Tibetan
སུང་པདྨའི་རིགས་ཡིན་པ་དང་། པདྨ་ལས་འཁྲུངས་པས་དེ་སྐད་དུ་ཞིང་ཁམས་ཐམས་ཅད་ན་ཡོངས་སུ༵་གྲག༵ས་སོ། དང་པོ་རྒྱ་གར་གྱི་ཡུལ་དང་དེ་ནས་བོད་ཀྱི་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱི་དོན་མཛད་ནས་མཐར་རྔ་ཡབ་གླིང་གི་ལྟེ་བ་མཐིང་ཞུན་རྒྱ་མཚོའི་དབུས་སུ་དཔལ་རིའི་རྩེ་མོར་པདྨ་འོད་ཀྱི་གཞལ་མེད་ཁང་ངོ་མཚར་བའི་ནང་ན་འཁོ༵ར་དུ༵་དཔའ་བོ་དང་མཁ༵འ་འ༵གྲོ་མ༵ང་པོ༵ས་ཡོངས་སུ་བསྐོ༵ར་ནས་ཐུགས་རྗེས་བོད་ཀྱི་སེམས་ཅན་ལ་དགོངས་བཞིན་ད་ལྟར་ཡང་དངོས་སུ་བཞུགས་པ་དེ་ལ་སངས་རྒྱས་ཀུན་འདུས་ཀྱི་ངོ་བོར་མོས་གུས་དྲག་པོ་བསྐྱེད་ལ། ཁྱེ༵ད་ཀྱི༵་རྗེས༵་སུ༵་ཞུགས་ནས་བསྐྱེད་རྫོགས་སོགས་ལམ་མཐོན་པོ་བློར་མ་ཚུད་ཀྱང་གསོལ་འདེབས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བད༵ག་གིས་སྒྲུབ༵་པར་བྱེད་ཀྱི༵། ཐུགས་བརྩེ་བས་དགོངས་ཏེ་བདག་གི་ཆོས་ཀྱི་འགལ་རྐྱེན་མཐའ་དག་ཞི་བ་དང་། མཐུན་རྐྱེན་ལེགས་ཚོགས་འཕེལ་ཞིང་བསམ་ཚད་ཆོས་དང་མཐུན། བྱེད་ ཚད་ཆོས་ལ་འགྱུར་བར་བྱིན༵་གྱིས༵་རླབ༵ས་པའི་ཕྱིར༵་གཤེག༵ས་སུ༵་གསོ༵ལ་ཞེས་པའོ། གུ༵་རུ༵་ནི་ལྕི་བའི་དོན་ཏེ་བླ་མའི་ཐུགས་ཡོན་ཏན་གྱིས་ལྕི་བས་དེ་སྐད་བརྗོད། པདྨ༵་ནི་མཚན་གྱི་ཆ་ཤས་ནས་བོས་ཏེ་སིདྡྷི་ནི་དངོས་གྲུབ་སྟེ་མཆོག་ཐུན་གྱི་དངོས་གྲུབ་མ་ལུས་པ་ཧཱུ༵ྃ་ཞེས་སྩོལ་ཅིག་གི་དོན། དེ་ཡང་སྔོན་གུ་རུའི་ཐུགས་རྗེ་ཉེ་རིང་མེད་པས་སྤྱན་གྱིས་མ་གཟིགས་ཐུགས་ཀྱིས་མ་དགོངས་ནས་དོར་སོང་བ་མ་ཡིན་ཀྱང་རང་ངོས་ནས་ཁ་ཙམ་མ་ཡིན་པའི་སྙིང་ཐག་པ་ནས་གསོལ་འདེབས་མ་ཐུབ་པས་བྱིན་རླབས་རུང་བའི་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་ལ། ད་ལྟ་དེ་འདྲའི་ཕན་ཉེས་ཤེས་ནས་རྒྱུ་རྐྱེན་འཛོམས་ན་ཉམས་རྟོགས་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་དབྱར་མཚོ་ལྟར་རྒྱས་པ་ཐེ་ཚོམ་མེད་པ་ལ་བློ་བཞག །འཇིག་རྟེན་ན་ཡ་རབ་ཏུ་གྲགས་པ་ལའང་རེ་ལྟོས་སྙིང་ནས་བཅས་ན་ཕན་ཐོགས་དུས་འདི་ཕྱིའི་དོན་ཐམས་ཅད་སྒྲུབ་ནུས་པའི་བླ་མ་གུ་རུ་རིན་པོ་ཆེ་ལ་བརྟེན་ན་ཕན་ཐོགས་ངེས་པ་ལ་ཡིད་གཉིས་ཐེ་ཚོམ་མེད་པས་ཐག་ཆོད་པའི་ཡིད་ཆེས་དང་བློ་གཏད་ལིང་བསྐྱུར་དགོས་ཀྱི། བྱིན་རླབས་ཀྱི་སྒོ་བཀག་བྱེད་ཐེ་ཚོམ་འདི་ཡིན་པས་ནམ་ཡང་སྤངས་ནས་གསོལ་བ་བཏབ་ན་འདོད་དོན་ཇི་བཞིན་འགྲུབ་པའི་གེགས་སྔོན་ལས་ངན་པ་ཞི། འཕྲལ་གློ་བུར་གྱི་རྐྱེན་བཟློག་ངེས་པ་ཡིན། ད་ལྟ་ནད་མེད་ཤེས་པ་གསལ། བསམ་མནོ་གཏོང་ཐུབ་པའི་དུས་འདིར་གསོལ་འདེབས་ལ་བརྩོན་ནས་བྱིན་རླབས་རྒྱུད་ལ་ཞུགས་པའི་རྟགས་མཚན་ཞིག་ངེས་པར་མཐོང་དགོས་པས་ད་ནས་བཟུང་ཉིན་རེ་བཞིན་མ་ཆག་པར
Chinese
