Tibetan
་སྣང་བ། །མོས་པའི་དབང་གིས་སོ་སོར་ཐོས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །འདིར་ལོངས་སྐུ་བརྡའི་གསུང་མ་བྱུང་བས་ཆད་ལ། སྤྲུལ་སྐུའི་གསུང་གཉིས་བྱུང་བས་ལྷག་གོ་ཞེ་ན། ལོངས་སྐུའི་གསུང་ནི་སྔར་ལེའུ་དྲུག་པར། དེ་བཞིན་གསུང་མཆོག་མི་སྨྲ་སྟེ། །སྐུ་ཡིས་ཆོས་རྣམས་འཇལ་བར་སྟོན། །ཅེས་བསྟན་ཟིན་པས་འདིར་མ་སྨོས་ལ། སྤྲུལ་སྐུའི་གསུང་གཉིས་ལས། ཚིག་གི་གསུང་ནི་ཚིག་རེས་དོན་རེ་མཚོན་པ་ཡིན་ལ། ཚངས་པ་དབྱངས་ཀྱི་གསུང་ནི་ཚིག་རེས་དོན་དུ་མ་མཚོན་པ་ཡིན་པས་ལྷག་པའི་སྐྱོན་མེད་ཅེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་གསུང་གི་བྱེད་ལས་ནི། ཐེག་པ་མཐོ་དམན་སོགས་རྐང་པ་གསུམ་སྟེ། གདུལ་བྱའི་སྣང་བར་ཐེག་པ་མཐོ་དམན་བསམ་ཡས་གསུངས་པ་ལྟར་སྣང་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་འབབ་པ་ཁོ་ན་ལས་གཞན་མ་གསུངས་ཏེ། གདུལ་བྱ་འདུལ་བའི་ཐབས་སུ་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་སོ་སོར་ཐོས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། ཀཽ་དཱི་ནྱ། ངས་ནི་གཟུགས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་འབའ་ཞིག་གསུངས་ན། ལ་ལས་ནི་གཟུགས་སྟོང་ཞེས་བྱ་བར་ཐོས། ལ་ལས་ནི་གཟུགས་མི་སྟོང་ཞེས་བྱ་བར་ཐོས། ལ་ལས་ནི་གཟུགས་བདེ་ཞེས་བྱ་བར་ཐོས། ལ་ལས་ནི་གཟུགས་སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བར་ཐོས། ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་གསུང་གི་རྣམ་གྲངས་ནི། ཇི་ལྟར་གསུང་རབ་སོགས་ཚིགས་བཅད་ཕྱེད་དང་ གསུམ་སྟེ། ཇི་ལྟར་གསུང་རབ་ཀྱི་དོན་ཀུན་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་ཀྱང་དོན་ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་གཞལ་ན་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཅུང་ཟད་ཀྱང་གསུངས་པ་མེད་དེ། ཆོས་སྐུ་སྐྱེ་མེད་དོན་གྱི་གསུང་ངོ་། །དོན་གྱི་གསུང་དེ་ཉིད་མཚོན་བྱེད་ཀྱི་ཡི་གེར་གྲུབ་པ་མེད་པ་དང་སྒྲར་བརྗོད་དུ་མེད་པས་ལྗགས་ཀྱི་རྩེ་མོར་སྒྲ་ཚིག་ཏུ་མ་བྱུང་ཡང་སྐུའི་བརྡས་འཁོར་གྱི་བློ་ལ་དོན་འཇལ་བར་སྟོན་པས་ན་ལོངས་སྐུ་དགོངས་པ་བརྡའི་གསུང་ངོ་། །རིག་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གསུང་དེ་ཉིད་ཀུན་ཁྱབ་ཀྱི་ཐུགས་རྗེ་དང་སྒྲ་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངང་དུ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་གསུང་གི་བྱིན་རླབས་ཅིར་ཡང་མི་འགགས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་དོན་མཛད་པ་ནི་མངོན་བྱང་རིག་པ་བྱིན་རླབས་ཀྱི་གསུང་ངོ་། །འགྲོ་བ་གང་ལ་གང་འདུལ་གྱི་མོས་པ་དང་མཐུན་པའི་སྒྲ་དོན་སྣ་ཚོགས་ཚིག་གཅིག་གིས་སོ་སོར་གསལ་ཞིང་ཐོས་པས་བརྡ་སྤྲོད་པ་ནི་སྤྲུལ་སྐུ་བརྗོད་པ་ཚིག་གི་གསུང་ངོ་། །དེ་ལྟར་གསལ་བ་ཉིད་ནའང་མི་དམིགས་པས་གསུང་གི་རང་བཞིན་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པས་རྡོ་རྗེའི་མཆོག་སྟེ་དབྱེར་མེད་རྡོ་རྗེའི་གསུང་ངོ་། །ཚུལ་དེ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་གི་སྒོ་ནས་འགྲོ་བའི་དོན་མཛད་པ་རྣམས་ནི་བརྗོད་མེད་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངང་ལས་གཞན་དུ་མ་གཡོས་ཀྱང་རྒྱལ་བའི་ཐུགས་རྗེ་དང་། གདུལ་བྱའི་མོས་པ་ལས་རང་སྣང་བ་སྟེ། དཔེར་ན་བྲག་ཅའི་སྒྲ་ཉིད་ཀྱང་བརྗོད་འདོད་དང་། རྟོག་པ་དང་། རྩོལ་བ་གང་ཡང་མེད་བཞིན་དུ་རྐྱེན་གྱིས་སྒྲའི་རྣམ་པ་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུའང་རྒྱུད་བླར། ཇི་ལྟར་སྒྲ་བརྙན་གྱི་ནི་སྒྲ། །གཞན་གྱི་རྣམ་རིག་ལས་བྱུང་བ། །དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསུང་། །ཕྱི་དང་ནང་ནའང་གནས་མ་ཡིན། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །གསུམ་པ་ལེའུའི་མཚན་ནི། གསང་བའི་སོགས་ཏེ། རྒྱུད་འདི་ལ་ལེའུ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་སུ་ཡོད་པ་ལས། འདིས་རང་བཞིན་གསུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ཇི་སྙེད་པ་གསུང་ལྔར་བསྡུས་པ་དང་། ལྷག་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་གསང་སྔགས་ཀྱི་དོན་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བདུན་པའོ།། །། ལེའུ་བརྒྱད་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ལོ་རྒྱུས་དང་། གཞུང་དང་། མཚན་ནོ། །དང་པོ་ནི། དེ་ནས་དེ་བཞིན་སོགས་ཏེ། གསུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྟན་པ་དེ་ནས་རང་བཞིན་དང་ལྟ་བ་དང་ལྷག་ཏིང་སྟེ་ཐུགས་ཕྱག་རྒྱའི་དཀྱིལ་འཁོར་གསུམ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་འདུས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ལུས་དང་རྟོག་པའི་ཡན་ལག་ཐམས་ཅད་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ཡེ་ནས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཉིད་རྟོགས་གོམས་ཀྱི་སྦྱོར་བས་མཐར་ཕྱིན་པར་བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱག་རྒྱའི་རིམ་པ་འདི་ཆེད་དུ་བརྗོད་དོ། །གཉིས་པ་གཞུང་ལ་ལྔ་སྟེ། རང་བཞིན་གྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་། ལྷག་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་། ལྟ་བའི་ཕྱག་རྒྱ་དང་། ཕྱག་རྒྱ་སྤྲོས་བཅས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྟན་པ་དང་། ཕྱག་རྒྱའི་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་སྒོ་ནས་མཇུག་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ནི། སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲྭ་བས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཟུང་འཇུག་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲྭ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ཡེ་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པའི་ཕྱིར་རྟོག་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ལ་ཆོས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་མཆོག་གི་ཕྱག་རྒྱས་བཏབ་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་གནས་རྟོགས་མངོན་དུ་བྱས་པའི་གནས་སྐབས་གསུམ་ལ། རང་བཞིན་དང་། ལྟ་བ་དང་། འབྲས་བུའི་ཕྱག་རྒྱ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་རྟོགས་དཀའ་བའི་གསང་བ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ངེས་པའི་དོན་ཆོས་ཉིད་སྙིང་པོའི་ཕྱག་རྒྱས་བཏབ་པ་ནི་རྒྱལ་པོའི་བཀའ་རྟགས་ལྟར་འ
Chinese
如是显现，由信解力各自听闻。如是说。此处报身语表示未出现而缺略，化身语出现两种而增多，若问：报身语在之前第六品中，如是殊胜语不言说，以身显示度量诸法。已经阐述，故此处未说。化身语两种中，词语之语是每一词表示一个意义，梵天妙音之语是每一词不表示众多意义，故无增多之过失，如是说。第二，语之作用是，高低乘等三种。虽然在所化众生的显现中，显现宣说了高低无量的乘，但薄伽梵唯有落入如是性中，未曾宣说其他，仅是在调伏所化众生的方便中，听闻到各种不同的法类而已。如是，在《三摩地王经》中说：乔答弥，我唯说色之如是性，有人听为色空，有人听为色不空，有人听为色乐，有人听为色痛苦。第三，语之种类是，如何经典等三又二分之一。如何经典之义，纵然全部用词语表达，若以义法性如是性衡量，因不可言说，则丝毫未说，是法身无生义之语。彼义之语，因无成立为能表之文字，且不可用声音表达，故虽未在舌尖出现声音词语，然以身之表示，向眷属之智慧显示度量意义，是报身意表示之语。智慧本觉之语，以遍及一切之大悲，及一切声音于法性中任运成就之语加持，以无有任何阻碍之力量成办意义，是现证菩提本觉加持之语。随顺所化众生之信解，以一句词语分别明示并听闻各种声音意义而使之通达，是化身言说词语之语。如是，虽于明示之自性中亦不可得，故语之自性不可分离，是金刚之殊胜，不可分离。
