Tibetan
འི་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་སྟེ། གལ་པོ་ལས། དོན་དམ་པ་ཡི་མཚན་ཉིད་ནི། །སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་བྲལ་བ་ཡིན། །ཞེས་དང་། ཛེ་ཏཱ་རིའི་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་གཞུང་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ལས། ཡོད་མིན་མེད་མིན་ཡོད་མེད་མིན། །གཉིས་ཀའི་བདག་ཉིད་དུ་ཡང་མེད། །མཐའ་བཞི་དག་ལས་ངེས་གྲོལ་བ། །ཞེས་སོ། །དབྱེ་ན། སྤྲོས་པ་ཕྱོགས་རེ་དང་བྲལ་བ་རྣམ་གྲངས་པའི་དོན་དམ་དང་། སྤྲོས་པ་མཐའ་དག་དང་བྲལ་བ་རྣམ་གྲངས་མ་ཡིན་པའི་དོན་དམ་སྟེ། གལ་པོ་ལས། དབྱེ་བ་རྣམ་གྲངས་དོན་དམ་དང་། །རྣམ་གྲངས་མ་ཡིན་མཐའ་བརྒྱད་བྲལ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་བདེན་པ་གཉིས་པོ་དེ་གཅིག་གམ་ཐ་དད་ཅེ་ན། ཐ་སྙད་དུ་ཆུ་དང་ཆུ་ཟླ་ལྟར་རང་བཞིན་གཅིག་ལ་ལྡོག་པ་ཐ་དད་པ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་འགྲེལ་ལས། བུ་རམ་རང་བཞིན་མངར་བ་དང་། །མེ་ཡི་རང་བཞིན་ཚ་བ་ལྟར། །དེ་བཞིན་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་གནས། །ཞེས་སོ། །དོན་དམ་པར་གཅིག་ཐ་དད་གང་དུའང་བརྗོད་དུ་མེད་དེ། བྱམས་པས་ཞུས་པ་ལས། འདུ་བྱེད་ཀྱི་མཚན་མ་ལས་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་དབྱིངས་དེ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ལ། གཞན་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །དེའང་དབུ་མ་པ་ལ། དོན་དམ་འཇོག་ཚུལ་ལ་ཐ་དད་མེད་ཀྱང་། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྣང་བ་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་གྲུབ་པར་ཁས་ལེན་པ་རང་རྒྱུད་པ་དང་། སྣང་དུས་ཉིད་ནས་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བར་འདོད་པ་ཁས་ལེན་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་ཡང་འགོག་པ་ཐལ་འགྱུར་བའོ། །སེམས་ཙམ་པ་ནི། གཟུང་འཛིན་གཉིས་ སྣང་གི་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་ཀུན་རྫོབ་དང་། གཉིས་མེད་ཀྱི་ཤེས་པ་རང་རིག་རང་གསལ་ནི་དོན་དམ་བདེན་པར་འདོད་དོ། །དབྱེ་ན། ཕྱི་དོན་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་ཙམ་དུ་བདེན་པར་འདོད་པའི་རྣམ་བདེན་པ་དང་། སྣང་བ་ཤེས་པས་སྒྲོ་བཏགས་པར་འདོད་པའི་རྣམ་རྫུན་པ་གཉིས་སོ། །གཉིས་པ་ལྟ་བ་ནི། བདག་མེད་གཉིས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རྟོགས་པའོ། །དེའང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཆུ་ཟླ་ལྟར་སྣང་ལ། དོན་དམ་པར་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཞི་བའི་ཚུལ་དུ་རྟོགས་པས་བདེན་གཉིས་ཀྱི་གནས་ལུགས་རྟོགས་པ་སྟེ། ལྟ་ཕྲེང་ལས། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་ནི་རང་བཞིན་མེད་པར་ཡིན་ལ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་སོ་སོའི་མཚན་ཉིད་མ་འདྲེས་པར་ཡོད་དོ། །ཞེས་དང་། ལམ་རིམ་ལས། མཉམ་པའི་དོན་ཉིད་མི་ཤེས་ཤིང་། །ཀུན་རྫོབ་དོན་དམ་གཉིས་འབྱེད་ལ། །ཆོས་དང་གང་ཟག་བདག་མེད་ན། །འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་ས་པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ། དