Tibetan
།གཉིས་པ་རྩ་བ་མ་ཟིན་ན་ཐུན་ཐུང་ངུར་ཁྲིད་པ་ནི། རྟགས་དེ་གསུམ་མ་བྱུང་བར་མི་འགུལ་སྣ་བུག་གཡོན་མཉམ་བཞག་མ་ཆུན་པས་བཤིག་ཀྱང་རྗེས་མི་མཐོང་སྟེ། ཐུན་ཐུང་ངུར་བཅད་ནས་ཁྲིད་དེ་དྲག་ཏུ་སྒྲིམ་ཞིང་མྱུར་དུ་གློད་དོ། །གསུམ་པ་སྤྱོད་ལམ་གྱི་དུས་སུ་ཐུན་དུམ་བུར་ཁྱེར་བ་ནི། འགྲོ་འཆག་ཉལ་འདུག་ཐམས་ཅད་དུ་རྩ་བའི་ཉམས་དྲན་པས་ བཟུང་། ཕཊ་ཅེས་དུམ་བུར་བཅུད་ཀྱིན་རྗེན་རྟེན་མེད་དུ་ཁྱེར་ལ་སྤྱོད་ལམ་བྱའོ། །བཞི་པ་རྩལ་འབྱོངས་ནས་ཐུན་རྒྱུན་པར་ཁྱེར་བ་ནི། རྩ་བ་འབྱོངས། གཉེན་པོ་ཞིག །མཉམ་བཞག་འདྲེས་པའི་ཚེ་བཅུད་དང་རྩལ་སྦྱོང་ཐུན་དུ་གཞུག་མི་དགོས་ཏེ། མ་བཅོས་པའི་རང་ཉམས་ལ་རྒྱུན་པར་གནས་སོ། །དྲན་པས་ཟིན་ཙམ་ལས་བྱར་མེད། གལ་ཏེ་ཡེངས་ཀྱང་ཐབས་ཀྱིས་བཅུད་མི་དགོས་ཏེ། དྲན་པ་ཟིན་ཙམ་གྱིས་རྩ་བ་རྙེད་ནས་འོང་ངོ་། །དེ་ལྟར་ཐུན་དུ་འཇུག་པའི་ཚེ་ན། གསལ་:རྡོ་༼བདོ་༽བ་ལ་བཤིག །བཟང་:རྡོ་༼བདོ་༽བ་ལ་འཕྲོ་བཅད། འབད་:རྡོ་༼བདོ་༽བ་ལ་སྤྱོད་ལམ་དང་བསྲེ། གནས་པ་རྒྱུན་མི་བསྲིང་། ཉམས་ལེན་དུམ་བུར་ཁྱེར། རྗེས་ཐོབ་རྟེན་མེད་དུ་བསྐྱང་བར་བྱའོ། །གསུམ་པ་རྩལ་སྦྱོང་གིས་བོགས་འདོན་པ་ལའང་བཞི་ལས་དང་པོར་ཡར་རྩལ་སྦྱོང་བ་ནི། གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་ཀྱི་ཁམས་སུ་རིག་པ་འཕངས་ཏེ་རྩལ་སྦྱངས་ལྷ་གནས་ཐམས་ཅད་ལམ་ལམ་གསལ་བཏབ་ཅིང་བཅུད། རྗེས་གཉེན་པོས་བཤིག །དེས་མཐོ་རིས་ཀྱི་བདེ་བ་ལ་མི་ཞེན་ཏེ། ལྷ་ཡི་ལོངས་སྤྱོད་རྣམས་རང་བཞིན་སྤྲོས་བྲལ་དུ་འཆར་བའོ། །གཉིས་པ་མར་རྩལ་སྦྱང་བ་ནི། ངན་སོང་གསུམ་གསལ་བཏབ་ལ་རིག་པ་དཀྲུག་ཅིང་རྩལ་སྦྱང་། རྗེས་གཉེན་པོ་བཤིག །དེས་ངན་སོང་གི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་རང་བཞིན་སྤྲོས་བྲལ་རྟོགས་པས་ཉམས་མི་ང་བའོ། །གསུམ་པ་རིག་པ་ཕྱོགས་བཞི་མཚམས་བརྒྱད་དུ་རྩལ་སྦྱངས་པ་ནི། རིག་པ་སྐད་ཅིག་ཀྱང་མི་གནས་པར་ཡུལ་སྣ་ཚོགས་ལ་རྒྱུག་ཏུ་བཅུག་ཅིང་། རྗེས་གཉེན་པོ་བཤིག །དེས་མཚན་ཉིད་བསམ་མི་ཁྱབ་ཀྱི་ཉམས་སྐྱེ་བས་ཡུལ་སྣང་ཐམས་ཅད་སྤྲོས་བྲལ་དུ་རྟོགས་པའོ། །བཞི་པ་རིག་པ་རྗེན་པར་རྩལ་སྦྱང་བ་ནི། རིག་པ་འདིར་གཏད་མེད་པར་ཡུལ་མེད་དུ་དཀྲུག །དམིགས་མེད་དུ་བསྒུལ་བའོ། །དེས་ཀྱང་རྩ་བ་མ་ཟིན་ན་རིག་པ་འཇུར་བཅད་པ་ལ་བཞི་ལས། སོ་གཟུག་པ་ནི། དར་ཅིག་བར་སྣང་སྟོང་པ་ལ་བཅུད་དོ། །དེ་ནས་གདོང་བཟློག་པ་ནི། འདིར་གཏད་མེད་པར་དྲག་ཏུ་བཀྲུག་གོ །དེ་ནས་བྱུང་ས་གདབ་པ་ནི། རིག་པ་ནམ་མཁའི་མཐའ་དང་མཉམ་པར་ཐང་གི
Chinese
第二，如果未掌握根本，则进行短时训练：在未出现那三种征兆之前，不要移动，左鼻孔的等持未稳固就打破，也看不到痕迹。截断为短时，进行训练，猛烈收紧，迅速放松。第三，在行为时段，分段进行：在一切行住坐卧中，以忆念根本的体验来保持。念诵 ཕཊ་（藏文，梵文天城体，phaṭ，断）字，分段保持，无依无凭地进行，并进行行为。第四，精通后，持续进行：根本精通，对治消退。在等持混合之时，不必将保持和训练纳入训练时段，安住在未造作的自性体验中。仅仅以忆念来把握即可，别无他法。如果散乱，也不必用方法来保持，仅仅忆念即可寻回根本。因此，在纳入训练时，明：在粗重时打破。善：在粗重时中断。勤：在粗重时与行为混合。安住：不要延长。体验：分段进行。后得：无依无凭地修持。第三，以训练来提升，也有四种，首先是向上训练：将觉性投向色界和无色界，进行训练，将一切天界清晰观想并保持。之后用对治打破。这样就不会贪恋高处的安乐，因为诸天之享受皆显现为自性离戏。第二是向下训练：清晰观想三恶道，搅动觉性，进行训练。之后用对治打破。这样就不会畏惧恶道的痛苦，因为了悟恶道的痛苦皆为自性离戏。第三是将觉性在四方八隅进行训练：让觉性片刻不停留，使其奔向各种境。之后用对治打破。这样会生起不可思议的自性体验，因此了悟一切境相皆为离戏。第四是赤裸觉性训练：觉性无所依，在无境中搅动，无目标地转动。即使这样，如果未掌握根本，则有四种断除觉性的方法。首先是插入：暂时保持在虚空之中。之后是转移面容：无所依地猛烈搅动。之后是确定来源：觉性与虚空边际等同。
English
