Tibetan
་འདོད་དེ། དེ་ལས། མདོ་སྡེ་ཀུན་རྫོབ་ཕྲ་རབ་རྣམས། །འདུས་པའི་རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་འདོད། །དོན་དམ་ཤེས་པ་མཐུན་པར་འདོད། །ཅེས་སོ། །འདིས་རྡུལ་ཕྲན་ལས་གོང་བུ་རྩོམ་པ་དེའང་ཆ་མེད་དུ་རྟོགས་པས་བྱེ་སྨྲ་ལས་འཕགས་ཏེ་དོན་གྱིས་བལྟར་མེད་པའི་ཕྱིར་རྡུལ་ཕྲན་ཁས་མ་བླངས་པ་དང་འདྲའོ། །མདོར་ན་ཆོས་བདག་གཟུང་འཛིན་དོན་དམ་དུ་བལྟ་ཞིང་འཁོར་འདས་བདེན་བཞིའི་རྒྱུ་འབྲས་ལ་བླང་དོར་དུ་འཛིན་ན་ཉན་ཐོས་པ་སྟེ། ལམ་རིམ་ལས། གཉིས་མེད་མ་རྟོགས་ཐམས་ཅད་ལ། །བདེན་བཞིའི་དངོས་པོར་ཡོད་བལྟ་ཞིང་། །སྤོང་དང་མི་སྤོང་བྱེད་གྱུར་ན། །འདི་ནི་ཉན་ཐོས་ས་པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི། སོ་ཐར་རིགས་བརྒྱད་གང་རུང་ ངམ། ཁྱད་པར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་བསླབ་དགོས་པའི་ཕྱིར། མཆོག་དགེ་སློང་གི་སྡོམ་པ་ལ་བརྟེན་པར་བྱ་སྟེ། མཛོད་ལས། སོ་སོ་ཐར་ཞེས་བྱ་རྣམ་བརྒྱད། །རྫས་སུ་རྣམ་པ་བཞི་ཡིན་ནོ། །མཚན་ལས་མིང་ནི་འཕོ་བའི་ཕྱིར། །ཐ་དད་དེ་དག་འགལ་བ་མེད། །སྤང་བྱ་ལྔ་བརྒྱད་བཅུ་དང་ནི། །ཐམས་ཅད་སྤོང་བ་ནོས་པ་ལས། །དགེ་བསྙེན་དང་ནི་བསྙེན་གནས་དང་། །དགེ་ཚུལ་ཆེ་དང་དགེ་སློང་ཉིད། །ཅེས་སོ། །བཞི་པ་སྒོམ་པ་ནི། དེ་ལས། ཚུལ་གནས་ཐོས་དང་བསམ་ལྡན་པས། །སྒོམ་པ་ལ་ནི་རབ་ཏུ་སྦྱོར། །ཞེས་པས། གཞི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་བརྟེན་ནས། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་ཚུལ་བཞིན་དུ་ཐོས། ཐོས་དོན་བསམ། བསམ་དོན་བསྒོམ་པ་སྟེ། དེའང་དང་པོར་འདོད་ཆགས་ཀྱི་གཉེན་པོར་མི་སྡུག་པ་བསྒོམ་པ་སོགས་ཞི་གནས་ཀྱི་སེམས་ལས་སུ་རུང་བར་བྱས་རྗེས། ལྷག་མཐོང་ནི། བདེན་བཞིའི་རེ་རེའང་བཞི་བཞིར་ཕྱེ་བའི་བདེན་ཆུང་བཅུ་དྲུག་བསྒོམས་ཏེ། གཞི་དེ་ལས་ཁམས་གསུམ་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་མཐོང་བས་སྤང་བ་སོགས། སྤོང་ཚུལ་ཡེ་ཤེས་བཅུ་དྲུག་གི་རིམ་པར་སྤོང་ངོ་། །དེ་ལ་བདེན་ཆུང་བཅུ་དྲུག་ནི། མི་རྟག །སྡུག་བསྔལ། སྟོང་པ། བདག་མེད་བཞི་ནི་སྡུག་བདེན་གྱི་རྣམ་པའོ། །རྒྱུ། ཀུན་འབྱུང་བ། སྐྱེ་བ། རྐྱེན་བཞི་ནི་ཀུན་འབྱུང་གིའོ། །འགོག་པ། ཞི་བ། གྱ་ནོམ་པ། ངེས་འབྱུང་བཞི་ནི་འགོག་བདེན་གྱིའོ། །ལམ། རིགས་པ། སྒྲུབ་པ། ངེས་འབྱིན་བཞི་ནི་ལམ་བདེན་གྱི་རྣམ་པ་སྟེ་བཅུ་དྲུག་གོ །ཡེ་ཤེས་བཅུ་དྲུག་ནི། བདེན་བཞི་རེ་རེ་ལའང་། ཆོས་ཤེས། ཆོས་བཟོད་གཉིས། རྗེས་ཤེས། རྗེས་བཟོད་གཉིས་ཏེ་བཅུ་དྲུག་གོ །ལྔ་པ་སྤྱོད་པ་ནི། སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་བཅུ་གཉིས
Chinese
想要如此。因此，《经部》认为极微细的极微尘，是聚集的一种形态。认为胜义智慧是相同的。如此说。这认为从微尘组成团块也是无分，因此胜过毗婆沙宗，因为实际上是不可见的，所以和不承认微尘相同。总之，如果将法我和所取能取视为胜义，并且对于轮回涅槃四谛的因果取舍，就是声闻乘。如《道次第》所说：未证二无我，于一切，视四谛之实有，若行断与不断者，此乃声闻之地。如此说。第三是戒律，必须随顺别解脱八种中的任何一种，特别是随顺佛陀。最殊胜的是依止比丘的戒律。如《俱舍论》所说：所谓别解脱，共有八种，实物上有四种形态。从名称上来说，因为名称会改变，所以这些不同并没有矛盾。应断的有五、八、十种，以及断除一切之后，成为近事男、近事女、近住、沙弥和比丘。如此说。第四是修习，其中说到：具戒住、闻、思者，应精进修习。因此，依靠清净的戒律为基础，从善知识处如理听闻声闻乘的论藏，思维所听闻的内容，修习所思维的内容。首先，为了对治贪欲，修习不净观等，使寂止的禅定变得堪能之后，胜观则是将四谛的每一个都分为四种，修习十六谛。从那个基础上，通过见到三界的烦恼而断除等等，以十六种智慧的次第来断除。其中的十六谛是：无常、痛苦、空性、无我四种是苦谛的行相。因、集起、生起、缘四种是集谛的行相。灭、寂静、殊妙、出离四种是灭谛的行相。道、理、行、出性四种是道谛的行相，总共十六种。十六种智慧是：对于每一个四谛，都有法智、法忍两种，类智、类忍两种，总共十六种。第五是行持，十二种修习的功德。
English