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་ཀྱི། སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཀྱི། ཉེས་སྤྱོད་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་གསུམ། དང་པོ་ནི། ཚོགས་གཉིས་དང་ཕྱིན་དྲུག་གིས་བསྡུས་པའི་ལེགས་སྤྱོད་དགེ་བའི་ཚོགས་སྒྲུབ་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། བསམ་སྦྱོར་ཐམས་ཅད་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་སྤྱོད་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། དབུ་མ་པའི་ལུགས་ལ་སེམས་བསྐྱེད་ལེན་པའི་རྟེན་དུ་སོ་ཐར་སྡོམ་ལྡན་དགོས་པར་མ་ངེས་ཀྱང་། བྱང་སར་ཉེས་སྤྱོད་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ་ཐར་རིགས་བདུན་ལ་བཤད་པ་ལྟར་དེ་དག་གི་བསླབ་བྱར་གནས་པ་གཞིར་བཞག་གི་སྟེང་དུ། བྱང་ཆུབ་ལ་དམིགས་པའི་སྨོན་སེམས་དང་། དེའི་ཆེད་དུ་ཚོགས་དང་བྱ་བ་ལ་སྦྱོར་བའི་འཇུག་སེམས་ཏེ། དབུ་སེམས་གང་རུང་གི་ཆོ་གས་བླངས་ལ། དེའི་བསླབ་བྱ་ལ་བསླབ་པའོ། །དེ་ལ་སེམས་ཙམ་པ་ནི་རྩ་ལྟུང་བཞིར་འདོད་དེ། སྡོམ་པ་ཉི་ཤུ་པ་ལས། རྙེད་དང་བཀུར་སྟིར་ཆགས་པ་ཡིས། །བདག་བསྟོད་གཞན་ལ་སྨོད་པ་དང་། །སྡུག་བསྔལ་མགོན་མེད་གྱུར་པ་ལ། །སེར་སྣས་ཆོས་ནོར་མི་སྟེར་དང་། །གཞན་གྱིས་བཤགས་ཀྱང་མི་ཉན་པར། །ཁྲོ་བས་གཞན་ལ་འཚོགས་པ་དང་། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་སྤོང་བྱེད་ཅིང་། །དམ་ཆོས་འདྲར་སྣང་སྟོན་པའོ། །ཞེས་ སོ། །དབུ་མ་པ་ལྟར་ན། བཅུ་དགུའམ་ཉི་ཤུར་འདོད་དེ། རྒྱལ་པོ་ལ་ངེས་པ་ལྔ། བློན་པོ་ལ་ངེས་པ་ལྔ། ཕལ་པ་ལ་ངེས་པ་བརྒྱད། ཐུན་མོང་བ་སྨོན་སེམས་བཏང་བ་དང་བཅུ་དགུར་ནམ་མཁའི་སྙིང་པོའི་མདོའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཏེ་བསླབ་བཏུས་སུ་བཤད། དེའི་སྟེང་དུ་འཇུག་སེམས་སྤངས་ཏེ་དགེ་བ་ལ་མི་སྦྱོར་བ་དང་ཉི་ཤུར་དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ལས་གསུངས་སོ། །དེ་དག་ཀྱང་སྤྱོད་འཇུག་ལས། སེམས་བསྲུང་འདོད་པ་རྣམས་ལ་ནི། །དྲན་པ་དང་ནི་ཤེས་བཞིན་དག །སྲོག་ལ་བབས་ཀྱང་སྲུངས་ཤིག་ཅེས། །བདག་ནི་དེ་ལྟར་ཐལ་མོ་སྦྱོར། །ཞེས་པས། དྲན་པ་དང་། ཤེས་བཞིན་མ་ཉམས་པས། ནག་པོའི་ཆོས་བཞི་སྤང་ཞིང་། དཀར་ཆོས་བཞི་དང་དུ་བླང་བ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་ཆུད་མ་ཟོས་པར་བསྲུང་བ་ལ་འབད་པར་བྱའོ། །བཞི་པ་སྒོམ་པ་ནི། སྤྱིར་སློབ་པའི་ལམ་བཞིར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་བསྒོམ་སྟེ། ཚོགས་ལམ་ཆུང་ངུར་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་བཞི། འབྲིང་དུ་ཡང་དག་སྤོང་བཞི། ཆེན་པོར་རྫུ་འཕྲུལ་རྐང་བཞི། སྦྱོར་ལམ་དྲོད་རྩེར་དབང་པོ་ལྔ། བཟོད་པ་ཆོས་མཆོག་ཏུ་སྟོབས་ལྔ། མཐོང་ལམ་དུ་བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་བདུན། སྒོམ་ལམ་ས་དགུར་འཕགས་ལམ་བརྒྱད་བསྒོམ་པའོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ། ཐོག་མ་ནས་ཇི་ལྟར་ཉམས་སུ་བླང་བའི་ཚུལ་འཁོར་ལོ་ཐ་མ
Chinese
远离一切边。如《格言集》中说：“胜义谛的体性，就是远离一切戏论。”又如寂天菩萨的《入菩萨行论》中说：“非有亦非无，有无亦非俱，离此四边者，是说真实际。” 的对境和有境是世俗，二取的智慧自知自明是胜义谛。
English
