Tibetan
ཅེས་སོགས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟ་ནའང་ཐུབ་པ་དྲུག་ཀ་རབ་བྱུང་སྤྲུལ་སྐུར་བྱེད་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར་ལས་མཐུན་དུ་བསྟན་པར་མི་རིགས་སོ་ཞེ་ན། དེའང་སྐྱོན་མེད་དེ། མངོན་རྟོགས་ལས། དག་པ་རྣམས་ལ་མཚན་དཔེ་དོད་པའི་སྐུ། །མ་ལུས་འདུལ་ཕྱིར་སྟོན་པའི་ཐུབ་པ་དྲུག །ཅེས་པ་ལྟར་འགྲོ་བ་གཞན་ལྔ་ཡང་མིའི་གདུལ་བྱ་ལྟར་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པའི་སྐུས་འདུལ་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་ཆེན་པོས་དམྱལ་བའི་མེ་ཞི་བར་བྱས་ནས་བྱམས་པ་ཆེན་པོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་རབ་ཏུ་འཛུད་པ་དང་། ཡི་དྭགས་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་འོད་ཟེར་གྱིས་བཟའ་བའི་དབང་ཐོབ་པར་བྱས་ནས་སྦྱིན་པ་རྣམ་བཞིས་འདུལ་བ་སོགས་བཤད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་སྤྲུལ་པ་མཆོག་གིས་འདུལ་བའི་ངོས་ནས་རབ་བྱུང་སྤྲུལ་སྐུར་བྱས་ཀྱི། དེ་དག་གིས་མི་ཐུལ་བ་ལ་སོ་སོའི་ལས་མཐུན་དུ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་འགལ་བ་མེད་དོ། །གཞན་ཡང་། ལྷའི་ཐུབ་པ་སོགས་ལ་བསྟན་པ་དང་། དེ་འཛིན་གྱི་གང་ཟག་མེད་པར་ཡང་བསྒྲུབ་མི་ནུས་ཏེ། མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་མེད་པས་མ་ཁྱབ་ཅིང་། དེར་མ་ཟད་ལྷའི་བདག་པོ་དབང་བསྒྱུར་དུ་སྤྲུལ་ནས་དགེ་བཅུའི་ལས་ལམ་ལེན་དུ་འཇུག་པར་སྔར་གྱི་ལུང་གིས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། དེ་འཛིན་པའི་ལྷ་ཡོད་པར་ངེས་ཏེ། དཔེར་ན་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་བསྟན་པའི་སྒྲ་མདོ་འཛིན་པའི་ལྷ་ཡོད་པ་བཞིན་དང་། དེ་དག་གི་གཟུགས་སུ་བཞུགས་ནས་ཆོས་སྟོན་ཏོ། །ཞེས་པའི་ལུང་གིས་ཀྱང་གསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དུ་ཐུབ་པ་ཡིན་ན། དེས་བསྟན་པའི་ཆོས་དང་དེ་འཛིན་གྱི་གང་ཟག་ཡོད་དགོས་པར་འདོད་པའང་བློ་གྲོས་ཤིན་ཏུ་རྩིང་བ་སྟེ། རང་རྒྱལ་ལའང་ཐུབ་པའི་སྒྲས་བཤད་པའི་ཕྱིར། དེས་བསྟན་པའི་ཆོས་དང་། དེ་འཛིན་གྱི་སློབ་མ་ཡོད་དགོས་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་ལོ། །དེས་ན་བདག་ཅག་གི་ལུགས་འདི་ལ་འགྲོ་འདུལ་གྱི་སྤྲུལ་སྐུ་དྲུག་ལ་ཐུབ་པའི་སྒྲར་བཤད་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་འཐད་པ་དང་བཅས་ནས་སྨྲ་སྟེ། དགོངས་འདུས་ལས། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་སྤྲུལ་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པས་འཁོར་བའི་དཔུང་གཏན་བཅོམ་ པའི་ཕྱིར་ཐུབ་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་རྐྱེན་གླེང་བསླང་བ་ནི། ལེའུ་གཉིས་པས་སྟོན་ཏེ། དེ་ལའང་། དགོས་ཆེད། ངོ་བོ། སྒྲ་དོན། རྣམ་གྲངས་བཞི། དང་པོ་ནི། རྒྱུད་དོན་གདུལ་བྱའི་བློ་དང་འཚམས་པར་མྱུར་དུ་འབྱུང་བའི་དགོས་པ་ཡོད་དེ། ཐུགས་ཐིག་ལས། བརྗོད་བྱ་རང་བཞིན་གསང་བའི་རྒྱུད། །དེ་ཇི་བཞིན་དུ་རྗོད་བྱེད་དག །སྟོན་པས་རྒྱུད་དོ
Chinese
如是等语所说之故。即便如此，然六能仁皆显现为出家化身之故，若谓不应示现为随顺业力，答曰：彼亦无过失。如《现观庄严论》云：“于诸清净者，为具相好身，为调伏无余，示现能仁六。”如是其余五道众生亦如人类调伏之境，以释迦能仁之身调伏之故。如来以大神通力息灭地狱之火，令入于大慈三摩地，又如来以光芒令饿鬼得食之权，以四施调伏等是故。如是殊胜化身从调伏之角度而言，乃是出家化身，然彼等所不能调伏者，则示现各自随顺之业力，故无相违。又，于天之能仁等宣说，若无彼之执持者，亦不能成办，以未见之故，非遍无。不仅如此，天主化为自在天，令受持十善业道，以先前之教证已成立之故，定有执持彼之天，譬如帝释天执持所说之声明论典之天一般，彼等安住于彼等之身而说法也。此乃经文所明示之故。若于他处是能仁，则彼所宣说之法及执持彼之补特伽罗必须有之，如是认为者，乃是智慧极其粗糙者，于自宗亦以能仁之名宣说之故。若彼所宣说之法及执持彼之弟子必须有之，则太过分矣。是故我等之宗派，于调伏有情之六化身以能仁之名宣说，乃是极其合理并具义之语，如《意集经》云：“金刚萨埵之化身不可思议，以摧毁轮回之军众故，名为能仁。”如是宣说之故。第二、发起缘起之论，乃由第二品宣说。其中亦有，必要、体性、词义、类别四者。第一者，具有令续部之义迅速与所化之根器相应之必要，如《心滴》云：“所说自性秘密续，如是如是能诠释，示者乃续部。”
