Tibetan
དུས་བྱས་རྣམས་རྟོགས་རུང་མ་རྟོགས་རུང་མི་རྟག་པ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། མཉམ་གཉིས་སོགས་རྐང་པ་གསུམ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་པ་ཡིན་ཏེ། མཉམ་པ་བཞིས་འཁོར་འདས་གཉིས་མེད་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་མཉམ་པ་བཞི་ནི། སྤྲོས་པ་ཕྱོགས་རེ་ཙམ་དང་མཐའ་དག་ཆོད་པའི་དབྱེ་བས་རྣམ་གྲངས་དང་རྣམ་གྲངས་མ་ཡིན་པའི་དོན་དམ་ཞེས་ཕྱེ་བ་གཉིས་ཀའང་སྤྲོས་པ་བཀག་པའི་སྟོང་ཉིད་ཙམ་དུ་ མཉམ་ཞིང་། སྣང་དུ་འདྲའང་དོན་བྱེད་ནུས་མི་ནུས་ཀྱིས་ཡང་དག་དང་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཅེས་བཏགས་པ་གཉིས་ཀའང་བདེན་པས་སྟོང་པ་ཙམ་དུ་མཉམ་པ་གཉིས་ནི་ཐེག་ཆེན་ཐུན་མོང་བའི་ཚུལ་ཡིན་ལ། ཁྱད་པར་སྔགས་བླ་ན་མེད་པའི་ཚུལ་ལས་ནི་ལྷག་པའི་མཉམ་པ་གཉིས་གསུངས་ཏེ། མེད་དགག་དང་མ་ཡིན་དགག་གི་དབྱེ་བས་རྣམ་གྲངས་མ་ཡིན་པའི་སྟོང་ཉིད་གཉིས་ཀའང་ལྷག་པའི་དོན་དམ་དཀོར་བདུན་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་མཉམ་ཞིང་། མ་དག་པ་ལས་སྣང་ལོག་པའི་དང་དག་པ་ལྷར་སྣང་ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་གཉིས་ཀའང་ལྷག་པ་ཀུན་རྫོབ་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་མཉམ་པའོ། །དེ་ལྟར་འཇལ་བྱེད་གཏན་ཚིགས་རྣམས་ཀྱིས་བཅལ་བས་གཞལ་བྱ་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རོ་མཉམ་པར་རང་བཞིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་རྟོགས་པ་ནི་གྲུབ་མཐའ་སྟེ། དེའི་ཚེ་དག་མ་དག་གིས་ཕྱེ་བའི་ཞིང་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ཞིང་ཁམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་དབྱེར་མི་ཕྱེད་ཅིང་། སྒོ་གསུམ་གྱི་བྱེད་སྤྱོད་ཅི་དང་ཅི་བྱས་ཀྱང་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཆེན་པོ་གཉིས་ལྷུན་ཚོགས་སུ་གྱུར་ནས་ཅིར་སྣང་ཡེ་ཤེས་སུ་འཆར་རོ། །གང་དག་རྟོགས་པ་བཞི་དང་དག་མཉམ་གྱི་གཏན་ཚིགས་འདི་རྣམས་སྔར་ལེའུ་གསུམ་པར་ཡང་བྱུང་བས་ཟློས་སོ་སྙམ་ན། གནས་ཚུལ་དང་རྟོགས་ཚུལ་གྱི་ལྡོག་པས་ཟློས་སྐྱོན་མེད་དེ། སྔ་མ་ནི་བརྟགས་གཞི་འཁོར་བའི་ཆོས་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་ཆེད་དུ་སྨོས་ལ། འདིར་ནི་ལྟ་སྤྱོད་སྦྲེལ་བའི་ཕྱིར་ཚོགས་སྒྲུབ་ཀྱི་སྔོན་འགྲོར་སྨོས་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། དུས་བཞི་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། དེ་ལྟར་གཏན་ལ་ཕེབས་པའི་གྲུབ་མཐའི་འབྲས་བུ་དེ་དག་དུས་བཞི་དང་ཕྱོགས་བཅུ་སྟེ་ཡུལ་དུས་གནས་སྐབས་གང་ནས་བཙལ་ཀྱང་རང་གི་སེམས་ཉིད་ལས་ལོགས་སུ་གྱུར་པའི་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རང་མཚན་པ་ཞིག་རྙེད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སེམས་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་དེ་ཀ་རྟོགས་ན་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཏེ། འདི་ལྟར་ནང་དུ་ས
Chinese
就像已经死亡的众生，无论是否证悟，都是无常的。第三，双运等三句：一切法本来就是佛，因为通过四种平等证悟轮涅无二。其中四种平等是：以有无分别的粗细二分，将名相和非名相的胜义，都区分为空性；虽然显现相似，但以能否起作用而安立为正与邪的世俗，也都平等于空性。这两种平等是大乘共同的观点。特别是密宗无上瑜伽的观点中，宣说了超胜的两种平等：以有无遮遣的区分，将非名相的空性二者，都平等于任运自成的超胜胜义七宝自性；从不清净显现为颠倒，到清净显现为天尊的真实世俗二者，也都平等于超胜世俗身和智慧的坛城。如此，以能测量的正理来衡量，所测量的轮涅一切法，都味如一，在自性坛城中证悟，这就是宗派。那时，以清净与不清净区分的一切刹土，也都与普贤王如来的刹土自性无别。身语意的行为，无论做什么，都成为福德和智慧的广大的二种资粮，任运积聚，显现的一切都成为智慧。如果有人认为这四种证悟和清净平等的正理，以前在第三品中也出现过，是重复。由于所处的状态和证悟的方式不同，没有重复的过失。因为前者是为了确定所观察的轮回之法而说的，而这里是为了连接见修行，作为积资的前行而说的。第二是，四时等一句。如此确定的宗派的果，无论从四时和十方，即任何时间地点寻找，都不会找到一个独立于自心的圆满正等觉佛。为什么呢？因为如果证悟了自性本自清净的心性，就是圆满正等觉佛。就像在内心中