Second, if the root is not grasped, then train in short sessions: Before those three signs appear, do not move, the samadhi of the left nostril is not stable, even if broken, no trace is seen. Cut into short sessions, train, tighten fiercely, and quickly release. Third, during the time of conduct, carry in segments: In all walking, moving, sleeping, and sitting, maintain by remembering the experience of the root. Hold by reciting the syllable phaṭ (藏文, Devanagari, phaṭ, meaning "cut"), hold in segments, carry without support, and engage in conduct. Fourth, when proficient, carry continuously: The root is mastered, the antidote subsides. When samadhi is mixed, there is no need to include holding and training in the training session, abide continuously in the unfabricated natural experience. Just grasp with mindfulness, there is nothing else to do. If distracted, there is no need to hold with methods, just by remembering, the root will be found. Therefore, when incorporating into training: Clear: break when coarse. Good: interrupt when coarse. Diligent: mix with conduct when coarse. Abiding: do not prolong. Experience: carry in segments. Post-meditation: practice without support. Third, to enhance with training, there are also four, first, upward training: Throw awareness into the form and formless realms, train, clearly visualize and hold all the abodes of the gods. Then break with the antidote. In this way, one will not be attached to the bliss of the higher realms, because the enjoyments of the gods all appear as self-nature free from elaboration. Second is downward training: Clearly visualize the three lower realms, stir awareness, and train. Then break with the antidote. In this way, one will not be afraid of the suffering of the lower realms, because realizing that the suffering of the lower realms is all self-nature free from elaboration. Third is to train awareness in the four directions and eight intermediate directions: Let awareness not stay for a moment, let it run to various objects. Then break with the antidote. In this way, an inconceivable experience of self-nature will arise, therefore realizing that all appearances of objects are free from elaboration. Fourth is naked awareness training: Awareness has no support, stir in the absence of objects, move without aim. Even so, if the root is not grasped, there are four methods of cutting off awareness. First is insertion: Temporarily hold in empty space. Then is turning the face: Fiercely stir without support. Then is determining the source: Awareness is equal to the edge of space.