Tibetan
བདག་ཉིད་ཆེན་པོར་རྟོགས་པས་སེམས་ཉིད་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་རང་སྣང་བའི་ཕྱིར་དངོས་གྲུབ་རང་ལ་ཡོད་པར་མཐོང་བ་ནི་ནང་པ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་སེམས་པའི་ཞུས་ལན་ལས། སྔགས་ཕྱི་ནང་གི་རྣལ་འབྱོར་པ་གཉིས་དངོས་གྲུབ་ལེན་པ་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་མཆིས། ཞེས་ཞུས་པའི་ལན་དུ། དཔེར་ན་རྒྱལ་པོས་བློན་པོར་བསྒོས་པ་ལྟར། །གྲུབ་པ་གོང་ནས་འབྱིན་པ་ཕྱི་པའི་ཚུལ། །འབངས་ཀྱིས་རྒྱལ་སྲིད་ཕུལ་ནས་དབང་བསྒྱུར་ལྟར། །རང་བྱུང་རྫོགས་ཆེན་བླ་ན་མེད་པའི་ཚུལ། །ཞེས་དང་། འདི་ཉིད་ལས། ངོ་མཚར་ཆོ་འཕྲུལ་རྨད་ཀྱི་ཆོས། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །གསུམ་པ་དབང་གི་ཁྱད་པར་ནི། མཆོག་དབང་གོང་མ་གསུམ་བསྐུར་ཐོབ་མི་ནུས་ན་ཕྱི་པ། དེ་གསུམ་ལ་གཙོ་བོར་འཛིན་པ་ནི་ནང་པའོ། །བཞི་པ་སྤྱོད་པའི་ཁྱད་པར་ནི། འཁོར་བའི་ཆོས་ཉི་ཤུ་ལ་ཐབས་ཀྱིས་ཟིན་ནས་སྤྱོད་ནུས་པ་ནང་པ་དང་། མི་ནུས་པ་ཕྱི་པའོ། །ལྔ་པ་འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་ནི། མི་ཚེ་བདུན་དང་ལྔ་དང་གསུམ་སོགས་ནས་སྦྱོར་ནུས་པ་ཕྱི་པ། ཚེ་འདི་ལ་སྦྱོར་ནུས་པ་ནང་པའོ། །ཞེས་གསུངས། ལྷ་རྗེ་ཁ་རག་པ་དང་རོག་ནི། རྒྱུད་གཞུང་གི་སྐབས་སུ། རྒྱུད་ཀྱི་དངོས་པོ་བཅུ་ཕྱི་ནང་གིས་བསྒྱུར་བའི་ཁྱད་པར་དང་། བྱེ་བྲག་དབང་གི་སྐབས་སུ་ཟབ་དབང་གསུམ་སྟོན་ནུས་མི་ནུས་དང་། ལྟ་བའི་སྐབས་སུ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་སྨྲ་ནུས་མི་ནུས་དང་། སྒོམ་པའི་སྐབས་སུ་ལྷ་ཞལ་སྦྱོར་དུ་བསྒོམ་ནུས་མི་ནུས་དང་། སྤྱོད་པའི་སྐབས་སུ་དམ་རྫས་ལྔ་ལ་སྤྱོད་ནུས་མི་ནུས་དང་། ལྷ་དང་བདག་ཐ་མི་དད་དུ་བལྟས་ནས་འཇུག་ནུས་མི་ནུས་དང་། དངོས་གྲུབ་ཀྱི་སྐབས་སུ་དུས་ཉེ་རིང་དང་ཕྱི་ནང་ནས་རེ་བའི་ཁྱད་པར་ཡོད་ཅེས་གསུངས། ལྷ་རྗེ་དཔྱལ་པ་ན་རེ། ཁྱད་པར་དེ་རྣམས་ཀྱང་ཕྱོགས་རེ་བ་ཙམ་ཡིན་པས། འདིར་ཤེས་བྱ་གཞིའི་ཁྱད་པར། ཤེས་བྱེད་ལམ་གྱི་ཁྱད་པར། འཐོབ་བྱ་འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་གསུམ་དུ་ཕྱེ་ན་འཐད་གསུངས། རྗེ་སྒྲོལ་གཡུང་གཉིས་ཀྱི་ཞལ་ནས། ལྟ་སྤྱོད་དང་ཏིང་ ངེ་འཛིན་གསུམ་དབྱེར་མེད་དུ་འདོད་པ་སྔགས་ནང་པ། མི་འདོད་པ་ཕྱི་པའོ། །འོ་ན་རྒྱུའི་ཐེག་པ་དང་སྔགས་ཕྱི་པ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། མི་འགྱུར་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ལམ་དུ་བྱེད་ནུས་མི་ནུས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་གསུངས། དེ་ལས། དང་པོ་ཕྱི་ཐུབ་པ་རྒྱུད་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་དབྱེ་ན། རང་ཤར་ལས། ཕྱི་པ་རྒྱུད་ལ་རྣམ་གསུམ་སྟེ། །ཀྲི་ཡ་ཨུ་པ་ཡོ་གའོ། །ཞེས་པས། བྱ་བའི་རྒྱུད་དང་། གཉིས་
Chinese
由于证悟到自性伟大，因此，能将心性自身显现为身和智慧的坛城，并视成就本自具足者，是为内道。金刚萨埵的答复中说：内外密咒瑜伽士在获得成就方面有什么差别？回答说：譬如国王委任大臣，从上给予成就，是为外道之行。如臣民献上王位而行统治，是为自生大圆满无上之行。如是说。此中又说：稀有奇妙之法。等等。第三是灌顶的差别：若不能获得殊胜灌顶以上的三种灌顶，则是外道。以那三种灌顶为主要者，是为内道。第四是行为的差别：能以方便掌握并运用轮回的二十种法者，是为内道，不能者，是为外道。第五是果的差别：能从七世、五世、三世等来修持者，是为外道，能于此生修持者，是为内道。如是说。拉杰喀惹巴和若说：在续部的场合中，续部的十种事物以外内来转变的差别，以及，特别是在灌顶的场合中，能否开示甚深三种灌顶，以及，在见解的场合中，能否宣说自生智慧，以及，在修行的场合中，能否修持本尊面容结合，以及，在行为的场合中，能否享用五种誓言物，以及，视本尊与自我不异而能否进入，以及，在成就的场合中，有时间长短和从内外希求的差别。拉杰嘉巴说：那些差别也只是一方面而已，因此，在此若分为所知基础的差别、能知道路的差别、所获果的差别三种，则较为合理。杰卓雍二位的口中说：将见行和禅定三者视为无别者，是为密咒内道，不如此认为者，是为外道。那么，是否会变成因的乘和密咒外道没有差别呢？不会变成那样，因为有能否作为世俗道用的差别。其中说：第一，若将外道能胜者分为续部的乘，自显中说：外道续有三种，事部、行部、瑜伽部。如是说。是为事部续，第二
