Tibetan
་ཏེ། རྒྱལ་སྲས་སེམས་དཔའི་འཁོར་དང་། འཇོམས་བྱེད་ཁྲོ་བོའི་འཁོར་རོ། །དང་པོ་ལ་སྤྱི་དང་། བྱེ་བྲག་གི་མཚན་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི་མིག་ཤེས་ལ་སོགས་པའི་རྟོག་ཚོགས་རྣམས་ཡེ་ནས་ཆོས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཡིན་པ་ལས། ཡིན་པ་ལྟར་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་འབྲས་བུ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའོ། །དེ་ལྟར་རྒྱུ་འབྲས་ལྟར་སྣང་ཡང་དོན་དམ་པར་ལྷ་རྟོག་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པས་ན་རྡོ་རྗེ་སྟེ། འགྲེལ་ཆུང་ལས། འཁོར་གྱི་བཀོད་པ་ཇི་སྙེད་པ། །ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཡིན་པར་གྲགས། །རྣམ་ཤེས་ཡུལ་དང་དབང་པོ་དང་། །དུས་དང་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་རྣམས། །བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་དུ། །ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡིན། །ཞེས་སོ། ། ཡུམ་གྱི་མཚན་བཙུན་མོ་ནིི་སྔར་ལྟར་ལས། ཁྱད་པར་ཡུལ་བཞིས་རྣམ་ཤེས་བཞི་བསྐྱེད་པ་དང་། དུས་བཞིས་གོ་ཕྱེ་ནས་དབང་པོ་བཞི་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ནང་སེམས་ཡབ་ཡུམ་ལ། མཐོང་བ་ལ་སོགས་པར་སྨོས་པ་ནི། མིག་རྣ་བ་སྣ་ལྕེའི་རྣམ་ཤེས་བཞི་སྟེ། མིག་དབང་ལ་བརྟེན་ནས་མིག་ཤེས་ཀྱིས་ཡུལ་གཟུགས་མཐོང་བ་ལ་སོགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་དག་རིམ་པ་བཞིན། སའི་སྙིང་པོ་དང་། ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་དང་། ནམ་མཁའི་སྙིང་པོ་དང་། སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་རྣམས་སོ། །དེ་རྣམས་ལ་ཐུགས་ཀྱི་སེམས་དཔར་གྲགས་ཏེ། འདི་ཉིད་ལས། ཀ་ནི་སྤྱན་གྱི་ཐུགས་ཀྱི་མཆོག །ཅེས་སོགས་དང་། སྤར་ཁབ་ལས། རྣམ་ཤེས་བཞི་པོ་ནི་རིག་པ་ཁོ་ནའི་ཕྱིར་ཐུགས་ཏེ། །ཞེས་སོ། །མཐོང་བར་བྱ་བ་སོགས་ནི། ཡུལ་གཟུགས་སྒྲ་དྲི་རོ་བཞི་སྟེ། མིག་ཤེས་སོགས་ཀྱིས་མཐོང་བྱ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་དག་ཀྱང་། ལཱ་སྱ་མ་དང་། གཱིརྟི་མ་དང་། མཱ་ལེ་མ་དང་། ནཱིརྟི་མ་རྣམས་དང་རིམ་པར་སྦྱར་རོ། །དེ་རྣམས་ལ་སྐུའི་སེམས་མར་གྲགས་ཏེ། ཡུལ་བཞིས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྟེན་བྱེད་པའི་ཕྱིར། དེའང་། ཙ་ནི་སྤྱན་གྱི་སྐུ་ཡི་མཆོག །ཅེས་སོགས་དང་། རྡོ་རྗེ་ལས། རྣམ་ཤེས་བཞི་ཡིས་དམིགས་པའི་ཡུལ། །མཐོང་བར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ། །དམིགས་པར་བྱ་ཕྱིར་སྐུ་ཡི་མཆོག །ཅེས་སོ། །འདིར་ཁ་ཅིག་ན་རེ། རྟོག་པའི་གོ་རིམ་ཁོ་ན་ལྟར་སྦྱར་ན་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་མ་འཁྲུལ་ནའང་། ལྷ་ཡབ་ཡུམ་སྦྱོར་བའི་ཚེ་རྣ་བའི་ཡུལ་རོ་དང་། ལྕེའི་ཡུལ་སྒྲར་བྱུང་བས་སྦྱར་ཚུལ་ནོར་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ན། སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱི་ཡུམ་གཱིརྟི་མ་དང་། ཕྱག་རྡོར་གྱི་ཡུམ་ནཱིརྟི་མར་བྱུང་བས་སོ། །ཟེར་ན། ཡུལ་ཡུལ་ཅན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ན། དེ་ལྟར་བདེན་མོད་ཀྱང་། འདིར་རིགས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར། འགལ་བ་མེད་དེ། ཉི་འོད་སེང་གེའི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་ལས། རྒྱུད་འདིར་ནི་རིགས་ཁོ་ན་གཙོ་བོར་བྱས་ཏེ། མཉན་པར་བྱ་བ་སྒྲའི་ལྷ་མོ་རྣ་བའི་ཡུལ་ཡིན་ཡང་། རིགས་ཀྱི་དུས་སུ་གསུང་གི་རིགས་ཡིན་པས། འཇིག་རྟེན་དབང་ཕྱུག་གི་ཡུམ་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱི་སེམས་ཡབ་ཡུམ་ནི། རྣམ་ཤེས་བཞིས་ཡུལ་བཞི་མཐོང་བའི་བདག་རྐྱེན་དབང་པོ་བཞིས་བྱེད་པའི་ ཕྱིར། མཐོང་བྱེད་ལ་སོགས་པར་སྨོས་སོ། །དེའང་མིག་རྣ་བ་སྣ་ལྕེའི་དབང་པོ་བཞི་ནི། རིམ་པ་ཇི་ལྟར་བར། བྱམས་པ་དང་། སྒྲིབ་པ་རྣམ་སེལ་དང་། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དང་། འཇམ་དཔལ་དབྱངས་སོ། །དེ་དག་ལ་གསུང་གི་སེམས་དཔའ་ཞེས་ཀྱང་གྲགས་ཏེ། དབང་པོས་ཡུལ་དང་ཤེས་པ་གཉིས་ཕྱི་ནང་གི་བརྡའ་སྦྱོར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། པ་ནི་སྤྱན་གྱི་གསུང་གི་མཆོག །ཅེས་གསུངས་སོ། །ཡུམ་ནི་དུས་བཞིའི་ལྷ་མོ་སྟེ། འདས་པ་དང་། ད་ལྟར་དང་། འབྱུང་བ་སྟེ་མ་འོངས་པ་དང་། མ་བྱོན་པ་སྟེ་འབྱུང་བར་མ་ངེས་པའི་དུས་རྣམས་རིམ་པ་བཞིན། བདུག་སྤོས་མ་དང་། མེ་ཏོག་མ་དང་། མར་མེ་མ་དང་། དྲི་ཆབ་མ་རྣམས་ཏེ། རྔམ་གློག་ལས། འདས་པ་དང་ནི་དཔྱིད་ཀྱི་དུས་ཏེ་དྷཱུ་པེ་མ། །ད་ལྟར་བ་ནི་དབྱར་གྱི་དུས་ཏེ་པུཥྤེ་མ། །མ་འོངས་པ་ནི་སྟོན་གྱི་དུས་ཏེ་ཨཱ་ལོ་ཀེ །མ་ངེས་པ་ནི་དགུན་གྱི་དུས་ཏེ་གནྡྷེའོ། །ཞེས་སོ། །འདིའི་སྐབས་སུ་ཁ་ཅིག་ན་རེ། འདིར་དུས་བཞི་སྨོས་པས་དུས་ལོག་སྟེ། སྡེ་སྣོད་གཞན་དུ་དུས་གསུམ་ལས་མ་བཤད་པའི་ཕྱིར་ཟེར་བ་ནི། རང་གི་རང་བཞིན་གསལ་བར་སྒྲོག་པའི་སྨྲེ་སྔགས་ཏེ། མཛོད་ལས། ཆགས་གནས་འཇིག་སྟོངས་བཞི་དང་རྫོགས་ལྡན་ལ་སོགས་པའི་དུས་བཞི་བཤད་པ་དང་། དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ལས་ཀྱང་། འོད་སྲུངས། སེམས་དང་ཆོས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་གང་ནས་ཀྱང་མ་འོངས། གང་དུའང་མ་སོང་། གར་ཡང་མི་གནས་པས་ན་མ་ངེས་པ་སྟེ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དུས་སོ། །ཞེས་དུས་གསུམ་དང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དུས་ཏེ་བཞིར་གསུངས་པ་སོགས་ཀྱང་། དུས་ལོག་པར་ཐལ་བ་བཟློག་ཏུ་མེད་དོ། །རིགས་པས་ཀྱང་གནོད་དེ། ཁྱེད་ཅག་དུས་གསུམ་ཁོ་ནར་འདོད་པ་དེ་ཚོད་དུ། ཁོ་བོ་ཅག་གིས། དུས་གསུམ་དུ་ངེས་པར་འདོད་པའང་མི་རིགས་པར་ཐལ། དུས་ཡིན་ན་གཉིས་ཁོ་ནར་ངེས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ད་ལྟར་དང་། ད་ལྟར་མ་ཡིན་པ་གཉིས་སུ་ངེས་པའི་ཕྱིར་བྱས་ན་ཅིས་འགོགཁོ་ན་རེ། ད་ལྟར་མ་ཡིན་པ་ལས་འདས་པ་དང
Chinese
因此，有王子菩萨的眷属和降伏金刚的眷属。第一种眷属分为共同和特殊两种名称。第一种名称是指眼识等各种分别念的集合，本来就是法性菩提心，如实显现的果实就是大菩提。这样，虽然显现为因果，但实际上神和分别念没有分别，因此是金刚。在《释论小注》中说：所有眷属的排列，都被认为是界和处。 识、境和根，以及时间和不颠倒，都是大菩提的自性，自然成就的坛城。这样说。 佛母的名号“妃”和以前一样。特殊之处在于，四境产生四识，四时分开产生四根。第二种是内在心识的父母。提到“见”等，是指眼、耳、鼻、舌四识。因为依靠眼根，眼识就能看到境色等。这些依次是地藏菩萨、金刚手菩萨、虚空藏菩萨和观世音自在菩萨。这些被称为意菩萨。就像这部经中说：ཀ ནི་སྤྱན་གྱི་ཐུགས་ཀྱི་མཆོག། （藏文） “ka”是眼睛的意之胜。（汉语字面意思）等等。《斯帕卡布经》中说：四识仅仅是觉性，因此是意。提到“所见”等，是指境色、声、香、味四种。因为眼识等是所见等境。这些也依次与拉西亚玛、吉提玛、玛列玛和尼提玛相配。这些被称为身菩萨母，因为四境是能知之识的所依。也就是ཙ་ནི་སྤྱན་གྱི་སྐུ་ཡི་མཆོག། （藏文） “ca”是眼睛的身之胜。（汉语字面意思）等等。《金刚经》中说：四识所缘之境，所见等，是所缘，因此是身之胜。这里有些人说，如果仅仅按照分别念的顺序来配对，境和有境就不会错乱。但是在神父神母交合时，耳朵的境是味，舌头的境是声，这样配对就错了。为什么呢？因为观世音的佛母是吉提玛，金刚手的佛母是尼提玛。如果这样说，如果按照境和有境的方面来说，那么
English