English
Just as those who have died, whether realized or not, are impermanent. Third, two simultaneous, etc., three lines: All dharmas are Buddha from the beginning, because the four equalities realize the non-duality of samsara and nirvana. The four equalities are: The two, name and non-name, are distinguished by the distinction between coarse and fine with or without distinction, and the ultimate meaning is only emptiness that prevents proliferation; Although the appearances are similar, the two, which are named as correct and wrong conventional truths by the ability or inability to function, are also equal to emptiness. These two equalities are the common view of the Mahayana. In particular, in the view of the supreme yoga of mantra, two superior equalities are spoken: By distinguishing between affirmative and non-affirmative negations, the two non-nominal emptinesses are also equal to the spontaneously accomplished superior ultimate seven treasures of nature; The two conventional truths, from impure appearance to inverted appearance, and pure appearance to deity appearance, are also equal to the superior conventional mandala of body and wisdom. In this way, measuring with measurable logic, all the measured dharmas of samsara and nirvana are of one taste, and realizing in the mandala of self-nature is the doctrine. At that time, all the kshetras distinguished by purity and impurity are also inseparable from the nature of the ksetra of Samantabhadra. Whatever actions of body, speech and mind are done, they become the two great accumulations of merit and wisdom, spontaneously gathering, and everything that appears becomes wisdom. If someone thinks that these four realizations and the logic of pure equality have also appeared in the third chapter before, it is a repetition. Due to the different states and ways of realization, there is no fault of repetition. Because the former was said for the purpose of determining the dharma of samsara to be observed, while here it is said as a preliminary practice for accumulating resources in order to connect view, practice and conduct. The second is, four times, etc., one verse. In this way, the fruit of the established doctrine will not be found in the four times and ten directions, that is, at any time and place, a perfect and complete Buddha who is independent of one's own mind. Why? Because if one realizes the nature of one's own mind, which is naturally pure, one is a perfect and complete Buddha. Just like inside
