Tibetan
ངས་སོ། །ད་ལྟར་གསུང་ངོ་། །མ་འོངས་པ་ནའང་གསུང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་སྐད་དུའང་ཀུན་བྱེད་ལས། འདོད་ཆགས་འདུལ་བའི་གཉེན་པོར་གསུངས་པ་ནི། །འདུལ་བའི་སྡེ་སྣོད་ཉི་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་གསུངས། །ཞེ་སྡང་འདུལ་བའི་གཉེན་པོར་གསུངས་པ་ནི། །མདོ་སྡེའི་སྡེ་སྣོད་ཉི་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་གསུངས། །གཏི་མུག་འདུལ་བའི་གཉེན་པོར་གསུངས་པ་ནི། །མངོན་པའི་སྡེ་སྣོད་ཉི་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་གསུངས། །ཐམས་ཅད་འདུལ་བའི་གཉེན་པོར་གསུངས་པ་ནི། །སྡེ་སྣོད་བཞི་པ་ཉི་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་གསུངས། །ཞེས་དང་། མཛོད་ལས། སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱི་གཉེན་པོར་ནི། །ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་མཐུན་པར་གསུངས། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་དག་ནས་མཐར་ཐུག་གོ་ཞེས་པའི་བར་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་སྒོ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དབང་པོའི་བྱེ་བྲག་གིས་ལྔར་འདུ་སྟེ། དེ་ཡང་ལས་དགེ་སྡིག་དང་མི་གཡོ་བའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་ཆུད་མི་ཟ་བར་སོ་སོར་སྨིན་པར་ཡིད་ཆེས་པས་བླང་དོར་མ་ནོར་བར་སྤྱོད་ཀྱང་འཁོར་བ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་མ་ནུས་པ་ལྷ་མིའི་ཐེག་པ་དང་། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་པས་འཁོར་བ་ལས་ངེས་པར་བྱུང་ཡང་ཆོས་ཀྱི་བདག་གཟུང་བ་རྡུལ་ཕྲན་དང་འཛིན་པ་སྐད་ཅིག་མ་དོན་དུ་འདོད་པ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བའི་ཐབས་དང་། ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་མ་དོན་དམ་དུ་འདོད་པས་ཕྱིའི་རྟེན་འབྲེལ་ས་བོན་ནས་འབྲས་བུའི་བར་དང་། ནང་གི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་མ་རིག་པ་ནས་རྒ་ཤིའི་བར་དུ་འཁོར་བར་འདོད་པས་རང་རྒྱལ་གྱི་ཐེག་པ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་འགེགས་པའི་ཐབས་ཏེ། དེ་གསུམ་ནི་བདེན་པ་གཉིས་ཀ་རྫས་ཡོད་དུ་བལྟས་ནས་བླང་དོར་བྱེད་པས་སྤོང་བའི་ལམ་དུ་གཅིག་གོ །ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་གཉིས་ཀྱིས་སྟོང་པར་རྟོགས་པས་གཟུང་བའི་ཡུལ་ཡང་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་རྐྱེན་གྱིས་འཁྲུལ་པའི་ལས་ཀྱིས་ཡུལ་དུ་སྒྲོ་འདོགས་པར་ཟད་ཀྱི། དོན་ལ་དོན་མེད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཤེས་ཀྱང་། ཐབས་ཀྱིས་ཟིན་པ་དང་མ་ཟིན་པ་ལས་ཕན་གནོད་ཀྱི་བྱ་བ་ ཡང་བྱེད་པར་ཤེས་ནས་ཀུན་རྫོབ་རྫས་ཡོད་དུ་བལྟས་ཏེ་བླང་དོར་བྱེད་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་ཆོས་ཉིད་དུ་སྦྱོང་བའི་ཐབས་དང་། ཡང་ཀུན་རྫོབ་རྫས་ཡོད་དུ་མི་འདོད་ཀྱང་བཏགས་པའི་ཡོད་པ་མི་འགོག་པས་འདི་ལྟར་ལས་དང་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་རྣམས་མེད་ཅེས་སྐུར་པ་གདབ་ཏུ་མི་རུང་ལ། འོན་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པ་ལྷ་དང་ཡེ་ཤེས་སུ་སྒྱུར་བའི་ཐབས་ལ་བརྟེན་ན་དེ་དག་གིས་མི་གོས་སོ་ཞེས་སྟོན་པ་ཀྲྀ་ཡོག་སྡེ་གསུམ་གྱི
Chinese
我是这样认为的。现在正在说。未来也将要说。正如《一切行为论》中所说：为了调伏贪欲所说的对治法是，《调伏藏》说了两万一千颂。为了调伏嗔恨所说的对治法是，《经部藏》说了两万一千颂。为了调伏愚痴所说的对治法是，《论藏》说了两万一千颂。为了调伏一切所说的对治法是，第四个藏说了两万一千颂。如是说。在《俱舍论》中说：对于各种行为的对治法是，宣说了与法蕴相符。如是说。第二是，从“这些”到“最终”之间。所有这些法门，也因根器的不同而归纳为五种。也就是，相信善恶业和不动业的所有果报都不会白费，各自成熟，因此不错误地取舍，即使这样行持也无法从轮回中解脱出来，这是人天乘。证悟了人无我，虽然从轮回中解脱出来，但执着于法，认为微尘和刹那的执着是真实的，这是声闻乘，是断除烦恼的方法。认为刹那的意识是胜义谛，因此外在的缘起从种子到果，内在的缘起从无明到老死都认为是轮回，这是独觉乘，是阻止烦恼的方法。这三种都是将二谛都看作实有而进行取舍，因此在断除的道上是相同的。证悟到一切法都空性，没有二种我，因此所取的对境也是由能取的意识，因缘的迷惑作用而虚妄地安立为对境，实际上知道是没有意义的如幻象一般。然而，也知道由于是否被方便所摄持而产生利益和损害的作用。 因此将世俗谛看作实有而进行取舍，这是菩萨乘，是将烦恼调伏为法性的方法。还有，即使不认为世俗谛是实有，也不否定假立的存在，因此不能诽谤说业和业果都不存在。然而，如果依赖于将烦恼转化为天和智慧的方法，就不会被这些所染污，这就是克里 yoga 三部所宣说的。
