Tibetan
་ཡང་བསྒྱུར་དུ་རུང་བ་སྟེ་རབ་ཏུ་བརྟན་པར་གྱུར་པའི་ཚད་བཞི་དང་ལྡན་པའི་ཨ་དཀར་པོ། སལ་ལེ། སང་ངེ་། ལྷག་གེ ། ལྷང་ངེ་བ་སྟེ་གསལ་བའི་ཚད་བཞི་དང་ལྡན་པ་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བློ་གནས་པ་དང་། སྤྱོད་ཡུལ་གྱི་སྣང་ཞེན་སྦྱོང་ཕྱིར་དེ་ལས་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའི་ཨ་གྲངས་མེད་པ་རྣམས་སྤྲོ་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་སྤྲོས་པས་ཕྱོགས་བཅུ་ཐམས་ཅད་ཨས་གང་བར་སྣང་བ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཡུལ་དུ་གསལ་བར་གྱུར་པ་དང་། དེ་ནས་འཕྲོ་གཞིའི་ཨ་དེ་ལ་བསྡུས་ཀྱང་གཞི་དང་མཁའ་ཁྱབ་ཀྱི་ཨའི་རང་བཞིན་ལ་འཕེལ་བའམ་འགྲིབ་པ་མེད་དེ། མ་འདྲེས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་གསལ་ཞིང་བརྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལས་སོགས་རྐང་པ་གཉིས་ཏེ། ཨ་ཡིག་དེ་ལས་མིང་གི་གཞི་དང་ང་རོ་རྣམས་གསལ་བར་བྱེད་པའི་ཡི་གེ་བཞི་བཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་ཚོགས་ཁ་དོག་གསལ་ཞིང་འོད་འབར་བ་ཕྱོགས་ཀུན་ཁྱབ་པར་སྤྲོ་ཞིང་བསྡུ་བའི་ཚུལ་གྱིས་སྦྱོང་བའང་སྔར་ཨ་ལ་ཇི་ལྟར་སྦྱངས་པ་དེ་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། འདི་ནི་སོགས་རྐང་པ་གཉིས་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡི་གེ་ལ་སེམས་སྦྱོང་བའི་ཐབས་འདི་ལ་འབད་པས་ནི་རྡོ་རྗེ་གསུམ་གྱི་དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ བརྟན་པ་ཉིད་འབྱུང་སྟེ། དེས་འབྲས་བུ་ཡེ་ཤེས་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །བཞི་པ་ཡི་གེའི་དོན་བཤད་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། གསུངས་པ་ལོ་རྒྱུས། དོན་བཤད་དངོས། མཇུག་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ནི། དེ་ནས་སོགས་ཏེ། ཡི་གེ་ལ་སེམས་སྦྱང་བ་བསྟན་པའི་རྗེས་དེ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་ཉིད་སྟོན་པས་ཡི་གེའི་དོན་བཤད་ཀྱི་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་འདི་དག་བརྗོད་དོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཡི་གེ་སྤྱིའི་དོན་བཤད་དང་། བྱེ་བྲག་བཞི་བཅུ་རྩ་ལྔའི་དོན་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི་སྟེ། ཡི་གེའི་ཆེ་བ། རང་བཞིན། བྱེད་ལས། ངེས་ཚིག་གོ །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཡི་གེ་སྐུ་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་དང་། དེ་དག་གི་རྡོ་རྗེ་གསུམ་མཚོན་བྱེད་དུ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་ལས། དམིགས་མེད་ཆོས་སྐུར་བསྟན་པ་ནི། ཨ་ནི་སྟོང་དང་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། ཡི་གེ་ཨ་ནི་སྟོང་པ་དང་མི་སྟོང་པ་གཉིས་ཀྱི་མཐའ་དང་བྲལ་བར་མ་ཟད། ཟུང་འཇུག་དབུ་མ་ཙམ་དུའང་དམིགས་སུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་སྟེ། སྤྱི་མདོ་ལས། སྣང་དང་མི་སྣང་ལ་སོགས་པ། །གཉིས་སུ་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་མཐའ། །ཀུན་མཁྱེན་རྣམས་ནི་དབུས་ལའང་མིན། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་གཏན་ལ་ཕེབས་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མིང་དུ་བ
Chinese
又可以轉變，即具備極其穩固的四種程度的白色阿字。薩列，桑額，拉給，朗額，即具備四種清晰程度，一心專注於此，為了淨化對境的顯現執著，應當散發出比它更微細的無數阿字。如此散發後，十方一切顯現被阿字充滿，成為禪定的對境。然後將散發的阿字收攝回根本的阿字，但根本和遍虛空的阿字的自性沒有增減，因為不混雜、完全圓滿、清晰且穩固。第二是，從「彼等」等兩句偈頌：從阿字中，以能使名詞的基礎和語氣等顯現的四十二字母的集合，顏色鮮明、光芒四射，遍布一切方向地散發和收攝的方式來修習，也如先前對阿字的修習一樣。第三是，「此乃」等兩句偈頌：像這樣努力於以字母來調伏心性的方法，就能夠產生三金剛的一切成就之因——穩定的禪定，它能作為產生果——智慧的因。第四，解釋字母的意義有三：宣說的歷史，意義解釋的正文，結尾。第一是，從「此後」等開始：在開示了以字母調伏心性之後，為了闡釋顯示一切如來本性的字母的意義，宣說這些內容。第二部分分為兩部分：字母總體的意義解釋，以及四十五個個別字母的意義解釋。第一部分分為四個方面：字母的偉大，自性，作用，詞義。第一部分分為兩個方面：字母被闡釋為三身的本性，以及它們是三金剛的象徵。第一部分有三個方面，首先是闡釋為無所緣的法身：阿字是空性等一句偈頌：字母阿字不僅遠離了空和不空兩種極端，而且甚至在雙運中觀的層面上也沒有可執著之處，因此遠離了一切戲論。如《總經》所說：「顯現與不顯現等，一切二取皆是邊，全知者亦非中。」像這樣確定之後，一切法都變成了名
