Tibetan
ང་གིས་གཡོག་པ་རེད། ཡིན་ལུགས་ལ་ཐམས་ཅད་འཆི༵་བ༵འི་ཆོས༵་ཅན༵། དེ་ཡང་ན༵མ་འཆི༵་ངེ༵ས་མེ༵ད། འཆི༵་རྐྱེན༵་མ༵ང་ཞིང༵་གསོ༵ན་རྐྱེན༵་ཉུང༵་བ་ཡིན་པ་གོ་ནའང་། ད་དུང་ང་འཆིའམ་མི་འཆི། མི་འཆི་ཤས་ཆེ་སྙམ་དུ་འཛིན་པ་ནི་བློས་མི་འཆི་བའི་ཕྱོགས་སུ་ཆག་བཞག་ཆེས་སོང་བས་ལན། ཤི་ཁར་བླ་མ་སོགས་ལ་ང་ཅི་མཛད་ཁྱེད་ཀྱིས་ཤེས་སོགས་ཁྱིམ་པ་ཕོ་མོས་ཟེར་རྒྱུ་དེ། བླ་སེར་དང་ཁྱད་པར་ཆོས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཟེར་དགོས་ན་ཅི་འདྲ་སོམས་དང་དེ་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པ་མ་དྲན་པས་ཡིན། རྗེ་བཙུན་མི་ལ་ལ་ལོ་ཟླ་མང་པོའི་བར་དུ་མཉམ་བཞག་ཐུན་གཅིག་གིས་འདའ་ནུས་པའི་རྟོགས་པ་རྙེད་པའི་དུས་སུ་ཡང་། ལྷོ་བྲག་མར་པས་མི་རྟག་དྲན་པར་བསྐུལ་བྱེད་ཕ་ཡུལ་དུ་བལྟར་མངགས་པས་སྒྲུབ་པ་སྔར་ལས་བོགས་སྐྱེད་ཆེར་སོང་བ་སོགས་ལ་སོམས། དེང་སང་མི་རྟག་འདི་བླ་མས་བཤད་དུས་ཀྱང་ཡན་ལག་ཞིག་ཡིན་པ་དང་། སློབ་མས་བསྒོམ་དུས་ཀྱང་དེ་ལྟར་བཟུང་ནས་ད་དུང་མཐོན་པོ་མ་ཞིག་ཡོད་མདོག་མདོག་བྱེད་པ་རང་གཞན་སུས་ཀྱང་ཡིན་མོད། རྟོགས་པ་འདི་བཟང་ན་ཆོས་པ་བཟང་། འདི་ངན་ན་ཆོས་པ་ངན། ལམ་གཞན་གྱི་རྟོགས་པ་སྐྱེ་མི་སྐྱེ་འདི་ཁོ་ན་ལ་རགས་ལས་པས་གནད་ཆེ། དེ་ལྟར་ཡང་ཡང་དཔྱད་ནས་ངེས་ཤེས་བཟང་པོ་རེ་སྐྱེས་ཚེ་ཡལ་དུ་མི་འཇུག་པར་རྒྱུན་བསྐྱངས་སླར་ཡང་བསྔོ་སྨོན་གྱིས་ཁ་བསྒྱུར། ཐུན་མཚམས་ལའང་བསམ་པ་རྒྱ་ཡན་དུ་མི་བཏང་བར་མི་རྟག་པ་ཁོ་ནར་བསམ་པ་བས༵མ་ལུག༵ས། དུས་ཀྱི་འགྱུར་བ། ཉི་ཟླའི་ འཆར་ནུབ། རྒས་གཞོན་བར་མ། གནས་གཅིག་ཏུ་མི་སྐྱེ་ཤི་ཅི་ཙམ་བྱེད་སོགས་ལ་དཔག་ནས་དེའི་རེས་མོ་རང་ལ་འཁོར་ངེས་པ་ལ་ངེས་ཤེས་བསྐྱེད། དེ་ཡང་སྟབས་ལེགས་ན་ལོ་ཤས། ཉེས་ན་དོ་ནུབ་ནང་སྔ་མི་འཆི་བའི་ངེས་པ་མེད་པར་བསམ། ཐུན་མགོར་མི་རྟག་པ་བློ་སྣ་འགྱུར་ངེས་རེ་མ་དྲན་ན། ཐུན་དེ་ཕྱི་མའི་ཆོས་སུ་མི་འགྲོ། ནང་པར་ལངས་དུས་ཀྱང་ནི་བསྒོམ་རྒྱུ་མི་བརྗེད་བསམ། དོ་ནུབ་ཨེ་བརྗེད་བལྟ་བ་སོགས་ཐོག་མཐའ་ཀུན་ཏུ་དྲན་དགོས། སྤྱིར་ཁྲིད་ཁྲིད་ཅེས་པ་སེམས་ཁྲིད་དགོས་ཀྱི་ལུས་ཁྲིད་པས་མི་ཕན། ངག་ཁྲིད་པས་མི་ཕན་པས་སེམས་བཅོས་པ་གནད་ཆེ་ལ། ཆོས་གང་སྒྲུབ་དང་ཐུན་ནམ་བཅད་ལ་ད་རེས་འདི་ལ་བརྟེན་ནས་ཤི་སོང་ཡང་ནི་གོ་ཆོད་པ་ཞིག་བྱེད་མ་གཏོགས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་སྙམས་པའི་དམ་བཅའ་དགོས། ཆོས་སྒྲུབ་བསམ་པ་མང་ཡང་མཐར་ཕྱིན་པ་ཉུང་བ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་དམན་ཞིང་ཕྱིར་ལྡོག་འདིས་ཡིན་པས་རང་རྐྱེན་གཞན་རྐྱེན་གང་གིས་ཀྱང་མི་
Chinese