Thus, there are the retinues of the prince bodhisattvas and the retinues of the subjugating wrathful ones. The first has two names, common and specific. The first name refers to the collections of conceptual thoughts, such as eye consciousness, which are inherently the mind of the nature of reality, bodhicitta. The fruit of manifesting as it is, is the great bodhi. Thus, although appearing as cause and effect, in reality, the deity and conceptual thought are inseparable, therefore it is vajra. In the "Small Commentary," it says: Whatever the arrangement of the retinue, it is known to be the elements and sources. Consciousness, objects, and faculties, as well as time and non-perversion, are the nature of great bodhi, the spontaneously accomplished mandala. So it says. The name of the mother, "Consort," is as before. The distinction is that the four objects generate the four consciousnesses, and the four times separate to generate the four faculties. The second is the father and mother of the inner mind. Mentioning "seeing" and so on refers to the four consciousnesses of eye, ear, nose, and tongue. Because relying on the eye faculty, the eye consciousness can see objects, forms, and so on. These are, in order, Kshitigarbha, Vajrapani, Akashagarbha, and Avalokiteshvara. These are known as the mind bodhisattvas. As this very text says: ཀ ནི་སྤྱན་གྱི་ཐུགས་ཀྱི་མཆོག། (Tibetan) "Ka" is the best of the mind of the eye. (Literal Chinese meaning) and so on. The Spar Khab says: The four consciousnesses are mind because they are only awareness. Mentioning "to be seen" and so on refers to the four objects of form, sound, smell, and taste. Because eye consciousness and so on are the objects to be seen and so on. These are also sequentially paired with Lasyama, Girtima, Malema, and Nirtima. These are known as the body bodhisattva mothers, because the four objects are the support for the knowing consciousness. Also, ཙ་ནི་སྤྱན་གྱི་སྐུ་ཡི་མཆོག། (Tibetan) "Ca" is the best of the body of the eye. (Literal Chinese meaning) and so on. The Vajra says: The objects aimed at by the four consciousnesses, to be seen and so on, are the objects aimed at, therefore they are the best of the body. Here, some say that if one only pairs according to the order of conceptual thought, the object and the subject will not be confused. But when the father and mother deities unite, the object of the ear becomes taste, and the object of the tongue becomes sound, so the pairing is wrong. Why? Because the mother of Avalokiteshvara is Girtima, and the mother of Vajrapani is Nirtima. If one says so, if one considers the aspect of object and subject, then
Chinese
虽然如此，但在此是就种姓而言，所以没有相违之处。如《日光狮子大疏》中所说：“此续部唯以种姓为主，应听闻之声神虽是耳根之境，但在种姓之时，是语之种姓，故应知为世间自在之母。”等等所说之故。外心父尊母尊是，以四种识见四境之增上缘，以四根而作，故说为见者等。其中眼耳鼻舌四根，次第如何是，慈氏和，除盖障和，普贤和，文殊语。这些也称为语之菩萨，因为根是内外境与识二者的媒介，故云：帕呢是眼之语之胜。母尊是四时之天女，即过去和，现在和，未来即尚未到来和，未至即未来不确定的时间，次第是，燃香母和，鲜花母和，明灯母和，香水母等。如《怖畏电光》中说：过去乃春之时，即dhūpe ma（藏文，梵文天城体，dhūpe ma，燃香母）。现在乃夏之时，即puṣpe ma（藏文，梵文天城体，puṣpe ma，鲜花母）。未来乃秋之时，即ā loke（藏文，梵文天城体，ā loke，明灯）。未定乃冬之时，即gandhe（藏文，梵文天城体，gandhe，香水）。如是说。此时有些人说，此处说了四时，是时间颠倒，因为在其他论藏中只说了三时。这只是为了清楚地宣说自己的自性而发出的哀叹。如《俱舍论》中说，成住坏空四者以及圆满时等四时之说。以及《宝积经》中也说：光增，心和法的如是性，从任何地方也没有来，到任何地方也没有去，任何地方也不住，所以是不确定的，是不可思议之时。如是说了三时和不可思议之时即四时等，时间颠倒的过失是无法避免的。以理也能损害，你们认为只有三时，我们认为，认为必须是三时也不合理，因为如果是时间，则必须确定只有两种，即现在和，非现在两种，这样说的话如何遮止？他们说，从非现在中有过去和