English
Thus it appears, and is heard individually through the power of faith. As it is said. Here, the Sambhogakaya's speech of signs is missing, so it is lacking. If it is asked whether the Nirmanakaya's speech appears in two ways and is therefore excessive, the Sambhogakaya's speech was previously taught in the sixth chapter: 'Likewise, the supreme speech does not speak, but the body shows how to measure all dharmas.' It has already been explained, so it is not mentioned here. Among the two speeches of the Nirmanakaya, the speech of words is where each word represents one meaning, and the speech of Brahma's melody is where each word does not represent many meanings, so there is no fault of excess, as it is said. Secondly, the function of speech is threefold, such as higher and lower vehicles. Although it seems that the higher and lower immeasurable vehicles are spoken of in the appearance of those to be tamed, the Bhagavan only speaks of falling into suchness, and does not speak of anything else. It is only that various kinds of teachings are heard as a means of taming those to be tamed. Thus, in the Samadhiraja Sutra, it is said: 'Kaundinya, I have only spoken of the suchness of form, but some have heard it as form is empty, some have heard it as form is not empty, some have heard it as form is bliss, some have heard it as form is suffering.' Thirdly, the types of speech are, how the scriptures and so on are three and a half verses. How the meaning of the scriptures, even if all are expressed in words, if measured by the meaning of dharmata, suchness, because it is inexpressible, then nothing at all is spoken, it is the speech of the Dharmakaya, unborn meaning. That speech of meaning, because there is no establishment as a signifying letter, and it cannot be expressed in sound, so although sound words do not appear on the tip of the tongue, the body's signs show the meaning to the minds of the retinue, so it is the Sambhogakaya's speech of intention signs. That speech of awareness-wisdom, with the all-pervading great compassion, and the blessing of speech in which all sounds are spontaneously accomplished in the nature of reality, accomplishes meaning with the power of unimpededness, is the speech of manifest enlightenment, awareness, and blessing. According to the inclinations of whatever beings are to be tamed, one word clearly and distinctly expresses various sounds and meanings, and through hearing, communication is conveyed, which is the speech of the Nirmanakaya, the speech of words. Thus, even in the nature of clarity, it is not found, so the nature of speech is inseparable, it is the supreme of vajra, inseparable.