It is desired to be so. Therefore, the Sautrāntikas consider extremely subtle atoms to be a single form of aggregation. They consider ultimate wisdom to be the same. So it is said. This considers that the composition of a lump from atoms is also indivisible, thus surpassing the Vaibhāṣikas, because it is actually invisible, so it is similar to not accepting atoms. In short, if one regards the self of phenomena and the apprehended and apprehender as ultimately real, and if one takes and rejects the cause and effect of the four truths of samsara and nirvana, then one is a Śrāvakayāna practitioner. As it is said in the Lamrim: "Without realizing the two non-dualities, in all things, seeing the reality of the four truths, if one does what is to be abandoned and not abandoned, this is the place of the Śrāvakas." So it is said. The third is discipline, one must follow any of the eight types of Prātimokṣa, especially following the Buddha. The most excellent is to rely on the vows of a Bhikṣu. As it is said in the Abhidharmakośa: "The so-called Prātimokṣa, there are eight types, in substance there are four forms. From the name, because the name changes, these differences are not contradictory. What should be abandoned are five, eight, and ten, and after abandoning everything, one becomes a Upāsaka, Upāsikā, Upavāsa, Śrāmaṇera, and Bhikṣu." So it is said. The fourth is meditation, of which it is said: "One who abides in discipline, with hearing and thought, should diligently engage in meditation." Therefore, relying on the basis of pure discipline, one should properly hear the Śrāvakayāna's Piṭaka from a virtuous friend, contemplate what has been heard, and meditate on what has been contemplated. First, in order to counteract attachment, one should cultivate ugliness and so on, making the mind of Śamatha workable, then Vipassanā is to divide each of the four truths into four, and meditate on the sixteen truths. From that basis, by seeing the afflictions of the three realms, one abandons them, etc., abandoning them in the order of the sixteen wisdoms. The sixteen truths are: impermanence, suffering, emptiness, and selflessness are the four aspects of the truth of suffering. Cause, arising, birth, and condition are the four aspects of the truth of origin. Cessation, peace, exquisiteness, and definite emergence are the four aspects of the truth of cessation. Path, reason, accomplishment, and definite deliverance are the four aspects of the truth of the path, totaling sixteen. The sixteen wisdoms are: for each of the four truths, there are two types of Dharma-knowledge and Dharma-acceptance, and two types of subsequent knowledge and subsequent acceptance, totaling sixteen. The fifth is conduct, the twelve qualities of training.