因为是莲花生部族，又从莲花中化生，所以如此在所有刹土中广为流传。 最初利益了印度的众生，之后利益了西藏的众生，最终在罗刹洲的中心，青色水银海的中央，吉祥山顶的莲花光灿的无量宫殿奇妙之中，眷属着勇士和空行母众多，以大悲心关照着西藏的众生，现在仍然真实安住着，对此，生起对一切佛陀总集的体性的强烈敬信。 即使没有领会您之后的生圆次第等高深之道，也以祈祷的方式我来修持。 请以慈悲心垂念，使我的一切佛法违缘全部寂灭，顺缘善妙增上，所想皆与佛法相合，所作皆转为佛法。 为了加持，祈请降临。 咕汝（གུ༵་རུ༵་，梵文天城体：गुरु，梵文罗马拟音：Guru，汉语字面意思：上师）是沉重之义，即上师的功德心沉重故如此说。 莲花（པདྨ༵་，梵文天城体：पद्म，梵文罗马拟音：Padma，汉语字面意思：莲花）是从名号的一部分来称呼，成就（སིདྡྷི་，梵文天城体：सिद्धि，梵文罗马拟音：Siddhi，汉语字面意思：成就）是悉地，即所有殊胜共同的悉地，赐予 吽（ཧཱུ༵ྃ་，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：Hūṃ，汉语字面意思：吽） 之义。 以前，因为咕汝的慈悲没有远近之分，并不是没有用眼睛看顾，没有用心忆念而舍弃，而是自己没有从并非口头上的内心深处祈祷，所以没有成为能够接受加持的对境。 现在，了解了这样的利弊，如果因缘具足，那么所有的证悟功德如夏季的湖水般增长，对此毫不怀疑。 在世间也被称为贤善之人，如果从内心深处寄予希望，也能带来利益，如果依靠能够成办今生来世一切利益的上师咕汝仁波切，那么利益必定无疑，对此没有丝毫的犹豫，必须放下决定的信心和全然的信任。 疑惑是阻碍加持之门，所以无论何时都要断除，如果祈祷，那么如愿成就的障碍，往昔的恶业就会平息，当下突发的违缘必定能够遣除。 现在无病，觉知清晰，在这个能够思考的时刻，精进祈祷，必定能够见到加持融入自心的征兆，所以从现在开始，每天不间断地
English
Because he belongs to the Lotus lineage and was born from a lotus, he is widely known as such in all realms. Initially, he benefited the beings of India, and then the beings of Tibet. Finally, in the center of the Rakshasa continent, in the middle of the blue mercury sea, on the summit of the Glorious Mountain, within the wondrous palace of Lotus Light, surrounded by a multitude of heroes and dakinis, with compassion contemplating the sentient beings of Tibet, he still actually resides there. To that one, generate intense devotion as the embodiment of all Buddhas. Even if I do not comprehend the profound paths such as the generation and completion stages that follow you, I will practice through the door of supplication. Please consider with loving-kindness, pacify all my obstacles to the Dharma, increase the favorable conditions and goodness, make all my thoughts accord with the Dharma, and transform all my actions into Dharma. For the sake of bestowing blessings, I supplicate you to come. Guru (གུ༵་རུ༵་，梵文天城体：गुरु，梵文罗马拟音：Guru，汉语字面意思：上师) means heavy, that is, the Lama's mind is heavy with qualities, hence the name. Padma (པདྨ༵་，梵文天城体：पद्म，梵文罗马拟音：Padma，汉语字面意思：莲花) is called from a part of the name, and Siddhi (སིདྡྷི་，梵文天城体：सिद्धि，梵文罗马拟音：Siddhi，汉语字面意思：成就) means accomplishment, that is, all the supreme and common accomplishments, please grant Hūṃ (ཧཱུ༵ྃ་，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：Hūṃ，汉语字面意思：吽). In the past, because Guru's compassion was without near or far, it was not that he did not see with his eyes or consider with his mind and abandoned me, but