Tibetan
་པོ་དེས་བསྟན། དེ་ཡང་གླེང་གཞི་ཚོགས་པ་དེ་ནས་ཞེས་འབྲེལ་སྦྱར་ཏེ། སྤྱིར་ཡིད་ནི་རྟོགས་པའི་དུས་ན་རང་རིག་པ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་གྲགས་པ་གཉུག་མའི་ཡིད་དེ་འདས་པའི་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་མོད་ཀྱང་། དེ་ཉིད་མ་རྟོགས་པའི་དུས་ན་རྟོག་བཅས་འཁྲུལ་པའི་ཡིད་ཅེས་གློ་བུར་བ་མེད་སྣང་འཁོར་བའི་བྱེད་པ་པོར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། འཁོར་འདས་གཉིས་ཀའི་བྱེད་པ་པོའོ། །ཆོས་བྱ་བ་ཞེས་པ་ནི་དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་ལྔས་སྤྱད་བྱར་མ་གྱུར་པའི་ཡུལ་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་ཁམས་ཏེ། ཡིད་ཀྱིས་གཏན་ལ་དབབ་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་ཡང་ཡིན་ལ། དེས་ཡིད་སྐྱེད་པར་བྱེད་པས་ན་སྐྱེད་བྱེད་དུའང་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་འདིར་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱུད་དང་དཀྱིལ་འཁོར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བྱེད་པ་པོ་འཁོར་འདས་རྡོ་རྗེ་ལྟར་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པར་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའི་ཡིད་རང་རིག་པ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། སྤྱོད་ཡུལ་ཡོངས་སུ་དག་པས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་ལུས་པའི་རང་བཞིན་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་དུ་རོ་གཅིག་ཅིང་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པའི་རྡོ་རྗེས། བཙུན་མོ་སྟེ་ཡུལ་གཏན་ལ་དབབ་པར་བྱ་བ་མོ་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པའི་དབྱིངས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཡུམ་ཀུན་ཏུ་བཟང་མོ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པར་གྱུར་ཅིང་། དེའི་ཚེ་བཙུན་མོ་བྱ་བ་མོ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀུན་ཏུ་བཟང་མོ་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡིད་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དང་ཐབས་ཤེས་གཉིས་སུ་མེད་པར་སྙོམས་པར་འཇུག་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ལྟར་ཐབས་ཤེས་གཉིས་ཕན་ཚུན་སྙོམས་པར་ཞུགས་པས་ཕྱོགས་བཅུ་དུས་བཞིའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མ་ལུས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགོངས་པ་དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་ཟུང་འཇུག་གཅིག་གི་རང་བཞིན་དུ་དབྱེར་མེད་པར་མཁྱེན་པས་ཉིད་ལས་གཞན་པའི་གདུལ་བྱ་མ་གཟིགས་ནས་སྟོན་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡབ་ཡུམ་ཉིད་ལྷན་ཅིག་པའི་འཁོར་རང་བཞིན་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ལ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་གསང་དབང་བསྐུར་བའི་ཕྱིར་རང་གིས་ཉམས་སུ་བསྟར་བའི་དགོངས་པ་འོག་ནས་འབྱུང་བ་ཉིད་བསྟན་པར་བཞེད་ནས་ཆེད་དུ་བརྗོད་པའི་ཚུལ་ཐབས་ཤེས་ཀྱི་གླེང་བསླང་གཉིས་པོ་འདི་བརྗོད་པར་མཛད་དོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ཡབ་ཀྱིས་ཉམས་སུ་བསྟར་བའི་དོན་ཐབས་ཀྱི་ཆ་བཟུང་ནས་བརྗོད་པ་ནི། ཨེ་མའོ་རྡོ་རྗེ་ཕུང་པོ་ནས། མཉེས་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་པའི་བར་ཏེ། རྟོག་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ཕྱག་རྒྱའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་རྟོགས་པ་ལ་ཨེ་མའོ་ཞེས་ངོ་མཚར་བའོ། །ཇི་ལྟར་ན། སྲིད་དང་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པས་རྡོ་རྗེ་སྟེ། ཕུང་པོ་ནི་དུ་མ་སྤུངས་པའི་དོན་ཡིན་ལ། དེའི་ཡན་ལག་གི་དབྱེ་བ་ནི་རྣམ་ཤེས་སོགས་ལྔའི་བྱེ་བྲག་རྟོག་པ་བརྒྱད་ཅུའོ། །དེ་དག་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ཕུང་པོ་མི་བསྐྱོད་པར་གྲུབ་པ་སོགས་ཕུང་པོ་ལྔ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ལྔ་རུ་གྲགས་ཤིང་། དེ་བཞིན་དུ་དབང་ཡུལ་ལས་རྣམ་ཤེས་དྲུག་སྐྱེ་ཞིང་སྐད་ཅིག་ཕྱི་མར་རྒྱུན་མཆེད་པར་བྱེད་པས་དང་། རྣམ་ཤེས་ཡུལ་དབང་གི་ཁམས་དྲུག་དྲུག་སྟེ་བཅོ་བརྒྱད་པོ་རྣམས་ཀྱི་རྟོག་པའི་བྱེ་བྲག་མང་པོ་ཀུན་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡབ་ཡུམ་སོགས་འཁོར་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཉིད་དུ་གནས་ཏེ། ཤེས་ཡུལ་དབང་གསུམ་རེ་རེ་ཡང་དྲུག་དྲུག་གི་སྔ་མ་བཞི་བཞི་དང་། དབང་པོའི་གོ་འབྱེད་དུས་རྣམས་ནི་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བར་ནང་སེམས་ཡབ་ཡུམ་དང་ཕྱི་སེམས་ཡབ་ཡུམ། དེ་གསུམ་གྱི་ལྔ་པ་ལུས་ཀྱི་དབང་ཤེས་རེག་བྱ་གསུམ་དང་། གསུམ་འདུས་ཀྱི་རེག་པ་རྣམས་ ནི་འཇོམས་པ་བཞི། ཡིད་ཀྱི་དབང་ཤེས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དང་། ཡུལ་ཆོས་ནི་བཟང་མོ་ཡིན་ལ། སྒོ་མ་བཞིའི་རྟོག་པའང་དེའི་བྱེ་བྲག་སྟེ། རྟག་ཆད་བདག་མཚན་བཞི་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱང་དེར་འདུ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འབྱུང་བ་ལྔ་ནི་རིགས་ཀྱི་ཡུམ་ལྔ་སྟེ། ས་དང་ཆུ་ནི་སངས་རྒྱས་སྤྱན་མ་དང་མཱ་མ་ཀཱིའོ། །མེ་དང་རླུང་ནི་གོས་དཀར་མོ་དང་དམ་ཚིག་སྒྲོལ་མ་སྟེ། ནམ་མཁའ་ནི་ཡུམ་དབྱིངས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་མའོ། །དེ་ལྟར་ན་སྲིད་གསུམ་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་དང་ཞིང་ཁམས་སུ་རྣམ་པར་དག་པས་འཁོར་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དང་། འདས་པའི་ཆོས་མ་ལུས་པ་སྟེ། སྣང་ཞིང་སྲིད་པའི་ཆོས་སོ་ཅོག་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་ཅིང་འོད་གསལ་བས་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་སུ་སངས་རྒྱས་པ་ཉིད་ལས་གཞན་མ་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཉིད་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་པའི་ཆོས་འདི་ཞེས་རང་མཚན་དུ་གྲུབ་པ་ཞིག་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱིས་བཙལ་ཀྱང་དོན་ལ་མེད་པས་མི་བརྙེས་སོ་སྟེ་རྙེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་འཁོར་ལོའི་མདོ་ལས། ཆོས་ཀུན་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་པས། །བྱང་ཆུབ་ནམ་མཁའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་རྟོག་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་པའོ་ཞེས་སྟོན་པ་ཡབ་ཀྱིས་བརྗོད་པས་ཡུམ་དང་འཁོར་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་མཉེས་པར་གྱུར་ཏོ། །གཉིས་པ་ཡུམ་གྱིས་ཉམས་སུ་བསྟར་བའི་དོན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཆ་བཟུང་ནས་དབྱིངས་ཀྱི་དོན་གླེ
Chinese
那是由彼所宣说。又，连缀说“从开场白集合”等。总的来说，心在证悟之时，被称为自明自生之智慧的本有心是过去之作者，然而，此心在未证悟之时，则成为具有分别念的迷乱心，是刹那生灭的轮回之作者。因此，是轮回与涅槃二者的作者。所谓法，是指未被五根所用的所缘，即有为法与无为法的法界。既是心所要决定的对境，又因其能生起心，故也成为生起者。因此，在此，世尊是通达了作为诸续部和坛城一切作者的轮回与涅槃如金刚般不可分割的心，即自明自生之智慧。由于行境完全清净，故普贤王如来以轮回与涅槃一切法无余之自性本体的方式，成为一味且不可分割之金刚。迎娶作为所要决定的对境之明妃，即轮回与涅槃一切法自性清净之法界手印，明妃普贤王母，并与之交合。 彼时，作为明妃之法界普贤王母也与世尊心普贤王如来无二无别地交合。如是，方便与智慧二者互相交融，以证悟十方四时一切如来之意，即法界与智慧双运一味之自性，从而不见有异于自身之所化，故为了对本师如来父母与俱生之眷属自性如来，授予方便与智慧之秘密灌顶，而欲宣说自己所修持的、下文将出现的意趣，故而宣说了这两个以特别措辞表达的方便与智慧的开场白。第二分有二。第一，是父亲以方便之分来讲述自己所修持之义，从“唉玛，金刚蕴”到“感到欢喜”之间。即证悟一切分别念集合为手印坛城，故称“唉玛”，意为稀奇。
English
That was taught by him. Furthermore, connecting with "from the introductory gathering," etc. Generally, the mind, at the time of realization, is the primordial mind known as self-cognizant, self-arisen wisdom, which is the agent of the past. However, when that very mind is not realized, it becomes the deluded mind with concepts, the agent of cyclic existence that arises momentarily. Therefore, it is the agent of both cyclic existence and nirvana. The term "dharma" refers to the objects not used by the five sense faculties, the realm of phenomena of conditioned and unconditioned dharmas. It is both the object to be determined by the mind and, because it gives rise to the mind, it also becomes the generator. Therefore, here, the Bhagavan is the mind that has realized the indivisibility of cyclic existence and nirvana like a vajra, the self-cognizant, self-arisen wisdom, which is the agent of all tantras and mandalas. Because the field of activity is completely pure, Samantabhadra, in the manner of the self-nature of all phenomena of cyclic existence and nirvana without exception, becomes a vajra that is of one taste and indivisible. He unites with the consort, the mudra of the dharmadhatu, the consort Samantabhadri, who is to be determined as the object, all phenomena of cyclic existence and nirvana being naturally pure. At that time, the consort, the dharmadhatu Samantabhadri, also unites inseparably with the Bhagavan, the mind Samantabhadra. Thus, as the two, method and wisdom, mutually unite, having realized the intention of all the Tathagatas of