Tibetan
་ལ་གནས་ནས་རང་དོན་གཙོ་བོར་སྤྱོད་པ་སྟེ། གཡུ་ཐང་ལས། སྤྱོད་པའང་རང་དོན་འབའ་ཞིག་པའོ། །ཞེས་སོ། །དྲུག་པ་འབྲས་བུ་ནི། རྒྱུན་ཞུགས་དང་། ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བ་དང་། ཕྱིར་མི་འོང་བ་སྟེ་གནས་སྐབས་ཀྱི་འབྲས་བུ་དང་། མཐར་ཐུག་ཟད་པ་ཤེས་པ་དང་མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་༼‹བ›ཡོན་ཏན་༽གཉིས་དང་ལྡན་པའི་ལྷག་བཅས་ལྷག་མེད་ཀྱི་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་ཅིང་། འབྲས་བུ་བཞི་པོ་རེ་རེ་ལའང་ཞུགས་གནས་གཉིས་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བས་ བརྒྱད་དེ། དབྱེ་གཞི་ལ་ལྟོས་ནས་སྐྱེས་བུ་ཟུང་བཞི་དང་། དབྱེ་ཆོས་ལ་ལྟོས་ནས་གང་ཟག་ཡ་བརྒྱད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་དག་ཀྱང་རྒྱས་པ་ལས། བདེན་བཞིའི་དོན་རྟོགས་རབ་ཏུ་སྤོང་བ་ཡི། །ཡེ་ཤེས་བཅུ་དྲུག་ཆ་སྦྱངས་རབ་ཞི་བ། །རྒྱུན་ཞུགས་ལ་སོགས་རིམ་པས་སྦྱངས་ནས་ནི། །ཉོན་མོངས་དགྲ་རྣམས་ཞི་བའི་ས་རུ་འགྲོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། འདི་ཉིད་ལས། རང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཐེག་པ་དང་། །ཞེས་པའི་དོན་ལ། ངོ་བོ། ངེས་ཚིག །དབྱེ་བའོ། །དང་པོ་ནི། སློབ་དཔོན་ལ་མ་བརྟེན་པར་སྲིད་པ་ཐ་མའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཐབས་བདག་མེད་ཕྱེད་དང་གཉིས་རྟོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ལམ་བསྒོམ་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། པྲ་ཏྱ་ཀ་བུདྡྷའི་སྒྲ་ལས། རང་གི་བྱང་ཆུབ་རང་གིས་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། སོ་སོའམ་རང་གཅིག་པུ་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་པས་ན་རང་རྒྱལ་ལོ། །གསུམ་པ་ལ། སྔར་ལྟར་དྲུག་ལས། དང་པོ་འཇུག་སྒོ་ནི། རང་ཤར་ལས། འཇུག་པའི་སྒོ་ནི་རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་སོ། །ཞེས་པས། རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་འཇུག །དེའང་རྟེན་འབྲེལ་ནི། ཧེ་རུ་ཀ་གལ་པོ་ལས། རང་རྒྱལ་ཆོས་ལ་བློ་སྦྱང་ཕྱིར། །ཕྱི་དང་ནང་གི་རྟེན་འབྲེལ་ཆོས། །ཞེས་པས་ཕྱི་ནང་གི་རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་སོ། །དེ་དག་ཇི་ལྟར་འཁོར་ཞེ་ན། ཕྱིའི་རྟེན་འབྲེལ་མང་ཉུང་གི་ཚུལ་དང་། ནང་གི་རྟེན་འབྲེལ་ལུས་མེད་རྣམས་ལ་བག་ཆགས་དང་། ལུས་ཅན་རྣམས་ལ་དངོས་སུ་འཁོར་རོ། །དེའི་སྒོ་ནས་ཇི་ལྟར་འཇུག་ན། སྤྱིར་རང་རྒྱལ་དབང་རབ་བསེ་རུ་ལྟ་བུ་ནི་ཚོགས་ལམ་གྱི་ཚོགས་བསྐལ་བ་བརྒྱ་དང་། དབང་འབྲིང་ཚོགས་སྤྱོད་ཆེ་བ་བཟོད་འབྲིང་མན་ཆད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཚོགས་མི་ཚེ་བརྒྱ་དང་། དབང་རྟུལ་ཚོགས་སྤྱོད་ཆུང་བ་མཐོང་ལམ་སྐད་ཅིག་མ་བཅོ་ལྔ་མན་ཆད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཚོགས་མི་ཚེ་བཅུ་གསུམ་དུ་བསགས་ཏེ། རྟེན་དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པའི་སྐལ་བ་མེད་པར་ཤེས་ནས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པས་སངས་རྒྱས་དང་ཉན་ཐོས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་མ
Chinese
从（恶趣）处所安住而主要行持自利。如《玉塘》所说：“行持也只是为了自己。”第六是果：即须陀洹（梵文：Srotaāpanna），斯陀含（梵文：Sakrdāgāmin），阿那含（梵文：Anāgāmin），这是暂时的果位。究竟的果位是获得具有“知尽智”和“无生智”（‹བ›功德）二者的有余涅槃和无余涅槃的阿罗汉。四种果位各自又分为入果和住果两种，所以共有八种。就所分的基来说，是四双士；就所分的法来说，是八辈人。这些在广说中也有提到：“通达四谛之义，极力断除，十六种智慧分圆满修习，极寂静。须陀洹等次第修习，烦恼怨敌趋向寂灭之地。”第二是：此（经文）中“独觉菩提之乘”的意义是：体性、词义、分类。第一是：不依赖于上师，在最后一生中，通过证悟二分之一的无我，修习缘起的道，从而现证菩提的方法。第二是：从“Pratyekabuddha”这个词来说，为了自己证悟菩提，各自或独自修持菩提，所以是独觉。第三，如前一样有六个方面。第一，入门：如《自释》所说：“入门是十二缘起。”因此，通过十二缘起入门。其中，缘起是：如《黑汝嘎·嘎波》所说：“为了独觉修习佛法，外与内的缘起法。”因此，外内有十二缘起。这些如何流转呢？外缘起有或多或少的规律，内缘起对于无身者来说是习气，对于有身者来说是实际流转。通过这些如何入门呢？一般来说，根器上等的独觉，如犀牛一样，是积聚资粮道的资粮一百个大劫；根器中等的，积聚广大行持的资粮，以忍位中等以下所摄的资粮一百个生命；根器下等的，积聚微小行持的资粮，以见道十五刹那以下所摄的资粮十三个生命。知道没有获得在那一世获得菩提的份，而发愿，从而被佛和声闻所