because I myself did not supplicate from the depths of my heart, not just from my mouth, I did not become an object fit to receive blessings. Now, having understood such benefits and harms, if the causes and conditions are complete, then all experiences, realizations, and qualities will increase like a summer lake, there is no doubt about that. Even those who are known as virtuous in the world can bring benefits if one places one's hopes and reliance on them from the depths of one's heart. If one relies on Guru Rinpoche, who can accomplish all the purposes of this life and the next, then benefit is certain, without any doubt. One must cast aside decisive faith and complete trust. Doubt is what blocks the door of blessings, so one must always abandon it. If one prays, then the obstacles to achieving one's desires as they are, and the bad karma of the past will be pacified, and sudden, unexpected adverse conditions will certainly be averted. Now, I am without illness, and my awareness is clear. At this time when I am able to think, I must strive in supplication and see a sign that blessings have entered my being. Therefore, from now on, without fail, every day
Tibetan
་འདྲིས་སུ་བཅུག་དགོས་ཀྱི། སྡུག་ཧུར་ཐུག་དུས་ཤི་ཁ་མ་ཎི་ཚ་འདོན་བྱེད་པས་ནི་གནད་དུ་འགྲོ་དཀའ་བར་ངེས། གོམས་འདྲིས་བཏང་ལུགས་དེའང་འགྲོ་ཞོར་འདུག་ཞོར་དང་འདི་སྣང་གྱི་བྱ་བ་དང་བསྒྲག་ནས་རང་མགོ་རང་གཡོག་གི་དགོས་པ་མེད་པས་གནས་དབེན་པ་ཁོ་ནར་བརྟེན། དེའང་ལུས་དབེན་ཙམ་མ་ཡིན་པར་སེམས་ཆགས་སྡང་རྨོངས་གསུམ་སོགས་ཀྱི་དབང་དུ་མ་སོང་བར་གསོལ་འདེབས་ཁོ་ནའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ལ་ཡང་ཡང་བསླབ་ནས་འདྲིས་སུ་བཅུག །དུས་དེ་ཙམ་ན་ཟས་གོས་ཀྱི་ཕོངས་པ་གཏམ་སྙན་གྲགས་ཉམས་པ་སོགས་སྐྱིད་སྡུག་ཅི་ལྟར་བྱུང་ཡང་བློ་རྐྱེན་དབང་དུ་མི་ཤོར་བའི་ཐབས་ སུ་རེ་དོགས་མེད་པའི་སེམས་རྒྱ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད། ཆོས་ཀྱི་བར་ཆད་དང་གེགས་ཐམས་ཅད་རེ་དོགས་འདི་ལ་ཐུག་པས་རྦད་ཀྱིས་བཅད། རྗེ་མི་ལས་རྩམ་པ་ཁལ་གསུམ་བསྣམས་ནས་བྲག་དཀར་རྟ་སོ་ལ་ལོ་དགུ་བཞུགས་པའི་དམ་བཅའ་མཐར་ཕྱིན་པས་ཡུལ་ཀུན་ཏུ་མཚན་སྙན་པས་ཁྱབ་པ་བྱུང་། སྐྱིད་གསོག་ནས་བཞུགས་ཡོད་ན་ད་ལྟ་སུ་ཡིན་ཡང་མི་ཤེས་པའི་ཕལ་པ་ཞིག་ཡིན་ཚུལ་སོགས་ལ་བསམ་ནས་སྔོན་གྱི་སྡུག་ཐམས་ཅད་དོན་མེད་དུ་སོང་བས་ཚེ་ལྷག་ཅུང་ཟད་ཡོད་པ་འདིར་ན་ན་ན་གོ་ཆོད་པ། ཤི་ན་ཤི་གོ་ཆོད་པ་ཞིག་བྱ་སྙམ་པའི་བློ་ཐག་ཆོད་དགོས། དེས་ན་ཆེ་བཞག་ཆུང་བསྐྱུར་གྱི་གསོལ་འདེབས་