English
Although it is true, here it is in terms of lineage, so there is no contradiction. As the "Extensive Commentary of Sunlight Lion" says: "In this tantra, only lineage is mainly emphasized. Although the goddess of sound to be listened to is the object of the ear, at the time of lineage, it is the lineage of speech, so it should be known as the mother of the lord of the world." etc. The outer mind father and mother are: the four consciousnesses see the four realms as the dominant condition, and the four faculties act, so they are called seers, etc. Among them, the four faculties of eye, ear, nose, and tongue are, in order, Maitreya, Eliminating Obscurations, Samantabhadra, and Manjushri. These are also known as speech bodhisattvas, because the faculties mediate between the inner and outer objects and consciousness. Therefore, it is said: "Pani is the supreme of the speech of the eye." The mother is the goddess of the four times, namely the past, the present, the future (i.e., not yet arrived), and the uncertain future (i.e., not certain to come), in order: Incense Mother, Flower Mother, Lamp Mother, and Perfume Water Mother. As it says in "Frightening Lightning": "The past is the time of spring, that is, dhūpe ma (धूपे मा, Incense Mother). The present is the time of summer, that is, puṣpe ma (पुष्पे मा, Flower Mother). The future is the time of autumn, that is, ā loke (आलोके, Lamp). The uncertain is the time of winter, that is, gandhe (गन्धे, Perfume)." So it is said. At this time, some say that mentioning the four times here is a reversal of time, because only three times are mentioned in other pitakas. This is just a lament to clearly proclaim one's own nature. As it says in the "Treasury": the four of formation, abiding, destruction, and emptiness, and the four times such as the complete time. And as it says in the "Heap of Jewels": "Light Increase, the suchness of mind and dharma does not come from anywhere, does not go anywhere, and does not abide anywhere, so it is uncertain, it is an inconceivable time." Thus, speaking of three times and an inconceivable time, that is, four times, etc., the fault of reversing time cannot be avoided. It can also be harmed by reason. You think there are only three times, we think that thinking there must be three times is also unreasonable, because if it is time, then it must be determined that there are only two, namely the present and the non-present. How can you prevent it if you say that? They say, from the non-present there is the past and