Tibetan
། ཀུན་སློང་བཟང་པོ་མེད་ན་ཆོས་བཤད་པའང་དེར་འགྲོ། ཕ་རོལ་པོ་ལ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་དངོས་པོ་ཟག་བཅས་ཀྱི་རིགས་རང་གིས་བདག་གིར་བྱ་འདོད་བརྣབ་སེམ༵ས། གནོད་སྐྱེལ་ཐུབ་མི་ཐུབ་གང་ཡིན་ཀྱང་བསམ་ངན་འཆང་བ་གནོ༵ད་སེམ༵ས། ལོ༵ག་ལྟ༵་ལ་ལས་འབྲས་མེད་པར་ལྟ་བ་ཆེན་པོ་དང་། ཆུང་བ་འདི་ཕྱི་གཉིས་ལས་འདི་གཙོ། ཕྱི་མ་ཞོར་ལ་སྒྲུབ་འདོད་པ་ནི་ཕྱི་མ་ལ་ཡིད་ཆེས་པོ་རང་མེད་པས་ཡིན་པས་ལོག་ལྟའི་ཕྱོགས་མཐུན་ལྟ་བུར་འགྲོ་སྙམ། མི་དགེ་བ་ཐམས་ཅད་འདི་བཅུའི་ནང་དུ་འདུས་པ་མིན་ཀྱང་། བསྲུང་ན་གཞན་རྣམས་ཀྱི་སྒོ་ཁེགས་ནུས་པ་ལ་དགོངས་ནས་བཅུར་བསྡུས་པ་ཡིན། དགེ་བའི་ལས་ནི། མི་དགེ་བ་མིན་པ་ཙམ་མ་ཡིན་པར་དངོས་སུ་མ་ཟད་ཀུན་སློང་ ཙམ་ཡང་སྐྱེ་མི་རུང་བས་སྤོང་སྙམ་པའི་སེམས་པ་དང་། སྤོང་བའི་ཐབས་དང་བཅས་པ་ལ་འདུ། མི་དགེ་བཅུ་གྲ་མ་ཉམས་པར་བཞག་ནས་དགེ་བ་རླབས་ཆེན་ཞིག་སྒྲུབ་མདོག་བྱེད་པ་ནི་རང་མགོ་རང་གཡོག་ཡིན་པས་རང་རེས་གསར་དུ་དགེ་ཚོགས་རྒྱ་ཆེན་ཞིག་མ་འགྲུབ་རུང་། སྔར་བསགས་ཀྱི་ཉེས་པ་བྱང་ཐབས་དང་། ཕྱིས་འབྱུང་གི་ཉེས་པ་ཁེགས་པའི་ཐབས་རེ་ལ་བརྩོན་ན་ཆོས་པ་ཟེར་དགོས། ད་ལྟ་འདི་ཙམ་ནི་རྒན་རྒོན་གྱི་ཆོས་དང་། དེ་ལས་མཐོ་མཐོ་མ་ཞིག་ཡོད་རློམ་བྱེད་པ་མང་ཡང་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་མན་ཆད་ལམ་གྱི་ཉམས་ལེན་གནད་འདི་ལས་མེད་པས་གཟབ་དགོས་ཏེ་ཁྱིམ་པ་ལ་བཅུར་བགྲང་བ་ནི་རགས་རགས་ཞིག་དང་། དེ་ལས་སོར་བྱང་སྔགས་ཀྱི་སྡོམ་པ་བླང་རིམ་བཞིན། རྩ་བ་མི་དགེ་བཅུ་བསྲུང་ཚུལ་ལ་ཞིབ་ཆ་ཇེ་ཆེར་གཏོང་བ་ཡིན་པར་ཤེས་དགོས། བྱེད་མི་རུང་བ་ཤ་སྟག་བྱས་པའི་འབྲས་བུ་བདེ་བ་སྒུག་རྒྱུ་ཡོད་པར་བསམ་པ་ལ༵ས་ངེས༵་པ༵འི་ཚུལ༵་མ་ཤེས་པའི་རྟགས་རེད། ཡང་ཆེ་ས་ནས་མ་ཉམ་ན་ཆུང་ངུ་རྣམས་སྤྱད་ཏུ་རུང་སྙམ་པ་དང་། དགེ་བ་ཆུང་ངུ་ཞིག་གིས་མི་ཕན་བསམ་ནས་སྟོན་པའི་བཀའ་ལ་རང་གིས་ཚོད་འཇོག་པ་ནི་ལ༵ས་འཕེ༵ལ་ཆེ༵་བ༵་མ་ཤེས་པའི་རྟགས། སྔོན་དབུལ་པོས་གསེར་གྱི་དོང་ཚེ་སྟོན་པ་ལ་ཕུལ་བའི་ལོ་རྒྱུས་ལྟར་འཕེལ་བར་བསམ། རང་ལ་མི་འདོད་པ་ཅི་བྱུང་ཡང་འདི་ཡིན་དེ་ཡིན་གྱི་ཁག་ཟེར་མ་རག་ལྟ་བུར་ཡོད་པ་དེ་ལས༵་མ༵་བྱས༵་པ༵་དང༵་མི༵་ཕྲད༵་པའི་ཚུལ་མ་ཤེས་པའི་རྟགས། སྟོན་པ་ཐུགས་རྗེ་ཅན་ལྟ་བུའི་མདུན་ཡིན་ན་རང་བྱས་ཡིན་པ་ཤེས་ནུས་ཕ་མ་ལྟ་བུའི་ཆེད་དུ་སྡིག་པ་བྱས་པ་ལ་ཉེས་པ་མེད་སྙམ་པ་བྱས༵་པ༵་ཆུད༵་ཟོ༵ས་མེ༵ད་ཚུལ་མ་ཤེས་པའི་རྟགས། ལས་དེའི་འབྲས་བུ་སྨིན་ཚུལ། ཀུན་སློང་ཤུགས་དྲག་པོ་དང་སྦྱོར་བ་ཚབ་ཆེན་པོས་བྱས་པའི་ལས་ལ་ཆེན་པོ། བར་མ་ལ་འབྲིང་། དམན་པ་ལ་ཆུང་ངུར་བྱས་ནས། མི་དགེ་བ་ཚབ་ཆེན་པོས་དམྱལ་བ། འབྲིང་གིས་ཡི་དྭགས། ཆུང་ངུས་དུད་འགྲོ། དགེ་བ་ཚབ་ཆེན་གྱི་སྟེང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གོམ་པས་ཁམས་གོང་མ། འབྲིང་འདོད་ལྷ། ཆུང་ངུས་གླིང་བཞིའི་མི། མི་ལུས་དེའང་མི་ལུས་ཙམ་ཞིག་གི་དལ་རྟེན་རྙེད་པ་ལ་དགེ་བ་ཚབ་ཆེན་ཤུགས་དྲག་པོ་དགོས་སོ། དེ་འདྲའི་ དགེ་བ་དེ་ནི་འཁོར་བར་འཕེན་བྱེད་ཡིན་པས་སྤང་བྱ་མི་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ཡིན། ཐར་པའི་རྒྱུར་མི་འགྲོ། དེ་ལྟར་བསོ༵ད་ནམ༵ས་ཆ་མཐུན༵་ཙམ་ལའང་ཚེ་འདི་དང་སྤུ་ཙམ་མ་འདྲེས་པ་ཞིག་དགོས། དེས་ཀྱང་འདོད་ཡོན་གྱི་བདེ་བ་དང་། ཏིང་འཛིན་བདེ་བ་ཙམ་འབྱུང་། འཆི་ཁར་ཕན་པའི་ཆོས་ནི་ཐར་པའི་རྒྱུར་འགྲོ་བའི་དགེ་བ་རང་བཞིན་མེད་རྟོགས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟིན་པ་ཞིག་ངེས་པར་དགོས། དེའང་བསྒྲུབ་བྱ་དགེ་བ་བཅུ་ལོགས་སུ་བཞག་ནས་གཞན་ཞིག་སྒྲུབ་རྒྱུ་མེད་ཀྱང་། རྒྱུ་གཅིག་ལ་མགར་བའི་བཟོ་ཁྱད་ལྟར་སྒྲུབ་བྱེད་ཀུན་སློང་གི་བཟོ་ཁྱད་ཀྱིས་ཆུང་ངུས་འཁོར་བ། འབྲིང་གིས་ཐར་པ། ཤིན་ཏུ་ཆེན་པོས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཐོབ། དེས་ན་ཐར༵་པ༵་ཆ༵་མཐུན༵་གྱི་དགེ་བ་ལ། རང་བཞིན་མེད་རྟོགས་སྔོན་དུ་འགྲོ་དགོས་ཏེ། འཁོར་བ་ནི་མེད་བཞིན་སྣང་བ་སྨིག་རྒྱུ་དང་གཟུགས་བརྙན་གཟུགས་སུ་འཕྲུལ་བ་ལྟ་བུའི་མཚང་མ་ཤེས་ན་ངེས་འབྱུང་མི་སྐྱེ། དེ་མེད་ན་ཐར་ལམ་གྱི་དྲི་མི་བྲོ། ཟག་བཅས་ནི་མཐོ་རིས་ལ་ཆགས་པས་ཀུན་ནས་སློང་བས་རྒྱུ་ཉོན་མོངས་པས་བསྐྱེད། དེའི་རྩ་བ་འཚོལ་ན་བདག་འཛིན་ལ་ཐུག །དེ་ལོག་རྟོག་ཡིན་པར་ཤེས། བདག་འཛིན་འདིས་འཁོར་བར་འཕེན་པའི་མཚང་རིག་ནས། དེས་བསྐྱེད་པའི་འཁོར་བ་ལ་དོན་གཉེར་གྱི་བསམ་པ་སྤངས་ནས་གཏན་དུ་སྐྱེ་མི་དགོས་པའི་རྒྱུར་དམིགས་པའི་དགེ་བ་ནི་ཐར་པ་ཆ་མཐུན། ཐེག་ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱིས་ཟིན་ན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་རྒྱུ་རུ་འགྲོ། ཆོས་པ་ཞིག་ཡིན་ནས་བཟུང་། ལས་འབྲས་ཀྱི་རྣམ་བཞག་རགས་རིམ་ཞིག་ནི་མ་ཤེས་ཐབས་མེད་ཡིན་ཏེ། དེང་སང་རང་རེའི་ཆོས་སྒྲུབ་ལུགས་འདི་ནི་སྲན་མ་རྨོས་པས་འབྲས་སཱ་ལུ་སྐྱེ་འདོད་པ་ལྟ་བུ་རྣམ་པ་ཙམ་ལ་སྐབས་རེ་སྒྲུབ་པ་དམན་པའི་རྒྱུས་འབྲས་བུ་རྒྱ་ཆེན་པོ་འདོད་པ་ནི་དེ་དང་འདྲ་བས། སྟོན་པ་མཆོག་གིས་སྡེ་སྣོད་རིན་པོ་ཆེར་གསུངས་པ་དང་མི་མཐུན་ལ། དེ་ལྟར་གསུངས་པ་རྣམས་ཀྱང་གདུལ་བྱ་ལ་གོ་བརྡ་ཅི་འཕྲོད་ཀྱི་ཉུང་བསྡུས་ཙམ་གསུངས་པ་ལས