Tibetan
ངས་རྒྱས་མ་རྟོགས་ན་གཞན་ཕྱི་རོལ་དུ་བཙལ་ཀྱང་མི་རྙེད་པས་མ་འཚོལ་ཞིག་ཅེས་གདམས་སོ། ། གཉིས་པ་རྐྱེན་འཇུག་པའི་མཚན་ཉིད་ལ། རིམ་གྱིས་པ་དང་། ཅིག་ཅར་བ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལའང་གཉིས་ཏེ། གང་བསྒྲུབ་པའི་གཞི་དང་། ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པའི་ཐབས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྒྲུབ་པ་པོ་དང་། གནས་ཡོ་ཐུན་མོང་དུ་བསྟན་པ་དང་། དུས་སོ། །དང་པོ་ནི། ཡན་ལག་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། སྔགས་ཀྱི་ཡན་ལག་ལྔ་ཚང་ཞིང་དམ་ཚིག་མ་ཉམས་པས་རྒྱུད་དག་པ། སྒྲུབ་པ་རྫས་ཀྱི་ཡོ་བྱད་ལྔ་དང་ལྡན་ཞིང་། དེ་ཏིང་སོགས་ཆོ་ག་ལྔ་པོ་རྫོགས་པར་ཤེས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཚོམ་བུ་གཅིག་གསུམ་ལྔ་པ་གང་ཡིན་གྱི་ལྷ་གྲངས་དང་མཐུན་པ་ཚོགས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱིས་ཚོགས་བསྒྲུབས་ན་ངེས་པར་ལེགས་པའི་དགོས་པ་རིག་འཛིན་བཞི་དང་། མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། གནས་དང་སོགས་རྐང་པ་བདུན་ཏེ། རང་དབང་ཞིང་བར་ཆད་མི་འབྱུང་བའི་གནས་འཁོར་ཁང་རིམ་པ་གསུམ་ལྡན་དང་། འཚོ་བ་ཟས་ཀྱི། རྐྱེན་བཟློག་སྨན་གྱི། སྒྲུབ་པ་རྫས་ཀྱི། མཆོད་པ་རྫས་ཀྱི་ཡོ་བྱད་དེ་ཉེར་མཁོའི་ལོངས་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་བསགས་པས་ཅི་བདེ་བར་སྤྱད་དུ་ཡོད་པ་དང་། དེས་མཚོན་ཏེ་མཐུན་རྐྱེན་རྣམས་མ་ཉམས་པར་ཚང་ཞིང་འགལ་རྐྱེན་མེད་ལ། སྒྲུབ་པའི་བློ་ནི་གཞན་རྐྱེན་གྱིས་མི་འཕྲོག་པས་མཐར་སྐྱེལ་བའི་ཞེ་བཅད་དང་། ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་གསུམ་འབྲེལ་བའི་བློ་རབ་དང་ལྡན་པས། དང་པོར་སྒྲུབ་པ་ལ་འཇུག་དུས་འདོད་པའི་དོན་མ་གྲུབ་ཀྱི་བར་དུ་བསྒྲུབ་བོ་སྙམ་པའི་དམ་ནོས་པ་བཞིན་དུ་མཐར་སྐྱེལ་བར་བྱ་ཞིང་། དེའི་ཚེ་བརྩོན་པ་འདོར་བའི་ལེ་ལོ་དང་སྒྱིད་ལུག་གི་སྙོམ་ལས་སུ་ལུས་པ་རྣམས་མེད་པའི་སྒོ་ནས་བློ་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་བསྒྲུབས་བྱས་ན་ཚོམ་བུའི་དཀྱིལ་འཁོར་གང་བསྒྲུབས་ཀྱང་ཐུན་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ། གང་ཞེ་ན། འབྲས་ཆོས་ལྔ་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པའི་རྡོ་རྗེ་གསང་མཆོག་རྒྱལ་བའི་དགོངས་པ་དམ་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། སྒྲུབ་པའི་སོགས་རྐང་པ་གཉིས་ཏེ། ཇི་ཙམ་སྒྲུབ་པའི་ཞག་གྲངས་ནི་ སུམ་ཅུ་ཕྲག་དྲུག་སོགས་ལེའུ་དགུ་པར་བཤད་པ་བཞིན་དང་། སྒྲུབ་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཚེས་གྲངས་སོགས་ནི་བཤད་རྒྱུད་རྒྱས་པ་སོགས་རྒྱུད་གཞན་ལས་སྨོས་པ་བཞིན་དུ་བཤད་པར་བྱ་ཞེས་ཁ་འཕངས་ཏེ། རྒྱས་པ་ལས། ཚེས་གྲངས་ཡར་གྱི་བརྒྱད་ལ་བྱ། །ཤིན་ཏུ་སྐར་མ་རྒྱལ་རྣམ
Chinese
如果不能证悟佛性，向外寻求也是找不到的，所以劝诫不要向外寻求。 第二，关于引入缘起的特征，分为渐次和顿悟两种。首先，渐次又分为两种：所要成就的基础和如何成就的殊胜方法。第一种又分为三种：修行者、共同宣说处所和资具，以及时间。第一种是：支分等一句，具足明咒的五支，不违犯誓言，因此血统清净；具备修行物质的五种资具；通晓如彼定等五种仪轨的瑜伽士，无论是一、三、五人的团体，与本尊的数量相符，以聚集的坛城进行会供，必定能获得四种持明者的利益，最终能成就圆满菩提。第二种是：处所等七句，在自由且无障碍的处所，具备三层楼的房屋；生活饮食；遣除违缘的药物；修行物质；供品物质的资具，积聚一切必需的受用，可以随意使用；以此为例，顺缘不缺且圆满，没有违逆的因素；修行的心不被其他因素夺走，因此有坚持到底的决心；具备见、修、行三者相结合的殊胜智慧。最初进入修行时，如同立下誓言，在未成就所愿之前，都要坚持修行到底。那时，要杜绝放弃精进的懈怠和懒惰的放逸，心中没有疑惑地进行修行，无论修任何团体坛城，都能成就一切殊胜的悉地。这是因为，能获得五种不分离的果法，金刚秘密殊胜的诸佛密意。第三种是：修行的等两句，修行的天数是 三十六等，如第九品所说。进入修行的日期等，如《宣说续广释》等其他续部中所说的那样宣说，这是个引子。广释中说：日期定在初八。极佳的星宿是鬼宿等。