Chinese
是金刚（Vajra）的开示。同样，以佛的开示的方式利益众生，虽然未曾离开不可言说的真如之境，但由于诸佛的慈悲和所化众生的意乐而显现自相。例如，即使岩石的声音本身没有任何表达的意愿、分别念和努力，也会因缘而产生声音的形态。如《宝性论》中所说：“如声响之声，由他之识所生，如是如来之语，内外皆无住。”就像这样。第三章的题目是“秘密”等。此续有二十二品，其中此品将所有自性语的坛城归纳为五语，并且是关于殊胜三摩地语坛城，阐释秘密真谛的第七品。 第八品有三：历史、正文和题目。第一，从“此后如是”等开始。在开示语的坛城之后，为了展示自性、见地和殊胜禅定，也就是意手印的三个坛城，因此，一切如来总集的自性，以身和分别念的一切支分，在身和智慧的坛城中本来任运成就，为了以证悟和串习的结合使其达到究竟，而特别宣说这个名为加持的手印次第。第二，正文有五：自性手印、殊胜禅定手印、见地手印、宣说具有戏论的手印禅定，以及以手印的类别作总结。第一，从“幻化网”等开始，有一颂。由于一切法在本性上在双运幻化网的坛城中现证圆满成佛，因此，一切分别念的集合，都以法性菩提心普贤王如来的殊胜手印印持。那本身就是证悟、了悟和现前的三个阶段，称为自性、见地和果的手印。像这样，为了确定难以证悟的秘密的真实意义，以法性心髓的手印印持，就像国王的印玺一样。
English
It is the speech of Vajra. Similarly, those who benefit beings through the speech of the Buddha, although they do not move from the state of inexpressible Suchness, appear as self-manifestations due to the compassion of the Victorious Ones and the aspirations of those to be tamed. For example, even the sound of a rock itself arises as a form of sound due to conditions, without any intention to express, conceptualization, or effort. As it is said in the Uttaratantra, "Like the sound of an echo, arising from the consciousness of another, so is the speech of the Tathagata, not abiding either externally or internally." Like that. The title of the third chapter is "Secret," etc. This tantra has twenty-two chapters, of which this chapter summarizes all the mandalas of self-nature speech into five speeches, and it is the seventh chapter, which explains the meaning of the secret mantra of the mandala of the speech of the extraordinary Samadhi. The eighth chapter has three parts: history, text, and title. First, from "Then, thus," etc. After explaining the mandala of speech, in order to show the three mandalas of self-nature, view, and extraordinary Samadhi, that is, the mind mudra, therefore, the nature of the collection of all Tathagatas, with all the limbs of body and conceptualization, is spontaneously accomplished from the beginning in the mandala of body and wisdom, and this sequence of mudras called blessing is specifically spoken to bring it to completion through the union of realization and habituation. Second, the text has five parts: the mudra of self-nature, the mudra of extraordinary Samadhi, the mudra of view, the teaching of the Samadhi of mudras with elaboration, and the conclusion through the categories of mudras. First, from "Magical net," etc., there is one verse. Since all dharmas are perfectly enlightened from the beginning in the mandala of the union of the magical net, therefore, all collections of conceptualizations are sealed with the supreme mudra of the Dharmata Bodhicitta Samantabhadra. The three stages of realizing, understanding, and manifesting that itself are called the mudras of self-nature, view, and fruit. Thus, in order to ascertain the true meaning of the secret that is difficult to realize, sealing it with the mudra of the essence of Dharmata is like the royal seal.