Chinese
如果没有良好的发心，讲经说法也会变成那样。对于他人圆满的、有漏的财物，自己想要占为己有的贪༵心（藏文：བརྣབ་སེམ༵ས།），无论能否造成伤害，心怀恶意，害༵心（藏文：གནོ༵ད་སེམ༵ས།）。邪༵见（藏文：ལོ༵ག་ལྟ༵་）方面，认为没有因果，大的方面是认为今生来世两者中今生最重要，来世只是顺带做做，这是因为对来世没有真正的信心，所以像是邪见的同盟。虽然所有的不善业并非都包含在这十种之内，但考虑到如果守护好这十种，就能堵住其他不善业的门，所以归纳为十种。善业方面，不仅仅是不做恶业，而且实际上连想要舍弃恶业的动机，以及舍弃的方法都包含在内。如果不放弃十不善业，却装模作样地修持伟大的善法，那是自欺欺人，即使我们不能新积累广大的善资粮，如果能努力忏悔以前积累的罪业，并阻止未来产生罪业的方法，才能被称为修行人。现在这些只是老人们的佛法，很多人自认为有比这更高的法，但实际上，从大圆满以下，所有道的修持关键都离不开这些，所以要谨慎。对在家居士来说，列举这十条只是粗略的，从那以后，随着接受别解脱戒、菩萨戒、密咒戒的次第，守护十不善业的方式会越来越精细，必须明白这一点。做了所有不该做的事情，却想着等待快乐的结果，这是不了解业༵力决༵定（藏文：ལ༵ས་ངེས༵་པ༵འི་ཚུལ༵་）之道的表现。还有，认为大的方面不犯，小的方面就可以做，或者认为小的善行没有用，而自己衡量佛陀的教言，这是不了解业༵力增༵长广༵大（藏文：ལ༵ས་འཕེ༵ལ་ཆེ༵་བ༵་）之道的表现。应该像以前贫穷的人将金子的矿苗献给佛陀的故事一样，想着它会增长。无论自己遇到什么不顺心的事，都像找不到理由一样，说是这个那个的错，这是不了解业༵不༵白༵费和缘༵不༵虚༵耗（藏文：ལས༵་མ༵་བྱས༵་པ༵་དང༵་མི༵་ཕྲད༵་པའི་ཚུལ་）之道的表现。如果在像释迦牟尼佛这样慈悲的佛陀面前，还能知道是自己做的，但为了父母等而造罪却认为没有罪过，这是不了解业༵果不༵可༵磨༵灭（藏文：བྱས༵་པ༵་ཆུད༵་ཟོ༵ས་མེ༵ད་）之道的表现。业的果报成熟的方式，发心等。
English
If there is no good motivation, even teaching the Dharma will go that way. Greed༵ (Tibetan: བརྣབ་སེམ༵ས།), wanting to possess for oneself the perfect, contaminated things of others. Harm༵ (Tibetan: གནོ༵ད་སེམ༵ས།), harboring bad intentions, whether or not one can cause harm. In terms of Wrong༵ View༵ (Tibetan: ལོ༵ག་ལྟ༵་), believing that there is no cause and effect, the big aspect is considering this life more important than both this life and the next, and wanting to accomplish the next life only as an afterthought, which is because there is no real faith in the next life, so it seems like an ally of wrong view. Although not all non-virtues are included in these ten, they are summarized into ten, considering that if these ten are guarded, the doors to other non-virtues can be blocked. Virtuous actions, on the other hand, not only are not non-virtuous, but in reality, even the motivation to abandon them must not arise, so they are included in the mind that wants to abandon them, and the means to abandon them. Pretending to accomplish a great