English
Therefore, as stated in the above words. Even so, if it is said that the six Munis all appear as incarnate monks, it is not appropriate to show them as being in accordance with karma, then there is no fault in that. As it says in the Abhisamayalankara: "For the pure ones, with bodies adorned with marks, to subdue all, the six Munis are shown." Like that, the other five types of beings are also subdued by the body of Shakyamuni as if they were beings to be tamed by humans. The Tathagata uses great miraculous powers to extinguish the fire of hell and lead them into the samadhi of great compassion. The Tathagata's rays of light give the pretas the power to eat, and they are subdued by the four kinds of giving. Thus, from the point of view of the supreme incarnation subduing beings, it is an incarnate monk. However, for those who cannot be subdued by them, they show their respective karmas in accordance with them, so there is no contradiction. Furthermore, teaching about the Munis of the gods, etc., cannot be accomplished without someone holding them. Since they are not seen, it is not necessarily the case that they do not exist. Moreover, the lord of the gods transforms into a powerful being and engages in the path of the ten virtues, as established by the previous scriptures. Therefore, it is certain that there are gods who hold them, just as there are gods who hold the grammar treatises taught by Indra. They reside in those forms and teach the Dharma. This is also clarified by the scriptures. If one is a Muni elsewhere, then the Dharma taught by him and the person who holds it must exist. To think so is extremely crude, because even in our own tradition, it is taught by the name of Muni. If the Dharma taught by him and the disciples who hold it must exist, then it would be too much. Therefore, in our tradition, it is very reasonable and meaningful to say that the six incarnations who tame beings are called Munis. As it says in the Gongdü Sutra: "The incarnations of Vajrasattva are inconceivable. Because they completely destroy the army of samsara, they are called Munis." That is why it is said. Secondly, the discussion of the cause and conditions is taught in the second chapter. It also has four aspects: necessity, essence, meaning of the word, and categories. The first is that it is necessary for the meaning of the tantra to quickly arise in accordance with the minds of the beings to be tamed. As it says in the Thugthig: "The subject matter is the secret tantra of self-nature. The expresser should be just like that. The teacher is the tantra."