English
If Buddhahood is not realized, it cannot be found by seeking externally, so it is advised not to seek externally. Secondly, regarding the characteristics of introducing dependent origination, there are two types: gradual and sudden. First, the gradual is further divided into two: the basis to be accomplished and the excellent method of how to accomplish it. The first is divided into three: the practitioner, the common explanation of the place and resources, and the time. The first is: limbs etc., one verse, possessing the five limbs of mantra and not violating vows, therefore the lineage is pure; possessing the five resources of the substance of practice; yogis who know the five rituals such as 'like that samadhi' completely, whether it is a group of one, three, or five people, in accordance with the number of deities, performing the gathering with the assembled mandala, it is certain that the benefit of the four vidyadharas will be obtained, and ultimately perfect enlightenment will be accomplished. The second is: place etc., seven lines, in a free and unobstructed place, possessing a three-story house; sustenance of food; medicine to avert obstacles; substance of practice; resources of offering substances, accumulating all necessary enjoyments, which can be used at will; by this example, favorable conditions are complete and without deficiency, and there are no opposing factors; the mind of practice is not stolen by other factors, therefore there is a determination to carry it through to the end; possessing excellent wisdom that combines view, meditation, and action. When first entering practice, like making a vow, one must persevere in practice until the desired goal is achieved. At that time, one must eliminate laziness and indolence that abandon diligence, and practice without doubt in the mind, no matter what group mandala is practiced, all supreme siddhis will be accomplished. This is because one will obtain the five inseparable result dharmas, the vajra secret supreme intention of the Buddhas. The third is: practice etc., two lines, the number of days of practice is thirty-six etc., as explained in the ninth chapter. The date etc. for entering practice, as explained in other tantras such as the "Extensive Explanation of the Declaring Tantra," is to be explained, this is an introduction. In the Extensive Explanation it says: The date is set on the eighth of the waxing moon. The most excellent star is Revati etc.