཞེས་པས་ཐེག་པ་བཞི་པ་དང་། གྲུབ་མཐའ་ལྔ་པ་མེད་པར་གསུངས་པས་ཐེག་པ་ནི་གསུམ་ཁོ་ནར་ངེས་པའི་ཕྱིར་ཟེར། འོ་ན་མཚན་བརྗོད་དང་། རྡོ་རྗེ་སྙིང་འགྲེལ་ཉིད་ལས། ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ངེས་འབྱུང་ལ། །ཐེག་པ་གཅིག་གི་འབྲས་བུར་གནས། །ཞེས་བཞིར་ཕྱེ་བའང་མི་འཐད་པར་ཐལ། གསུམ་ཁོ་ནར་ངེས་པའི་ཕྱིར་བྱས་པ་ལ། ཁོ་ན་རེ། གསུམ་དུ་ཕྱེ་བ་ནི་ཉན་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་གསུ
Chinese
观点是：由于认为胜义谛和世俗谛具有无二的自性，因此，凭借这种力量，也将那些具有世俗幻相的事物视为完全清净的本尊。因此，你们不应认为密宗没有胜过中观的观点。例如，如果法性是佛，那么法相不可能是非佛，因为法相的本体就是法性。因为承认这种轮涅无别的观点。\ \ 对此，有人会说：密宗中显现为本尊的世俗谛，不是以胜义谛为目标的观点，而是以世俗谛为目标的修法。如果不认为世俗谛是观点的目标，那是因为将二谛视为有善恶取舍是显宗的观点，而在密宗中，不从二谛的间隔中分离出来，而是承认平等的观点。认为修法就不是观点等，执着于观点和修法相违也是不合理的，因为确立观点后，修习所证悟的意义，这是所有智者和成就者都公认的。如果像经中所说的那样，将蕴界等从一开始就证悟为本尊清净，这不是安住实相的观点。即使不是这样，如果对此妄加增益，认为是修法，那就会变成邪见的修法，不会产生结果，就像无论多么努力将石头修成黄金，它也不会变成黄金一样。因此，已经成立了观点上的差别。正因为如此，也明确了证悟它的乘的次第也有差别。九乘次第都显现出各自不同的观点，而所有乘中最顶端的就是阿底瑜伽。因此，用“至高无上”等不满意的词语来诽谤，只不过是胡言乱语，毫无意义。对此，有些人说：这不合理。《金刚心经释》中说：“佛陀没有第四和第五的意念。”因此，既然经中说没有第四乘和第五宗，那么乘就必定只有三种。如果这样，那么《名称赞》和《金刚心经释》本身中说：“从三乘的解脱中，安住于一乘的果位。”这样分为四种也不合理了。因为已经确定只有三种。有人会说：分为三种是声闻、缘觉、菩萨的三乘。
English
The view is: Because it is believed that the two truths, the ultimate truth and the conventional truth, have an inseparable nature, therefore, by the power of this, those things that have the characteristics of conventional illusion are also seen as the nature of completely pure deities. Therefore, you should not think that Tantra does not have a view that surpasses Madhyamaka. For example, if the nature of reality is Buddha, then the phenomenal aspect cannot be non-Buddha, because the essence of the phenomenal aspect is the nature of reality. Because it admits this view of the inseparability of samsara and nirvana. To this, someone might say: Those conventional truths that appear as deities in Tantra are not views that aim at the ultimate truth, but are meditations that aim at the conventional truth. Not considering the conventional truth as the object of the view is because considering the two truths as having good and bad to be accepted and rejected is the view of the Sutra tradition, while in Tantra, the view of equality is accepted without separating from the gap between the two truths. It is also unreasonable to hold that meditation is not a view, etc., and to hold that view and meditation are contradictory, because it is well known to all the wise and accomplished ones that after establishing the view, one meditates on the meaning to be realized. If, as stated in the scriptures, the aggregates, elements, etc., are realized as pure deities from the beginning, this is not a view of abiding in reality. Even if it is not so, if one falsely imputes to it and thinks it is meditation, then it will become a heretical meditation, and no result will arise, just as no matter how hard one tries to turn a stone into gold, it will not become gold. Therefore, the difference in views has been established. Precisely because of this, it is also clear that there is a difference in the order of the vehicles that realize it. All nine vehicles show their respective views, and the highest of all is Atiyoga. Therefore, to slander with dissatisfied words such as "supreme," etc., is merely nonsense and has no meaning. To this, some say: This is not reasonable. In the Vajra Heart Commentary, it says, "The Buddha did not have a fourth and fifth thought." Therefore, since the sutra says that there is no fourth vehicle and fifth doctrine, then the vehicle must be only three. If so, then the Namasamgiti and the Vajra Heart Commentary itself say, "From the liberation of the three vehicles, abide in the fruit of one vehicle." It is also unreasonable to divide it into four. Because it has been determined that there are only three. Someone might say: Dividing into three is the three vehicles of Sravaka, Pratyekabuddha, and Bodhisattva.