It is free from all extremes. As it says in the Galdan Lhaje: "The characteristic of the ultimate truth is that it is free from all elaborations." Also, in Jetari's explanation of the Sugata's teachings: "It is neither existent nor nonexistent, nor both existent and nonexistent. It is not the nature of both. It is definitely liberated from these four extremes." Classification: The relative truth that is free from some elaborations, and the ultimate truth that is free from all elaborations. As it says in the Galdan Lhaje: "Classification: relative truth and non-relative truth are free from eight extremes." So, are these two truths one or different? In conventional terms, like water and the moon in water, the nature is the same but the aspects are different. As it says in the Bodhicitta Explanation: "Like the nature of sugarcane is sweet, like the nature of fire is hot, likewise, the nature of all phenomena abides in emptiness." In ultimate terms, it cannot be said to be either one or different. As it says in the Maitreya's Question: "It is not the realm that cannot be expressed by the characteristics of actions, nor is it other." Among the Madhyamikas, although there is no difference in how the ultimate truth is established, those who assert that appearances in the conventional world are established as mere illusions are the Svatantrikas, and those who assert that appearances are free from elaborations from the very beginning, and even deny the conventional, are the Prasangikas. The Cittamatrins believe that the objects and subjects of dualistic perception are conventional, and that the non-dualistic wisdom, self-awareness, and self-illumination are the ultimate truth. Classification: Those who believe that external objects are true only as appearances of consciousness are the true aspectarians, and those who believe that appearances are imputed by consciousness are the false aspectarians. Second, the view: to realize the two selflessnesses without error. That is, in the conventional world, all phenomena appear like the moon in water, and in the ultimate world, to realize the nature of all elaborations being pacified, thereby realizing the reality of the two truths. As it says in the Garland of Views: "All defiled and purified phenomena are without self-nature in the ultimate truth, and in the conventional truth, they exist as mere illusions, with their individual characteristics unmixed." Also, as it says in the Lamrim: "If one does not know the meaning of equality, and distinguishes between the conventional and ultimate truths, and is selfless with regard to phenomena and persons, this is a Bodhisattva." Third, regarding ethics, one should...