English
Seeing that one's own mind manifests as the mandala of body and wisdom due to realizing the greatness of self, and seeing that accomplishments are inherently present, is the inner path. In the reply to Vajrasattva's question, it says: What is the difference between inner and outer mantra yogis in obtaining accomplishments? The answer is: For example, like a king appointing a minister, giving accomplishments from above is the way of the outer path. Like subjects offering the kingdom and exercising power, it is the supreme way of self-arisen Dzogchen. It says so. In this itself, it says: Wonderful and miraculous Dharma. And so on. The third is the difference in empowerment: If one cannot receive the three empowerments above the supreme empowerment, then it is the outer path. Taking those three as primary is the inner path. The fourth is the difference in conduct: Being able to grasp and utilize the twenty aspects of samsaric phenomena through skillful means is the inner path, and not being able to is the outer path. The fifth is the difference in result: Being able to practice from seven, five, or three lifetimes, etc., is the outer path, and being able to practice in this lifetime is the inner path. It is said. Lhaje Kharagpa and Rog said: In the context of the tantric texts, there is a difference in how the ten aspects of tantra are transformed by inner and outer, and specifically in the context of empowerment, whether or not one can reveal the three profound empowerments, and in the context of view, whether or not one can speak of self-arisen wisdom, and in the context of meditation, whether or not one can meditate on the union of the deity's face, and in the context of conduct, whether or not one can partake of the five samaya substances, and whether or not one can enter by viewing the deity and oneself as inseparable, and in the context of accomplishment, there is a difference in hoping for it from near or far and from inner or outer. Lhaje Dpalpa said: Those differences are only one-sided, so here it would be more appropriate to divide them into three: the difference in the basis of what is to be known, the difference in the path of what knows, and the difference in the result to be attained. Je Drol and Yung both said: Considering view, conduct, and samadhi as inseparable is the inner path of mantra, and not considering them so is the outer path. Then, wouldn't it become that the causal vehicle and the outer mantra path have no difference? It would not become that way, because there is a difference in whether or not it can be used as a conventional path. Among them, it says: First, if one divides the outer path conquerors into the vehicles of tantra, it says in Rangshar: Outer tantras have three divisions: Kriya, Upa, Yoga. Thus, it is the Kriya Tantra, and second