English
I think so. It is being spoken now. It will also be spoken in the future. As it is said in the Treatise on All Actions: The antidote spoken to subdue desire is, the Vinaya Pitaka spoke twenty-one thousand verses. The antidote spoken to subdue hatred is, the Sutra Pitaka spoke twenty-one thousand verses. The antidote spoken to subdue ignorance is, the Abhidharma Pitaka spoke twenty-one thousand verses. The antidote spoken to subdue all is, the fourth Pitaka spoke twenty-one thousand verses. Thus it is said. In the Treasury of Knowledge it is said: For the antidote to all actions, it is taught to be in accordance with the Dharma aggregates. Thus it is said. The second is, from "these" to "ultimate." All these Dharma doors are also condensed into five due to the difference in faculties. That is, believing that all the results of virtuous and non-virtuous actions and unwavering actions will not be wasted, but will mature individually, therefore practicing without mistakenly accepting or rejecting, but still unable to definitively escape from samsara, is the vehicle of gods and humans. Realizing the selflessness of the individual, although having escaped from samsara, still clinging to the self of phenomena, considering particles and momentary clinging as real, is the vehicle of the Hearers, which is the method of abandoning afflictions. Considering momentary consciousness as the ultimate truth, therefore considering external dependent origination from seed to fruit, and internal dependent origination from ignorance to old age and death as samsara, is the vehicle of the Solitary Realizers, which is the method of preventing afflictions. These three all view the two truths as truly existent and engage in acceptance and rejection, therefore they are the same on the path of abandonment. Realizing that all phenomena are empty of the two selves, therefore the object of grasping is also falsely imputed as an object by the grasping consciousness due to the deluding action of conditions, but in reality knowing that it is meaningless like an illusion. However, it is also known that the actions of benefit and harm arise from whether or not they are grasped by skillful means. Therefore, viewing conventional truth as truly existent and engaging in acceptance and rejection, is the vehicle of the Bodhisattvas, which is the method of training afflictions into Dharma nature. Furthermore, even if one does not consider conventional truth as truly existent, one does not negate the existence of imputation, therefore it is not permissible to slander that actions and their results do not exist. However, if one relies on the method of transforming afflictions into deities and wisdom, one will not be defiled by them, this is what the three sections of Kriya Yoga teach.