Chinese
是为摄集律仪，利益有情律仪，断恶行律仪等三种。第一种是，以二资粮和六度所摄集的善行功德之聚。第二种是，一切思维行为都用于利益有情。第三种是，就中观派而言，不一定需要别解脱戒作为生起菩提心的所依。但在《菩萨地》中，如所说断恶行律仪的别解脱七众戒，以安住于这些学处为基础之上，生起缘于菩提的愿菩提心，以及为了这个目的而行持积资和事业的行菩提心，以二菩提心中任何一个的仪轨受持，并修学它的学处。其中，唯识宗认为有四根本堕罪，如《二十颂》中所说：贪著利养与恭敬，自赞毁谤于他人，痛苦无依困苦者，悭吝不施法与财，他人忏悔亦不听，嗔怒报复于他人，舍弃大乘之正法，示现相似之邪法。 等。如中观派所说，认为是十九或二十。国王有五种决定，大臣有五种决定，平民有八种决定，共同的是舍弃愿菩提心，共十九种，这是随学《虚空藏经》而在《学集论》中所说。在此之上，加上舍弃行菩提心，不作善事，共二十种，这是《宝积经》中所说。这些也如《入行论》中所说：欲护自心者，应善护正念与正知，纵遇命难亦不舍。我今合掌诚劝请。因此，以不失念和正知，断除四黑法，受持四白法等方式，努力守护而不浪费。第四是修习，总的来说，在四种修学道中修习三十七菩提分法，即在资粮道小者修习四念住，中者修习四正断，大者修习四神足。在加行道暖位修习五根，顶位修习五力，见道修习七菩提分，修道九地修习八正道。具体来说，从一开始如何修习的方式，在最后的法轮
English
There are three types of discipline: the discipline of gathering merits, the discipline of benefiting sentient beings, and the discipline of abstaining from misdeeds. The first is the accumulation of virtuous qualities, the collection of merit, gathered by the two accumulations and the six perfections. The second is the practice of all thoughts and actions for the benefit of sentient beings. The third is, according to the Madhyamaka school, it is not necessarily required to have the Pratimoksha vows as a basis for generating Bodhicitta. However, in the Bodhisattvabhumi, as explained in the seven categories of Pratimoksha vows for the discipline of abstaining from misdeeds, one takes the Vow Bodhicitta, which aims at enlightenment, and the Action Bodhicitta, which engages in accumulation and activities for that purpose, based on abiding by these precepts. One takes either of the two Bodhicittas through a ritual and trains in its precepts. Among these, the Chittamatra school considers there to be four root downfalls, as stated in the "Twenty Verses": By attachment to gain and honor, praising oneself and disparaging others, to those who are suffering and helpless, being miserly and not giving Dharma and wealth, not listening even when others confess, retaliating with anger towards others, abandoning the Great Vehicle's true Dharma, and showing what appears to be similar to false Dharma. Etc. According to the Madhyamaka school, it is considered to be nineteen or twenty. The king has five certainties, the minister has five certainties, the common people have eight certainties, and the commonality is abandoning the aspiration Bodhicitta, totaling nineteen, which is what is said in the Sikshasamuccaya following the Akashagarbha Sutra. On top of that, adding abandoning the action Bodhicitta and not engaging in virtuous deeds makes twenty, which is what is said in the Ratnakuta Sutra. These are also as stated in the Bodhicaryavatara: Those who wish to protect their minds should diligently protect mindfulness and awareness. Even if life is at stake, do not abandon them. I earnestly request with folded hands. Therefore, by not losing mindfulness and awareness, abandoning the four black Dharmas, and adopting the four white Dharmas, one should strive to protect without wasting. The fourth is meditation, in general, one meditates on the thirty-seven factors of enlightenment in the four paths of learning, namely, in the small Path of Accumulation, one meditates on the four mindfulnesses; in the medium, one meditates on the four right abandonments; and in the great, one meditates on the four legs of miraculous power. In the Path of Preparation, in the heat stage, one meditates on the five faculties; in the peak stage, one meditates on the five powers; in the Path of Seeing, one meditates on the seven branches of enlightenment; and in the Path of Meditation, on the nine grounds, one meditates on the eightfold noble path. Specifically, the way to practice from the beginning is in the final wheel.