virtue without abandoning the ten non-virtues is self-deception, so even if we cannot newly accumulate vast accumulations of merit, we should strive for a way to purify the faults accumulated in the past and a way to prevent future faults from arising, then we can be called practitioners. Now, these are just the Dharma of old people, and many people claim to have something higher than that, but in reality, from Dzogchen downwards, the key to the practice of all paths is inseparable from these, so be careful. For lay people, listing these ten is just a rough outline, and from then on, as one takes the vows of individual liberation, the Bodhisattva vows, and the mantra vows in order, one must know that the details of how to guard the ten non-virtues become more and more refined. Thinking that one can wait for a happy result after doing all the things that should not be done is a sign of not knowing the way of the certainty of karma༵ (Tibetan: ལ༵ས་ངེས༵་པ༵འི་ཚུལ༵་). Also, thinking that if one does not violate the big things, one can do the small things, or thinking that small virtues are useless and judging the Buddha's teachings oneself, is a sign of not knowing the way of the growth of karma༵ (Tibetan: ལ༵ས་འཕེ༵ལ་ཆེ༵་བ༵་). One should think that it will grow like the story of the poor man who offered a gold mine to the Buddha in the past. No matter what unpleasant things happen to oneself, blaming this or that like one cannot find a reason is a sign of not knowing the way of karma༵ not being wasted and conditions not being wasted (Tibetan: ལས༵་མ༵་བྱས༵་པ༵་དང༵་མི༵་ཕྲད༵་པའི་ཚུལ་). If one is in front of a compassionate Buddha like Shakyamuni, one can know that it was done by oneself, but thinking that there is no fault in committing sins for the sake of one's parents is a sign of not knowing the way of karma༵ not being able to be erased (Tibetan: བྱས༵་པ༵་ཆུད༵་ཟོ༵ས་མེ༵ད་). The way the fruits of karma ripen, motivation, etc.