English
It is mainly practicing for one's own benefit while staying in (bad realms). As stated in 'Yu Thang': 'Practice is also solely for one's own benefit.' Sixth is the result: namely, Srotaāpanna, Sakrdāgāmin, and Anāgāmin, which are temporary results. The ultimate result is obtaining an Arhat with remainder and without remainder, possessing both 'knowledge of exhaustion' and 'knowledge of non-arising' (‹བ› qualities). Each of the four results is further divided into two: entering the result and abiding in the result, thus totaling eight. In terms of the basis of division, they are the four pairs of individuals; in terms of the divided dharma, they are the eight types of persons. These are also mentioned in detail: 'Understanding the meaning of the four truths, thoroughly abandoning, perfecting the sixteen aspects of wisdom, extremely pacified. Srotaāpanna and others gradually cultivate, the enemies of afflictions go to the land of peace.' Second is: In this (text), the meaning of 'the vehicle of Pratyekabuddha' is: nature, definition, and classification. First is: Without relying on a teacher, in the last life, the method of manifesting enlightenment is to cultivate the path of dependent arising through realizing half and two parts of selflessness. Second is: From the word 'Pratyekabuddha', it means that in order to realize one's own enlightenment, one practices enlightenment individually or alone, hence it is a solitary conqueror. Third, as before, there are six aspects. First, the entrance: As stated in 'Self-Commentary': 'The entrance is the twelve dependent arisings.' Therefore, enter through the twelve dependent arisings. Among them, dependent arising is: As stated in 'Heruka Galpo': 'For the solitary conqueror to practice Dharma, the external and internal dependent arising dharmas.' Therefore, there are twelve external and internal dependent arisings. How do these revolve? External dependent arisings have the pattern of more or less, and internal dependent arisings are habitual tendencies for the formless ones, and actually revolve for the embodied ones. How to enter through these? Generally, solitary conquerors with superior faculties, like rhinoceroses, accumulate the accumulation of the path of accumulation for a hundred great kalpas; those with medium faculties accumulate vast practice of accumulation, with the accumulation included below the medium forbearance for a hundred lives; those with inferior faculties accumulate small practice of accumulation, with the accumulation included below the fifteen moments of the path of seeing for thirteen lives. Knowing that there is no share of obtaining enlightenment in that life, they make aspirations, and thus are completely