English
It can also be transformed, that is, the white A-character with four degrees of extreme stability. Sal-le, Sang-nge, Lhag-ge, Lhang-nge, that is, with four degrees of clarity, focusing on this single-mindedly, in order to purify the attachment to the appearance of the object, one should emanate countless A-characters that are even more subtle than it. After emanating in this way, all ten directions appear to be filled with A-characters, becoming clear as the object of samadhi. Then, even if the emanating A-character is gathered back into the root A-character, the nature of the root and the space-pervading A-character does not increase or decrease, because it is unmixed, completely perfect, clear, and stable. The second is, from "Those" etc., two verses: From the A-character, the collection of forty-two letters that make clear the basis of nouns and tones, etc., with bright colors and radiant light, emanates and gathers in a way that pervades all directions, and cultivates in the same way as the previous cultivation of the A-character. The third is, "This" etc., two verses: By striving in this way of taming the mind with letters, the cause of all the accomplishments of the three vajras, stable samadhi, will arise, which will act as the cause of generating the fruit, wisdom. Fourth, there are three explanations of the meaning of letters: the history of the statement, the actual explanation of the meaning, and the conclusion. The first is, starting from "Then" etc.: After teaching the taming of the mind with letters, in order to explain the meaning of the letters that show the nature of all Tathagatas, these contents are declared. The second part is divided into two parts: the explanation of the general meaning of letters, and the explanation of the meaning of the forty-five individual letters. The first part is divided into four aspects: the greatness, nature, function, and etymology of letters. The first part is divided into two aspects: letters are explained as the nature of the three bodies, and they are symbols of the three vajras. The first part has three aspects, the first is to explain it as the Dharmakaya without object: The A-character is emptiness, etc., one verse: The letter A is not only free from the extremes of emptiness and non-emptiness, but also has nothing to cling to even on the level of the union of the two truths, therefore it is free from all elaboration. As the General Sutra says: "Appearance and non-appearance, etc., all dualistic grasping is an extreme, the omniscient ones are not even in the middle." Having determined in this way, all dharmas become names.