我正在写。实际上，一切都是坏灭之法（འཆི༵་བ༵འི་ཆོས༵་ཅན༵，梵文天城体：maraṇa-dharma，梵文罗马拟音：marana-dharma，汉语字面意思：死亡之法）。而且什么时候死也不一定。死亡的因缘多，生存的因缘少，即使明白了这个道理。但还是认为我死不死呢？觉得不死的机会更大，这是因为心里已经偏向了不死的方向。临死时，在喇嘛等面前，像“我该怎么办，你知道吗”之类的话，是俗家男女会说的。如果是喇嘛和出家人，特别是修行人要说这些话，想想会怎么样，那都是因为没有记住无常。至尊米拉日巴在多年里，即使在获得能够用一次禅定度过漫长岁月的证悟时，洛扎玛尔巴（ལྷོ་བྲག་མར་པ，Lhodrak Marpa）也为了提醒他无常，派他回故乡看看，结果修行比以前更有进步。现在，即使喇嘛讲无常，也只是作为一个分支，学生修的时候也这样认为，还装作有什么了不起的样子，无论是自己还是别人。这个证悟好，修行就好。这个证悟不好，修行就不好。其他道的证悟生不生起，完全取决于这个，所以很重要。像这样反复思考，如果生起好的定解，就不要让它消失，要持续下去，再次用回向和发愿来转变它。在座间休息时，也不要让心散乱，只思维无常的思维方式（བས༵མ་ལུག༵ས）。时间的变迁，日月 的升落，衰老和年轻，在一个地方有多少人的生生死死等等，通过这些来推断，一定会轮到自己，生起这样的定解。而且，顺利的话还有几年，不顺利的话，今晚或明早，没有不死这样的确定性。在修行的开始，如果没有想起无常一定会改变心念，那么这次修行就不会成为来世的资粮。早上起床时，也要想着不要忘记要修的法。看看今晚是否忘记等等，从头到尾都要记住。总的来说，所谓的引导，是要引导心，引导身体没有用。引导语言没有用，所以调伏心很重要。无论修什么法，或者座上座下，都要发誓，这次依靠这个，即使死了也值了，否则绝不回头。想修法的人很多，但最终完成的人很少，这是因为精进不足，而且因为这种退转，无论是自身的原因还是其他原因，都不能
English
I am writing. In reality, everything is subject to the law of impermanence (འཆི༵་བ༵འི་ཆོས༵་ཅན༵，梵文天城体：maraṇa-dharma，梵文罗马拟音：marana-dharma，meaning: law of death). And it is uncertain when one will die. Although one understands that the causes of death are many and the causes of survival are few. But still, one wonders whether I will die or not. Thinking that there is a greater chance of not dying is because the mind has already leaned towards the side of not dying. At the time of death, saying things like "What should I do, do you know?" to lamas and others is what ordinary householders, both men and women, would say. If lamas and monks, especially practitioners, were to say these things, think about what it would be like, it is all because they have not remembered impermanence. Even when Jetsun Milarepa had attained the realization of being able to spend many years with a single session of meditative absorption, Lhodrak Marpa (ལྷོ་བྲག་མར་པ，Lhodrak Marpa) sent him to his homeland to remind him of impermanence, and as a result, his practice progressed even more than before. Nowadays, even when lamas teach impermanence, it is only as a branch, and students also take it that way when they practice, still pretending to be something great, whether it is oneself or others. If this realization is good, the practice is good. If this realization is bad, the practice is bad. Whether the realization of other paths arises or not depends entirely on this, so it is very important. Like this, repeatedly contemplate, and if a good certainty arises, do not let it disappear, but continue it, and again transform it with dedication and aspiration. During breaks between sessions, do not let the