ལ་མོས་གུས་ཆིག་དྲིལ་དུ་བརྩོན་པས་རང་ཡིད་རང་ལ་ཆེས་པ་ཞིག་མ་འོང་བར་ཕོ་ཨི་རྒོད་མི་རྒོད་བློ་ཨི་རྣོ་མི་རྣོ་ལྟ་ས་འདི་ཡིན། སྐབས་རེར་གློ་བུར་དུ་དད་མོས་དྲག་པོ་སྐྱེ་བ་མིག་མཆི་མ་འཁྲུག་ཙམ་རེ་འབྱུང་ན་ཡང་རྒྱུན་མ་བརྟན་ན་དེ་མོས་གུས་སྐྱེས་པ་མི་ཟེར། སྐྱིད་སྡུག་ཟ་ཉལ་འགྲོ་འདུག་ཀུན་ཏུ་ཆུ་བོའི་རྒྱུན་ལྟ་བུ་ཞིག་སྐྱེས་ཙ་ན་མོས་གུས་བཅོས་མིན་ཡིན་པས་གོམས་པའི་རྟག་དུ་གཟུང་། དེ་ལྟར་ལོ་ཟླ་མང་པོར་འབད་པས་ད་དུང་མོས་གུས་མ་སྐྱེ་ན། རང་གཏེར་མཚོ་རྒྱལ་སྙན་བརྒྱུད་ནས་གསུངས་པ་ལྟར་བོག་འདོན། རི་ཤིན་ཏུ་མཐོན་པོའི་རྩེ། ཐང་ཡངས་པའི་དཀྱིལ། མི་མེད་ཀྱི་ལུང་སྟོང་རྣམས་སུ་ཕྱིན་ནས་གཅིག་པུར་འདུག་ཏེ་འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་དྲན་པས་སེམས་སྐྱོ་སེང་ངེ་བ་འབྱུང་། དུས་དེར་ཡོན་ཏན་དང་བཀའ་དྲིན་སྙིང་ནས་དྲན་པའི་གསོལ་འདེབས་ཤུགས་དྲག་བྱས་ན་གནད་དུ་འགྲོ་བ་དཔེར་ན་བུ་ཆུང་དེར་བཞག་ན་ཁྱིམ་དྲན་ལ་མི་མང་གསེབ་ཏུ་བཞག་ན་གཡེངས་ནས་དྲན་མི་ཤེས་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་གསུངས། གསོལ་འདེབས་དེ་ཡང་སྐད་དྲག་ཏུ་འབོད་ལ་མགོ་བོ་འགས་པའི་ཚོད་ཙམ་དུ་སྙིང་ཐག་པ
Chinese
必须使之习惯。在痛苦来临时才念诵“嘛呢”是没有用的。训练习惯的方法是，无论行住坐卧，都与世俗之事隔绝，因为没有自给自足的必要，所以只依赖寂静处。而且，不仅仅是身体的寂静，还要让心不被贪嗔痴等情绪所控制，反复学习只追随祈祷，使之习惯。在那样的时刻，无论遇到食物、衣服的匮乏，还是名声的衰落等顺境逆境，都要想方设法不让心被外境所左右， 生起无所希求的广阔心量。所有修法的障碍和违缘都源于希求和恐惧，所以要彻底断除。米拉日巴尊者携带三驮糌粑，在扎嘎达索（བྲག་དཀར་རྟ་སོ་）闭关九年，最终完成了誓言，名声传遍各地。如果只是积累安乐而住，那么现在也会像一个无人知晓的普通人一样，想到这些，过去所有的痛苦都变得有意义，所以要下定决心，在剩余的生命里，要么活着有价值，要么死去有价值。因此，要以一心一意的虔诚，努力进行舍弃小事、专注于大事的祈祷，如果还没有达到能够完全掌控自己的心，那么就要看是男人还是懦夫，是聪明还是愚笨。有时候，会突然生起强烈的信仰，甚至会流下眼泪，但如果不能持久，就不能称之为生起了虔诚。无论顺境逆境，吃饭睡觉，行走坐卧，都要像流水一样持续不断，这样生起的虔诚才是真实的，要始终保持这种习惯。像这样努力多年，如果仍然没有生起虔诚，那么就像自生金刚（རང་གཏེར་）措嘉（མཚོ་རྒྱལ་）耳传中所说的那样，要“抛弃一切”。前往极其高耸的山顶，广阔平原的中心，以及无人居住的空旷山谷，独自一人静坐，忆念轮回的过患，心中会感到悲伤。那时，如果从内心深处忆念上师的功德和恩德，进行强烈的祈祷，就会有效。例如，如果把孩子放在家里，他会想念家，如果把他放在人群中，他会因为分心而忘记想念家，就是这样说的。祈祷的时候，要大声呼喊，用尽全力，直到头要裂开一样，从内心深处
English
You must make it a habit. Reciting "Mani" when suffering comes is definitely not effective. The method of training is to rely solely on solitary places, separating oneself from worldly affairs whether walking, sitting, or lying down, because there is no need for self-sufficiency. Moreover, it is not just physical solitude, but also to repeatedly learn to follow only prayer, without letting the mind be controlled by emotions such as attachment, hatred, and ignorance, and to make it a habit. At such times, no matter what happens, whether