Tibetan
ཏགས་པ་ཙམ་ལས་དོན་བསམ་བརྗོད་ཀྱི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་ཆོས་སྐུར་ངེས་པའི་ཕྱིར། དེའི་རང་གདངས་ཡི་གེ་ཕྲེང་བའི་འཁོར་ལོ་ཉིད་ཀྱང་ཆོས་སྐུའི་ངང་ལ་གནས་པ་ལས་གཞན་དུ་མ་གཡོས་སོ། །གཉིས་པ་དབང་སྒྱུར་ལོངས་སྐུར་བསྟན་པ་ནི། ཨ་ཉིད་སྣ་ཚོགས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། ཡི་གེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འབྱུང་ཁུངས་ཨ་ཉིད་ཀྱིས་གོ་ཕྱེ་བས་སྣ་ཚོགས་པར་སྣང་བའི་ཚུལ་ནི་ངག་གི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་དབང་ལས་ཀ་ལ་སོགས་པ་བཞི་བཅུ་གཉིས་སུ་སྣང་བའང་སྒྲའི་ང་རོ་དབྱངས་དང་མིང་གཞི་གསལ་བྱེད་ཀྱི་ཡི་གེ་ཇི་སྙེད་པ་ཐམས་ཅད་འདིར་དེ་སྙེད་དུ་བསྡུས་པ་སྟེ། དེའང་སངས་རྒྱས་བཞི་བཅུ་རྩ་གཉིས་སུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་མངའ་མཛད་པའི་རྒྱལ་པོ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལོངས་སྐུའི་ངོ་བོར་ངེས་པའོ། །གསུམ་པ་རོལ་པ་སྣ་ ཚོགས་པར་སྣང་བ་སྤྲུལ་སྐུར་བསྟན་པ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་སྤྲུལ་སྐུའི་གསུང་དུ་བསྟན་པ་ནི། ཨེ་མ་ཧོ་ངོ་མཚར་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། ཨེ་མ་ཧོ་ཞེས་ཡི་གེ་ཕྲེང་བའི་འཁོར་ལོ་ནི་ཤིན་ཏུ་ངོ་མཚར་ཞིང་ཆེས་ཡ་མཚན་གྱི་གནས་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ན། ཆོ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་མངའ་བའི་ཡི་གེ་ཞེ་གཉིས་ཀྱི་སྟེང་དུ་ཁྱབ་བྱེད་ཀྱི་ཡི་གེ་གསུམ་བསྣན་པས་བཞི་བཅུ་རྩ་ལྔའི་ཚོགས་འདི་དག་འདུས་པ་ལས། དོན་གྱི་ངོ་བོ་ཙམ་སྟོན་པ་མིང་དང་། དོན་གྱི་ཁྱད་པར་སྟོན་པའི་ཚིག་རྣམས་བྱུང་ཞིང་། དེ་འདུས་པ་ལས་ངག་གི་རྣམ་པ་མ་ལུས་པ་འཛིན་པའི་གནས་སུ་གྱུར་ཏེ། གང་འདུལ་སྤྲུལ་སྐུའི་གསུང་རྒྱ་ཆེ་བ་ཐེག་པ་སྣ་ཚོགས་པ་དང་། ཟབ་པ་བརྗོད་བྱའི་དོན་ཆེན་པོ་གདུལ་བྱའི་སྣང་ངོར་སྨྲ་ཞིང་གཞན་ལ་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་སྤྲུལ་སྐུའི་ཐུགས་སུ་བསྟན་པ་ནི། དངོས་མེད་སོགས་རྐང་པ་གཉིས་ཏེ། ཡི་གེ་སྣང་དུས་ཉིད་ནས་བདེན་པའི་དངོས་པོ་མེད་དེ། ཅིའི་ཕྱིར་ན་ཡི་གེའི་རང་བཞིན་སེམས་ཉིད་ཡིན་པས། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཡི་གེའི་རང་བཞིན་ཡང་བདག་གཉིས་མེད་ཅིང་སྤྲོས་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་བློའི་ཡུལ་དུ་ཅིར་ཡང་མི་དམིགས་པ་ནི་ཐུགས་ཀྱི་གསང་བའོ། །གསུམ་པ་སྤྲུལ་སྐུའི་སྐུར་བསྟན་པ་ནི། དབྱིབས་དང་སོགས་རྐང་པ་གཉིས་ཏེ། ཡི་གེའི་རང་བཞིན་དམིགས་པ་མེད་ཀྱང་རོལ་པ་མ་འགགས་པ་ཙམ་དུ། སྤྱི་མདོ་ལས། ཨ་སེང་གེ་གླལ་བ་ལྟ་བུ་ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་ལྟར་བརྡར་བཏགས་པ་ཡི་གེའི་གཟུགས་དབྱིབས་དང་། དེ་དག་གི་ཁ་དོག་ཀྱང་ཐ་དད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ངོ་བོ་མིང་
Chinese
仅仅是假立名言，其意义超出了思维言说的范畴，因为这确定是所有佛的自性法身。其自性之音声，文字链条之轮，也安住于法身之状态，未曾动摇。第二，开示为权势报身：阿自性种种等一颂。一切文字的来源，由阿自性开启，显现为种种之相，乃是语言造作之力的作用，显现为ka等四十二种，声音的响亮，元音和辅音，所有文字都汇集于此。这也是显现证悟四十二尊佛的君王，其本身即确定为报身的体性。第三，显现种种游舞为化身，其中有三：首先，开示为化身之语：诶玛火稀有等一颂。诶玛火，文字链条之轮，是极其稀有且非常奇妙之处。为何如此？因为拥有不可思议之大神通的四十二个文字之上，加上三个遍布之文字，这四十五个集合汇聚，从中产生仅示意义之名，以及显示意义差别的词。这些汇集起来，成为持有所有语言形式之处。随所应调伏，化身之语广大，是各种乘，甚深，是所说之大义，于所化众生前宣说并向他人展示。第二，开示为化身之意：无实等两句。文字显现之时，便无真实之事物，为何？因为文字的自性是心性。如心之自性一般，文字的自性也无二我，远离一切戏论之边，于意识之境中无任何可执着，此乃意之秘密。第三，开示为化身之身：形状和等两句。文字的自性虽无所缘，然游舞未曾止息。如《总集经》中说：“阿如狮子张口”等，如是所诠释之文字的形状，以及它们的颜色也依赖于各种差异，从而产生本质名称