Chinese
以猛烈的意乐和极大的加行所造的业为大，中等的为中，低劣的为小。极大的不善业使堕入地狱，中等的使堕入饿鬼，小等的使堕入旁生。极大的善业加上禅定的力量，能生于上界，中等的能生于欲界天，小等的能生于四大洲的人。即使是人身，仅仅获得人身这样的闲暇，也需要极大的猛烈善业。像这样的 善业是投生轮回之因，因此是应舍弃的不善业之类。它不能成为解脱之因。像这样，即使是趋向（ཐར༵་པ༵་ཆ༵་མཐུན༵，梵文天城体：莫，梵文罗马拟音：Mo，汉语字面意思：莫）的善业，也必须与此生毫无瓜葛。它只能带来欲乐的安乐和禅定的安乐。临终时有益的法，必定是能成为解脱之因的、被证悟无自性的智慧所摄持的善业。虽然要修的善业十种是分开的，没有其他要修的，但就像铁匠以一种材料制造出不同的器物一样，以修持的动机的差别，小的能获得轮回，中等的能获得解脱，极大的能获得一切智智。因此，趋向（ཐར༵་པ༵་ཆ༵་མཐུན༵，梵文天城体：莫，梵文罗马拟音：Mo，汉语字面意思：莫）解脱的善业，必须以证悟无自性为先导。因为轮回是无而显现，如果不知道如幻如影的虚假性，就不会生起出离心。没有出离心，就不会有解脱道的味道。有漏是由于贪执高位而生起的，其因是烦恼。追溯其根源，则在于我执。要知道这是颠倒的。认识到我执是投生轮回的过患后，舍弃对由它所产生的轮回的追求，以永远不再投生为目标而行持的善业，就是趋向解脱。如果被大乘发心所摄持，就能成为一切智智之因。既然已经成为修行人，就不能不知道粗略的业果规律。如今我们修法的方式，就像想用种豌豆来获得稻米一样，仅仅在形式上，有时想以微小的因获得广大的果，就像这种情况一样。这与释迦牟尼佛在律藏中所说的相违背。这样说的人，也只是说了些能让所化众生理解的简略之语。
English
The karma created with intense intention and great effort is great; the medium is medium; the inferior is small. Great non-virtuous karma causes rebirth in hell; medium karma causes rebirth as a hungry ghost; small karma causes rebirth as an animal. Great virtuous karma, with the power of samadhi, leads to the upper realms; medium karma leads to the desire realm gods; small karma leads to humans in the four continents. Even obtaining a human body, just the leisure of a human body, requires great and intense virtuous karma. Such Virtuous karma is a cause for rebirth in samsara, so it is something to be abandoned, like non-virtuous karma. It does not become a cause for liberation. In this way, even a virtuous act that is a mere approximation to (ཐར༵་པ༵་ཆ༵་མཐུན༵，梵文天城体：莫，梵文罗马拟音：Mo，汉语字面意思：Mo) liberation must be completely unmixed with this life. It can only bring the happiness of desirable objects and the happiness of samadhi. The Dharma that is beneficial at the time of death must be a virtuous act that leads to liberation, one that is necessarily accompanied by the wisdom that realizes the absence of inherent existence. Although the ten virtuous actions to be practiced are separate, and there is nothing else to practice, just as a blacksmith creates different objects from one material, the difference in the motivation for practice allows one to obtain samsara with small motivation, liberation with medium motivation, and omniscience with great motivation. Therefore, virtuous actions that are an approximation to (ཐར༵་པ༵་ཆ༵་མཐུན༵，梵文天城体：莫，梵文罗马拟音：Mo，汉语字面意思：Mo) liberation must be preceded by the realization of the absence of inherent existence. Because samsara is the appearance of what is not, if one does not know the illusion-like and mirage-like falsity, renunciation will not arise. Without renunciation, there will be no scent of the path to liberation. Contaminated actions arise from attachment to higher realms, and their cause is the afflictions. If one traces the root of this, it comes down to self-grasping. One must know that this is a delusion. Recognizing that self-grasping is the fault that throws one into samsara, abandoning the pursuit of samsara that arises from it, and aiming for the cause of never being born again, is a virtuous act that is an approximation to liberation. If it is accompanied by the Mahayana mind of enlightenment, it becomes a cause for omniscience. Since one has become a practitioner of Dharma, it is impossible not to know the rough outlines of the law of karma. Nowadays, the way we practice Dharma is like wanting to grow rice by plowing peas, only in form, and sometimes wanting to obtain a great result with a small cause, which is like that. This contradicts what the Supreme Teacher said in the Vinaya Pitaka. Those who say this also only say a brief summary that can be understood by those who are to be tamed.