mind wander, but only contemplate the way of thinking about impermanence (བས༵མ་ལུག༵ས). The changes of time, the rising and setting of the sun and moon, the aging and youth, how many people are born and die in one place, etc., by inferring from these, one will definitely be subject to it, generate such certainty. And, if things go well, there are still a few years, if things go badly, tonight or tomorrow morning, there is no certainty of not dying. At the beginning of a session, if one does not remember that impermanence will definitely change the mind, then that session will not become a resource for the next life. When getting up in the morning, also think about not forgetting what to practice. Check whether you forgot tonight, etc., remember it from beginning to end. In general, the so-called guidance is to guide the mind, guiding the body is useless. Guiding the speech is useless, so taming the mind is important. No matter what dharma you practice, or whether you are in session or not, you must make a vow that this time, relying on this, even if you die, it will be worth it, otherwise you will never turn back. Many people want to practice dharma, but few complete it, this is because of lack of diligence, and because of this regression, whether it is due to one's own causes or other causes, one cannot.
Tibetan
ལྡོག་པ་ཞིག་དགོས། ཆོས་ཞུ་བ་དེ་ཁྲིམས་ཀྱིས་བཞག་པ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་པས་བློ་སྣ་གཞན་ལ་མི་གཏོད་པར་རང་གི་སྣ་ཐག་རང་གི་མགོ་ལ་བཏགས་ནས་མི་དང་མི་བསྟུན། ཡང་དཔེར་ན་ལོ་ཤས་ཚུན་དགྲ་ཆེན་པོ་ཞིག་འོང་ངེས་ན། ཐབས་དཔུང་ཤེད་སོགས་འདི་ལྟར་བྱེད་སྙམ་དུ་གློ་བུར་དུ་དགྲ་ཕོག་ཀྱང་འཐབ་མ་རག་དགོས་པ་ལྟར། འཆི་བ་ལའང་དེ་དང་འདྲ་བས། ང་དོ་ནུབ་ཤི་སོང་ན་ཤི་ལུགས་འདི་འདྲ་བྱེད་རྒྱུ་ཡིན་བསམ་པའི་བློ་གཏད་ཞིག་ཡོད་དགོས། དེ་ཡང་མཐོ་སྙེགས་ཁོ་ནས་མི་འོང་བས་རྒྱུད་ཚོད་ལ་དཔག་པའི་གསོལ་འདེབས། བློ་སྦྱང་། བསྐྱེད་རྫོགས་ལྟ་བུའི་ཉམས་ལེན་གང་ཡིན་ཀྱང་མཚན་རྨི་ལམ་དུའང་མི་བརྗེད་ཚོད་ཀྱི་གོམ་པ་ཞིག་མེད་ན། འཆི་སེམས་ཤིན་ཏུ་མི་གསལ་ཞིང་ཤི་ནད་དྲག་པོས་གདུང་བའི་སྐབས། ཕན་བྱེད་གདམས་པ་གནད་ཐོག་འགྲོ་བ་ཞིག་གསར་དུ་དྲན་མི་ཐུབ་ངོ་མ་ཡིན། འཆི་ཁའི་གནད་གཅོད་བཟོད་ཨི་ཐུབ། ད་ལྟ་ཉི་མ་གཅིག་ལ་ཀླད་པ་གཟེར་བ་ན་དེས་དགེ་སྦྱོར་ལ་བཟང་ངན་བཏང་ཨི་ཐུབ་ལྟོས་དང་ཤེས། ཚེ་འདིའི་བྱ་བ་ལ་ནི་རང་ནུས་མེད་ཀྱང་གྲོགས་གཞན་སྦྲན་ཆོག་འཆི་བ་འདི་ལ་གྲོགས་སུ་ཡང་མེད་པ་རང་ཁེར་རྒྱུག་དགོས་པས། ཕོ་ཨི་རྒོད་མི་ རྒོད་མགོ་ཨི་བདེ་མི་བདེ་བལྟ་ན་འདི་ལ་བལྟ་དགོས། སྒེག་མོའི་མགོ་ལ་མེ་ཤོར་ན་ལས་ཀ་གང་ཡིན་ཐགས་སེ་བཞག་ནས་མེ་བསད་པའི་དཔེ་ནི་འཁོར་བའི་བྱ་བ་ཟིན་དུས་མེད་པས་བྱེད་འཕྲོ་བཞག་དགོས་པའི་དོན་ཡིན། མགྲོན་པོའི་མགྲོན་ཁང་དུ་སང་གནང་གི་སྡོད་ཚིས་མི་བྱེད་པའམ། ནད་པ་འཆི་ཁ་སང་གི་སྡོད་ཚིས་མི་བྱེད་པ་ལྟ་བུའི་བློ་ཤར་ན་མི༵་རྟག༵་རྒྱུད༵་ལ༵་སྐྱེས༵་པ༵འི་ཚ༵ད་ཡིན། ཆོས་ཐོབ་མི་ཐོབ་ཟེར་བ་དེ་སེམས་ལ་ཕན་ཐོགས་མི་ཐོགས་ལ་ཟེར་དགོས་པས་མདོ་རྒྱུད་མང་པོ་ཉམས་ལེན་དུ་དྲིལ་ཤེས་ན་ཅི་བཤད། མིན་ཀྱང་མདོ་སྔགས་གཉིས་ཀའི་ལམ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་སྔོན་འགྲོ་དངོས་གཞིའི་ནང་དུ་འདུ་བ་ཉམས་ལེན་གྱི་གནད་ཟིན་ན་མང་བཤད་མི་དགོས། འདི་དག་ངག་འདོན་འདོན་པའི་ཚེ་ངག་ཙམ་མ་ཡིན་པ་ངག་གི་རྗེས་སེམས་ཡང་འགྲོ་བའི་འདོན་བསྒོམ་ཟུང་འབྲེལ་མ་བྱུང་ན་དོན་མེད། ༼མཆན། བསྡུ་བ་དང་སའི་དངོས་གཞི་དང་བཤེས་སྤྲིང་རྣམས་སུ་ལྕི་ཡང་གི་ཁྱད་པར་སྡོམ་དྲུག་ལ། དུས་རྟག་ཏུ་བྱས་པའི་ལྕི་བ་དང་། མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པས་ལྕི་བ་དང་། སྦྱོར་བས་ལྕི་བ་དང་། གཉེན་པོ་མེད་པས་ལྕི་བ་དང་། གཞི་ལས་ལྕི་བ་དང་། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ལྕི་བའོ། །སྟོབས་ལྡན་ལ་བཞི་ལས། ཞིང་གི་སྒོ་ནས་སྟོ
Chinese
需要一种转变。修行佛法不像被法律束缚一样，不要把希望寄托在别人身上，而是要把自己的缰绳套在自己的头上，不要与人攀比。又比如，如果几年之内肯定会来一个大敌人，如果突然遭到袭击，也会像想着方法、武力等这样去做，而措手不及一样。死亡也是如此，要有一种信念，想着如果我今晚死了，就要这样死去。而且，这不仅仅是通过追求高位就能实现的，还要有符合自己根器的祈祷、修心、生圆次第之类的修行，如果没有达到连晚上做梦都不会忘记的程度，那么临终的心识就非常不清晰，在被剧烈的死亡痛苦折磨的时候，真的无法新想起有益的关键教诲。临终的关键时刻能够忍受吗？现在一天头痛，看看它对善行是好是坏。今生的事情即使自己没有能力，也可以请求其他朋友帮忙，但死亡这件事没有任何朋友，只能独自面对，所以要勇敢。 要看秃鹫的头是否安好，就要看这个。如果美女的头上着火了，就像放下一切工作去灭火一样，轮回的事情没有结束的时候，所以意味着要放下未完成的事情。就像客人不会在旅馆里说“明天再住”，或者病人临终不会说“明天再住”一样，如果生起这样的想法，那就是生起了无常(མི༵་རྟག༵་，अनित्य，anitya，无常)的程度。所谓得到佛法或得不到佛法，指的是对心是否有益，如果知道如何将许多经续融入修行，那还用说什么呢？否则，如果掌握了包含在加行和正行中的显密双运道的修行要点，就不需要多说了。念诵这些的时候，不仅仅是口头念诵，还要让心跟随语言，如果没有做到念诵和观修相结合，就没有意义。（注释：在《集论》、《摄事品》和《亲友书》中，轻重的区别有六种：经常做的重，明显造作的重，通过行为的重，没有对治的重，从基础上重的，自性重的。力量有四种：从田地的角度来说力量强大……
English
There needs to be a shift. Practicing Dharma is not like being bound by law; don't place your hopes on others, but rather put your own reins on your own head and don't compare yourself to others. For example, if a great enemy is sure to come within a few years, even if suddenly attacked, it would be like thinking of methods, force, etc., and being caught unprepared. Death is also like that; you must have a belief, thinking that if I die tonight, I will die in this way. Moreover, this cannot be achieved