English
It is merely a designation, its meaning transcends the realm of thought and expression, because it is certain that this is the Dharmakaya, the essence of all Buddhas. Its own sound, the wheel of the chain of letters, also abides in the state of Dharmakaya, without ever moving. Second, the empowerment is shown as the Sambhogakaya: A-essence, manifold, etc., one verse. The source of all letters, opened by the A-essence, the way it appears as manifold is due to the power of verbal fabrication, appearing as forty-two, such as ka, etc. The sound of the sound, vowels and consonants, all the letters are gathered here. This is also the king who manifests and perfects the forty-two Buddhas, and he himself is determined to be the essence of the Sambhogakaya. Third, the manifestation of various dances is shown as the Nirmanakaya, of which there are three: First, the speech of the Nirmanakaya is shown: Emaho, wonderful, etc., one verse. Emaho, the wheel of the chain of letters, is an extremely rare and very wonderful place. Why is that? Because on top of the forty-two letters that possess great and inconceivable miracles, adding three pervasive letters, this collection of forty-five gathers together, from which arise names that only show meaning, and words that show differences in meaning. These gather together and become the place that holds all forms of speech. According to what needs to be tamed, the speech of the Nirmanakaya is vast, with various vehicles, profound, with great meanings to be spoken, speaking and showing to others in the appearance of those to be tamed. Second, the mind of the Nirmanakaya is shown: Non-existent, etc., two lines. When letters appear, there is no real thing, why? Because the nature of letters is mind itself. Just as the nature of mind is, so is the nature of letters, without two selves, free from all extremes of elaboration, and nothing is perceived in the realm of consciousness, this is the secret of the mind. Third, the body of the Nirmanakaya is shown: Shape and etc., two lines. Although the nature of letters has no object of focus, the dance has not stopped. As it is said in the General Sutra: "A is like a lion opening its mouth," etc., the shape of the letters that are interpreted in this way, and their colors also depend on various differences, thus producing essential names.