Tibetan
ན་ལམ་དང་ཚིག །འབྲེལ་པ་རིམ་དང་འཆོལ་འཁྲུགས་པ། །གླེང་གཞིའི་རྗེས་སུ་ངེས་པར་འགྲོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། སྟོན་འཁོར་གྱི་དྲི་ལན་གཅིག་གི་རྐྱེན་དུ་གཅིག་གྱུར་པས་བསྟན་པ་འབྱུང་མ་རག་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། སྟོན་པས་གནང་དང་འཁོར་གྱིས་ཞུས། །སྐབས་ལས་གླེང་བསླང་སྟོན་དང་འཁོར། །གནང་འདྲིའི་རྐྱེན་དུ་གང་གྱུར་པ། །དེ་དེས་གསུང་ལ་མ་རག་པ། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། གླེང་བར་བྱ་བ་བསྟན་པ་སྟེ། དེ་གླེང་བར་བསྐུལ་བ་ནི། བསྟན་པ་འབྱུང་བའི་རྐྱེན་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་བསླང་ཞེས་བྱའོ། །བཞི་པ་ནི། ཁོག་གཞུང་ལས། དེ་བཞིན་གླེང་བསླང་རྣམ་པ་གཉིས། །ཞེས་པས། ཐུན་མིན་ལྷན་ཅིག་པའི་ཆེད་དུ་སྟོན་པས་མདུན་བསུས་ཏེ་གླེང་བསླང་བ་དང་། ཐུན་མོང་གོ་ཕྱེ་བའི་ཆེད་དུ་འཁོར་གྱིས་གུས་པས་དྲིས་ཏེ་གླེང་བསླང་བ་གཉིས། དེའང་ཐུགས་ཐིག་ལས། འཁོར་དང་གཞན་གྱི་དོན་ཕྱིར་དུ། །རྒྱུ་ཚོགས་ཐུགས་རྗེས་སྣང་བར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དང་པོ་ལའང་། གོ་དོན་དང་། གཏན་ལ་དབབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྟོན་པ་ཡབ་ཡུམ་གྱིས་ལྷན་ཅིག་པའི་འཁོར་ལ་ཟབ་དབང་གསུམ་བསྐུར་བས་ཞེན་པ་དག་ནས་རང་བཞིན་གསང་བའི་སྙིང་པོའི་དོན་རྟོགས་ཏེ་རང་དོན་དུ་སངས་རྒྱས་པ་ནི་ཐུན་མིན་གྱི་གླེང་བསླང་ཡིན་ཏེ། དོན་དམ་ངེས་པའི་ཚིག་གིས་རང་བཞིན་གསང་བའི་སྙིང་པོའི་དོན་དངོས་སུ་སྟོན་པའི་ཕྱིར། དེ་སྐད་དུའང་ཁོག་གཞུང་ལས། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་སྟོན་པ་ཉིད། །ཡབ་ཡུམ་ཆགས་བསྐུལ་རོལ་པ་དང་། །དགྱེས་བསྟར་འཁོར་ལ་དབང་བསྐུར་བས། །རྒྱུད་དོན་འབྱུང་ཕྱིར་བསླང་ཞེས་ བྱ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། གསང་དབང་བསྐུར་བ་དང་། དབང་གཉིས་ཀྱི་ལས་ཐུན་མོང་དུ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། མ་རྟོགས་པའི་དུས་ན་ཡིད་ཀྱི་རྟོག་པ་ནི་འཁོར་བའི་བྱེད་པ་པོ་དང་། རྟོགས་པའི་དུས་ན་འདས་པའི་བྱེད་པ་པོ་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་གཉིས་རང་བཞིན་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་ཡིད་དེ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའོ། །བྱ་བ་མོ་ནི། དབང་པོ་ལྔའི་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་པའི་ཡུལ་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་ཁམས་ཡིན་ལ། དེས་ཡིད་སྐྱེད་པར་བྱེད་ཅིང་། ཡིད་ཀྱི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་བཙུན་མོ་སྟེ་ཀུན་ཏུ་བཟང་མོའོ། །དེའི་ཕྱིར། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱེད་པ་པོ་རྡོ་རྗེ་ཡིད། ཅེས་སོགས་དང་། དེ་ནས་བཙུན་མོ་བྱ་བ་མོ་ཆོས་ཀུན་ཏུ་བཟང་མོས། ཞེས་སོགས་ཏེ། དེ་ལྟར་སྟོན་པ་ཡབ་ཡུམ་གཉིས་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཉི་ཟླ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་
Chinese
词和句，关联有次第和错乱，一定跟随开端之后。如是说。第二，导师眷属的问答成为一个缘起，由此教法未能产生，即彼经中说：导师赐予和眷属请问，从时机中发起讨论，导师和眷属，赐予和请问成为缘起，因此未能获得开示。如是说。第三，所要讨论的是教法，劝请讨论，是因为成为教法产生的缘起，所以称为发起。第四，根本续中说：如是发起有两种。因此，为了不共的共同，导师迎接而发起讨论，为了共同理解，眷属恭敬提问而发起讨论有两种。彼亦如《心滴》中说：为了眷属和他人的利益，因缘聚合以慈悲显现。如是说。第一种也有，理解意义和确定。第一，导师父母一起为眷属灌注深奥三灌顶，由此清净执着，证悟自性秘密藏的意义，为了自己而成就佛果，是不共的发起，因为以真实确定的词语真实地宣说自性秘密藏的意义。如是说，根本续中也说：不共导师自己，父母贪欲劝请嬉戏，欢喜之后为眷属灌顶，为了生起续部意义而发起。如是说。第二，灌注秘密灌顶，以及两种灌顶的共同事业。第一，未证悟时，意的分别念是轮回的作者，证悟时，过去作者自证智慧二者自性无别，因此金刚意即是普贤。作业母是，未成为五根对境的所作和非所作的法界，由此生起意，成为意的对境，因此是明妃即普贤母。因此，从那以后，薄伽梵作者金刚意。如是等等，从那以后，明妃作业母法普贤母。如是等等，如是导师父母二者平等进入，由此产生的日月菩提