merely by pursuing high positions; there must also be prayers, mind training, and practices such as generation and completion stages that are in accordance with your own capacity. If you have not reached a point where you don't forget even in your dreams at night, then the mind at the time of death will be very unclear, and when tormented by intense death pains, you will truly be unable to newly recall beneficial key instructions. Can you endure the crucial moment of death? Now, if you have a headache for a day, see if it affects your virtuous actions for better or worse. In the affairs of this life, even if you don't have the ability yourself, you can ask other friends for help, but in this matter of death, there are no friends, you must face it alone, so be brave. To see if the vulture's head is well, you must look at this. If a fire breaks out on the head of a beautiful woman, it's like putting down all work to put out the fire; the affairs of samsara never end, so it means you must put down unfinished business. Just as a guest won't say in a hotel, "I'll stay again tomorrow," or a patient on the verge of death won't say, "I'll stay again tomorrow," if such a thought arises, that is the degree to which impermanence (མི༵་རྟག༵་，अनित्य，anitya，impermanence) has arisen. What is meant by obtaining Dharma or not obtaining Dharma refers to whether it benefits the mind. If you know how to integrate many sutras and tantras into practice, what more needs to be said? Otherwise, if you grasp the key points of the practice of the complete path of both sutra and tantra, which is contained within the preliminaries and the main practice, there is no need to say much. When reciting these, it should not be merely verbal recitation, but also the mind should follow the words. If you do not combine recitation and contemplation, it is meaningless. (Note: In the Compendium of Topics, the Compendium of Matters, and the Letter to a Friend, there are six distinctions of heavy and light: heavy because it is done constantly, heavy because it is manifestly contrived, heavy through action, heavy because there is no antidote, heavy from the basis, and heavy by nature. There are four kinds of strength: strength from the perspective of the field...