the ten directions and four times, the nature of the union of dharmadhatu and wisdom as one, and not seeing any disciples other than himself, in order to bestow the secret empowerment of method and wisdom upon the teacher, the Tathagata parents and the retinue of co-emergent nature, the Tathagata himself, he intends to teach the meaning of his own practice, which will appear below, and therefore speaks these two introductions of method and wisdom expressed in a special manner. The second part has two sections. First, the father speaks of the meaning of his own practice, taking hold of the aspect of method, from "Emaho, vajra heap" to "became pleased." That is, realizing all collections of concepts as the mandala of the mudra, hence "Emaho," meaning wonderful.
Chinese
按照这种方式，轮回和解脱的一切法，与自性觉智的自性不可分离，故为金刚。蕴是众多积聚之义，其支分之差别，即是识等五者的差别，八十种分别念。这些识蕴不动而成立等，五蕴圆满，故称为五佛。同样，从根境生起六识，并在后一刹那延续，并且，识的境、根之十八界的一切分别念，也都安住于菩萨父母等眷属的坛城中。识、境、根三者各自的六六种的前面四四种，以及根的开显之时，次第如内心的父母和外心的父母。这三者的第五个，身体的根识，所触三种，以及三者聚合的触 即是四种摧毁。意的根识是普贤，境法是普贤女。四门母的分别念也是它的差别，不是常断我相四者的法性也包含于此。五大是五部之母，地和水是佛眼佛母和嘛嘛嘎佛母。火和风是白衣母和誓言度母，虚空是法界自在母。如此，三有本初清净为佛的身和刹土，故轮回的一切法和，过去的一切法，即是显现和存在的所有的法，自性清净且光明，故与身为智慧的成佛无别，因为除了成佛之外，没有其他自性成立的法，即使佛亲自寻找也找不到，所以是不可得的。如是，在不退转法轮经中说：一切法本初即是佛，菩提是虚空的体性。如此，示现说一切分别念的集合本初即是成佛，导师父如此说，使佛母和眷属的一切如来都感到欢喜。第二，佛母所修持的意义，执持智慧的部分，讲述法界之义。
English
According to this way, all the dharmas of samsara and liberation are inseparable from the nature of self-awareness wisdom, hence it is Vajra. Skandha means the accumulation of many, and the difference of its branches is the difference of the five, such as consciousness, eighty kinds of discriminations. These aggregates of consciousness are established without moving, etc., the five aggregates are complete, so they are called the Five Buddhas. Similarly, the six consciousnesses arise from the sense fields and continue in the next moment, and all the discriminations of the eighteen realms of consciousness, sense fields, and roots also abide in the mandala of the Bodhisattva parents and retinues. The first four of the six sixes of each of the three, consciousness, sense fields, and roots, and the time of the manifestation of the roots, are in order like the parents of the inner mind and the parents of the outer mind. The fifth of these three, the three objects of touch of the body's root consciousness, and the touch of the three aggregates are the four destroyers. The root consciousness of the mind is Samantabhadra, and the object of dharma is Samantabhadri. The discriminations of the four gate mothers are also its differences, and the dharma nature that is not the four of permanence, cessation, self, and characteristics is also included here. The five elements are the five mothers of the families, earth and water are Buddhalocana and Mamaki. Fire and wind are Pandaravasini and Samaya Tara, and space is Dharmadhatu Ishvari. Thus, the three realms are primordially pure as the body and pure land of the Buddha, so all the dharmas of samsara and, all the dharmas of the past, that is, all the dharmas of appearance and existence, are naturally pure and luminous, so they are no different from being enlightened as body and wisdom, because apart from enlightenment, there is no other dharma established by its own characteristics, even if the Buddha himself searches for it, he cannot find it, so it is unattainable. Thus, in the Sutra of the Irreversible Wheel, it is said: All dharmas are primordially enlightened, Bodhi is the nature of space. Thus, it is shown that the collection of all discriminations is primordially enlightened, the teacher father said so, making the Buddha mother and all the Tathagatas of the retinue rejoice. Second, the meaning practiced by the Buddha Mother, holding the part of wisdom, speaks of the meaning of the Dharmadhatu.