it is a lack of food and clothing, or a decline in fame, one must find ways not to let the mind be swayed by external circumstances, Generating a vast mind without hope or fear. All obstacles and hindrances to Dharma practice arise from hope and fear, so they must be completely cut off. Jetsun Milarepa carried three loads of tsampa and stayed in Drakar Taso (བྲག་དཀར་རྟ་སོ་) for nine years, finally fulfilling his vow, and his fame spread throughout the land. If he had just accumulated comfort and stayed, then now he would be just an ordinary person that no one knows. Thinking of this, all the past suffering becomes meaningful, so one must resolve that in the remaining life, one will either live meaningfully or die meaningfully. Therefore, one must strive with single-minded devotion to engage in prayers that abandon small things and focus on big things. If one has not yet reached the point of being able to completely control one's own mind, then this is where one sees whether one is a man or a coward, clever or foolish. Sometimes, strong faith may suddenly arise, and tears may even flow, but if it is not sustained, it cannot be called the arising of devotion. Whether in good times or bad, eating, sleeping, walking, or sitting, it must be continuous like a stream, so that the devotion that arises is genuine, and this habit must always be maintained. If, after striving for many years in this way, devotion still does not arise, then, as stated in the Self-Arisen Treasure (རང་གཏེར་) Oral Transmission of Tsogyal (མཚོ་རྒྱལ་), one must "abandon everything." Go to the top of an extremely high mountain, the center of a vast plain, and uninhabited empty valleys, sit alone, and remember the faults of samsara, and sadness will arise in the heart. At that time, if one remembers the qualities and kindness of the guru from the depths of one's heart and makes strong prayers, it will be effective. For example, if you leave a child at home, he will miss home, but if you put him in a crowd, he will be distracted and forget to miss home, that is what it means. When praying, shout loudly, with all your strength, until your head feels like it is about to burst, from the depths of your heart.