English
Words and sentences, the connection has order and confusion, it must follow after the beginning. Thus it is said. Second, the teacher's retinue's questions and answers become a single cause, whereby the teachings have not yet arisen, that is, it says in the same text: The teacher grants and the retinue asks, from the occasion arises discussion, the teacher and the retinue, the granting and asking become the cause, therefore it has not been obtained to speak. Thus it is said. Third, what is to be discussed is the teaching, urging to discuss, because it becomes the cause of the arising of the teaching, therefore it is called initiation. Fourth, it says in the root text: Thus there are two kinds of initiation. Therefore, for the sake of the uncommon together, the teacher welcomes and initiates the discussion, for the sake of common understanding, the retinue respectfully asks and initiates the discussion, there are two kinds. It also says in the Heart Drop: For the sake of the retinue and others, the accumulation of causes appears with compassion. Thus it is said. The first also has, understanding the meaning and determining. First, the teacher and mother together bestow the profound three empowerments on the retinue, thereby purifying attachments, realizing the meaning of the secret essence of self-nature, and attaining Buddhahood for oneself, is the uncommon initiation, because the meaning of the secret essence of self-nature is truly declared with true and certain words. Thus it is said, it also says in the root text: The uncommon teacher himself, the parents' desire urges play, after rejoicing bestows empowerment on the retinue, in order to arise the meaning of the tantra, it is called initiation. Thus it is said. Second, bestowing the secret empowerment, and the common activities of the two empowerments. First, when not realized, the mind's conceptualization is the creator of samsara, when realized, the past creator, the self-awareness wisdom, the two are inseparable in nature, therefore the vajra mind is Samantabhadra. The activity mother is, the realm of phenomena of the made and unmade objects that have not become the objects of the five senses, thereby generating mind, becoming the object of mind, therefore it is the consort, namely Samantabhadri. Therefore, from then on, the Bhagavan creator vajra mind. Thus and so on, from then on, the consort activity mother dharma Samantabhadri. Thus and so on, thus the teacher parents two equally enter, from which arises the sun and moon bodhi.